Αποστολέας Θέμα: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες  (Αναγνώστηκε 523090 φορές)

Συνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 28610
  • Φύλο: Άντρας
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2210 στις: Ιανουάριος 07, 2020, 13:49:37 μμ »
''Το τέλειο έγκλημα'' στο Θέατρο Κιβωτός

Πειραιώς 115, Γκάζι
Τηλ : 2103427426



Συγγραφέας: Frederick Knott
Σκηνοθεσία: Φρόσω Λύτρα
Μετάφραση: Νίκος Χαρλαύτης
Διανομή: Λίνα Σακκά, Διαμαντής Καραναστάσης, Δημήτρης Γεωργαλάς, Δημήτρης Δεγαϊτης, Νίκος Ιωαννίδης
Χορεύει η Αναστασία Κελέση

Λίγα λόγια για το έργο...

Πρόκειται για ένα από τα  κορυφαία ψυχολογικά θρίλερ που έχουν γραφτεί ποτέ για το θέατρο.

Με βασικό στοιχείο τις συνεχείς ανατροπές, το κείμενο συναρπάζει τον θεατή, καθώς μέσα από τη δράση του έργου επιχειρείται  να δοθεί  απάντηση στο αιώνιο ερώτημα, εάν τελικά μπορεί να επιτευχθεί το τέλειο έγκλημα.

Με αφορμή ένα κλασσικό ερωτικό τρίγωνο, εξελίσσεται επί σκηνής  μια απρόβλεπτη παρτίδα θανάτου για επιδέξιους παίκτες, όπου ο κάθε ήρωας από την πλευρά του, προσπαθεί με τη δύναμη της σκέψης, είτε να ολοκληρώσει το τέλειο έγκλημα, είτε να το ξεσκεπάσει…

Το συγκεκριμένο θεατρικό έργο , αποτέλεσε την βάση για το σενάριο της ταινίας, του Alfred Hitchcock, Dial M for Murder , η οποία γυρίστηκε το 1954, με πρωταγωνιστές, τους Grace Kelly, Ray Milland και Robert Cummings.

Το 2008 μπήκε στη λίστα με τις 10 καλύτερες ταινίες μυστηρίου όλων των εποχών.

Ο Alfred Hitchcock, γεννημένος σ' ένα προάστιο του Λονδίνου το 1899 άφησε την σφραγίδα του στον παγκόσμιο κινηματογράφο. Σε μια καριέρα που ξεκίνησε στην Αγγλία το 1925 και ολοκληρώθηκε στην Αμερική το 1976, ο Hitchcock κατάφερε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο σκηνοθέτη, να δημιουργήσει ένα έργο προσωπικό όσο και λαϊκό και να συνδυάσει με μοναδικό τρόπο την Υψηλή Τέχνη με την Ποιοτική Ψυχαγωγία.

Καθώς αυτός ο συνδυασμός αποτελεί μόνιμο στόχο της ομάδα naan εμπνεύστηκε την οργάνωση και τον σχεδιασμό του «Τέλειου Εγκλήματος» με βασικό συνεργό τον αρχιτέκτονα του ψυχολογικού θρίλερ, Alfred Hitchcock.

Η παράσταση που σχεδιάζεται με όλα τα κλασικά δομικά υλικά κατασκευής του film noir, αποθεώνοντας, το ανεπανάληπτο αμερικάνικο κλισέ της εποχής και τo ανεκτίμητο εγγλέζικο υποδόριο χιούμορ, στοχεύει στην ποιοτική ψυχαγωγία και φιλοδοξεί να ανεβάσει την αδρεναλίνη στα ύψη, αποδίδοντας ταυτόχρονα, φόρο τιμής στον συγγραφέα του έργου, Frederick Knott και στον δημιουργό της ταινίας Alfred Hitchcock.
« Τελευταία τροποποίηση: Ιανουάριος 11, 2020, 10:39:25 πμ by dk »

Συνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 28610
  • Φύλο: Άντρας
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2211 στις: Ιανουάριος 09, 2020, 18:53:20 μμ »
"Στο Φαλιμέντο του Κόσμου" στο Θέατρο Άλμα (Κεντρική σκηνή)

Ακομινάτου 15-17 & Αγ. Κωνσταντίνου, Μεταξουργείο
Τηλ.: 2105220100



Μουσικοθεατρική παράσταση αφιέρωμα

Στον ρόλο του ΕΤΣΙ: Ο Λεωνίδας Κακούρης.
Μαζί του, οι Mουσικοί: Παρασκευάς Θεοδωράκης και Δημήτρης Χατζηδημητρίου

Λίγα λόγια για το έργο...

Μια παράσταση βασισμένη σε κείμενα μουσικές και τραγούδια του Νικόλα Άσιμου...

Πως γίνεται αυτός ο Τρελός των Εξαρχείων, ο πλανόδιος Θεατρίνος των δρόμων, αυτή η ενοχλητική μύγα στα ρουθούνια της όποιας εξουσίας... σχεδόν τριάντα χρόνια μετά την τελευταία του “απόδραση” να έχει Σήμερα κάτι να μας πει, για το Φαλιμέντο του κόσμου.

Σχεδόν προφητικά τα λόγια και τα τραγούδια του, μόνο ¨Χρεωκοπημένα” δεν είναι. Αντιθέτως αποκτούν το βαθύτερο νόημα τους καθώς ο Χρόνος τους δίνει το δαχτυλίδι της επιβεβαίωσης.

Είναι αυτό που λέμε ήρθες στα λόγια μου. Μόνο που στη δική του περίπτωση, μάλλον εμείς, πήγαμε στα δικά του. “Ξεπουληθήκαμε στο Γιουσουρούμ; Για ένα κουστούμ. ”Θα είσαι με μπαταρία; να εκτελείς εργασία... “Θα το δείξει ο καιρός”.

Δύο μουσικοί και ένας ηθοποιός σας καλούν να θυμηθείτε ή και να γνωρίσετε τον κόσμο αυτού του τόσο “ξεχωριστού” καλλιτέχνη μέσα από κείμενα του Νικόλα, (που περιέχονται στο βιβλίο του «Αναζητώντας Κροκανθρώπους»), επιλογή από τα πιο αγαπημένα του τραγούδια και προβολή οπτικοακουστικού υλικού. Τελικά... Venceremos ή Kατα-κατά-Καταρρέουμε;

Συνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 28610
  • Φύλο: Άντρας
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2212 στις: Ιανουάριος 10, 2020, 20:53:29 μμ »
''Προσοχή, ο φίλος δαγκώνει'' στο Θέατρο Ζίνα

Λεωφ. Αλεξάνδρας 74, Αθήνα
Τηλ.: 2106424414



Συγγραφέας: Κάρολ Κριπ
Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος
Σκηνοθεσία: Βλαδίμηρος Κυριακίδης
Πρωταγωνιστούν: Βλαδίμηρος Κυριακίδης, Κρατερός Κατσούλης, Ναταλία Δραγούμη, Ευαγγελία Μουμούρη

Λίγα λόγια για το έργο...

Οι βλαβερές συνέπειες της φιλίας:
«Οι φίλοι δεν μειώνουν τα επίπεδα του στρες όπως κάποιοι λανθασμένα πιστεύουν.»
«Οι φίλοι δεν συγχωρούν.»
«Οι φίλοι δεν μας κάνουν να θέλουμε να γίνουμε καλύτεροι αλλά χειρότεροι.»
«Οι φίλοι δεν μας προστατεύουν.»
«Οι φίλοι δεν μας στηρίζουν σε κάθε δυσκολία.»
Αν πιστεύετε κάτι αντίθετο, δείτε το «Προσοχή ο φίλος δαγκώνει» για να πεισθείτε.

Δύο ζευγάρια, τέσσερις διαφορετικοί χαρακτήρες, μπλέκουν τις «γραμμές» φιλίας, δημιουργούν απρόοπτες καταστάσεις που φθάνουν στη γελοιότητα και ανακαλύπτουν πως οι καλύτεροι φίλοι τους δεν είναι και τόσο ...φίλοι όπως πίστευαν.

Ένας λανθασμένος χειρισμός του κινητού τηλεφώνου φέρνει στο φως όλη την αλήθεια: τι πραγματικά σκέφτονται οι φίλοι τους γι' αυτούς. Κι όταν τα στόματα ανοίγουν, αποκαλύπτεται η πραγματική ταυτότητα όλων. Αναγκάζονται να βγάλουν τις μάσκες και να τα... πουν όλα κατά πρόσωπο...

Η σκηνοθετική ματιά του Βαδίμηρου Κυριακίδη «παντρεύει» το επιτυχημένο θεατρικό κείμενο με τον δημιουργικό αυτοσχεδιασμό. Δίνει το έναυσμα στους συμπρωταγωνιστές του να ξεδιπλώσουν επί σκηνής την αυθόρμητη ή δοκιμασμένη καλλιτεχνική έμπνευση και να επινοήσουν τα εκφραστικά μέσα της... στιγμής, δίνοντας την ευκαιρία στο κοινό κάθε βράδυ να απολαμβάνει μια «διαφορετική» παράσταση. Οι αυτοσχεδιασμοί, το διαρκές παιχνίδι του λόγου, η αλήθεια και η ψευδαίσθηση συνυπάρχουν αρμονικά προκαλώντας αστείρευτο γέλιο.

Το θεατρικό έργο απέσπασε διθυραμβικές κριτικές στο Παρίσι, όπου παίζεται για 16η συνεχή χρονιά, «σπάζοντας τα ταμεία». Πρόκειται ένα έργο - «ύμνο» στην τοξική φιλία: τον φθόνο, το ψέμα, την προδοσία και την υποκρισία, έννοιες τόσο γνωστές στις μέρες μας.

Συνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 28610
  • Φύλο: Άντρας
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2213 στις: Ιανουάριος 11, 2020, 10:58:02 πμ »
"Η Σαμάνθα και ο Μαξ στο Βυθό της Ασφάλτου" στον Πολυχώρο Vault

Μελενίκου 26, Βοτανικός
Τηλ.: 2130356472 - 6945993870



Κείμενο: Άκης Δήμου
Σκηνοθεσία: Θοδωρής Αντωνιάδης
Διανομή: ΜΑΞ: Πάρις Σκαρτσολιάς, ΣΑΜΑΝΘΑ: Έυη Τσάφου

Λίγα λόγια για το έργο...

Η Σαμάνθα και ο Μαξ, δεν είναι μόνο δύο νέοι που προσπαθούν να βρουν την «άκρη» τους, σε ένα κόσμο που τους «στενεύει».

Πρόκειται για δύο ψυχές του τότε και του τώρα, (ίσως του πάντα), που ζώντας στις παρυφές της πόλης, (ή και του κόσμου τελικά), αποφασίζουν να δραπετεύσουν σε μια αχανή άσφαλτο ,αμφιβόλου προορισμού… Ανεξερεύνητου "βάθους".

Κάθε τους «στάση» κι ένα γαϊτανάκι αναφορών, αποκαλύψεων, εξομολογήσεων, πικρών παιχνιδιών, όπου οι μνήμες, το παρόν και το μέλλον "συνομιλούν" άλλοτε γλυκά και άλλοτε επικίνδυνα εφιαλτικά! Μια βόλτα στο άγνωστο; Μια φυγή; Ένα φαντασιακό μυστικό τοπίο; Ένα αλληγορικό «σκοτεινό παραμύθι»; Η "ανάγνωση" δική σας.

Σημείωμα Άκη Δήμου

"Η Σαμάνθα και ο Μαξ με ακολουθούν από το 1996. Τότε τους πρωτοβρήκα σ' έναν τυχαίο δρόμο, τότε τους πρωτοέγραψα. Δεν θυμάμαι την αφορμή, θυμάμαι μόνο ότι μου "φάγανε" κάποια φθινοπωρινά απογεύματα υποχρεώνοντάς με να τους ακολουθήσω σε μιαν άσφαλτο που πηγαινοερχόταν παφλάζοντας κάτω απ΄τα πόδια τους, σαν τα κύματα μιας θάλασσας που, είμαι πια βέβαιος, κρυβόταν κάτω από τα τσιμέντα.

Σήμερα, δεκατρία χρόνια μετά το πρώτο τους ανέβασμα στη σκηνή του Θεάτρου Τέχνης, ξαναμετράνε τις αντοχές των βημάτων τους σε μια καινούργια άσφαλτο, σε μια καινούργια σκηνή. Τι άλλο θα μπορούσα να τους ευχηθώ παρά καλό ταξίδι;"

Σημείωμα Θοδωρή Αντωνιάδη

"1996: Γράφεται από τον Άκη Δήμου το θεατρικό έργο, «Η ΣΑΜΑΝΘΑ ΚΑΙ Ο ΜΑΞ ΣΤΟ ΒΥΘΟ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΤΟΥ»!

2005-06: 10 χρόνια αργότερα έχω την τύχη να ‘μαι μέρος του πρώτου ανεβάσματος του έργου, ερμηνεύοντας τον ΜΑΞ με ΣΑΜΑΝΘΑ τη Γιάννα Κανελλοπούλου, σε σκηνοθεσία Θόδωρου Γράμψα στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κούν...Πολύτιμο ταξίδι!

2019: 13-14 χρόνια μετά, στο σήμερα, συναντάω και πάλι τη Σαμάνθα και τον Μαξ… Από την άλλη όχθη αυτή τη φορά… Του σκηνοθέτη. Συνομιλώντας με τα όνειρα, την προσωπικότητα, τη «ματιά» δύο νέων άξιων συναδέλφων, της Εύης Τσάφου και του Πάρι Σκαρτσολιά, παρέα με πολύτιμους συνεργάτες-«συνεπιβάτες»!

Όσο για μένα η πολυεπίπεδη γραφή του Άκη Δήμου, είναι το ασφαλέστερο μέσο να προσπαθήσω από άλλη θέση τώρα, να διανύσω εντός μου, μια ουσιαστική καλλιτεχνική διαδρομή. Να μοιραστώ τα συναισθήματα και τις σκέψεις μου μέσα από αυτούς του δύο ήρωες, όχι επειδή τους «ξέρω» από παλιά, αλλά επειδή θέλω να τους ξαναγνωρίσω στο σήμερα… Στο τώρα! Εύχομαι η "ματιά" μας να "συναντήσει" την ψυχή σας!

Συνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 28610
  • Φύλο: Άντρας
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2214 στις: Ιανουάριος 13, 2020, 21:16:58 μμ »
''Ανθρωποφύλακες'' στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» - Υπόγειο

Πεσμαζόγλου 5, Κέντρο
Τηλ.: 2103228706



Συγγραφέας: Περικλής Κοροβέσης
Διασκευή: Άνδρη Θεοδότου
Σκηνοθεσία: Μάνος Βαβαδάκης
Παίζουν οι: Νέστωρ Κοψιδάς, Θεοδώρα Γεωργακοπούλου, Ελένη Ζαχοπούλου, Άρης Λάσκος

Λίγα λόγια για το έργο...

Οι Ανθρωποφύλακες του Περικλή Κοροβέση αποτελούν βιβλίο ορόσημο, αφού είναι η πρώτη μαρτυρία που τυπώθηκε και κυκλοφόρησε διεθνώς κάνοντας γνωστή την πρακτική βασανισμών που ακολουθούσε το καθεστώς των συνταγματαρχών έναντι των αντιφρονούντων. Μια οργανωμένη άνωθεν πρακτική που στόχευε στον πλήρη εξευτελισμό των συλληφθέντων, σωματικά και ψυχικά. Η σκληρότητα της περιγραφής των βασανισμών στην ταράτσα της Μπουμπουλίνας ισορροπεί με την λογοτεχνική αφήγηση του Κοροβέση, απόρροια της καλλιτεχνικής του ιδιότητας.

Ακριβώς πενήντα χρόνια μετά από την πρώτη έκδοση του βιβλίου η παράσταση αναμοχλεύει τις σκληρές δοκιμασίες εξευτελισμού και βίας που υπέστη μέρος του λαού, πρακτική που ακόμα και σήμερα, έστω και ως αστείο, επιδοκιμάζεται από πολιτικούς και πολίτες. Σε συνδυασμό με τη σκιαγράφηση της περιόδου της Επταετίας αναδεικνύεται πως το καθεστώς απλώθηκε σε όλους τους τομείς, στραγγαλίζοντας κάθε φωνή αντίστασης και δημιουργίας.

Συνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 28610
  • Φύλο: Άντρας
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2215 στις: Ιανουάριος 14, 2020, 16:41:31 μμ »
''Τζόρνταν'' στο Alhambra Art Theatre

Στουρνάρη 53,Εξάρχεια
Τηλ.: 210 522 0120-1



Συγγραφείς: Άννα Ρέϋνολντς, Μόιρα Μπουφίνι
Μετάφραση: Μάριος Πλωρίτης
Σκηνοθεσία: Γιάννης Αϊβάζης
Ερμηνεία: Μαρία Κορινθίου (Σίρλεϋ Τζόουνς)

Λίγα λόγια για το έργο...

Η Σίρλεϋ, μεγάλωσε σε μια φτωχή οικογένεια με έναν πατέρα βάναυσο που κακοποιούσε τη μητέρα της. Λίγο μετά την εφηβεία της, βρίσκει τον έρωτα -και μαζί μια δίοδο διαφυγής- στο πρόσωπο ενός μηχανόβιου εραστή. Η Σίρλεϋ μένει έγκυος κι αυτός δεν αργεί να πατήσει στα μονοπάτια του πατέρα της και να γίνει βίαιος, χτυπώντας την, εξευτελίζοντάς την και φέρνοντας ακόμη και μέσα στο ίδιο τους το σπίτι άλλες γυναίκες για να του προσφέρουν ηδονή.

Η Σίρλεϋ μέσα απ’όλες τις αντιξοότητες, φέρνει στον κόσμο τον γιό τους Τζόρνταν, άλλα ο σύντροφός/εραστής της την εγκαταλείπει, για να επιστρέψει δύο χρόνια μετά μαζί με την Πρόνοια και την μέλλουσα γυναίκα του και να την κατηγορήσει ώς ηθικά επιλήψιμη και ανίκανη να μεγαλώσει τον γιό τους, με σκοπό να την χωρίσουν από το παιδί της. Μπροστά στο αδιέξοδο και στην πεποίθησή της πως δε μπορεί να ζήσει χωρίς τον Τζόρνταν κι ούτε ο Τζόρνταν χωρίς εκείνη, η Σίρλεϋ πνίγει το μωρό της και κάνει μια αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας. Η Σίρλεϋ κατηγορείται για την δολοφονία του παιδιού της και οδηγείται στη φυλακή, στην πτέρυγα των ψυχοπαθών, όπου προσπαθεί ξανά και ξανά να τερματίσει τη ζωή της. Ευθύνεται, πράγματι, για τον φόνο; Μπορεί, στ’ αλήθεια, να σκοτώσει η αγάπη; Ή είναι, αυτή, από μόνη της, το σημαντικότερο ελαφρυντικό; Στην αίθουσα αναμονής του δικαστηρίου περιμένει την απόφαση των δικαστών και των ενόρκων και θυμάται πώς έφτασε μέχρι εκεί…

«Κοίτα, Τζόρνταν, αυτό είναι φως. Ο Θεός μάς χαμογελάει.»

Η συγκλονιστική αληθινή ιστορία της Σίρλεϋ Τζόουνς, που κατηγορείται για τη δολοφονία του παιδιού της, πρωτοπαίχτηκε στο θέατρο “Lilian Baylis” του Λονδίνου τον Απρίλιο του 1992.

Ο «Τζόρνταν», είναι μια μαρτυρία, βασισμένη στην αληθινή ιστορία της κρατούμενης στη φυλακή, παιδοκτόνου και αποτυχημένης αυτόχειρα, Σίρλεϋ Τζόουνς. Η Τζόουνς αποκάλυψε την ιστορία της στη συγγραφέα Άννα Ρέϋνολντς, όταν οι δυό τους ήταν συγκρατούμενες (σημ.: η Ρέϋνολντς είχε καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη, για φόνο με σφυρί, της κοιμισμένης μητέρας της). Το γεγονός της δολοφονίας ενός βρέφους από τη μητέρα του, που συντάραξε -ως αστυνομικό, δικαστικό και κοινωνιολογικό ρεπορτάζ- την κοινή γνώμη της Μ. Βρετανίας, κατά τη δεκαετία του ’80, μετουσιώθηκε σ’ έναν σπαρακτικό θεατρικό μονόλογο που γρήγορα εντάχθηκε στα «έργα -στοιχήματα» για τις γυναίκες ηθοποιούς όλου του κόσμου.

Συνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 28610
  • Φύλο: Άντρας
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2216 στις: Ιανουάριος 15, 2020, 21:29:30 μμ »
''Ο Βασιλιάς πεθαίνει'' στο Θέατρο Αλκμήνη (Intermedia σκηνή)

Αλκμήνης 12, Πετράλωνα
Τηλ.: 2103428650



Κείμενο: Ευγένιος Ιονέσκο
Μεταφράσεις: Κώστας Νταλιάνης, Εβίτα Παπασπύρου
Σκηνοθεσία: Κώστας Νταλιάνης
Παίζουν οι ηθοποιοί: Βασίλης Γεωργουσόπουλος, Εβίτα Παπασπύρου, Αγγελική Λυμπεροπούλου, Αντωνία Πίντζου, Γιάννης Πετρίδης, Αντρέας Βελέντζας

Λίγα λόγια για το έργο...

Ο θάνατος έχει πολύ γέλιο! Μα τι συμβαίνει; Περί τίνος πρόκειται; Για τον θάνατο ενός ανθρώπου; Ενός βασιλιά; Ή για τον θάνατο ενός άρρωστου από καιρό, γερασμένου, απολιθωμένου συστήματος; Εμείς με αυτή την εκδοχή αναγνώσαμε το έργο. Ο βασιλιάς είναι το πρόσχημα, η θεατρική μορφή μιας ιδέας.

Πάντως σίγουρα δεν πρόκειται για τον θάνατο ενός αθώου. Είτε βασιλιάς, είτε σύστημα, κατέστρεψε, έσφαξε, δολοφόνησε, με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο, με ή χωρίς προσχήματα. Αυτός ο βασιλιάς αξίζει να πεθάνει. Κι εμείς γελάμε, γελάμε! Με τον βασιλιά - κλόουν! Μήπως πάλι πρόκειται για τη βασιλεία της απληστίας; Οι θεατές και πάλι γελάνε! Γιατί και η απληστία διαθέτει αρκετή γελοιότητα!

Το έργο, αν και γραμμένο το 1962, θίγει πολλά σημερινά ζητήματα: Το οικολογικό, τις οικονομικές “κρίσεις”, τη διαφθορά, τον πόλεμο, τον ατομικισμό, την αδράνεια, την ευθύνη του καθενός μας. Συμπυκνώνει αιώνες ανελευθερίας στο πρόσωπο ενός γελοίου Βασιλιά. Και γελάμε, γελάμε πολύ! Γιατί η παράσταση είναι μια σπαρταριστή, ανατρεπτική κωμωδία. Σχεδόν φάρσα.

Αυτό το γέλιο δε σκοτώνει τη σκέψη. Είναι γέλιο που ερεθίζει το μυαλό. Και ξαφνικά, τρυπώνουν εδώ κι εκεί, μικρές τρυφερές στιγμές, στιγμές ανθρωπιάς, και συγκίνησης. Γιατί όπως και στη ζωή έτσι και στα έργα του Ιονέσκο, το γέλιο κρύβει μέσα του ένα πικρό κουκούτσι.

Γελάμε μέχρι να ανακαλύψουμε ότι αυτός ο βασιλιάς είμαστε εμείς, ή ότι έχουμε κι εμείς ευθύνες γι’ αυτόν.

Σ’ αυτό το ιδιότυπο, αιχμηρό έργο, παρακολουθούμε τον αναγκαίο θάνατο ενός βασιλιά, που προσπαθεί με νύχια και με δόντια να κρατηθεί στη ζωή. Δε χρειάζεται να μελετήσει κανείς πριν πάει στο θέατρο. Ο Ιονέσκο είναι πιο λαϊκός από όσο φανταζόμαστε. Ο σουρεαλισμός του είναι ο σουρεαλισμός ενός παιδιού με ανοιχτά, ευφάνταστα μάτια.

Και ένα σημείωμα του σκηνοθέτη

«Ο Βασιλιάς πεθαίνει» θεωρείται από πολλούς ως το καλύτερο έργο του Ιονέσκο. Διαθέτει όλα τα συστατικά, που χαρακτηρίζουν τον ιδιαίτερο αυτό συγγραφέα. Αδυσώπητο χιούμορ, πολλές φορές μαύρο, μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα ονείρου ή εφιάλτη, “παράλογος” λόγος, που αποτυπώνει την αδυναμία επικοινωνίας, την ανικανότητα να ακούσει ο ένας τον άλλον, τον παραλογισμό μιας ανθρωπότητας, ανίκανης να διορθωθεί από τα λάθη της. Μιλάει για τον θάνατο. Όμως ποιανού θάνατο; Εμείς, στην παράστασή μας απαντάμε: Τον θάνατο οποιουδήποτε πράγματος οφείλει να απέλθει. Ο συγγραφέας δε διαλέγει ένα απλό πρόσωπο, διαλέγει έναν βασιλιά. Έναν φορέα εξουσίας. Έναν θεσμό. Εδώ η ευθύνη δεν μπορεί να είναι ατομική, χωρίς επιπτώσεις και προεκτάσεις. Υπάρχει ευθύνη κοινωνική. Και αν ο κύκλος της ακμής ενός συστήματος έχει τελειώσει, δε χρειάζεται να φυλάμε το πτώμα του στο υπόγειο. Αρκετά. Μας έχει πάρει από καιρό η μπόχα.

Συνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 28610
  • Φύλο: Άντρας
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2217 στις: Ιανουάριος 17, 2020, 19:07:05 μμ »
''Ο δρόμος περνά από μέσα'' στο Θέατρο Μικρό Χορν

Αμερικής 10, Κολωνάκι
Τηλ.: 2118005141



Συγγραφέας: Ιάκωβος Καμπανέλλης
Σκηνοθεσία: Χρήστος Σουγάρης
Επεξεργασία κειμένου: Στέργιος Πάσχος-Χρήστος Σουγάρης
Παίζουν: Ρούλα Πατεράκη, Πέρης Μιχαηλίδης, Πάρις Θωμόπουλος, Κωνσταντίνα Κλαψινού, Αλέξανδρος Βάρθης

Λίγα λόγια για το έργο...

Μπορεί ένα σπίτι να πεθάνει; Και μάλιστα από πνευμονικό οίδημα; Οι γλωσσομαθείς βιβλιόφιλες κατσαρίδες, τα σκουλήκια που τρώνε τα έπιπλα, και οι νεκροί που κατοικούν μέσα σ΄ αυτό το σπίτι, έχουν δικαιώματα πάνω του;

Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης κλείνει το μάτι στον Μπέκετ, τον Ίψεν και τον Τσέχωφ, και αφηγείται με τρόπο αλληγορικό την ιστορία μιας οικογένειας, που χρόνια τρώει η ίδια τα σωθικά της. Την οικογένεια στοιχειώνουν γεγονότα αδιευκρίνιστα, ακαθόριστα, ερμηνευμένα από κάθε πλευρά με τρόπο που την εξυπηρετεί.

Το νεοκλασικό με το ένδοξο παρελθόν - τέτοια είναι πια σπάνια -, ως περιουσιακό στοιχείο, διεκδικείται με διάφορους τρόπους, τόσο από τους φυσικούς ιδιοκτήτες, όσο και από νεόπλουτους ''εισβολείς''. Τα σκουληκοφαγωμένα έπιπλα-αντίκες, είτε έχουν πωληθεί όσο-όσο, είτε χρησιμοποιούνται ως βιτρίνα στην προσπάθεια που γίνεται, ούτως ώστε το ''σπίτι'' να παραμείνει στη θέση του, αντί να δοθεί αντιπαροχή, με σκοπό την ανέγερση shopping center, πολυκατοικίας κτλ.

Στο τέλος της διαδρομής όμως, αυτός ο ''εμφύλιος'' και το ατέλειωτο ξεπούλημα αυθεντικών και μη περιουσιακών στοιχείων, καθώς και προσωπικών αξιών, θα αφήσει μόνο ηττημένους. Από όλες τις πλευρές. Μόνο θύματα. Και η σιωπή θα επιστρέψει ικανοποιημένη στη θέση της.

Συνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 28610
  • Φύλο: Άντρας
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2218 στις: Ιανουάριος 18, 2020, 10:58:20 πμ »
''Η Παριζιάνα'' στο Θέατρο Μπρόντγουαιη (Broadway)

Αγ. Μελετίου 61 & Πατησίων, Κυψέλη
Τηλ.: 2108654787, 2110125784



Κείμενο: Γιάννης Δαλιανίδης
Μουσική: Μίμης Πλέσσας
Θεατρική απόδοση - Σκηνοθεσία: Αντώνης Λουδάρος

ΖΩΝΤΑΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ: Η 10μελής "Σύγχρονη Ορχήστρα Μίμης Πλέσσας" / Μουσική Διεύθυνση: Μαυρίκιος Μαυρικίου

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Μπέσσυ Μάλφα, Αντώνης Λουδάρος, Κώστας Μαρτάκης, Πηνελόπη Αναστασοπούλου, Πέτρος Ξεκούκης, Τόνυ Δημητρίου, Ελευθερία Ρήγου, Ευτυχία Φαναριώτη, Γιάννης Κρητικός, Λένα Αλκαίου

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ: Δάφνη Μαρκάκη, Ελευθερία Κοντογιώργη, Μάρα Τζίμα, Μαριάννα Μαυριανού, Έφη Κιούκη, Σοφία Κρανιά, Άνθια Τρούμπουλου, Ιωάννα Πετσίνη, Χάρις Μέρτικα, Δήμητρα Βαρσάμου, Ιωάννα Μαρμάρου, Αναστάσης Δεληγιάννης, Κωνσταντίνος Τσερκάκης, Πάνος Μαλακός, Θάνος Πισσανίδης, Νικόλας Γεωργανής, Άκης Δήμας, Μανώλης Κατριαδάκης

Guest star ήταν η Έρρικα Μπρόγιερ, που 50 χρόνια μετά την κινηματογραφική «Παριζιάνα» πρωταγωνίστησε και στη θεατρική μεταφορά του έργου και δεν είναι πια κοντά μας.

Λίγα λόγια για το έργο...

H  θρυλική «Παριζιάνα», η σπουδαία αυτή μουσική κωμωδία, ακριβώς 50 χρόνια μετά την πρώτη προβολή της στους κινηματογράφους, μεταφέρεται στη θεατρική σκηνή. Πρόκειται για μία μεγάλη παραγωγή, με φαντασμαγορικά σκηνικά, περισσότερα από 300 κοστούμια, και πολλές εκπλήξεις.

Η Πελαγία είναι μια συνοικιακή μοδίστρα. Η αδελφή της την προτρέπει να ανοίξει μια μπουτίκ στο Κολωνάκι. Μαζί με δύο φίλους τους, που θέλουν την νεαρή αδελφή της μοδίστρας, φεύγουν για φωτογράφιση στη Μύκονο. Εκεί η Πελαγία γνωρίζει και παντρεύεται έναν πάμπλουτο ελληνοαμερικανό. Στο ταξίδι του μέλιτος εκείνος σκοτώνεται. Επιστρέφει στην Αθήνα να κάνει επίδειξη μόδας στη βίλα ενός πλουσίου που λείπει αλλά εμφανίζεται αιφνιδίως όπως και ο άντρας της που θεωρούσε σκοτωμένο.

Συνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 28610
  • Φύλο: Άντρας
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2219 στις: Ιανουάριος 19, 2020, 15:19:03 μμ »
''Ξενοδοχείον ο Παράδεισος'' στο Alhambra Art Theatre

Στουρνάρη 53, Εξάρχεια
Τηλ.: 210 522 0120-1



Συγγραφέας: Ζωρζ Φεντώ (Georges Feydeau)
Σκηνοθεσία: Βάσια Παναγοπούλου, Πάνος Αμαραντίδης
Διασκευή: Πάνος Αμαραντίδης
Μετάφραση: Βάσια Παναγοπούλου (Στη διασκευή συνεργάστηκε η Ελένη Λευθεριώτη)
Πρωταγωνιστούν: Παύλος Κοντογιαννίδης, Βάσια Παναγοπούλου, Κώστας Αποστολάκης, Κώστας Φλωκατούλας, Τζένη Διαγούπη, Βασίλης Κούκουρας, Χρύσα Κλούβα, Παναγιώτης Καρμάτης, Νένα Δρογγίτη, Ηλιάνα Καλυμνάκη, Μαρίνα Μάλλιου, Παντελής Καναράκης

Λίγα λόγια για το έργο...

«Ξενοδοχείον ο Παράδεισος», στο Παρίσι της Μπέλ Επόκ.

Οι ήρωές μας δύο ζευγάρια, συνέταιροι και φίλοι … ανικανοποίητοι σύζυγοι που καταφεύγουν σε ένα «ξενοδοχείο παράνομων συναντήσεων» για να εκδικηθούν τα ταίρια τους....

Από τη μια, οι Πινγκλέτ: µετρούν 20 χρόνια γάμου και περίπου άλλα τόσα ανυπόκριτης κούρασης σε βαθμό αηδίας. Ο εργολάβος Μπενουά Πινγκλέτ καταπιέζεται, συνθλίβεται, από την Ανζελίκ, τη δύστροπη σύζυγό του, μία μέγαιρα που τον έχει ευνουχίσει και που δεν έχει τίποτε το αγγελικό.

Από την άλλη, οι Παλιαρντέν: αυτοί είναι παντρεμένοι 15 χρόνια και σε αυτή την συζυγική σχέση το πάθος δεν είχε διάρκεια. Ο κύριος παραμελεί την κυρία. Εκείνη, ανικανοποίητη και πικαρισμένη από την αδιαφορία του συζύγου της, πείθεται από το συνεταίρο και φίλο τους να ενδώσει στη μοιχεία για να δώσει ένα παραδειγματικό μάθημα στο αδιάφορο έτερο της ήμισυ.

Γύρω από αυτήν την απολαυστική τετράδα, κινούνται ένας επαρχιώτης δικηγόρος, βραδύγλωσσος και κολλιτσίδα, φορτωμένος με τις τρεις καθόλου συμπαθητικές κορούλες του που μόλις έχουν βγει από το μοναστήρι, ένας ανιψιός ακόμη παρθένος και μία καθόλου ντροπαλή υπηρέτρια.

Όλοι αυτοί θα βρεθούν, στην οδό Προβηγκίας, αριθμός 220, σε ένα ξενοδοχείο «ειδικό για παντρεμένους κατά ζεύγος, κατά μόνας ή κατά ομάδας».

Σε όποια κατεύθυνση όμως και να στραφούν οι ήρωες στο ξενοδοχείο αυτό, που εγγυάται στα παράνομα ζευγάρια «ασφάλεια και διακριτικότητα», όποια σκάλα κι αν ανέβουν, σε όποιο δωμάτιο και να μπουν, πάντοτε βρίσκουν μπροστά τους ανθρώπους που δεν θέλουν να συναντήσουν και που τους φράζουν κάθε διέξοδο. Ο διευθυντής του ξενοδοχείου και η …..ιδιαίτερη αδελφή του, ένας αστυνομικός επιθεωρητής που καραδοκεί να ξεσκεπάσει την αμαρτία, όλοι συνθέτουν το σκηνικό της θεοπάλαβης αυτής φάρσας.