Βαρκελώνη… μια από τις ομορφότερες ευρωπαϊκές πόλεις που έχω επισκεφτεί μέχρι σήμερα… ίσως η ομορφότερη. Μια σύγχρονη πόλη με παραδοσιακό χρώμα, μια πόλη ανθρώπινη, ζεστή, φιλόξενη… μια πόλη υπόδειγμα!!
Σφύζει από ζωή τόσο την ημέρα, όσο και τη νύχτα και η καρδιά της χτυπάει στη Ramblas… τον φαρδύ πεζόδρομο που εκτείνεται από την Plaça Catalunya ως το λιμάνι και που καθημερινά φιλοξενεί απίστευτα street τheaters που δίνουν τις δικές τους παραστάσεις. Άνθρωποι-αγάλματα μεταμφιεσμένοι σε δράκουλες, καουμπόηδες, ακόμη και τέρατα περιμένουν ακίνητοι μέχρι να τους ρίξετε ένα κέρμα κι αυτοί με τη σειρά τους να σας εκπλήξουν με κάποια αντίδρασή τους. Πλανόδιοι μουσικοί και ζωγράφοι αλλά και πωλητές εξωτικών πουλιών και λουλουδιών συμπληρώνουν το σκηνικό.
Η αρχιτεκτονική και η ρυμοτομία της είναι εκπληκτική. Συνδυάζει με τον καλύτερο τρόπο τη δυτικοευρωπαϊκή αρχιτεκτονική με τη μεσογειακή κουλτούρα. Ευτυχής συνδυασμός!!
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Προσγειωθήκαμε με την πτήση A3680 της Aegean στο El Prat της Βαρκελώνης όπου μας περίμενε ο panpan για να μας κάνει την πρώτη γνωριμία με τη γοητευτική πόλη.
Γρήγορα βρεθήκαμε στο λόφο Μονζουίκ να χαζεύουμε τις αθλητικές εγκαταστάσεις που φιλοξένησαν τους Ολυμπιακούς αγώνες του 1992 και μετά τι άλλο… καφεδάκι στο mirador του λόφου απ’ όπου η θέα είναι καταπληκτική!!
Μέσα σε λίγες ώρες είχαμε επισκεφτεί και ξεναγηθεί στα περισσότερα αξιοθέατα της Βαρκελώνης… από τη διάσημη Sagrada Familia και τη La Pedrera του Gaudi, μέχρι το παλιό λιμάνι και τη Barceloneta.
Ο panpan είχε όρεξη και γι’ άλλα… ξεναγός βλέπετε, εμείς όμως κουρασμένοι από το ταξίδι προτιμήσαμε την πισίνα του NH Constanza, του ξενοδοχείου που θα μας φιλοξενούσε για τα επόμενα πέντε βράδια.
Το επόμενο πρωί ζήσαμε την εμπειρία μιας επίσκεψης στο Camp Nou του ιστορικού γηπέδου της Barcelona και με τα πόδια πρησμένα απ' το περπάτημα, φτάσαμε με το metro στη Ramblas. Κι’ άλλο περπάτημα εδώ, αξίζει όμως τον κόπο!!
Για το βράδυ αφήσαμε τα καλύτερα… Fontaine de Plaza España… τα εντυπωσιακά σιντριβάνια με τα πολύχρωμα νερά που χορεύουν στους ρυθμούς της μουσικής που ακούγεται. Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους…
Τρίτη μέρα στη Βαρκελώνη και το πρόγραμμα λέει Parc Guell , ένα πανέμορφο πάρκο έργο ενός από τους μεγαλύτερους Καταλανούς καλλιτέχνες, του αρχιτέκτονα Antoni Gaudi. Το Parc Guell του ανατέθηκε ως έργο και αρχικά προοριζόταν για ένα προάστιο θέρετρο για τα εύπορα στρώματα της κοινωνίας της πόλης. Μισό αιώνα αργότερα εξαγοράστηκε από το δήμο της Βαρκελώνης και μετατράπηκε σε δημόσιο πάρκο.
Το απόγευμα είχαμε την τύχη να ξεναγηθούμε στο Barri Gotic, δηλαδή τη γοτθική γειτονιά της πόλης που είναι γεμάτη με κτίρια γοτθικής αρχιτεκτονικής και στενά σοκάκια με ιδιαίτερη ατμόσφαιρα, από τους panpan χ2 δηλαδή πατέρα panpan και υιό Νίκο!! Το περπάτημα έφερε κούραση και γρήγορα βρεθήκαμε στη λαϊκή συνοικία El Born να πίνουμε μπύρες… με tapas και patatas bravas για μεζέ. Το βράδυ απολαύσαμε για μια ακόμη φορά τα πολύχρωμα σιντριβάνια και γρήγορα αποσυρθήκαμε στο ξενοδοχείο, μιας και την επομένη είχαμε ανεπίσημη με τον panpan στην Ανδόρρα.
Με το Νίκο οδηγό, μέσα από μια καταπληκτική διαδρομή και πίνοντας έναν καφέ στη λίμνη Berga φτάσαμε στην Andorra la Vella, πρωτεύουσα του ομώνυμου πριγκηπάτου.
Τα επόμενα δευτερόλεπτα ανήκουν στα αξιοθέατα της πόλης γιατί απλά δεν είχε τίποτα να δούμε.
Μα πως … μου λέει η xenia τόσο ωραία καταστήματα έχει… να μη τα δούμε? Και ξεχύθηκε στα μαγαζιά με τις κολώνιες και τα καλλυντικά, μέχρι που κόντευα να πάθω εγώ εγκεφαλικό και ο panpan έμφραγμα!! Kατά το μεσημεράκι επισκεφτήκαμε το restaurant του Ανδορριανού Σαρλώ, φίλου του panpan και γεμίσαμε τα στομάχια μας πάμφθηνα.
Αργά το απόγευμα επιστρέψαμε στη Βαρκελώνη και χαιρετηθήκαμε με τους panpan χ2 γιατί την επομένη αυτοί δούλευαν κι εγώ με την xenia θα επισκεπτόμασταν την Santa Maria de Montserrat ή Παναγία La Moreneta (μελαχρινούλα) για τους Καταλανούς… τη δε μεθεπομένη θα αναχωρούσαμε πρωί πρωί για Αθήνα.
Το Μοντσεράτ δεν είναι μόνο ένας δημοφιλής προορισμός για την ιερότητα του χώρου, αλλά και για τη σπάνια φυσική ομορφιά, που το περιβάλλει. Η μονή βρίσκεται 50 χιλιόμετρα ΒΔ της Βαρκελώνης και για κάποιους θεωρείται ο ιερός τόπος της Καταλονίας, για κάποιους άλλους όμως το μαγικό βουνό. Παράξενες βουνοκορφές, που θυμίζουν τα δικά μας Μετέωρα. Δείτε τις φωτογραφίες και θα καταλάβετε…
Επιστροφή στη Βαρκελώνη για μια τελευταία αποχαιρετιστήρια βόλτα. Τι μας έμεινε να δούμε… ααα το Parc de la Ciutadella που η μεγάλη του έκταση το κάνει να μοιάζει ουσιαστικά με ένα χωριό μέσα στη Βαρκελώνη και αποτελεί ίσως το σημαντικότερο πνεύμονα πρασίνου για την πόλη. Οι Καταλανοί μεταβαίνουν στο πάρκο σε στιγμές καθημερινότητας, για περίπατο σε φυσικό περιβάλλον ή για να ξαπλώσουν στα γρασίδια του. Εντυπωσιακή είναι η βόρεια είσοδος του με την επιβλητική Arc deTriomf (Αψίδα του θριάμβου), από κει μπήκαμε κι εμείς και περπατήσαμε μέχρι τη λίμνη… ναι μέσα στο πάρκο υπάρχει μια μικρή λίμνη στην οποία ξένοι και ντόπιοι κάνουν βαρκάδα… η xenia όμως δεν ήθελε… φοβόταν, έχει ένα θέμα γενικά με θάλασσες, λίμνες και ποτάμια... όχι όμως και με τα μαμούθ!!
Περπατήσαμε μέχρι τη Santa Maria del Mar όπου και καθήσαμε σ’ ένα μικρό συμπαθητικό εστιατόριο που έφτιαχνε απαίσια paella… ευτυχώς όμως που δεν μας πείραξε γιατί την επομένη το πρωί πετούσαμε για Αθήνα. Στο Barri Gotic σταματήσαμε για παγωτό… να φτιάξουμε τη γεύση μας βρε αδερφέ… και μετά ντουγρού για Ramblas μέσω Plaça Reial που τις είχαμε δει μέρα και δεν θα χάναμε με τίποτα την ευκαιρία να τις δούμε και νύχτα, αφού είχε ήδη σκοτεινιάσει.
Την επόμενη μέρα το πρωί αναχωρήσαμε για το αεροδρόμιο της πόλης με το μυαλό μας να μένει πίσω… στην υπέροχη, μαγευτική και σουρεαλιστική Βαρκελώνη!!
