Μόλις σήμερα επέστρεψα από το Βερολίνο, όπου πέρασα τρεις υπέροχες ημέρες. Είχα να επισκεφτώ το Βερολίνο από το 2002, ένας πολύ καλός μου φίλος μένει εκεί και είχα να τον δω χρόνια και αυτήν την εποχή λαμβάνει χώρα το κινηματογραφικό φεστιβάλ της Μπερλινάλε, ένα από τα μεγαλύτερα του κόσμου. Αυτοί οι τρεις λόγοι ήταν αρκετοί να με πείσουν για την μίνι απόδραση! Βρήκα εισιτήρια με την Aegean , απίστευτο και όμως αληθινό πρώτη φορά πέταξα μαζί τους και έχω τις καλύτερες εντυπώσεις. Φιλοξενήθηκα στο σπίτι του φίλου μου σε μια γειτονιά του πρώην Δυτικού Βερολίνου, στο Kreuzberg ( ελπίζω να το γράφω σωστά) , είναι μια γειτονιά με αρκετούς μετανάστες, εναλλακτικό στυλ , πολλά μπαρ, έθνικ εσταιτόρια και πολύ κοντά στο κέντρο.
Το Βερολίνο έχει πολύ καλές συγκοινωνίες ( μετρό, λεωφορεία και τραμ) που καλύπτουν την ευρύτερη περιοχή και υπάρχει εισιτήριο ημερήσιο που ισχύει για απεριόριστες διαδρομές με όλα τα μέσα στην τιμή των 6,30 ευρώ. Πολύ βολικό για τον τουρίστα που θέλει να τριγυρίσει παντού, οι αποστάσεις τεράστιες και το κρύο μεγάλο αυτήν την εποχή ( γύρω στους -2 βαθμούς, ευτυχώς δεν χιόνιζε πολύ).
Το κινηματογραφικό φεστιβάλ είναι ένα υπερθέαμα, πρώτην φορά στην ζωή μου βρέθηκα σε κάτι τέτοιο. Όλη η πόλη για δέκα ημέρες σταματά και χορεύει στους ρυθμούς του σινεμά. Οι Γερμανοί παίρνουν πολύ στα σοβαρά την κουλτούρα τους γενικά και τον κινηματογράφο ειδικότερα και η οργάνωση είναι απλά υπέροχη. Μακάρι κάποτε και εμείς να φτιάχναμε κάτι παρόμοιο , έστω σε ποσοστό επιτυχίας πολύ μικρότερο. Αίθουσες κινηματογραφικές των 2.000 ατόμων ( στην πραγματικότητα είναι θέατρα που παραχωρούνται ειδικά για το φεστιβάλ), σκηνοθέτες και ηθοποιοί από όλα τα πέρατα της γης, ανταλλαγή ιδεών, γενικά μια γιορτινή ατμόσφαιρα.
Δεν είχα πολύ χρόνο αλλά κατάφερα να επισκεφτώ το Μουσείο της Περγάμου, το οποίο με άφησε με το στόμα ανοιχτό!¨Εχω έναν φίλο Αρχαιολόγο, πρέπει να τον ρωτήσω πώς γίνεται να ξεσηκώσεις όλη την πόλη και να την πας σε ένα μουσείο!!
