Αποστολέας Θέμα: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες  (Αναγνώστηκε 575575 φορές)

Αποσυνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30840
  • Φύλο: Άντρας
  • Τα ταξίδια σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο!!
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2680 στις: Μάρτιος 16, 2024, 04:57:19 πμ »
«… και βγαίνω!» στο Studio Mαυρομιχάλη

Μαυρομιχάλη 134, Εξάρχεια
Τηλ.: 2106453330



Σκηνοθεσία: Μαριλένα Τριανταφυλλίδου
Δραματουργία: Κατερίνα Αλεξάκη
Χορογραφία: Ίριδα Κυριακοπούλου
Μουσική: Βασίλης Καζής
Σκηνογραφία / Ενδυματολογία: Γεωργία Μπούρδα
Φωτισμοί: Γιώργος Αγιαννίτης
Ερμηνεία: Μαρία Μπαλούτσου, Βασίλης Καζής

Λίγα λόγια για το έργο...

Θέατρο με ζωντανή μουσική και χορό για θεατές από 10 μηνών... από την ομάδα Artika.

Πώς αντιλαμβάνονται και ανακαλύπτουν τα πολύ νεαρά παιδιά τον κόσμο των μεγάλων;

Πως βοηθάει η φαντασία την κατανόηση της πραγματικότητας;

Που τελειώνει το «Εγώ» και που αρχίζει ο κόσμος;

Με όχημα αυτά τα ερωτήματα η παράσταση «… και βγαίνω» γίνεται σημείο συνάντησης του «μέσα» και του «έξω», του «Εγώ́» και του «άλλου», κομμάτια του ίδιου κόσμου.

Η παράσταση πραγματοποιείται στο πλαίσιο του προγράμματος «Mapping - a map on the aesthetics of performing arts for early years», με την υποστήριξη του ΥΠΠΟΑ και του Creative Europe.

Η Artika είναι μία ομάδα που δημιουργεί παραστάσεις για όλες τις ηλικίες. Οι παραστάσεις της βασίζονται κυρίως στο θέατρο της επινόησης και συνδυάζουν πολλές διαφορετικές καλλιτεχνικές γλώσσες, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη μουσική, την κίνηση, και τον λόγο.

Το ενδιαφέρον της για το θέατρο για τις πολύ νεαρές ηλικίες ξεκίνησε από την αρχή της δημιουργίας της ομάδας, θεωρώντας ότι η πρώτη ηλικία του ανθρώπου είναι εξίσου σημαντική, αν όχι και περισσότερο, με κάθε άλλη περίοδο της ζωής του. Οι παραστάσεις που δημιουργεί για αυτές τις ηλικίες σκοπό έχουν όχι μόνο να διασκεδάσουν ή να εκπαιδεύσουν τους νεαρούς ανθρώπους, αλλά κυρίως, να τους προσφέρουν την ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με την τέχνη του θεάτρου, καθώς πιστεύει στη δύναμη που έχει να εξελίσσει τη νόηση, το συναίσθημα και τη φαντασία.

Εκτός από παραστάσεις, η Artika δημιουργεί και συντονίζει εκπαιδευτικά και καλλιτεχνικά βιωματικά εργαστήρια. Στο πλαίσιο αυτό, το 2022 ξεκίνησε τη συνεργασία της με το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ για την παρουσίαση και δημιουργία μαθημάτων, εργαστηρίων, ημερίδων και άλλων δραστηριοτήτων γύρω από θέματα που αφορούν το θέατρο και την εκπαίδευση για τις πολύ νεαρές ηλικίες 0 έως 6 χρονών.

Η ομάδα εδρεύει στην Αθήνα, αλλά από την αρχή θεωρούσε σημαντικό και επεδίωξε το άνοιγμα της δράσης της και εκτός Ελλάδας. Έτσι, είναι μέλος του Small Size Network και του μεγάλου Ευρωπαϊκού προγράμματος «Mapping – a map on the aesthetics of performing arts for early years», Creative Europe 2018-2022, ενώ οι παραστάσεις της ταξιδεύουν σε διεθνή φεστιβάλ από το 2008.

Τον Μάιο του 2023,η ομάδα, επιθυμώντας να φέρει σε επαφή το Ελληνικό κοινό με τη δουλειά ξένων καλλιτεχνών και τις διαφορετικές προσεγγίσεις που υπάρχουν στο θέατρο για τις πολύ νεαρές ηλικίες, διοργάνωσε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου και Παραστατικών Τεχνών για Νεαρούς Θεατές 0-6, «Απ’ την Αρχή», με σκοπό να αποτελέσει ένα διετή θεσμό.

Τα μέλη της ομάδας, προερχόμενοι όλοι και συνδυάζοντας διαφορετικούς καλλιτεχνικούς χώρους, είναι οι καλλιτέχνες: Κατερίνα Αλεξάκη, Κλεονίκη Καραχάλιου, Βασίλης Καζής και Μαριλένα Τριανταφυλλίδου.
« Τελευταία τροποποίηση: Μάρτιος 30, 2024, 23:50:45 μμ by dk »

Αποσυνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30840
  • Φύλο: Άντρας
  • Τα ταξίδια σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο!!
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2681 στις: Μάρτιος 17, 2024, 13:56:39 μμ »
''Η Αξία της Ζωής'' στο Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης»

Πειραιώς 206,Ταύρος
Τηλ.: 2103418550



Συγγραφέας: Jane Anderson
Σκηνοθεσία: Σωτήρης Τσαφούλιας
Μετάφραση - Απόδοση: Ναταλύ Δούκα
Σκηνικά: Ηλένια Δουλαδίρη
Σχεδιασμός Φωτισμών: Σωτήρης Τσαφούλιας - Έλενα Πετροπούλου
Μουσική: Θοδωρής Οικονόμου
Κοστούμια:´Αγις Παναγιώτου
Ηθοποιοί
Τζάνετ - Αθήνα Τσιλύρα
Ντίνα - Πέγκυ Σταθακοπούλου
Νιλ - Βασίλης Ρίσβας
Μπιλ - Δημήτρης Μαυρόπουλος
 
Λίγα λόγια για το έργο...

Ο πόνος στη ζωή είναι αναπόφευκτος, το να υποφέρεις όμως από αυτόν είναι προαιρετικό.

Δύο ξαδέρφες με τους συζύγους τους συναντιούνται μετά από καιρό και με τις δύο να έχουν υποστεί μια τρομερή απώλεια.

Ένα έργο γεμάτο συμπόνια, ειλικρίνεια και χιούμορ που εξερευνά σε βάθος την αξία της ζωής και το δικαίωμα του καθενός να αποφασίζει ελεύθερα τη μοίρα του.
« Τελευταία τροποποίηση: Μάρτιος 30, 2024, 23:52:01 μμ by dk »

Αποσυνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30840
  • Φύλο: Άντρας
  • Τα ταξίδια σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο!!
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2682 στις: Μάρτιος 20, 2024, 00:49:32 πμ »
"Τζούλια" στο Θέατρο Άλφα - Ληναίος-Φωτίου

Πατησίων 37, Πολυτεχνείο, Κέντρο
Τηλ.: 2105238742



Κείμενο - Σκηνοθεσία - Φωτισμοί - Διαμόρφωση σκηνικού χώρου: Τάσος Ιορδανίδης
Κοστούμια - styling: Σίσσυ Σουβαλτζόγλου
Παίζουν: Ευσταθία Τσαπαρέλη, Κυριάκος Σαλής, Δήμητρα Βήττα, Μαρία Καρτσαφλέκη

Λίγα λόγια για το έργο...

Κάπως έτσι ξεκινά η παράσταση....
Σ’ ένα ιστορικό θέατρο της Πατησίων, Μάρτιος 2024.
Σε λίγες μέρες έχει πρεμιέρα ο «Άμλετ».
Το θέατρο έχει μετατραπεί σε εργοτάξιο. Γίνονται ηλεκτρολογικές και κατασκευαστικές σκηνογραφικές εργασίες.
Σκόνη και μπερδεμένα καλώδια παντού. Η σκηνογράφος, ο ηλεκτρολόγος και η υπεύθυνη του θεάτρου, ανάμεσά τους.

Μετά από λίγο καταφθάνει η θιασάρχις, σκηνοθέτις και πρωταγωνίστρια (στον ρόλο του Άμλετ) της παράστασης. Απόψε θα έπρεπε να βρίσκεται στην τιμητική βραδιά για τον πατέρα της. Κι όμως, θα είναι στο θέατρο. Στο θέατρο που της ανήκει. Που ανήκει, τέλος πάντων, εδώ και χρόνια στην οικογένειά της. Θα είναι στο θέατρο γιατί μια βραδιά σαν κι αυτή πριν από κάποια χρόνια...

Ο Τάσος Ιορδανίδης γράφει και σκηνοθετεί: «Τζούλια» ένα νέο θεατρικό έργο βασισμένο στη «Δεσποινίδα Τζούλια» του Αυγούστου Στρίντμπεργκ.

Η πάλη των κοινωνικών τάξεων -οι ομοιότητες και οι διαφορές τους-, το αδηφάγο πρόσωπο των μέσων μαζικής ενημέρωσης, η έννοια της φιλίας, η τοξικότητα των ανθρώπινων εξαρτητικών σχέσεων, ο κοινωνικός ρατσισμός, η χρήση ουσιών, η προδοσία, ο έρωτας στη διάσταση του πόθου, η δυσκολία του ανθρώπου να αγαπήσει, η βαθιά του ανάγκη να αγαπηθεί, το ανικανοποίητο του είδους μας.

Μήπως τελικά υπάρχει και αυτό που λέμε κάρμα; Μήπως τελικά τίποτα δεν είναι τυχαίο;
Όλα αυτά τα θέματα τίθενται κάτω από τη σκιά του υποβόσκοντος κεντρικού θέματος.
Αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα…

«Δύο ήταν τα στοιχήματα που θέσαμε σαν ομάδα όταν ξεκινήσαμε το εγχείρημα.

- Να αποκωδικοποιήσουμε τα ζητήματα που έθεσε ο Στρίντμπεργκ στην εποχή του και να τα μεταγράψουμε-να τα μεταφέρουμε στη σύγχρονη πραγματικότητα, προσπαθώντας να καταθέσουμε εύστοχες αναγωγές και για τους ψυχισμούς των χαρακτήρων και για το περιβάλλον στο οποίο κινούνται και δρουν.

- Ο Στρίντμπεργκ στην εισαγωγή του έργου κατέθεσε το νατουραλιστικό μανιφέστο του. Μπήκαμε στη διαδικασία να φανταστούμε πώς θα ήθελε να μεταφραστούν και να κατατεθούν οι αρχές αυτού του μανιφέστου σε ένα σύγχρονο ανέβασμα. Τολμήσαμε, με θάρρος και θράσος, να προσπαθήσουμε να “γκρεμίσουμε” τον τέταρτο τοίχο που υπάρχει ανάμεσα στους θεατές και τους ερμηνευτές. Για αυτό και η δράση από την κουζίνα των υπηρετών του μεταφέρεται σε ένα θέατρο. Στο εδώ και τώρα. Με την εξέλιξη των γεγονότων να πραγματοποιείται σε πραγματικό χρόνο. Με τον συγκεκριμένο κώδικα υποκριτικής. Με αυτόν τον δραματουργικό λόγο. Στόχος, η δημιουργία της αίσθησης ή και της ψευδαίσθησης, ότι όλα αυτά που διαδραματίζονται, μπορεί και να μην ανήκουν στο πλαίσιο μιας θεατρικής παράστασης.

Εμείς χαρήκαμε πολύ και αισθανθήκαμε δημιουργικοί κατά τη διάρκεια της διαδικασίας των δοκιμών. Ελπίζουμε κι εσείς που θα μας τιμήσετε με την παρουσία σας στο θέατρο Άλφα-Ληναίος-Φωτίου, να μη μετανιώσετε για την επιλογή σας.»

Τάσος Ιορδανίδης
« Τελευταία τροποποίηση: Μάρτιος 30, 2024, 23:53:16 μμ by dk »

Αποσυνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30840
  • Φύλο: Άντρας
  • Τα ταξίδια σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο!!
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2683 στις: Μάρτιος 20, 2024, 17:09:23 μμ »
«Ανεμοστρόβιλοι του Πεπρωμένου» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Αίθουσα Νίκος Σκαλκώτας)

Βασιλίσσης Σοφίας & Κόκκαλη 1, Αθήνα
Τηλ.: 210 7282333



Κείμενο – Σκηνοθεσία: Χριστόφορος Χριστοφής
Χορογραφία: Ερση Πήττα
Σκηνικά: Αση Δημητρουλοπούλου
Κοστούμια: Εριέττα Βορδώνη
Μουσική επιμέλεια: Χριστόφορος Χριστοφής
Σχεδιασμός Φωτισμού: Αντώνης Παναγιωτόπουλος
Σχεδιασμός ήχου: Βαγγέλης Κουλούρης
Ερμηνεύουν
Δημήτρης Μητρόπουλος: Νικόλας Παπαγιάννης
Άλμα Μάλλερ: Κωνσταντίνα Τάκαλου
Φέλιξ: Δημήτρης Μαύρος
Κλάους Μαν: Αλμπέρτο Φάϊς
Ερμηνευτές
Μαρία Βούρου
Γιώργος Βούντας
Σπύρος Μαραγκουδάκης
Θωμάς Σιδέρης

Λίγα λόγια για το έργο...

Η ιστορία εκτυλίσσεται κατά την χρονική περίοδο που ο έλληνας αρχιμουσικός Δημήτρης Μητρόπουλος συναντά την Άλμα Μάλερ, χήρα του αυστριακού συνθέτη Γκούσταβ Μάλερ, στη Νέα Υόρκη, για να της ζητήσει την άδεια να διευθύνει μία συμφωνία του συνθέτη, άγνωστη ακόμη στο κοινό. Παράλληλα, ο Κλάους Μαν, γιος του συγγραφέα Τόμας Μαν, αναζητά τα ίχνη του πατέρα του σ’ ένα ξενοδοχείο στις Κάννες όπου συνήθιζε να συχνάζει. Ένας μυστηριώδης γκρουμ, ο οποίος γνώριζε τον διάσημο συγγραφέα, δίνει στον Κλάους πληροφορίες που τον εξωθούν στα άκρα. Οι τέσσερις βασικοί χαρακτήρες του έργου συναντιούνται στην Καλιφόρνια όπου ζουν αυτοεξόριστοι, μακριά από τα προβλήματα που δημιούργησε ο πόλεμος στην Ευρώπη. Το έργο αυτό καθαυτό εξελίσσεται μεταξύ του 1949 και του 1952. Υπάρχουν, ωστόσο, πολλές αναφορές από τους ήρωες σε προγενέστερα γεγονότα του 20ού αιώνα: Μεσοπόλεμος, άνοδος του ναζισμού στη Γερμανία, Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος.

Αποσυνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30840
  • Φύλο: Άντρας
  • Τα ταξίδια σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο!!
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2684 στις: Μάρτιος 22, 2024, 20:06:53 μμ »
"Η Τραγική Ιστορία Των Μακμπέθ" στο Θέατρο Εν Αθήναις

Ιάκχου 19, Γκάζι
Τηλ.: 2103425170



Συγγραφέας: William Shakespeare
Μετάφραση από το πρωτότυπο - Διασκευή - Σκηνοθεσία: Δημήτρης Γκουτζαμάνης
Σκηνική επιμέλεια: Κρίστη Παπαδοπούλου
Πρωτότυπη μουσική: Άλκης Κυρτσόγλου
Σκηνογραφία οι γλύπτες: Ανδρέας Καλακαλλάς, Στέλιος Παναγιωτόπουλος
Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Κοστούμια: 509 iolandi
Φιλική συμμετοχή: Αγγελίνα Δημοπούλου, Ελένη Ζαραφίδου, Ναταλία Κηρύκου, Νίκος Νικολαΐδης, Ορέστης Τζιόβας, Σόλων Τσούνης
Ερμηνεία:
Δημήτρης Γκουτζαμάνης (Μακμπέθ)
Κρίστη Παπαδοπούλου (Λαίδη Μακμπέθ)

Λίγα λόγια για το έργο...

Τόσο βαθιά στο αίμα έχω χωθεί
που κι αν βήμα άλλο να μην κάνω
η επιστροφή, το ίδιο οδυνηρή με το μπροστά θα είναι

Η ουσία του κλασικού έργου του William Shakespeare αναδεικνύεται φωτίζοντας την ψυχοσύνθεση των δύο βασικών ηρώων, καθώς τους συναντάμε τη στιγμή πριν την καταστροφή.

Αναλογιζόμενοι την πορεία τους μέχρι το τέλος, ο Μακμπέθ και η Λαίδη Μακμπέθ έρχονται αντιμέτωποι με δομικά στοιχεία της ανθρώπινης φύσης: τον φόβο, την πλεονεξία, τον έρωτα, τον εγωισμό. Η εξουσία γίνεται αυτοσκοπός, ένα μέσο που καταπίνει όποιον την πλησιάζει και τον αποκόπτει από τον εαυτό του και τον κόσμο γύρω του.

Μια τρομακτική ιστορία που στην πραγματικότητα είναι τόσο ανθρώπινη, καθώς αναγκάζει τον άνθρωπο να κοιτάξει στον καθρέφτη και να αντικρύσει την ψυχή του αντί για το είδωλό του.
« Τελευταία τροποποίηση: Μάρτιος 30, 2024, 23:54:23 μμ by dk »

Αποσυνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30840
  • Φύλο: Άντρας
  • Τα ταξίδια σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο!!
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2685 στις: Μάρτιος 22, 2024, 20:14:29 μμ »
"Οι Δούλες" στο Θέατρο «Μικρός Κεραμεικός»

Ευμολπιδών 13, Γκάζι
Tηλ: 2103410251, 2103637201



Κείμενο: Ζαν Ζενέ
Διασκευή - Σκηνοθεσία: Σοφία Αλεξανιάν, Κλεοπάτρα Εμμανουήλ Κυριακοπούλου
Κοστούμια: Σοφία Αλεξανιάν
Φωτισμοί: Χριστίνα Φυλακτοπούλου
Παίζουν οι: Σοφία Αλεξανιάν, Κλεοπάτρα Εμμανουήλ Κυριακοπούλου

Λίγα λόγια για το έργο...

Οι δούλες (Les Bonnes) είναι μονόπρακτο θεατρικό δράμα του Γάλλου λογοτέχνη, Ζαν Ζενέ, που γράφτηκε το 1947. Ο συγγραφέας εμπνεύστηκε το έργο, από το διαβόητο έγκλημα των αδερφών Παπέν που διαπράχθηκε το 1933. Εξερευνά και παρουσιάζει τις σχέσεις εξουσιαστή - εξουσιαζόμενου στους κοινωνικούς ρόλους των ανθρώπων. Το έργο θεωρείται από τα καλύτερα της σύγχρονης δραματουργίας αφού ο Ζενέ κατόρθωσε να συγκεράσει με θαυμαστό τρόπο τις τεχνικές του Θεάτρου μέσα στο θέατρο με την πολιτική σάτιρα, σε ένα υποβλητικό και γεμάτο συμβολισμούς σκηνικό με όλες τις μεθόδους του θεάτρου παραλόγου τόσο στον διάλογο όσο και στην κίνηση των ηθοποιών.

Δύο αδερφές, η Σολάνζ και η Κλαίρη, είναι υπηρέτριες μιας ευκατάστατης κυρίας, την οποία ζηλεύουν και φθονούν και επιθυμούν κρυφά να βρίσκονταν στη θέση της. Παρασυρόμενες από τη ζήλια τους, όντας αδικημένες από τη ζωή και από την κοινωνία για το στάτους στο οποίο είναι καταδικασμένες να ζουν, καταστρώνουν σχέδια να καταστρέψουν την κυρία. Αρχικά, στέλνουν ανώνυμα γράμματα στην αστυνομία που αποκαλύπτουν πως ο σύζυγος (Κύριος) είναι απατεώνας, κλέφτης και λωποδύτης. Πως τα πλούτη του είναι παράνομα και δεν είναι αποτέλεσμα τίμιου, εργασιακού μόχθου. Αποκαλύπτεται επίσης υποψία μιας ενδεχόμενης δολοφονίας της Κυρίας, ώσπου το ενδεχόμενο γίνεται απόφαση και προμελετημένο έγκλημα. Οι δύο δούλες καταστρώνουν το σχέδιο της δολοφονίας, το οποίο αποτυγχάνει και οδηγεί τη μία από τις δύο σε αυτοκτονία.

Για τη σκηνοθεσία και τη διασκευή:

Στη δική μας εκδοχή, όλη η παράσταση βασίζεται σε αποκωδικοποίηση συμβολισμών. Χάρη στη συγγραφική μαεστρία του Ζενέ «Θέατρο μέσα στο θέατρο» μια τεχνική που την έχουμε συναντήσει στην commedia dell' arte και συγκεκριμένα στο έργο του Κάρολο Γκολντόνι «Υπηρέτης δύο αφεντάδων» αλλά και στον Λουίτζι Πιραντέλο «Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα», μας βοηθάει να κάνουμε την παράσταση ποικιλόμορφη και πολυδιάστατη και ο ηθοποιός να μην παίζει έναν συγκεκριμένο και μοναδικό χαρακτήρα, αλλά να έχει την ευχέρεια να ενσαρκώσει και δύο και τρεις ρόλους, πράγμα που κρατάει ζεστό το ενδιαφέρον του θεατή.

Το έργο «Οι Δούλες» συνδυάζει το προσωπικό πρόβλημα δύο ηρώων με το κοινωνικό πρόβλημα της κοινωνίας, να καταρρίψουν την εξουσία ή να πατάξουν αυτούς που υπόκεινται σε αυτήν. Με αποτέλεσμα να ζούμε σε μία κοινωνία ανισορροπιών, διαφωνιών και εντάσεων και εδώ ξεκινάει το παιχνίδι των αλληγορικών συμβολισμών. Οι δύο αδερφές συμβολίζουν την εργατική τάξη, το προλεταριάτο, το θύμα, την κατώτερη τάξη εξού και ο τίτλος «Οι δούλες» και όχι οι υπηρέτες ή αποκλειστικές ή οικιακές βοηθοί. Η Κυρία είναι το σύμβολο της μπουρζουαζίας, της αριστοκρατίας, της άρχουσας τάξης, ο θύτης, το αφεντικό. Ο Κύριος, πρόσωπο που αναφέρεται και είναι αόρατο, θα μπορούσε να συμβολίζει τη θεϊκή υπόσταση ή και το κράτος. «Ο κύριος δεν ξέρει και υπάρχει φόβος να μάθει κι αν μάθει, είμαστε χαμένες.». Τα γράμματα στην αστυνομία που στέφονται με αποτυχία, συμβολίζουν την επανάσταση από την αγανάκτηση των κατώτερων στρωμάτων που νιώθουν αδικημένοι και τρέφουν την ελπίδα ότι ενωμένοι μπορούν να τα βάλουν με οποιαδήποτε εξουσία. Η ελπίδα αυτή δεν καταρρίπτεται στο έργο, ωστόσο οι δύο αδερφές δεν καταφέρνουν να μείνουν ενωμένες. Πράγμα που έχει τον συμβολισμό του. Κάποιοι σπείρουν την επανάσταση και το αντάρτικο και κάποιοι συμβιβάζονται με την εξουσία και επιθυμούν και αρέσκονται να είναι υπάκουοι με αποτέλεσμα αυτό να φέρνει μια ρήξη στην ισορροπία του συγκεκριμένου συνόλου. Και όπως στα παλιά χρόνια με βασιλείς, ο προδότης και ο άναρχος για να μην τιμωρηθεί δια του εξευτελισμού, επέλεγε να φύγει από τη ζωή μόνος του διατηρώντας την αξιοπρέπειά του, έτσι και στο έργο η μια αδερφή επιλέγει τη λύση να πιει το δηλητήριο.

Πέραν όμως της κοινωνικής και πολιτικής έννοιας, η εικόνα του δούλου - αφεντικού ή σκλάβου και αφέντρας μάς επιτρέπει να εισαχθούν στην παράσταση ερωτικά και σεξιστικά σύμβολα. Δεδομένου ότι σε αντίθεση με τη ζωή, στην ερωτική φύση κάποιοι άνθρωποι είναι πιο συνειδητοποιημένοι στις σεξουαλικές τους προτιμήσεις. Το μεγαλύτερο μέρος των ανθρώπων αγνοεί την αποστολή τους ως οντότητα επάνω στη γη, αλλά έχει γνώση το τι θα τον ευχαριστούσε στη σεξουαλική του δραστηριότητα έστω και σε μια κρυφή φαντασίωση. Ας υποθέσουμε λοιπόν πως οι ηρωίδες μας βλέπουν ερωτικά την Κυρία αλλά και η μία την άλλη, χωρίς να το συνειδητοποιούν απόλυτα. Οι δούλες δε θέλουν να είναι δούλες, θέλουν να είναι κυρίες αλλά ασυνείδητα κάνουν τα πάντα για να είναι δούλες με αποτέλεσμα να είναι υπόδουλες σε βαθμό μαζοχισμού. Είναι αρνητικοί χαρακτήρες που δε φτάνουν σε κάθαρση, όμως στη συγκεκριμένη παράσταση μέσα στη μάταια πάλη να αλλάξουν τη ζωή τους δείχνουν αξιαγάπητες στην απελπισία τους.

Τους αρέσει να παίζουν ένα «παιχνίδι» όπου η Κλαίρη ντύνεται Κυρία και η πανούργα Σολάνζ παριστάνει την πιστή και αφοσιωμένη δούλα της, την Κλαίρη. Το ύφος της παράστασης μπαλατζάρει από στυλιζαρισμένο σε ρεαλιστικό και λαϊκό. Και μέσα από την πρωτότυπη διασκευή του κειμένου, οι δύο δούλες είναι δύο σημερινά κορίτσια, η Σοφία και η Κλεοπάτρα, που εργάζονται ως ταξιθέτριες σε ένα θέατρο και θα ήθελαν να ήταν ηθοποιοί με αποτέλεσμα να μισούν και να ζηλεύουν την πρωταγωνίστρια που παίζει τον ρόλο που αγαπούν να κλέβουν κατά καιρούς.
« Τελευταία τροποποίηση: Μάρτιος 30, 2024, 23:55:22 μμ by dk »

Αποσυνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30840
  • Φύλο: Άντρας
  • Τα ταξίδια σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο!!
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2686 στις: Μάρτιος 24, 2024, 00:43:12 πμ »
''Ο θάνατος του εμποράκου'' στο Θέατρο Ζίνα

Λεωφ. Αλεξάνδρας 74, Αθήνα
Τηλ.: 2106424414



Συγγραφέας: Άρθουρ Μίλερ
Απόδοση - Σκηνοθεσία - Φωτισμοί: Γιώργος Νανούρης
Σκηνικά: Γιώργος Γαβαλάς
Κοστούμια: Ντένη Βαχλιώτη
Μουσική Επιμέλεια: Γιώργος Νανούρης
 
Διανομή
 
Γουίλι Λόμαν - Βλαδίμηρος Κυριακίδης
Λίντα - Έφη Μουρίκη
Μπιφ - Κωνσταντίνος Γώγουλος
Χάπυ - Ρένος Ρώτας
Τσάρλι - Δημήτρης Γεροδήμος
Γυναίκα - Κατερίνα Μάντζιου
Χάουαρντ - Γιάννης Βαρβαρέσος
Σερβιτόρος - Θεοδόσης Τανής

Λίγα λόγια για το έργο...

Γραμμένο το 1949, “Ο Θάνατος του Εμποράκου” θεωρείται το κορυφαίο έργο του Αμερικανού συγγραφέα.

Πραγματεύεται την ζωή του Γουίλι Λόμαν, ενός πλανόδιου πωλητή, που ζει μπερδεμένος ανάμεσα στο παρόν και το παρελθόν, εγκλωβισμένος από το αμερικάνικο όνειρο.
 
Το δυσβάσταχτο κυνήγι της επιβίωσης, σύμφωνα με τα πρότυπα που επιτάσσει η άκρως καπιταλιστική κοινωνία, τον οδηγεί παραληρηματικά στην διάλυση ολόκληρης της ζωής του.

Αποσυνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30840
  • Φύλο: Άντρας
  • Τα ταξίδια σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο!!
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2687 στις: Μάρτιος 24, 2024, 07:03:59 πμ »
"Ο Λούλης ταξιδεύει στην Αρχαία Ελλάδα" στο Από Κοινού Θέατρο

Ευπατριδών 4, Κεραμεικός
Τηλ.: 2114057249



Κείμενο-στίχοι τραγουδιών: Ρένα Σιγάλα
Σκηνοθεσία-Χορογραφίες: Βάσω Γουλιελμάκη
Μουσική: Άκης Μελλής
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ιάσων Λαγουτάρης
Ηχογράφηση: Studio Earth
Σκίτσα: Φώτης Φωτίου
Ήχος: Γιάννης Τσούκας
Παίζουν: Σταυριάνα Καδή, Άννα-Μαρία Κόρνια, Ιάσων Λαγουτάρης, Σίμος Τζίτζης, Θεόδωρος Τούτσης

Λίγα λόγια για το έργο...

Ο Λούλης ο χαρούμενος χαρταετός, που τόσο αγαπήθηκε από μικρούς και μεγάλους, συνεχίζει τα ταξίδια του και μας γνωρίζει την Αρχαία Ελλάδα, παρέα με τη φίλη του, την Ήρα το γλυκό σπουργίτι.

Τα παιδιά μαθαίνουν διασκεδάζοντας, σπουδαίους αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας, μέσα από το πέταγμα του Λούλη!

Πρώτος σταθμός των ταξιδιωτών του Ονείρου, η Ακρόπολη και ένας γάτος τενόρος τραγουδάει για την Αθήνα. Στη Κνωσσό συναντάνε τον βασιλιά Μίνωα και στη Νεμέα το ονομαστό Λιοντάρι της. Στη ξακουστή Δήλο τους περιμένει ο Διαδούμενος και στην Αρχαία Μεσσήνη ένας τσαγκάρης καλλιτέχνης. Πηγαίνοντας στην Αρχαία Ολυμπία με έκπληξη συναντούν τη Πυθία, ενώ στη Βεργίνα θα τους καλωσορίσει μια Βασίλισσα.

Όλοι τους είναι μια όμορφη, χρωματιστή παρέα, που τη διακρίνει η αγάπη, η φιλία και η αλληλεγγύη. Το κείμενο είναι βασισμένο στο βιβλίο της συγγραφέα Ρένας Σιγάλα, μουσικοπαιδαγωγού και εικαστικού.
« Τελευταία τροποποίηση: Μάρτιος 30, 2024, 23:56:25 μμ by dk »

Αποσυνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30840
  • Φύλο: Άντρας
  • Τα ταξίδια σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο!!
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2688 στις: Μάρτιος 24, 2024, 07:04:51 πμ »
''Κεκλεισμένων των θυρών'' στο Θέατρο Αλκμήνη (Secret room)

Αλκμήνης 12, Πετράλωνα
Τηλ.: 2103428650



Συγγραφέας: Ζαν Πωλ Σαρτρ (Jean Paul Sartre)
Σκηνοθεσία-Απόδοση κειμένου-Καλλιτεχνική επιμέλεια: Έφη Κιούκη
Συνεργαζόμενος σκηνοθέτης: Γιάννης Ζαραφωνίτης
Μουσική: Ανδρέας Παππάς, Πάνος Τζαβέλλας
Επιμέλεια-Παραγωγή μουσικής: Βαγγέλης Ιωαννίδης
Σχεδιασμός φωτισμών: Γιάννης Βολιώτης, Γιάννης Ζαραφωνίτης
Τραγούδι: Ευγενία Ηλίου
Πρωταγωνιστούν: Αλέξανδρος Δαβιλάς, Έφη Κιούκη, Ιωάννα Λαπέα, Νικόλας Γεωργανής

Λίγα λόγια για το έργο...

Ένα ιλαρό υπαρξιακό δράμα, όπου οι ήρωες προσπαθούν να αναλογιστούν κατά πόσο ήταν ελεύθεροι να χαράξουν την πορεία της ζωής τους. Μια σύγχρονη ματιά, σε ένα διαχρονικό και βαθιά φιλοσοφικό έργο!

Ένα γκαρσόν υποδέχεται διαδοχικά τρεις ακούσιους επισκέπτες, σε ένα αμφιβόλου αισθητικής διακοσμημένο σαλόνι, που δεν είναι τίποτα άλλο παρά… ένα δωμάτιο της κόλασης.

Ο Γκαρσέν, η Ινές και η Εστέλ, άγνωστοι μεταξύ τους, αναρωτιούνται αν βρίσκονται μαζί τυχαία ή όλα είναι προμελετημένα. Καταδικασμένοι για διαφορετικές αμαρτίες ο καθένας, αναζητούν τον δήμιο.

Συνειδητοποιούν, ότι θα περάσουν την αιωνιότητα οι τρεις τους μέσα σε αυτό το δωμάτιο που το φως δεν σβήνει ποτέ.
Μια οικτρή κόλαση χωρίς παλούκια, φωτιές και αδηφάγους βούρκους. Μονάχα τρεις μορφές να αντιπαλεύουν κάτω από το αιώνιο φως, αποκαλύπτοντας τα πιο σκοτεινά μυστικά τους. Καθώς απογυμνώνονται, αναγκάζονται να αντιμετωπίσουν την αλήθεια και τις συνέπειες των πράξεών τους.

«Η κόλαση είναι οι άλλοι». Ίσως και να είναι έτσι, αλλά για τους άλλους, οι «άλλοι» είμαστε εμείς.

Ο Γάλλος υπαρξιστής φιλόσοφος Ζαν Πωλ Σαρτρ (Jean Paul Sartre, 1905-1980) καλεί τους θεατές σε μια δίκη «Κεκλεισμένων των Θυρών», για να αποφασίσουν, αν τα πρόσωπα του έργου είναι θύτες ή θύματα, αλλά και να αναλογιστούν τα δικά τους προσωπικά αδιέξοδα, τις επιλογές, τις πράξεις τους, τη σχέση τους με την κοινωνία και με τον εαυτό τους.
« Τελευταία τροποποίηση: Μάρτιος 31, 2024, 00:57:12 πμ by dk »

Αποσυνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 30840
  • Φύλο: Άντρας
  • Τα ταξίδια σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο!!
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2689 στις: Μάρτιος 25, 2024, 17:35:50 μμ »
"Ο μικρός Έγιολφ" στο Από Μηχανής Θέατρο (Πάνω σκηνή)

Ακαδήμου 13, Μεταξουργείο
Τηλ.: 2105231131



Συγγραφέας: Χένρικ Ίψεν
Απόδοση - Διασκευή: X-Act Art
Σκηνοθεσία: Γιώργος Χαρατζάς, Κορίνα Χρυσάιδου
Σκηνικά - Κοστούμια: Τίνα Βασιλοπούλου
Κίνηση: Χρήστος Παπαδόπουλος
Μουσική: Γιάννης Ψειμάδας
Διανομή ρόλων:
Ρίτα: Κορίνα Χρυσάιδου
Άλφρεντ: Γιώργος Χαρατζάς
Άστα: Τίνα Βασιλοπούλου
Μποργκχάιμ: Κωνσταντίνος Εξαρχόπουλος
Έγιολφ: Γιάννης Ανδριόπουλος

Λίγα λόγια για το έργο...

Έχοντας ως επίκεντρο τη σχέση ενός συγγραφέα με τη σύζυγό του και την ετεροθαλή αδελφή του, «Ο Μικρός Έγιολφ» σκιαγραφεί το σπαραχτικό πορτραίτο μιας οικογένειας αντιμέτωπης με το γκρέμισμα όλων της των ψευδαισθήσεων.
 
Είναι μια βαθιά διερεύνηση της κτητικής, μονομανούς αγάπης και της τυφλής εγωκεντρικής προσήλωσης σε έναν απόλυτο σκοπό, ένα δοκίμιο πάνω στις έννοιες του καθήκοντος και της ενοχής, της τιμωρίας και του ελέους.

Η κατάρρευση της πλάνης που αγκαλιάζει ολόκληρο τον κόσμο τους, οδηγεί τα πρόσωπα του έργου να συνειδητοποιήσουν ότι η εγκατάλειψη των ονείρων και η παραδοχή της πτώσης ανοίγουν τον δρόμο για την ανάσταση και τη λύτρωση.
« Τελευταία τροποποίηση: Απρίλιος 01, 2024, 06:56:22 πμ by dk »