Αποστολέας Θέμα: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες  (Αναγνώστηκε 575573 φορές)

Αποσυνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30840
  • Φύλο: Άντρας
  • Τα ταξίδια σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο!!
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2690 στις: Μάρτιος 26, 2024, 01:33:11 πμ »
''Disorder'' στο Θέατρο Καλλιρρόης

Καλλιρρόης 10, Κέντρο
Τηλ.: 6972144563



Κείμενο: Γιώργος Αδαμαντιάδης
Σκηνοθέτης Α - Επιμέλεια Ήχου: Αλεξάν Σαριγιάν
Σκηνοθέτης Β - Επιμέλεια Κίνησης: Ειρήνη Κατσινούλα
Σχεδιασμός Φωτισμού: Δημήτρης Λογοθέτης
Coaching: Παύλος Ιορδανόπουλος
Σκηνικά: Στέλιος Μοίρας, Γιώργος Αδαμαντιάδης
Παίζουν: Στέλιος Μοίρας, Κατερίνα Κυπραίου, Γιάννης Ζαφείρης, Παύλος Ιορδανόπουλος, Αλεξάνδρα Μαρτίνη, Γιώργος Αδαμαντιάδης

Λίγα λόγια για το έργο...

Αθήνα 1981. Λίγους μήνες πριν από τις εθνικές εκλογές, ένας υπάλληλος της εθνικής τράπεζας κρατείται παράνομα και ανακρίνεται από έναν πράκτορα της ασφάλειας με την κατηγορία της συμμετοχής σε τρομοκρατική οργάνωση. 15 χρόνια αργότερα η χώρα συγκλονίζεται από μία σειρά δολοφονιών με θύματα απόστρατους αξιωματικούς της αστυνομίας. Η φερόμενη ως δράστρια παραδίνεται και πρόκειται να δικαστεί. Η δίκη της θα μας γυρίσει στην πιο απάνθρωπη εποχή της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας και θα αποκαλύψει μία από τις σκοτεινότερες συνωμοσίες των χρόνων της μεταπολίτευσης. 

«Για να πάρει το όπλο η εκδίκηση, πρέπει πρώτα να βρει τη δικαιοσύνη κοιμισμένη!»

Το «Disorder» είναι ένα έργο που ακροβατεί στα όρια του δικαστικού και του κατασκοπικού θρίλερ. Δύο ξεχωριστές υποθέσεις εκτυλίσσονται παράλληλα επί σκηνής σε δύο διαφορετικούς χρόνους. Το μόνο που τις συνδέει είναι το νήμα της δικαιοσύνης που έκανε τα στραβά μάτια σε ένα έγκλημα του παρελθόντος. Και οι έξι χαρακτήρες του έργου παλεύουν μεταξύ τους σαν ατάιστα αγρίμια για ένα κομμάτι αλήθειας στις αρένες ενός δικαστηρίου κι ενός μυστικού κέντρου κράτησης. 

Θα αντιμετωπίσουν τους δαίμονές τους σε μια άνιση μάχη και θα μας κάνουν να αναρωτηθούμε ποια είναι τα όρια της δικαιοσύνης όταν στέκεται εμπόδιο στην επιβίωση ενός πανίσχυρου παρακράτους, οδηγώντας τους ανθρώπους στην τέλεση πράξεων αυτοδικίας.

Το έργο είναι προϊόν μυθοπλασίας. Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και γεγονότα είναι συμπτωματική.
« Τελευταία τροποποίηση: Απρίλιος 03, 2024, 01:41:04 πμ by dk »

Αποσυνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30840
  • Φύλο: Άντρας
  • Τα ταξίδια σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο!!
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2691 στις: Μάρτιος 27, 2024, 23:31:57 μμ »
''Ο Ταλαντούχος Κύριος Ρίπλεϊ" στο Θέατρο Ιλίσια - Βολανάκης

Παπαδιαμαντοπούλου 4, Αθήνα
Τηλ.: 210-7216317



Συγγραφέας:  Πατρίσια Χάισμιθ
Θεατρική Μεταφορά – Σκηνοθεσία: Πέτρος Ζούλιας
Σκηνικά: Άννα Ζούλια
Κοστούμια: Νίκος Αποστολόπουλος
Μουσική επιμέλεια & Ηχητικός σχεδιασμός: Γεράσιμος Ευαγγελάτος
Σχεδιασμός φωτισμών: Μελίνα Μάσχα
Παίζουν: Μιχάλης Συριόπουλος, Μιχαήλ Ταμπακάκης, Ιωάννης Αθανασόπουλος, Ήβη Νικολαΐδου

Λίγα λόγια για το έργο...

Το διάσημο ψυχολογικό θρίλερ της Πατρίσια Χάισμιθ, «Ο Ταλαντούχος Κύριος Ρίπλεϊ» ανεβαίνει σε θεατρική μεταφορά και
υπό την σκηνοθετική καθοδήγηση του Πέτρου Ζούλια, τον κεντρικό ρόλο του Τομ Ρίπλεϊ αναλαμβάνει ο Μιχάλης Συριόπουλος. Ως Ντίκι Γκρίνλιφ εμφανίζεται ο Μιχαήλ Ταμπακάκης. Τον ρόλο του Φρέντι Μάιλς αναλαμβάνει ο Ιωάννης Αθανασόπουλος και της Μάρτζι Σέργουντ, η Ήβη Νικολαΐδου.

Η Αμερικανίδα συγγραφέας, μαιτρ αστυνομικών ιστοριών, πρωτοδημιουργεί τον μυστηριώδη αριβίστα  ήρωά της το 1955, με μεγάλη επιτυχία. Έκτοτε, ακολουθεί σειρά μυθιστορημάτων της, ως το 1990, με κεντρικό πρόσωπο τον δαιμονικό κύριο Ρίπλεϊ. Έναν σύγχρονο, ιδιαίτερο χαρακτήρα, που φτάνει συχνά στο έγκλημα και την απάτη, με κίνητρο την οικονομική και κοινωνική του καταξίωση. Το ταλέντο του νεαρού Ρίπλεϊ είναι η διπλοπροσωπία. Ο Τομ Ρίπλεϊ, σαν ένας καλός ηθοποιός, ξέρει να υποδύεται το ρόλο ενός άλλου και να κλέβει την ταυτότητά του. Πλαστογράφος, αμοραλιστής και με διχασμένη προσωπικότητα, παίζει το παιχνίδι θύτη-θύματος με τρομερή γοητεία και σαγηνευτική ικανότητα.

Η συγγραφέας δημιουργεί μία άκρως ενδιαφέρουσα διαδικασία μεταμόρφωσης, που θυμίζει πολύ την υποκριτική τέχνη. Ένα απρόβλεπτο και διαρκές ταξίδι, από το ψέμα στην αλήθεια και από το φανταστικό στο πραγματικό, κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον για την έκβαση της υπόθεσης. Παρακολουθούμε πως ο φτωχός και άσημος Τομ φτάνει να υποδυθεί και να πάρει τη θέση του πλούσιου και διάσημου Ντίκι Γκρίνλιφ. Ο ανομολόγητος έρωτας, ο φόνος χωρίς ίχνη και η μη αναμενόμενη πλοκή των γεγονότων είναι μερικά από τα δομικά στοιχεία της Χάισμιθ, που δικαιολογούν την επιτυχία που γνώρισε ο Ρίπλεϊ.

Μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο για πρώτη φορά το 1960, με τίτλο “Γυμνοί στον ήλιο” σε σκηνοθεσία  Ρενέ Κλεμάν, μουσική του Νίνο Ρότα και πρωταγωνιστές τον Αλαίν Ντελόν και τη Μαρί Λαφορέ. Με τον ομώνυμο τίτλο γίνεται ξανά ταινία το 1999, σε σκηνοθεσία Άντονι Μιγκέλα, με πρωταγωνιστές τους Ματ Ντέιμον, Τζουντ Λο, Γκουίνεθ Πάλτροου, Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν και Κέιτ Μπλάνσετ.

Στο θέατρο έχει ανέβει σε διαφορετικές διασκευές με δημοφιλέστερη αυτή της Phyllis Nagy. Η νέα ελληνική μεταφορά του αριστουργήματος της Χάισμιθ στηρίζεται κυρίως στο πρωτότυπο μυθιστόρημα και στην αρχική σύλληψη του λογοτεχνικού έργου.

Αποσυνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30840
  • Φύλο: Άντρας
  • Τα ταξίδια σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο!!
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2692 στις: Μάρτιος 28, 2024, 23:32:13 μμ »
"Μια άλλη Θήβα" στο Θέατρο Πόρτα

Μεσογείων 59, Αθήνα
Τηλ.: 2107711333



Συγγραφέας: Σέρχιο Μπλάνκο
Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ
Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος
Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος
Επιμέλεια κίνησης: Ξένια Θεμελή
Σκηνικά: Κώστας Πολίτης
Κοστούμια: Κλαιρ Μπρέισγουελ
Σχεδιασμός φωτισμών – Βίντεο: Αποστόλης Κουτσιανικούλης
Παίζουν οι ηθοποιοί: Θάνος Λέκκας, Δημήτρης Καπουράνης

Λίγα λόγια για το έργο...

Ένας συγγραφέας επισκέπτεται με ειδική άδεια στη φυλακή έναν 21χρονο, τον Μαρτίν, καταδικασμένο σε ισόβια για πατροκτονία. Ο συγγραφέας έχει σκοπό, μέσα από αυτές τις συναντήσεις, να γράψει ένα έργο, που θα παρουσιαστεί στο θέατρο με ερμηνευτές τον ίδιο τον πατροκτόνο και τον συγγραφέα.

Παρά την αρχική άδεια όμως, το Υπουργείο Δικαιοσύνης απαγορεύει στον Μαρτίν να παίξει στην παράσταση.

Έτσι ο συγγραφέας βρίσκει έναν νέο ηθοποιό, τον Φεδερίκο, που θα ερμηνεύσει το ρόλο του πατροκτόνου στο θέατρο.

Το έργο αναπαριστά τις συναντήσεις του συγγραφέα με τον Μαρτίν αλλά και με τον Φεδερίκο (που ο Σέρχιο Μπλάνκο επιλέγει να ερμηνεύονται από τον ίδιο ηθοποιό), καθώς και τη σχέση που αναπτύσσει ο συγγραφέας με τον πατροκτόνο, σχέση που ανοίγει τους ορίζοντες και σημαδεύει τη ζωή του νέου άνδρα, αλλά και δοκιμάζει τις βεβαιότητες του μεγαλύτερου.

Ένα λεπτών αποχρώσεων έργο για την ανδρική ταυτότητα, για τη διαδικασία της συγγραφής, για τις σχέσεις πατέρα-γιου, αλλά και για την αγάπη και τον ερωτισμό και όσα μπορούν να χωρέσουν πίσω απ’ το συρματόπλεγμα που περικλείει το μικρό γήπεδο μπάσκετ στο προαύλιο της φυλακής. Με τις κάμερες ασφαλείας και το βλέμμα των φρουρών που παρακολουθούν τα πάντα.

Ένα έργο ευαίσθητο, συγκινητικό όσο και διασκεδαστικό, μια παράσταση με ξεχωριστές ερμηνείες, που αγκαλιάστηκε από το κοινό και την κριτική.

Αποσυνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30840
  • Φύλο: Άντρας
  • Τα ταξίδια σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο!!
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2693 στις: Μάρτιος 29, 2024, 19:00:14 μμ »
''Ινδικά Χοιρίδια'' στον Πολυχώρο Τέχνης Αλεξάνδρεια

Σπάρτης 14, Πλ. Αμερικής
Τηλ.: 2108673655



Συγγραφέας: Σεμπαστιέν Τιερύ
Μετάφραση: Θωμάς Βούλγαρης
Σκηνοθεσία – Μουσική επιμέλεια: Εύη Δημητροπούλου
Σκηνικά – Κοστούμια: Τόνια Αβδελοπούλου
Κίνηση: Κατερίνα Ανδριοπούλου
Φωτισμοί: Γρηγόρης Θεοδωρίδης
Παίζουν (με σειρά εμφάνισης):
Βασίλης Βλάχος (Alain Kraft)
Χρυσοβαλάντης Κωστόπουλος (ταμίας)
Ελισσάβετ Σταυρίδου (Μπριζίτ)
Ανδριανή Τουντοπούλου (Κυρία αθυρόστομη / Μαμά / Ινδός)

Λίγα λόγια για το έργο...

Όταν ο Alain Kraft, ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας, μπαίνει στην τράπεζα για να κάνει ανάληψη μετρητών, δεν ξέρει ότι ο λογαριασμός του είναι μπλοκαρισμένος, ούτε ότι η τράπεζα είναι κάτω από τη νέα ινδική διοίκηση που ακολουθεί τελείως διαφορετικούς κανόνες. Όσο κι αν επιχειρεί να βγάλει μια άκρη και να ελέγξει την κατάσταση τόσο δυσκολότερη κάνει τη θέση του, καθώς είναι κάτω από την εποπτεία δύο πολύ εργατικών αλλά ιδιαίτερα πιεστικών υπαλλήλων.

Σκηνοθετικό Σημείωμα

Το έργο είναι μια κωμωδία «γροθιά στο στομάχι» και το γέλιο προέρχεται από την άβολη κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι χαρακτήρες μέσα σ’ ένα περιβάλλον ταλαιπωρίας, αμηχανίας και απόλυτης σκληρότητας. Παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα και ανήκει στο είδος της κωμωδίας όπου το γέλιο προέρχεται προπαντός από το να στριμώχνεις τους χαρακτήρες στις πιο ενοχλητικές καταστάσεις, αλλά λίγο πριν την επώδυνη στιγμή να πέφτουν στα μαλακά!

Εύη Δημητροπούλου

Αποσυνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30840
  • Φύλο: Άντρας
  • Τα ταξίδια σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο!!
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2694 στις: Μάρτιος 30, 2024, 11:55:43 πμ »
"Εκ του πατρός γεννηθέντα" στο Θέατρο Αλκμήνη (Intermedia σκηνή)

Αλκμήνης 12, Πετράλωνα
Τηλ.: 2103428650



Κείμενο: Τόνυ Δημητρίου
Σκηνοθεσία: Τόνυ Δημητρίου, Στεφανία Γκουρνέλου
Σκηνικά: Βαλεντίνο Βαλάσης
Μουσική Επιμέλεια: Αλέξης Δημητρίου
Ενδυματολογική επιμέλεια: Άννα Χατζηελιά
Παίζουν: Τόνυ Δημητρίου, Γιάννης Φραγκίσκος

Λίγα λόγια για το έργο...

Λένε ότι τα ζευγάρια φαίνονται στον χωρισμό, οι φίλοι στα δύσκολα και τα αδέλφια στην κληρονομιά! Δύο αδέλφια λοιπόν από διαφορετικές μητέρες, συναντιούνται για να βάλουν σε τάξη τα περιουσιακά τους… Βασανίζονται και οι δύο από τους δαίμονές τους… Ο ένας από την γυναίκα του και τις οικογενειακές – τραπεζικές υποχρεώσεις και ο άλλος υποφέρει από σύνδρομο Τουρέτ, που του δυσκολεύει την καθημερινότητα, δημιουργεί θέματα με τους μαθητές του (καθότι δάσκαλος), αλλά πρέπει να αντιμετωπίζει καθημερινά και τον άρρωστο, δύστροπο πατέρα τους!

Αποσυνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30840
  • Φύλο: Άντρας
  • Τα ταξίδια σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο!!
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2695 στις: Μάρτιος 31, 2024, 01:00:06 πμ »
''4 λεπτά και 12 δευτερόλεπτα'' στο Studio Mαυρομιχάλη

Μαυρομιχάλη 134, Εξάρχεια
Τηλ.: 2106453330



Συγγραφέας: Τζέιμς Φριτς
Μετάφραση: Δημήτρης Κιούσης
Σκηνοθεσία - Φωτισμοί: Φώτης Μακρής
Σκηνικά – Κοστούμια: Μάγδα Καλορίτη
Μουσική: Φοίβος Σαμαρτζής
Παίζουν: Βασιλίνα Κατερίνη, Στέλλα Κρούσκα, Φώτης Μακρής, Φοίβος Σαμαρτζής

Λίγα λόγια για το έργο...

Το έργο ανέβηκε για πρώτη φορά στις 2 Οκτωβρίου 2014 στο Hampstead theater στο Λονδίνο και έκτοτε έχει ανέβει σε πάρα πολλές χώρες.

Ο 17χρονος γιος φαίνεται να εκπληρώνει τις φιλοδοξίες των γονιών του. Οι βαθμοί του είναι καλοί, στο σχολείο τον εκτιμούν και απομένουν μόνο οι τελικές εξετάσεις για να μπει στο πανεπιστήμιο που διάλεξε. Οι θυσίες των γονιών δεν πήγαν χαμένες. Όμως ένα βιντεάκι, διάρκειας 4 λεπτών και 12 δευτερολέπτων, που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο και γίνεται viral, αλλάζει τα δεδομένα. Ένα βίντεο που ανέβηκε για πλάκα. 2 νέα παιδιά που κάνουν σεξ, ή ένα revenge porn;

Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες.
Οι σχέσεις καταστρέφονται, οι ισορροπίες διαταράσσονται.
Οι ανατροπές πολλές και απρόβλεπτες.
Ο πατέρας είναι περήφανος για τον γιο του.
Η μητέρα θα κάνει τα πάντα για το παιδί της.
Ο κολλητός του γιου, προσπαθεί να διατηρήσει τις ισορροπίες.
Το κορίτσι ξέρει καλά σε τι κοινωνία μεγαλώνει.
Και ο γιος;…

Σε μια εποχή που η τεχνολογία αναπτύσσεται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς, το ίντερνετ, τα smart phones, οι υπολογιστές, τα τάμπλετς, τα σόσιαλ μήντια, αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας και μετακινούν τα όρια της ηθικής μας.

Όταν ανεβαίνει κάτι στο διαδίκτυο, δε χάνεται ποτέ. Το μόνο που ίσως χάνεται, είναι ένα μέρος του εαυτού μας.

Λίγα λόγια για τον Τζέιμς Φριτς

Ο Τζέιμς Φριτς είναι ένας πολυβραβευμένος συγγραφέας από το Νότιο Λονδίνο, με έργα για το θέατρο και το ραδιόφωνο, όπως τα: Four Minutes Twelve Seconds, Square Square, Ross & Rachel, Start Swimming, The Fall, Comment Is Free, Death of A Cosmonaut και Lava. Έχει κερδίσει το Critics Circle Theatre Award for Most Promising Playwriter, βραβείο Bruntwood για θεατρική συγγραφή και τα βραβεία Imison και Tinniswood BBC Audio Drama, (πρώτη φορά που ένας συγγραφέας κέρδισε και τα δύο την ίδια χρονιά). Έχει επίσης προταθεί για το βραβείο Olivier για το έργο «4 λεπτά και 12 δευτερόλεπτα», το βραβείο ραδιοφώνου του BBC για το καλύτερο single δράμα και αναδείχθηκε δεύτερος στο βραβείο Verity Bargate 2013. Είναι απόφοιτος του Προγράμματος Σεναριογράφων του Channel Four και του προγράμματος Drama Writers του BBC.

Αποσυνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30840
  • Φύλο: Άντρας
  • Τα ταξίδια σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο!!
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2696 στις: Απρίλιος 01, 2024, 07:03:05 πμ »
"Χόρεψέ με Πατέρα" στο Θέατρο Αργώ – Studio

Ελευσινίων 15, Μεταξουργείο
Τηλ : 2105201684-5



Κείμενο: Κατερίνα Αντωνιάδου
Σκηνοθεσία: Γιώργος Αρμένης
Πρωτότυπη Μουσική: Βασίλης Κονταξής
Ενδυματολογία: Κωνσταντίνος Γιαννιώτης
Σκηνογραφία: Κωνσταντίνος Γιαννιώτης
Φωτισμοί: Θοδωρής Γκόγκος
Ερμηνεύουν: Γιώργος Αρμένης, Κατερίνα Αντωνιάδου

Λίγα λόγια για το έργο...

Ένας πατέρας με άνοια και η υστερική κόρη του, προσπαθούν μάταια να επικοινωνήσουν. Ο καθένας μέσα από την δική του διαταραχή, πάλλεται μέσα του, αναζητώντας την προσωπική του λύτρωση.

Η κόρη έχει αφιερωθεί ολοκληρωτικά στον πατέρα της. Τον επισκέπτεται καθημερινά, τον φροντίζει, έχει την απόλυτη ευθύνη του. Έχει παραμερίσει εντελώς την ζωή της. Αυτή η μέρα που εξελίσσεται, είναι και η μέρα έξαρσης του πατέρα. Δεν την αναγνωρίζει. Ο ίδιος, προσκολλημένος σε ένα σταματημένο ρολόι, περιορίζεται σε επαναλαμβανόμενα μοτίβα, αρνούμενος πεισματικά την αλήθεια.

Αρνείται τα παιδιά του, αρνείται την δουλειά που υπηρέτησε, αρνείται την ανικανότητά του να αυτοεξυπηρετηθεί. Παρά τις υστερικές πιέσεις που δέχεται από την κόρη του, φαίνεται να υπεκφεύγει συνεχώς από την πραγματικότητα – ή τουλάχιστον έτσι σκέφτεται το μπερδεμένο μυαλό της κόρης.

Μη μπορώντας κι αυτή να επικοινωνήσει με την νέα πραγματικότητα, χάνεται. Ανίκανη πλέον να διαχειριστεί και την προ πολλού, κατεστραμμένη σχέση με τον πατέρα της, αλλά κυρίως την σχέση της με τον εαυτό της, μπερδεύεται. Μπερδεύεται και κατηγορεί. Φτάνει στο σημείο να αμφισβητήσει την άνοια του πατέρα της, τρομοκρατώντας τον και φωνάζοντάς του “Δεν σε πιστεύω! Ένα παιχνίδι είναι αυτό που κάνεις”!

Πάντα μέσα από την θέση του θύματος, προσκολλημένη στο παρελθόν της, το άμεσα εμπλεκόμενο με τον πατέρα της, το αναπολεί, πυροδοτώντας μνήμες άγριες και τον παρασέρνει σ' έναν βίαιο χορό αισθήσεων και παραισθήσεων.

Η επικοινωνία είναι ένα χαμένο παιχνίδι. Η κατανόηση και από τις δύο πλευρές ανύπαρκτη και το εγώ του κάθε ήρωα είναι τόσο μεγάλο, που δεν αφήνει περιθώρια να δούνε πέρα από τη μύτη τους. Η άνοια και η υστερία προχωρούν, ασφυκτικά δεμένες, με άρρωστα βήματα, που τα μισά τρεκλίζουν προς τ' αριστερά και τ' άλλα μισά προς τα δεξιά.

Προορισμός δεν υπάρχει. Πάνε και οι δυο, όπου φυσάει ο άνεμος. Ένα απόγευμα. Μια παραληρηματική ημέρα, που η κάθε επόμενη μέρα, έπεται μιας άλλης, που τίποτα δεν αλλάζει.

Πάντα μέσα από ένα χιούμορ, πάντα μέσα από ένα γέλιο, πάντα μέσα από έναν κλαυσίγελο, ένα απόγευμα, πατέρας και κόρη συναντιούνται και κοιτάζονται με βλέφαρα κλεισμένα.

Αποσυνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30840
  • Φύλο: Άντρας
  • Τα ταξίδια σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο!!
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2697 στις: Απρίλιος 02, 2024, 19:16:42 μμ »
''... καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς'' για 2η χρονιά στο Σύγχρονο Θέατρο

Ευμολπιδών 45, Γκάζι
Τηλ.: 2103464380



Σκηνοθεσία: Σοφία Καραγιάννη
Δραματουργική επεξεργασία: Σοφία Καραγιάννη, Μυρτώ Αθανασοπούλου
Σκηνικά-Κοστούμια: Γεωργία Μπούρδα
Μουσική: Μάνος Αντωνιάδης
Επιμέλεια κίνησης: Μαργαρίτα Τρίκκα
Φωτισμοί: Βασιλική Γώγου
Ερμηνεία: Ιωσήφ Ιωσηφίδης, Κωνσταντίνος Πασσάς, Δημήτρης Μαμιός, Γιάννης Μάνθος

Λίγα λόγια για το έργο...

Μια εξομολόγηση διώξεων, συλλήψεων, φυλακίσεων και βασανιστηρίων.

Ίσως γιατί η περίοδος που διανύουμε μοιάζει να έχει κάτι από τη σκοτεινή νιότη του Μίσσιου. Ίσως πάλι γιατί ο Μίσσιος δεν απευθύνεται μόνο στο νεκρό του φίλο αλλά κυρίως στους απόντες, σε ‘μάς.

Ίσως γιατί η αντίληψη του Μίσσιου για τη ζωή, την ιστορία, το όνειρο δεν είναι μόνο γεμάτη από πολιτική κριτική αλλά και από αισιοδοξία για τη ζωή και πίστη στη δημιουργική δύναμη του ανθρώπου.

Ίσως, πάλι, γιατί μας έχουν συμβεί αδιανόητα πράγματα και είναι η στιγμή να αναρωτηθούμε, πώς αντιστέκεται κάποιος σήμερα.

Αποσυνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30840
  • Φύλο: Άντρας
  • Τα ταξίδια σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο!!
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2698 στις: Απρίλιος 03, 2024, 01:48:21 πμ »
''The Humans'' στο Θέατρο Μουσούρη

Πλατεία Καρύτση 7, Αθήνα
Τηλ.: 210-3310936



Συγγραφέας: Stephen Karam (Στίβεν Κάραμ)
Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης
Σκηνικά: Αθανασία Σμαραγδή
Φωτισμοί: Σίμος Σαρκετζής
Κοστούμια: Κική Γραμματικοπούλου
ΔΙΑΝΟΜΗ
Έρικ: Λάζαρος Γεωργακόπουλος
Ντίντρη: Θέμις Μπαζάκα
Μόμο: Ξένια Καλογεροπούλου
Έιμι: Ειρήνη Μακρή
Μπρίτζετ: Μαρία Πετεβή
Ρίτσαρντ: Κωνσταντίνος Ασπιώτης

Λίγα λόγια για το έργο...

Γραμμένη με ένα φρέσκο μείγμα ντοκιμαντερίστικου νατουραλισμού και θεατρικής τόλμης, η τραγικωμωδία του Stephen Karam αποτυπώνει την ουσία της ανθρώπινης κατάστασης με ακρίβεια, συμπόνια και απαράμιλλη αυθεντικότητα.

Το “The Humans” ξετυλίγει το κουβάρι της ζωής της οικογένειας Μπλέικ, κατά τη διάρκεια ενός μόνο απογεύματος, προσκαλώντας το κοινό να παρακολουθήσει από κοντά τις αγωνίες, τα όνειρα και τους ανομολόγητους φόβους τους.

Ο Έρικ και η Ντίντρη, οι γονείς, φτάνουν, μαζί με την Μόμο, τη μητέρα του Έρικ – που είναι σε αναπηρικό καροτσάκι και πάσχει από άνοια – και τη μεγάλη τους κόρη Έιμι, στην Τσάιναταουν της Νέας Υόρκης, για να γιορτάσουν την ημέρα των Ευχαριστιών στο διαμέρισμα όπου μόλις έχουν μετακομίσει η μικρή τους κόρη, η Μπρίτζετ, με τον σύντροφό της, τον Ρίτσαρντ.

Πρόκειται για μια προπολεμική, αλλόκοτη διπλοκατοικία, χωρίς έπιπλα ακόμα, φτιαγμένη από τον συνδυασμό ενός σκοτεινού διαμερίσματος στο υπόγειο με ένα σχεδόν εξίσου σκοτεινό διαμέρισμα στον επάνω όροφο.

Θα μπορούσαν να είναι άνθρωποι που όλοι γνωρίζουμε. Οι καυγάδες τους είναι για θέματα που όλοι μας συμβουλεύουν να αποφεύγουμε, αλλά σπάνια τα αποφεύγουμε, όπως τα χρήματα, η θρησκεία, η τάξη και το τι κάνουν λάθος τα παιδιά στη ζωή τους. Οι αιτίες των δυσκολιών τους είναι τόσο συνηθισμένες που μοιάζουν ελάχιστα άξιες αναφοράς – ασθένεια, έλλειψη δεξιοτήτων, έλλειψη χρημάτων, αδιαφορία των άλλων, κακή τύχη.

Όσο κοινότυπα κι αν φαίνονται αυτά τα προβλήματα, είναι πραγματικά και άλυτα. Και με αυτόν τον τρόπο αποκτούν μυθικές διαστάσεις και παγκόσμια σημασία.

Κάθε χαρακτήρας είναι εξαιρετικά ελκυστικός, και ο Κάραμ, πηγαίνοντας όλο και πιο βαθιά στους τρόπους με τους οποίους όλοι μας είμαστε στο έλεος της μοίρας και των περιστάσεων, φροντίζει να αποκαλύπτει τα φυλαγμένα μυστικά τους με μεγάλη συμπόνια και τρυφερότητα, προχωρώντας απαλά το έργο από την κωμωδία στην τραγωδία.

Η λαμπρή γραφή του Κάραμ κινείται αβίαστα σ’ αυτή τη λεπτή γραμμή μεταξύ κωμωδίας και τραγωδίας. Μέσα από την επιδέξια αφήγηση, παρουσιάζει έναν καθρέφτη της κοινωνίας, αποκαλύπτοντας τους κοινούς αγώνες και την ανθεκτικότητα που μας ενώνουν όλους. Το “The Humans” αναδεικνύει την εγγενή ομορφιά που βρίσκεται μέσα στην ακαταστασία και τις ατέλειες της ανθρώπινης ύπαρξης.

Το “The Humans” έκανε πρεμιέρα στο Broadway το 2016. Την ίδια χρονιά ήταν φιναλίστ για το Βραβείο Πούλιτζερ και κέρδισε το Βραβείο Tony για το καλύτερο θεατρικό έργο. Ακολούθως, γυρίστηκε σε ταινία, σε σενάριο και σκηνοθεσία του ίδιου του συγγραφέα, η οποία, όπως και το θεατρικό, είχε πολύ θερμή υποδοχή από κοινό και κριτικούς.

Ο Στίβεν Κάραμ είναι ένας καταξιωμένος Αμερικανός θεατρικός συγγραφέας, τα έργα του οποίου έχουν αποσπάσει πολλά βραβεία και διακρίσεις. Τα έργα του είναι γνωστά για τη διεισδυτική εξερεύνηση των ανθρώπινων συναισθημάτων και των σχέσεων.  Η εξαιρετική δεξιοτεχνία του Stephen Karam και η ικανότητά του να δημιουργεί βαθιά ανθρώπινους χαρακτήρες του έχουν χαρίσει ευρεία αναγνώριση.

Αποσυνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30840
  • Φύλο: Άντρας
  • Τα ταξίδια σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο!!
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2699 στις: Απρίλιος 04, 2024, 18:01:49 μμ »
"Καφενείο «Το επέκεινα»" στο Από Μηχανής Θέατρο (Κάτω σκηνή)

Ακαδήμου 13, Μεταξουργείο
Τηλ.: 2105231131



Κείμενο: Μιχάλης Σπέγγος
Σκηνοθεσία: Στέλιος Καλαθάς
Σκηνικά-Κοστούμια: Γιωργίνα Γερμανού
Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Επιμέλεια κίνησης: Μαρίζα Τσίγκα
Μουσική επιμέλεια-Sound design : Σωτήρης Καναρέλης
Ηθοποιοί:Λεωνίδας Αργυρόπουλος, Γιώργος Ζώης, Μάνθος Καλαντζής, Κώστας Καραμουσάλης, Μαργαρίτα Σάββα

Λίγα λόγια για το έργο...

Η ζωή ενός ορεινού χωριού στη μέση του πουθενά, ταράσσεται ξαφνικά όταν ξεσπά αναπόφευκτη βία. Τέσσερις άντρες και μία γυναίκα. Ο τόπος σφίγγει τους πρωταγωνιστές σαν μέγγενη. Δημιουργεί αδιέξοδα. Ερωτικά, κοινωνικά, ηθικά, οικονομικά. Κακό χωριό τα λίγα σπίτια, λένε. Το έργο μιλάει, όπως σχεδόν όλα τα έργα, για τη ζωή και το θάνατο. Προσπαθεί όμως να κάνει και ένα βήμα πέρα από αυτά. Σε αυτό που κάποιοι, φιλοσοφικά ίσως και μόνο, αποκαλούν επέκεινα, με στόχο την λυτρωτική σημασία που έχει η έννοια της μετάνοιας.

Σκηνοθετικό σημείωμα

Κινούμενος στο πλαίσιο του θεάτρου του παραλόγου και αγγίζοντας τις παρυφές της κωμωδίας, το Καφενείο Το επέκεινα, μας συστήνει έναν δυστοπικό κόσμο και χρόνο που τελικά, ίσως να μην απέχει και πολύ από την πραγματικότητα στην οποία ζούμε.

Σ' έναν κόσμο που αλλάζει διαρκώς, ή σε έναν κόσμο που θα ήταν πολύ διαφορετικά τα πράγματα αν πράτταμε ή σκεφτόμαστε αλλιώς. Τα παράδοξα πάθη, ο απαγορευμένος έρωτας, αλλά και τα καταπιεσμένα ήθη της εποχής, είναι κάποιες από τις αρχές και αξίες που εκθειάζονται περίτρανα σε αυτό τον χώρο με σαρκασμό, εντάσεις και βιτριολικό χιούμορ. Στον απόηχο του γέλιου, σε μια κοινωνία, στην οποία μένουμε να προβληματιζόμαστε για την επερχόμενη καταστροφή. Ή- ακόμα χειρότερα- για την καταστροφή που είναι ήδη εδώ.

Σε έναν παράταιρο χωροχρόνο που όλο και δυσχερέστερα χαρακτηρίζεται βιώσιμος, ο κόσμος αλλάζει διαρκώς και η καθημερινή ζωή στο καφενείο ενός χωριού σηματοδοτεί το τέλος αλλά και μια νέα αρχή.