Έφτασα πια στην πλατεία του Κάστρου και την Παλιά Πόλη (Stare Miasto). Από το 1980 είναι στη λίστα της Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Η παλιά πόλη της Βαρσοβίας στο τέλος του Β΄Π.Π. ήταν ένας σωρός από μπάζα. Το 90% των κτιρίων είχε ισοπεδωθεί (!!). Από το 1949 ως το 1963 ξαναχτίστηκε ακριβώς όπως ήταν τον 17ο και 18ο αι. Έτσι σήμερα, παρ’ όλο που στην πραγματικότητα είναι ένα αντίγραφο, τίποτα δεν μοιάζει να είναι νεώτερο των 200 ετών! Η αναστήλωση ήταν τόσο πειστική που έκανε την UNESCO να την περιλάβει στη γνωστή λίστα της.
Η Plac Zamkowy (πλατεία του κάστρου) αποτελεί ουσιαστικά την είσοδο στην παλιά πόλη. Τον 19ο αι. τα τείχη κατεδαφίστηκαν και η πλατεία πήρε τη σημερινή της μορφή.
Σήμερα έχουν αναστηλωθεί κάποια απομεινάρια των οχυρωμάτων, κυρίως η γοτθική γέφυρα του 14ου αι. στα δυτικά.
Στο κέντρο της στέκει το μνημείο του Ζιγκμουντ Γ΄ Βάζα (Kolumna Zygmounta III Wazy) του βασιλιά που μετέφερε την πρωτεύουσα από την Κρακοβία στη Βαρσοβία. Το άγαλμα του βασιλιά με το σπαθί στο ένα χέρι και το σταυρό στο άλλο στέκεται στην κορυφή μιας στήλης ύψους 22 μέτρων.
Στην ανατολική πλευρά της πλατείας είναι το Βασιλικό Κάστρο με ιστορία που ξεκινά τον 14ο αι. Το 1944 οι ναζί το ανατίναξαν. Από το 1971 ως το 1984 το κάστρο ανακατασκευάστηκε ακριβώς όπως ήταν. Σήμερα το κτίριο αυτό ποτελεί ορόσημο για την παλιά πόλη όσο και για ολόκληρη τη Βαρσοβία.
Από τη βόρεια πλευρά της πλατείας ξεκινά η κύρια αρτηρία της παλιάς πόλης,
η ul Swietojanska. Στο δρόμο αυτό βρίσκεται η παλιότερη εκκλησία της πόλης, ο Καθεδρικός του Αγ. Ιωάννη του 15ου αι. Δίπλα της η εκκλησία των Ιησουιτών και λίγο μετά
η κεντρική Πλατεία της Παλιάς Πόλης (Rynek Starego Miasta), μια από τις πιο όμορφες πλατείες που έχω δει. Δεν ξέρω γιατί αλλά από φωτογραφίες που είχα δει είχε σχηματιστεί στο μυαλό μου η εντύπωση ότι η πλατεία αυτή είναι τεράστια. Κάθε άλλο! Σχετικά μικρή με κτίρια γύρω-γύρω διαφορετικών αρχιτεκτονικών ρυθμών,
χρωμάτων και διακοσμήσεων, που σήμερα είναι εστιατόρια, καφέ και γκαλερί ή μουσεία, όπως το Ιστορικό μουσείο στα βόρειά της. Στο κέντρο της πλατείας, στο σημείο που υπήρχε ένα Δημαρχείο που κατεδαφίστηκε το 1817,
βρίσκεται το άγαλμα της Γοργόνας (Syrena) του 1855, που είναι το σύμβολο της Βαρσοβίας.
Στην πλατεία και τα γύρω στενά πέρασε ένα δίωρο θαυμάζοντας, απολαμβάνοντας και φωτογραφίζοντας. Ο δρόμος βόρεια της πλατείας (συνέχεια της ul Swietojanska) είναι η ul Nowomiejka που καταλήγει στο Barbakan.
Πρόκειται για γοτθικό ημικυκλικό χτίσμα από κόκκινα τούβλα πάνω σε μια γέφυρα της τάφρου, τμήμα και ενίσχυση του μεσαιωνικού οχυρού. Πήγα μέχρι εκεί, το περιεργάστηκα και γύρισα πίσω στην πλατεία.
Εκεί ένα γκρουπ μουσικών (οι περισσότεροι μιας κάποιας ηλικίας) με καρό σακάκια και τραγιάσκες έπαιζαν αυτό το μοναδικό είδος Πολωνικής τζαζ, τη γεμάτη χιούμορ. Είναι μια μουσική που πρωτάκουσα από ένα LP που έφερε κάποιος φίλος από Πολωνία 30 χρόνια πριν και που τη λάτρεψα από το πρώτο άκουσμα. Πραγματικά με ενθουσίασαν με το ταλέντο τους, το χιούμορ και το μπρίο τους. Έκατσα πάνω από μισή ώρα και τους απολάμβανα. Αγόρασα και ένα CD τους. Ένα από τα καλύτερα ενθύμια από αυτό το ταξίδι μου.
(συνεχίζεται)
