Αποστολέας Θέμα: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες  (Αναγνώστηκε 557674 φορές)

Συνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30062
  • Φύλο: Άντρας
  • Τα ταξίδια σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο!!
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2390 στις: Μάιος 10, 2022, 07:01:55 πμ »
"Οι Ηλίθιοι" στον Πολυχώρο Vault

Μελενίκου 26, Βοτανικός
Τηλ.: 2130356472 - 6945993870



Συγγραφέας : Lars von Trier
Διασκευή - Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Λάσκαρης
Παίζουν: Δημήτρης Δημάκης, Βασιλική Δρακοπούλου, Ίρις Κατσούλα, Ελένη Κόντη, Νικόλας Παπαϊωάννου, Τάσος Τζιβίσκος
Τη φωνή της χαρίζει στην παράσταση η Αναστασία Λεωνίδου

Λίγα λόγια για το έργο...

Η ταινία γυρίστηκε με βάση τις αρχές του Dogme 95*, το οποίο αποτελεί ένα καλλιτεχνικό μανιφέστο-αντίδραση στην κουλτούρα του Χόλυγουντ, με πρωτεργάτες τον Τrier και τον Vinterberg, που βάζει ουσιαστικά μια «ζώνη αγνότητας» στη διαδικασία δημιουργίας μιας ταινίας: η κάμερα στο χέρι (υποχρεωτικά), γυρίσματα αποκλειστικά σε φυσικούς χώρους, όχι κατασκευασμένα ντεκόρ, όχι τεχνητοί φωτισμοί, κανενός είδους εφέ κ.λ.π.. Ήταν υποψήφια στο φεστιβάλ των Καννών για τον Χρυσό Φοίνικα αν και οι κριτικοί μέχρι και σήμερα συγκρούονται για το αν η ταινία είναι “Αριστούργημα” ή “Σκουπίδι”.

Στους “Ηλίθιους” ο Trier καταθέτει ακόμη μια προκλητική ιστορία. Μια ομάδα καλλιεργημένων νεαρών αποφασίζει να αντιδράσει στην κοινωνική πραγματικότητα που βιώνει, οργανώνοντας ένα κοινόβιο “ηλιθίων”. Η βασική τους δραστηριότητα αποτελείται από παρεμβάσεις τους στον κόσμο των “κανονικών” ανθρώπων, με στόχο τις ηθικές αρχές που διέπουν το δυτικό κόσμο. Οι “ηλίθιοι” δημιουργούν χάος και αναρχία όπου και αν βρεθούν. Με τις πράξεις τους θα προκαλέσουν, θα σοκάρουν, θα ενοχλήσουν, θα γελοιοποιήσουν τους εαυτούς τους και τους συνανθρώπους τους.

Η μεταφορά της “ιδέας” του Lars von Trier στη θεατρική σκηνή δεν θα μπορούσε να γίνει χωρίς την απόφαση να δημιουργήσουμε ένα δικό μας σύστημα από κανόνες. Το DOGMA 2020 ακολουθεί κάποιους κανόνες από το δόγμα 95 που έχουν εφαρμογή στο θέατρο και προσθέσαμε και κάποιους που αφορούν εμάς και το θέατρο σήμερα.

DOGMA 2020: 

Σκηνικά και είδη φροντιστηρίου πάνω στη σκηνή δεν επιτρέπονται εκτός αν υπάρχουν στο χώρο που γίνεται η παράσταση ή είναι προσωπικά αντικείμενα των ηθοποιών.

Η σκηνή και οι θεατές πρέπει να επικοινωνούν, δεν υπάρχει τέταρτος τοίχος, η σκηνή είναι ενοποιημένη με το χώρο των θεατών.

Ειδικά εφέ δεν είναι αποδεκτά.

Απαγορεύεται η επιπόλαιη δράση. Φόνοι, όπλα κλπ δεν πρέπει να υπάρχουν.

Ο σκηνοθέτης δεν αναφέρεται στους συντελεστές.

Η θεματολογία του έργου πρέπει να έχει κοινωνικό και πολιτικό πρόσημο και να αφορά την κοινωνική κατάσταση σήμερα.

Η παράσταση λαμβάνει χώρα στο εδώ και τώρα και κάθε φορά είναι κατά κάτι τι διαφορετική.

Όταν το έργο είναι γραμμένο από ξένο συγγραφέα δεν μεταφέρουμε τον τόπο και τους χαρακτήρες στην Ελλάδα. 

Στην παράσταση οι “ηλίθιοι” θα έρθουν αντιμέτωποι πάνω στη σκηνή με τους “κανονικούς” ανθρώπους. Η συνύπαρξή τους είναι ένα πείραμα που δοκιμάζει τις κοινωνικές αντοχές, την ανοχή μας στο διαφορετικό, τα όρια της εξτρεμιστικής δράσης και τους λόγους ύπαρξής της. Βάζουμε στο τραπέζι το ερώτημα: Ποιος είναι κανονικός και ποιος ηλίθιος; Επανερχόμαστε στο ερώτημα: Πόσο ηλίθιος μπορείς να γίνεις για αυτά που πιστεύεις; Γελάμε όταν σκεφτόμαστε πως είμαστε περισσότερο ηλίθιοι από όσο νομίζουμε. Τελικά “Οι ηλίθιοι” είναι ένα έργο από ηλίθιους, για ηλίθιους, με θέμα τους ηλίθιους. Όσοι κάνουν θέατρο είναι ηλίθιοι, ο διαφορετικός είναι ηλίθιος, οι άνθρωποι που θέλουν να ζήσουν ελεύθεροι είναι ηλίθιοι. Οι ηλίθιοι είναι μια μειονότητα, όλες οι μειονότητες είναι ηλίθιες. Οι ηλίθιοι είναι οι άνθρωποι του μέλλοντος.

Συνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30062
  • Φύλο: Άντρας
  • Τα ταξίδια σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο!!
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2391 στις: Μάιος 11, 2022, 09:01:20 πμ »
''Η κυρία Κλάιν'' στο Θέατρο Αργώ

Ελευσινίων 15, Μεταξουργείο
Τηλ : 2105201684-5



Κείμενο: Νίκολας Ράιτ
Μετάφραση: Έλση Σακελλαρίδου
Σκηνοθεσία: Χρύσα Καψούλη
Παίζουν οι ηθοποιοί: Αιμιλία Υψηλάντη, Νατάσα Καλογρίδη, Σάρα Εσκενάζη

Λίγα λόγια για το έργο...

Τρεις γυναίκες και οι τρεις ψυχαναλύτριες, μια μάνα -η περίφημη Μέλανι Κλάιν- η κόρη της και η γραμματέας της περνούν μια νύχτα μαζί, στο Λονδίνο του 1934. O ξαφνικός θάνατος του γιού και αδελφού δημιουργεί άγριες συγκρούσεις, συνεχείς ανατροπές, ανταγωνισμό, ενοχές, πάθη.

Η Κυρία Κλάιν είναι η βιεννέζα ψυχαναλύτρια Μέλανι Κλάιν, η σημαντικότερη της Ευρώπης που έκανε πρωτοπόρες έρευνες στη νηπιακή και παιδική ψυχολογία και αμφισβήτησε έντονα τον Σίγκμουντ Φρόυντ του οποίου υπήρξε μαθήτρια.

Το έργο γράφτηκε το 1988 και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Εθνικό θέατρο της Αγγλίας.

Ο Άγγλος δραματουργός Νίκολας Ράιτ βασίστηκε στην βιογραφία της Κλάιν για να συνθέσει με μαεστρία στοιχεία από την προσωπική και την επαγγελματική της ζωή, δραματοποιώντας καταστάσεις και παράλληλα κριτικάροντας, πότε με χιούμορ και πότε με οξύτητα,  τις ακρότητες και την ανεπάρκεια της ψυχανάλυσης ακόμη και για τους επαγγελματίες του είδους. Ο ίδιος έχει πει: «Δεν έχει καμία σημασία για το έργο, αν εγώ είμαι υπέρ ή κατά της ψυχανάλυσης, αν συμφωνώ ή όχι με τις θεωρίες της Κλάιν, αφού η ιστορία των τριών αυτών γυναικών – παρά το ότι ήταν ψυχαναλύτριες – λειτουργεί σαν μεταφορά για τις σχέσεις οποιασδήποτε μάνας με την κόρη της και τη φίλη της. Το έργο έκανε ιδιαίτερη αίσθηση σε κοινωνίες, όπου η μάνα έχει κυρίαρχο ρόλο, όπως, για παράδειγμα, στη Λατινική Αμερική».

Πώς γίνεται μία γυναίκα που θεραπεύει τα τραύματα της ανθρώπινης ψυχής ταυτόχρονα να συνθλίβεται από τα δικά της τραύματα; Και γιατί οι συγκρούσεις μέσα σε σχέσεις βαθιάς αγάπης αντί να καταλήγουν στη λύση και την ανακούφιση να οδηγούν στην συντριβή;

Μια διαρκής σύγκρουση μεταξύ τριών γυναικών τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο, που καταλήγει σε μια σύγχρονη τραγωδία. Το έργο – πιο σύγχρονο από ποτέ – δεν στέκεται μόνο στις ανθρώπινες σχέσεις και τις συγκρούσεις που είναι φαινόμενο κάθε κοινωνίας, σε οποιαδήποτε εποχή, από καταβολής κόσμου. Εγείρει παράλληλα τόσο φιλοσοφικά όσο και κοινωνικά ζητήματα, αλλά και τις προεκτάσεις τους.

Συνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30062
  • Φύλο: Άντρας
  • Τα ταξίδια σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο!!
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2392 στις: Μάιος 12, 2022, 14:51:22 μμ »
''Επαρχία'' στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων - «Λευτέρης Βογιατζής»

Κυκλάδων 11 & Κεφαλληνίας, Κυψέλη
Τηλ.: 2108217877



Συγγραφέας: Μιχάλης Βιρβιδάκης
Σκηνοθεσία: Γιώργος Σκεύας
Παίζουν οι ηθοποιοί: Δημήτρης Αποστολόπουλος (Σάκης), Νίκος Αρβανίτης (Αλέξανδρος), Δήμητρα Βήττα (Βούλα), Απόστολος Καμιτσάκης (Γαβρίλης), Τάσος Λέκκας (Ίγκι), Γρηγορία Μεθενίτη (Όλα), Ορέστης Τζιόβας (Μάκης)

Λίγα λόγια για το έργο...

Μια παράξενη μαύρη κωμωδία για μια παρέα νέων που στήνουν το κόλπο της ζωής τους, σχεδιάζοντας την πιο παράδοξη ληστεία τράπεζας, με φόντο τις λάσπες, τις λακκούβες και τα αδιέξοδα των επαρχιακών δρόμων.

Ελληνική επαρχία. Παραμονές Χριστουγέννων. Μια παρέα νέων σχεδιάζουν το κόλπο της ζωής τους. Να ληστέψουν μια τράπεζα. Με έναν τρόπο που δεν το επιχείρησε ποτέ κανείς μέχρι σήμερα. Με έναν τρόπο που φανερώνει τα σημεία των καιρών. Δολοπλοκίες, αρρωστημένοι έρωτες, ναρκωτικά, χρήμα, παιχνίδια εξουσίας… Με φόντο τις λάσπες και τις λακκούβες των επαρχιακών δρόμων, ο Μιχάλης Βιρβιδάκης (Στην Εθνική με τα μεγάλα, Περί Φύσεως) στήνει τον καμβά μιας παράξενης μαύρης κωμωδίας που διερευνά τις σχέσεις περιθωρίου και κράτους στην ταραγμένη εποχή μας.

Ο συγγραφέας Μιχάλης Βιρβιδάκης σημειώνει για το νέο του έργο:

"Η Επαρχία είναι ένα έργο γραμμένο για το δίκιο και το άδικο όπως κανείς το συναντά διασχίζοντας τους χωμάτινους δρόμους της ελληνικής επαρχίας, μακριά από τις βιτρίνες και την αστραφτερή ζωή των μεγαλουπόλεων. Από τη μια κωμωδία κι απ’ την άλλη δράμα. Φαιδρή κωμωδία πάνω στα λάθη και τις ψευδαισθήσεις ενός περιθωρίου, που διαρκώς υποσκάπτει το οργανωμένο κράτος και οικτρό δράμα ως προς την σοβαρότητα και το αίσθημα ευθύνης εκείνων που ανέλαβαν θεσμικά να διαφυλάξουν αυτή την οργάνωση. Χωρίς αυτό να σημαίνει φυσικά πως οι ρόλοι αυτοί, κωμωδία ή δράμα, δεν εναλλάσσονται μεταξύ τους...

Η Επαρχία είναι ένα έργο που συνοψίζει σε αδρές γραμμές την ασφυξία που αισθάνθηκα ως πολίτης σε πολλές περιπτώσεις του δημόσιου βίου από την μεταπολίτευση και μετά, όμως πάνω απ’ όλα είναι μια σπουδή πάνω σε επτά ανθρώπινους χαρακτήρες που μου κίνησαν το ενδιαφέρον και προσπάθησα με τα ταπεινά μου μέσα να παρουσιάσω σαν αξιομνημόνευτες λογοτεχνικές περσόνες. Η Επαρχία είναι τέλος ένα ακόμα έργο, μετά την Εθνική με τα μεγάλα και το Περί Φύσεως, που εκφράζει την αγωνία μου για αυτόν τον τόπο, που μέσα του μεγαλώνω, αγαπώ και υπάρχω…"

Ο σκηνοθέτης Γιώργος Σκεύας σημειώνει για το έργο:

"Η Επαρχία είναι ένα νέο ελληνικό έργο που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στη σκηνή και μάλιστα σε ένα θέατρο που η ιστορία του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την παρουσίαση νέων κειμένων Ελλήνων συγγραφέων. Στην Επαρχία ο Μιχάλης Βιρβιδάκης συνθέτει μια θραυσματική τοιχογραφία της ελληνικής πραγματικότητας στην εποχή μας. Επτά χαρακτήρες-πρόσωπα στροβιλίζονται εγκλωβισμένα στον μικρόκοσμο τους, προσπαθώντας να βρουν διέξοδο. Τα πρόσωπα μιλούν, ενίοτε μονολογούν, οδηγούμενα μέσα από την ορμή του λόγου τους, σε μιαν έξαρση, βαθιά ποιητική. Ο λόγος τους γίνεται τελικά η ταυτότητά τους, γίνεται και είναι η ταυτότητα της Επαρχίας."

Συνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30062
  • Φύλο: Άντρας
  • Τα ταξίδια σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο!!
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2393 στις: Μάιος 13, 2022, 17:19:25 μμ »
''Αμόλα καλούμπα'' στο ProjectR stage

Λαγουμιτζή 32 & Αλεξάνδρου Πάντου 10, Καλλιθέα
Τηλ.: 2111110055



Κείμενο: Ανδρέας Αριστοτέλους
Σκηνοθεσία: Γιάννης Κλειδέρης
Παίζουν: Ανδρέας Αριστοτέλους, Κατερίνα Παναγιωτοπούλου, Πάνος Παναγιωτόπουλος, Κατερίνα Χιντηράκη, Γιούλη Παπανελοπούλου, Γιάννης Κλειδέρης

Λίγα λόγια για το έργο...

Δεν είναι εύκολο να φτάσεις τον Μολιέρο, ούτε και τον Τσέχωφ. Πόσο δύσκολο είναι τελικά να φτάσεις στη συγγραφική επιτυχία του αιώνα; Να γίνεις ο πιο γνωστός συγγραφέας του αιώνα;

Καμία απάντηση, γιατί αυτό ψάχνει και ο άφραγκος, αποτυχημένος Έρως που δεν μπορεί να κάνει ούτε μισή επιτυχία στο θέατρο. Η πλούσια φίλη του και πρώην χορηγός του, η Ιουλιέτα, του προτείνει να του δώσει για ακόμη μια φορά λεφτά για να ανεβάσει το νέο του έργο «Ο έμπορος της Βενετίας» με έναν όρο. Να καταστρέψει ο Έρως την ξαδέρφη της, τη Ροζαλία, που έχει ερωτευτεί τον Ρωμαίο. Και όλα αυτά γιατί είναι ένα κακομαθημένο έφηβο κορίτσι. Και έτσι με τη βοήθεια της Παραμάνας, ο Έρως και η Ιουλιέτα στήνουν το τέλειο σχέδιο.

Ο Ρωμαίος όμως είναι τόσο ερωτευμένος με τη Ροζαλία που φτάνει στα άκρα για αυτήν με τη βοήθεια του Μπενβόλιο. Θα τα καταφέρουν άραγε;

Κι αν σου φαίνονται γνωστά τα ονόματα των ηρώων μας, μην ανησυχείς, είναι μια διαβολική σύμπτωση. Μπορεί και όχι. Γιατί στη δική μας αναγεννησιακή εποχή, όλα είναι ανατρεπτικά!! Τι σχέση μπορεί να έχει η Γαρμπή με τη Βερόνα, ένα μπουκάλι δηλητήριο, το Μέγκα Σταρ και το Ιταλικό Μπουρνάζι; Για να τα μάθεις, αμόλα καλούμπα.

Μια παράσταση γεμάτη τραγούδι και χορό. Σχεδόν ένα δίωρο ταξίδι πίσω στους αιώνες που μπλέκεται και μπερδεύεται με το σήμερα.

Συνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30062
  • Φύλο: Άντρας
  • Τα ταξίδια σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο!!
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2394 στις: Χθες στις 07:56:44 »
"Εγώ δεν είμαι ο Μάνθος Μανδηλάκης" στο Θέατρο Άλφα - Ληναίος-Φωτίου

Πατησίων 37, Πολυτεχνείο, Κέντρο
Τηλ.: 2105238742



Κείμενο – Σκηνοθεσία : Βίλια Χατζοπούλου     
Ηθοποιοί: Ηλίας Βαλάσης, Κατερίνα Γεωργιάδου, Δώρα Γιαννακοπούλου, Μαρία Καλαμποκιά, Αγγελική Μπούρα , Ασημένη Τούντα,  Αντρέας Τσιλιβαράκος

Λίγα λόγια για το έργο...

Το έργο «Εγώ δεν είμαι ο  Μάνθος Μανδηλάκης», βασίζεται στο διήγημα «Αίμα στην πόλη μαζί με φως».

1929. Η μεγάλη απεργία στο εργοστάσιο Φωταερίου βρίσκεται σε εξέλιξη. Η Αθήνα βυθίζεται στο σκοτάδι από άκρη σε άκρη. Δύο άντρες θα αναμετρηθούν με την προδοσία. Ένας τρίτος άντρας θα τους ακολουθήσει θέτοντας το δίκαιο, ως μοναδική αλήθεια. Η απεργία ωστόσο, τους εξοντώνει, τους εξαγριώνει. Έχουν ήδη δώσει σ΄αυτόν τον αγώνα περισσότερα απ’ όσα αντέχουν και η πίεση θα προκαλέσει τον θάνατο του ενός. Κάτω από ποιες συνθήκες; Το βαρύ ψέμα του νεκρού είναι μια πράξη θυσίας ή ένας φόνος;

Στην παράσταση «Εγώ δεν είμαι ο Μάνθος Μανδηλάκης» μαζί με τη μεγάλη ιστορία, παρακολουθούμε και τη μικρή ιστορία των ηρώων μας. Το χτύπημα της μεγάλης ιστορίας τους βρίσκει απροετοίμαστους, όμως, τους αναγκάζει να πάρουν θέση. Η θέση τους είναι η δύναμη που θα κινήσει και τη μεγάλη ιστορία. Θα την αλλάξει για πάντα. Και αυτή είναι η νίκη τους.

Η συγγραφέας και σκηνοθέτης Βίλια Χατζοπούλου τονίζει: «στο έργο η μεγάλη απεργία και η ταραγμένη πολιτική κατάσταση της εποχής, είναι το βασικό σημείο πίεσης των δύο ηρώων μας. Οι σκληρές συνθήκες και τα χαμένα μεροκάματα τους συνθλίβουν. Ο καθένας τους θα ακολουθήσει διαφορετικό δρόμο επίλυσης του προβλήματος. Όλα θα οριστούν από τον χαρακτήρα τους, όπως συμβαίνει πάντα θαυμαστά στη δραματουργία. Οτιδήποτε  λοιπόν τους λείπει σε πολιτική γνώση, βούληση, σιγουριά συμπληρώνεται απ’ το βαθύτερο ένστικτό τους. Τα φυσικά, τα πιο ανέγγιχτα υλικά τους θα πάρουν τις δραματικές αποφάσεις της προδοσίας και θα οδηγήσουν την ιστορία πολιτικά, ηθικά, κοινωνικά».

Συνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30062
  • Φύλο: Άντρας
  • Τα ταξίδια σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο!!
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2395 στις: Σήμερα στις 00:47:04 »
"Destiny" στο Θέατρο 104

Ευμολπιδών 41, Γκάζι
Τηλ.: 2103455020



Συγγραφέας: Άκης Δήμου
Σκηνοθεσία : Νίκη Σκιαδαρέση
Παίζουν: Κωνσταντίνα Κλαψινού, Τόνια Μαράκη
Μουσικός επί σκηνής: Νίκη Σκιαδαρέση

Λίγα λόγια για το έργο...

Ένα έργο σε τρείς πράξεις. Πράξεις και όχι λόγια, γιατί μόνο με τα λόγια δεν πας μπροστά.
Η Κωνσταντίνα και η Τόνια είναι φίλες. Και στη ζωή και στο έργο! Στο έργο, ανακαλύπτουν ότι έχουν τον ίδιο γκόμενο. Στη ζωή δεν το έχουν ανακαλύψει ακόμη, γι αυτό ελπίζω να μη διαβάσουν το δελτίο τύπου.

Ένα έργο που αντιμετωπίζει με χιούμορ και ευαισθησία τις ανθρώπινες σχέσεις, την σχέση μας με τον εαυτό μας, τις ανασφάλειες και την ανάγκη για αποδοχή.

Ζωντανή, πρωτότυπη μουσική επί σκηνής, εξαιρετικές ερμηνείες κατά τη γνώμη μας και κακοεκτελεσμένες χορογραφίες, γιατί δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα.