Αποστολέας Θέμα: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες  (Αναγνώστηκε 536875 φορές)

Συνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 28701
  • Φύλο: Άντρας
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2200 στις: Δεκέμβριος 23, 2019, 15:23:19 μμ »
"Η Λαίδη Μάκβεθ του Μτσένσκ" στον Πολυχώρο Vault

Μελενίκου 26, Βοτανικός
Τηλ.: 2130356472 - 6945993870



Συγγραφέας: Νικολάι Λεσκόφ
Σκηνοθεσία: Ένκε Φεζολλάρι
Διασκευή: Μαρία Σκαφτούρα
Παίζουν: Μαρία Σκαφτούρα, Άγγελος Ανδριόπουλος, Γιάννης Παπαϊωάννου, Μαρία Σωτηριάδου, Άντα Γιαννουκάκη, Βασίλης Τσιάκας, Αγάπη Παπαθανασιάδου

-Το ομώνυμο τραγούδι της παράστασης ερμηνεύει η Σοφία Παπάζογλου
-Η διασκευή στηρίχτηκε στο βιβλίο του Νικολάϊ Λέσκοφ με τίτλο «Η λαίδη Μάκβεθ του Μτσενσκ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ροές σε μετάφραση Άννας Ραδίτσα

Λίγα λόγια για το έργο...

Η Λαίδη Μάκβεθ από το Μτσενσκ του Νικολάι Λεσκώφ είναι ένα ταξικό και βαθιά πολιτικό θρίλερ, που πραγματεύεται την ιστορία μιας νεαρής γυναίκας φυλακισμένης σε έναν άθλιο γάμο. Ένα θέμα που συναντάμε σε μερικά από τα μεγαλύτερα μυθιστορήματα και θεατρικά έργα των τελευταίων δεκαετιών του 19ου αιώνα όπως τη Madame Bovary, την Anna Karenina, τη Νόρα, και την Hedda Gabler.

Η νουβέλα του Λεσκώφ ενέπνευσε τον Σοστακόβιτς να δημιουργήσει την ομώνυμη όπερα, που έκανε πρεμιέρα στις 22 Ιανουαρίου του 1934, και να στηλιτεύσει την πατριαρχία και τους ρόλους εξουσίας, επιτρέποντας να δούμε βαθιά μέσα στα σαπρά της βάθη.

Το έργο τοποθετείται στη Ρωσία του 19ου αιώνα, σε μια εποχή που οι γυναίκες ήταν αδύναμες και καταπιεσμένες από την κοινωνία. Ο κύριος χαρακτήρας, η Κατερίνα Ισμαήλοβα είναι μια γυναίκα που υφίσταται την πατριαρχική εξουσία, έγκλειστη σε ένα επαρχιακό περιβάλλον, παντρεμένη με έναν πλούσιο άντρα μεγαλύτερο της. Είναι νέα, όμορφη, αλλά καταδικασμένη να ζήσει μία μονότονη και άχαρη ζωή όπως οι περισσότερες γυναίκες εκείνης της εποχής στη ρωσική επαρχία, ανάμεσα σε άξεστους και αδιάφορους για αυτές άνδρες.

Σε αυτό το είδος ανήκει και ο σύζυγός της. Ωστόσο, η μοίρα της Ισμαήλοβα αλλάζει όταν συναντά το νέο, όμορφο αγρότη της περιουσίας τους, Σεργκέι, που τη διδάσκει τι είναι να νιώθεις «ζωντανός» και να κάνεις αυτό που ποθείς. Ο Σεργκέι θα κάνει τα πάντα να ανέλθει κοινωνικά και εμπνέει τόσο τυφλό πάθος στην Κάτια Ισμαήλοβα που οι δυο τους θα οδηγηθούν στο έγκλημα.

Συνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 28701
  • Φύλο: Άντρας
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2201 στις: Δεκέμβριος 26, 2019, 06:52:30 πμ »
"Top girls" στο Θέατρο Πόρτα

Μεσογείων 59, Αθήνα
Τηλ.: 2107711333



Συγγραφέας: Caryl Churchill
Μετάφραση - Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος
Παίζουν: Μαρία Καβογιάννη, Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Βίκυ Βολιώτη, Αλεξία Καλτσίκη, Ευδοκία Ρουμελιώτη, Ειρήνη Μακρή, Άλκηστις Πολυχρόνη

Λίγα λόγια για το έργο...

Κεντρική ηρωίδα του TOP GIRLS είναι η Marlene, μια φιλόδοξη γυναίκα καριέρας, υπεύθυνη ενός γραφείου ευρέσεως εργασίας για γυναίκες, μια «σιδηρά κυρία» που ανέρχεται θυσιάζοντας συνεργάτες, καθώς και τη δική της ευαίσθητη, ανθρώπινη πλευρά στον βωμό της επιτυχίας. Παρόλο που το έργο είναι γραμμένο σε ρεαλιστικό κώδικα, ξεκινά με μια διάσημη ονειρική πρώτη σκηνή, όπου ιστορικοί και διάσημοι μυθοπλαστικοί γυναικείοι χαρακτήρες καταθέτουν με ευφάνταστο τρόπο τις ιστορικά διαφορετικές πτυχές του ζητήματος της κοινωνικής θέσης των γυναικών.

Στη συνέχεια, η δράση μεταφέρεται στον χρόνο συγγραφής του έργου, όπου με μια σειρά από συναρπαστικές συγκρούσεις ανάμεσα σε σύγχρονες γυναίκες και σημαντικές ανατροπές, η συγγραφέας αναπτύσσει τις θέσεις και τους προβληματισμούς της με θεατρικά ευφρόσυνο τρόπο και υπέροχους σκηνικούς χαρακτήρες, δημιουργώντας ένα θέαμα με παλμό.

Έργο πρωτότυπο ως προς τη δομή του, με εξαιρετικά λεπτό χειρισμό στο χιούμορ του, την ποιητικότητα, την ιστορικότητα αλλά και την κριτική του στάση απέναντι στην κοινωνική θέση της γυναίκας και μην έχοντας χάσει τίποτα απ’ τη φρεσκάδα του απ’ τη δεκαετία του ‘80, το TOP GIRLS διέπεται από μια βασική φεμινιστική προβληματική, δίνοντας μια πολύ καλή βάση για έναν ουσιαστικό διάλογο επί του θέματος. Παρόλα αυτά, δεν είναι ένα έργο για τον φεμινισμό αλλά για τη γυναίκα, την πολιτική και κοινωνική της θέση. Με αφορμή μία κριτική στον θατσερισμό, το TOP GIRLS εξετάζει τι σημαίνει χειραφέτηση, τι σημαίνει δικαίωμα και ταυτόχρονα ποιο είναι το τίμημα που οφείλει να πληρωθεί για να αναληφθούν οι νέοι ρόλοι σε κοινωνικό, προσωπικό και πολιτικό επίπεδο.

Το TOP GIRLS έκανε πρεμιέρα στη Μεγάλη Βρετανία το 1982 απ’ το Royal Court Theatre. Παρουσιάζεται την περίοδο αυτή στο Εθνικό Θέατρο του Λονδίνου (2019), ενώ παλαιότερα ανεβάσματά του έχουν πραγματοποιηθεί στο Watford Palace Theatre (2006), το Greenwich Theatre (2006), το New York's Public Theatre και το Broadway (2007-2008) και σε πολλά ακόμη σημαντικά θέατρα του κόσμου. Στην Ελλάδα παρουσιάστηκε πρώτη φορά το 1983 απ’ το Εθνικό Θέατρο.

Σκηνοθετικό σημείωμα

Το TOP GIRLS αποτελεί μια νηφάλια οπτική στο γυναικείο ζήτημα, που αρνείται τις χρωματισμένες υπερπλουστεύσεις και τη διαρκή συνθηματολογία, που δικαιολογείται μόνο ως θυμός και αμηχανία μπρος σ’ έναν κόσμο που αλλάζει βίαια και δραματικά.

Όσο ακόμα υπάρχουν άνθρωποι και τάσεις που αντιμετωπίζουν το γυναικείο θέμα ως μια αφορμή για διαχωρισμό και όχι για ένωση, η ανάγκη για διάλογο με τη γυναίκα του σήμερα καθίσταται απολύτως αναγκαία. Φαινόμενα όπως εκείνο του #MeToo, μιας υπεραπλουστευμένης δηλαδή αντιμετώπισης του γυναικείου θέματος, περιορίζονται δυστυχώς στη δαιμονοποίηση- κάτι που συμβαίνει πλέον σε όλα τα επίπεδα κοινωνικής και πολιτικής σκέψης. Το TOP GIRLS -έργο που θεωρείται και είναι πλέον κλασικό- είναι αποκύημα μιας γυναίκας συγγραφέως που στοχάζεται με τόλμη και βιωματικό προβληματισμό. Οι πραγματικές μάχες, άλλωστε, δεν περιορίζονται σε συνθηματολογία και συναισθηματολογία. Δίνονται χαμηλότονα και σε προσωπικό επίπεδο, μέσα από την ενδοσκόπηση και την ανάληψη των ευθυνών.

Θωμάς Μοσχόπουλος

Συνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 28701
  • Φύλο: Άντρας
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2202 στις: Δεκέμβριος 27, 2019, 23:55:42 μμ »
''Η Βασίλισσα της ομορφιάς'' στο Επί Κολωνώ

Ναυπλίου 12 & Λένορμαν 94, Κολωνός
Τηλ : 2105138067



Συγγραφέας: Μάρτιν ΜακΝτόνα
Σκηνοθεσία: Ελένη Σκότη
Μετάφραση: η ομάδα των συντελεστών
Παραγωγή: Ομάδα Νάμα

Διανομή ρόλων:

Μωρήν: Αγορίτσα Οικονόμου
Μαγκ: Σοφία Σεϊρλή
Πάτο: Αντώνης Τσιοτσιόπουλος
Ρέη: Γιώργος Κατσής

Λίγα λόγια για το έργο...

«Η Βασίλισσα της ομορφιάς» έκανε παγκοσμίως γνωστό τον Μάρτιν ΜακΝτόνα, τον μοναδικό συγγραφέα μετά τον Σαίξπηρ που, σε ηλικία μόλις 26 χρόνων, είδε ν’ ανεβαίνουν στο Λονδίνο, μέσα στην ίδια χρονιά, τέσσερα έργα του. Ακολουθώντας τη σπουδαία παράδοση της ιρλανδικής δραματουργίας «Η Βασίλισσα της ομορφιάς» είναι μια τραγωδία για την ανθρώπινη μοναξιά με μαύρο, διαβρωτικό χιούμορ, έντονο σασπένς και μεγάλες ανατροπές.

Μια βαθιά τομή στη σύγχρονη ζωή, μια ανατομία των σχέσεων με επιθετικό και βίαιο τρόπο αλλά και βαθιές ανθρώπινες ρωγμές, έργο αντίστοιχο του in yer face theatre που αναπτύχθηκε στη Μεγάλη Βρετανία τη δεκαετία του ’90.

Πώς βιώνουν οι άνθρωποι τη ζωή; Μπορούν οι σχέσεις γονιών και παιδιών ν’ αυτονομηθούν; Μπορεί η αγάπη να λειτουργήσει εγκλωβιστικά και να φυλακίσει τον άνθρωπο; Μέχρι πού μπορεί να φτάσει κανείς προσπαθώντας να βρει μία διέξοδο απ’ τη δυστυχία του;

Όλα αυτά τα θεμελιώδη ζητήματα αποτυπώνονται στο έργο του ΜακΝτόνα με τρόπο μοναδικό, με έντονη, ασυμβίβαστη και εξαιρετικά γοητευτική γραφή.

Σε μια μικρή επαρχιακή πόλη της Ιρλανδίας, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, δύο γυναίκες ζουν μόνες τους. Η ηλικιωμένη αυταρχική Μαγκ Φόλαν και η 40άχρονη κόρη της, Μωρήν, που τη φροντίζει. Μια σχέση αγάπης και μίσους, που καθιστά τη συμβίωσή τους σχεδόν αφόρητη σ’ έναν ανελέητο αλληλοσπαραγμό.

Τη ζωή τους θα ανατρέψει η εμφάνιση του Πάτο Ντούλυ, ενός άνδρα που επιστρέφει για λίγο στην πόλη του και έχει πάντα στο μυαλό του, 20 χρόνια τώρα, τη Μωρήν ως τη βασίλισσα της ομορφιάς της μικρής τους πόλης. Η τελευταία, ουσιαστικά, ευκαιρία της Μωρήν ν’ αγαπήσει και να αγαπηθεί.

«Η Βασίλισσα της Ομορφιάς» αποτελεί το πρώτο μέρος της «Τριλογίας της Κοννεμάρα» μαζί με τα έργα «Το κρανίο της Κοννεμάρα» (1997) και «Άγρια Δύση» (2001). Ανέβηκε για πρώτη φορά στο θέατρο Druid στην πόλη Galway της Ιρλανδίας το 1996 και ακολούθησε μεγάλη περιοδεία και νέα ανεβάσματα. Ανάμεσα σε άλλα, σε Λονδίνο (Royal Court 1996 και Duke of York's Theatre 1996, Young Vic Theatre 2010), Οφ-Μπρόντγουεϊ (Linda Gross Theater 1998) και Μπρόντγουεϊ (Walter Kerr Theatre 1998).

Το θέατρο Druid παρουσίασε μία καινούργια σκηνική εκδοχή του έργου την περίοδο 2016-2017 σε σκηνοθεσία του Garry Hynes και πραγματοποίησε περιοδεία στην Ιρλανδία, την Αγγλία και την Αμερική με τεράστια επιτυχία. Το έργο προτάθηκε για Βραβείο Laurence Olivier καλύτερου θεατρικού έργου, ενώ το ανέβασμά του στο Μπρόντγουεϊ (1998) τιμήθηκε με τέσσερα βραβεία Tony.

Ο συγγραφέας Μάρτιν ΜακΝτόνα

Ο Μάρτιν ΜακΝτόνα είναι ένας από τους σημαντικότερους Βρετανούς συγγραφείς και σκηνοθέτες της νεότερης γενιάς. Τα έργα του εστιάζουν στην απεικόνιση της ακραίας βίας των καιρών μας, σωματικής και ψυχολογικής, κι έχουν κερδίσει την αγάπη του κοινού και πολυάριθμα βραβεία. Γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1970 από Ιρλανδούς γονείς και μεγάλωσε σε μια κοινότητα με ισχυρό το ιρλανδικό στοιχείο. Απέρριψε νωρίς την παραδοσιακή εκπαίδευση, εγκατέλειψε το σχολείο στα 16 του και άρχισε να γράφει. Αρχικά, έγραψε 22 έργα για το ραδιόφωνο (απορρίφθηκαν όλα απ’ το BBC) και αρκετά σενάρια. Γνώρισε την επιτυχία μόνο, όταν στράφηκε στη συγγραφή θεατρικών έργων. Εκτός από την «Τριλογία της Κοννεμάρα» έγραψε την «Τριλογία των Νησιών Άραν», που περιλαμβάνει τα έργα «Ο σακάτης του Ίνισμαν», «Ο υπολοχαγός του Ίνισμορ» και «Τα ξωτικά του Ινισίερ». Το έργο του «Ο πουπουλένιος», που τιμήθηκε με το βραβείο Ολίβιε καλύτερου νέου θεατρικού έργου, παρουσιάστηκε στο Εθνικό Θέατρο της Αγγλίας το 2003.

Το 2004 μπήκε και στον χώρο του κινηματογράφου, γράφοντας και σκηνοθετώντας την ταινία μικρού μήκους «Six Shooter», η οποία βραβεύτηκε με Όσκαρ. Ακολούθησαν οι μεγάλου μήκους ταινίες «In Bruges» (Αποστολή στην Μπριζ) (2008), «Επτά ψυχοπαθείς» (2012) και «Τρεις Πινακίδες έξω απ’ το Έμπινγκ, στο Μιζούρι» (2017), που τιμήθηκε με βραβεία BAFTA, Satellite, Χρυσές Σφαίρες, καθώς και με επτά υποψηφιότητες για Όσκαρ.

Συνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 28701
  • Φύλο: Άντρας
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2203 στις: Δεκέμβριος 28, 2019, 00:50:13 πμ »
''Ο Κύκνος'' στο Αγγέλων Βήμα

Σατωβριάνδου 36, Ομόνοια
Τηλ.: 2105242211



Συγγραφέας: Elizabeth Egloff
Μετάφραση: Μαργαρίτα Δαλαμάγκα - Καλογήρου
Σκηνοθεσία: Σταύρος Στάγκος
Παίζουν: Υρώ Λούπη, Κώστας Ανταλόπουλος, Συμεών Κωστάκογλου

Λίγα λόγια για το έργο...

Η Ντόρα, μια νοσοκόμα κοντά στα σαράντα, ζει πάνω στον κεντρικό αυτοκινητόδρομο της Νεμπράσκα, σ’ έναν τόπο χέρσο, σε μια γη επίπεδη, άχρωμη και βαρετή, ως η «μοναχική» ερωμένη του Κέβιν, ενός γαλατά παντρεμένου με παιδί…

Μέσα σε αυτήν την πνιγηρή ματαίωση, εισβάλλει ένα βράδυ επεισοδιακά στο σπίτι της ένας κύκνος, που σύντομα μεταμορφώνεται μπροστά στα μάτια της από ένα αφοσιωμένο κατοικίδιο σ’ έναν «πρωταρχικό», πληγωμένο, ορμητικό και απρόβλεπτο άντρα, που την ερωτεύεται, τη ζηλεύει και τη διεκδικεί με έναν τρόπο που η Ντόρα γνωρίζει μόνο από τις φαντασιώσεις της. Τώρα, ο Κέβιν έχει αντίζηλο, έναν άνθρωπο-πουλί. Ένα πλάσμα που θα τους παρασύρει σ’ ένα αστείο, παθιασμένο, ποιητικό αλλά και τρομακτικό ταξίδι.

Ένα αναπάντεχο ερωτικό τρίγωνο σε ένα έργο που ισορροπεί ανάμεσα στην μαύρη κωμωδία και το υπαρξιακό θρίλερ, όπου όλοι «αρνούνται ρητά και κατηγορηματικά να περάσουν τη ζωή τους δυστυχισμένοι».

Elizabeth Egloff, συγγραφέας

Η Αμερικανίδα συγγραφέας του έργου Elizabeth Egloff σπούδασε θέατρο στο Yale, όπου και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το έργο της "The Swan" («Ο Κύκνος»). Έκτοτε, το έργο αυτό έχει παρουσιαστεί με μεγάλη επιτυχία σε πολλά θέατρα των Η.Π.Α και διεθνώς. Στη Νέα Υόρκη, τον ρόλο της Ντόρας ερμήνευσε η Frances Mc Dormant, βραβευμένη με Oscar για την ταινία Fargo των αδελφών Κοέν. Είναι Καθηγήτρια Θεατρικής Γραφής στα διεθνούς φήμης κολλέγια Vassar και Barnard. Έχει ιδρύσει το Legacy Project, εργαστήριο θεατρικής γραφής για συγγραφείς που πάσχουν από χρόνιες παθήσεις και εργάζεται σ’ αυτό η ίδια σε σταθερή βάση. Θεατρικά της έργα, εκτός από τον «Κύκνο», είναι: Phaedra, The Lover, Wolf-man, The Devils και Ether-Dome. Η Elizabeth Egloff είναι μέλος του “New Dramatists” που εδρεύει στη Νέα Υόρκη και αποτελεί έναν από τους κορυφαίους θεσμούς θεατρικών συγγραφέων των ΗΠΑ.

Συνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 28701
  • Φύλο: Άντρας
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2204 στις: Δεκέμβριος 30, 2019, 13:55:05 μμ »
''Eρυθρό'' στο Θέατρο ΠΚ

Κασομούλη 30, Νέος Κόσμος
Τηλ.: 210 9011677



Συγγραφέας: Παναγιώτης Μπαρμπαγιάννης
Σκηνοθεσία: Στέλιος Καλαϊτζής
Παίζουν οι: Ευθύμης Γεωργόπουλος, Κωνσταντίνος Δανίκας, Βιργινία Ταμπαροπούλου

Λίγα λόγια για το έργο...

Σημείωμα συγγραφέα:

Η μαμά και ο μπαμπάς έχουν έναν ανάπηρο υιό. Τον φροντίζουν. Τον προσέχουν. Και τον αγαπούν. Υπό έναν όρο. Να τους αγαπά κι αυτός. Σιωπηλά.

«Τα χείλη της βάφτηκαν κόκκινα. Τα χέρια του επίσης.»

Το "ερυθρό" ειναι μία ιστορία για τη βία. Την κρυφή βία. Εκείνη που στη σύγχρονη οικογένεια κρύβεται πίσω από κλειδωμένες πόρτες. Ανοίγουμε;

Σκηνοθετικό σημείωμα:

Δεκαεννέα χρόνια μετά ο Μάρκος θυμάται. Με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο. Δεκαεννέα χρόνια στο Ίδρυμα. Βίαιος πια. Δεμένος. Θυμάται αυτό που αποκαλούσε Σπίτι. Αυτούς που αποκαλούσε Μπαμπά και Μαμά. Αυτούς που συνέβαλαν σε αυτό που λέγεται νοητική αδυναμία. Στη διαταραχή του κατά την περίοδο της ανάπτυξης του. Ο Μάρκος θυμάται το παιδί, ο Μάρκος ανακαλεί την ανάμνηση των ανθρώπων που χτίσανε τη φυλακή τους. Οι τελευταίες στιγμές, οι αδυναμίες τους, οι αρρωστημένες πράξεις τους, το ψυχολογικό χάος που κατέληξε σε ωμή βία. Δεκαεννέα χρόνια μετά. Δεκαεννέα χρόνια στο Ίδρυμα. Βίαιος. Δεμένος. Ο Μάρκος θυμάται. Με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο.

Συνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 28701
  • Φύλο: Άντρας
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2205 στις: Ιανουάριος 02, 2020, 02:28:17 πμ »
''Η Απολογία της Μαρί Κιουρί'' στο Θέατρο Σταθμός

Βίκτωρος Ουγκώ 55, Μεταξουργείο
Τηλ.: 2114036322 & 6944453403



Κείμενο - Μουσική: Ευσταθία
Δραματουργική επεξεργασία- Σκηνοθεσία: Κίρκη Καραλή
Στο ρόλο της Μαρί Κιουρί, η Πέγκυ Τρικαλιώτη
Μαζί της, η ηθοποιός Αγγελική Πασπαλιάρη και ο χορευτής Κωνσταντίνος Παπανικολάου

Λίγα λόγια για το έργο...

Η άγνωστη, στο ευρύ κοινό, ιστορία μιας σημαντικής γυναίκας της παγκόσμιας Ιστορίας. Τα όνειρα, η καριέρα, το αποτύπωμά της στην Επιστήμη, οι έρωτες και η σχέση με τις κόρες της.

Ένα ερωτικό σκάνδαλο, στο Παρίσι του 1911, γίνεται αφορμή για να κινδυνέψει μια επιστήμονας, να μην πάρει ένα Νόμπελ. Πρωταγωνιστές σ’ αυτό το σκάνδαλο, η Μαρί Κιουρί και ο Πωλ Λανζεβάν, επίσης επιστήμονας, παλιός μαθητής του άντρα της, Πιέρ Κιουρί, και παντρεμένος. Ο γαλλικός Τύπος αποσιώπησε τη δεύτερη απονομή της, του Νόμπελ Χημείας και η γαλλική κοινωνία την κατέκρινε ξεχνώντας την μεγαλειώδη προσφορά της.

Αυτό το πραγματικό γεγονός, γίνεται εφαλτήριο για μια παράσταση που διαδραματίζεται σε μια δικαστική αίθουσα. Εκεί διεξάγεται η φανταστική δίκη της Μαρί και της δίνεται η ευκαιρία για μια απολογία. Και η καλύτερη απολογία δεν είναι άλλη από τη διήγηση της ζωής της. Τα πρώτα χρόνια στην υπό τσαρική κατοχή Βαρσοβία, οι σπουδές στη Σορβόνη, η ραδιενέργεια, το πρώτο Νόμπελ…

Η Μαρί στο εδώλιο, σε μια συνθήκη κατάφωρης αδικίας, ξετυλίγει με συγκίνηση και ένταση τη δική της προσωπική ιστορία αποδεικνύοντας πως ο δρόμος των ιδεολόγων του πλανήτη, ειδικά των γυναικών, δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα.

Το κείμενο της Ευσταθίας παίρνει ως αφορμή τη βιογραφία της Μαρί Κιουρί, που είναι γραμμένη από την κόρη της Εύα, συγκεντρώνοντας παράλληλα καταγεγραμμένες πληροφορίες της ιστορικής πραγματικότητας σε συνδυασμό με στοιχεία μυθοπλασίας, που αναδεικνύουν, με ευαισθησία, τις άγνωστες πτυχές μιας προσωπικότητας (ερευνήτριας, επαγγελματία, συζύγου, μητέρας, ερωμένης).

Μια ιστορία, η οποία μας αφορά ακόμη και σήμερα. Μιας γυναίκας, που ήδη, στις αρχές του περασμένου αιώνα, προσπάθησε να απαλλαγεί από τα στερεότυπα που η κοινωνία θέλησε για την ίδια. Η Πέγκυ Τρικαλιώτη τιμήθηκε δύο φορές για την ερμηνεία της.

Συνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 28701
  • Φύλο: Άντρας
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2206 στις: Ιανουάριος 04, 2020, 01:12:52 πμ »
"Ανδρόγυνο" στον Πολυχώρο Vault

Μελενίκου 26, Βοτανικός
Τηλ.: 2130356472 - 6945993870



Πρωτότυπη ιδέα - Σκηνοθεσία: Βίκυ Αδάμου
Κείμενο: Χριστίνα Σαμπανίκου
Ερμηνεύουν:
Επιστημονική κοινότητα: Χριστίνα Σαμπανίκου
Θηλυκό: Βίκυ Αδάμου
Αρσενικό: Johnny O.
Και σε διπλή διανομή οι: Αλίκη Αβδελοπούλου και Ελισσαίος Βλάχος

Λίγα λόγια για το έργο...

Σύσσωμη η Επιστημονική Κοινότητα επί σκηνής με τη βοήθεια δύο Στερεοτύπων που έχουν παραδώσει το σώμα τους και τον καταστροφικό τους έρωτα στην επιστήμη, αποκαλύπτει στο κοινό τα αποτελέσματα ερευνών και μελέτης επί σειρά ετών πάνω στο Αρσενικό και το Θηλυκό και τη μεταξύ τους σχέση.

Επιχειρεί με τη βοήθεια του κοινού να δώσει απαντήσεις πάνω σε θεμελιώδη ερωτήματα: Τι ορίζεται ως Ανδρόγυνο; Είναι ο Γάμος μια κοινωνική απειλή; Μπορούν δύο ψυχές να μονιάσουν κάτω από την ίδια στέγη; Σπάνε τα στερεότυπα και αν ναι, τι ήχο κάνουν;

Μαρτυρίες ζευγαριών που έχουν απασχολήσει τους ειδικούς με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους παίρνουν σάρκα και οστά μπροστά στους θεατές σε μια προσπάθεια κατανόησης πριν προλάβουν να καταβροχθίσουν ο ένας τον άλλο.

Ταυτότητα παράστασης

Μία devised παράσταση που συνδυάζει το stand up με τον αυτοσχεδιασμό την παντομίμα και το σωματικό θέατρο. Η συνάντηση πολλών και διαφορετικών θεατρικών τεχνικών δημιουργεί μία παράσταση που ποτέ δεν είναι ίδια. Κάθε φορά εξελίσσεται και μεταμορφώνεται ανάλογα με την επίδραση του κοινού.

Συνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 28701
  • Φύλο: Άντρας
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2207 στις: Ιανουάριος 04, 2020, 22:34:41 μμ »
''Ο Όσκαρ και η θεία Ροζ'' στο Faust Bar-Theatre-Arts

Αθηναΐδος 12 & Καλαμιώτου 11, Κέντρο
Τηλ.: 2103234095



Συγγραφέας: Eric - Emmanuel Schmitt
Μετάφραση: Νίκος Δημόπουλος, Δημήτρης Γιώτης
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Γιώτης
Ερμηνεύουν: Μαρία Αλιφέρη, Δημήτρης Γιώτης

Λίγα λόγια για το έργο...

Πρόκειται για ένα ταξίδι ζωής μέσα από τα μάτια του μικρού Όσκαρ. Οι τελευταίες δώδεκα μέρες του στο νοσοκομείο, έχοντας λευχαιμία, καθοριστικές και λυτρωτικές. Η σοφία της ζωής, του χαρίζεται απλόχερα και γενναιόδωρα από την καταλυτική παρουσία της θείας Ροζ. Μέσα απo το παιχνίδι και τη φαντασία, τον βοηθά να ανακαλύψει τις απαντήσεις σε αιώνια ερωτήματα και το ταξίδι στο Φως να έχει ελπίδα και προσμονή.

Η Μαρία Αλιφέρη δίνει ζωή και πνοή στην ηρωίδα, την θεία Ροζ , με ένα μοναδικό τρόπο προσέγγισης γεμάτο συγκίνηση και τρυφερότητα.Ο Όσκαρ μέσα από τα μάτια του Δημήτρη Γιώτη παίρνει σάρκα κι οστά κάνοντας την καρδιά του να χτυπά όταν μαθαίνει το μυστικό της ζωής:

«Κοίτα κάθε μέρα, τον κόσμο, σαν να ναι η πρώτη φορά!»

Το μεγαλείο της ανθρώπινης ύπαρξης γεμάτο αγάπη, πίστη, εμπιστοσύνη, ελπίδα, φως και γαλήνη προς τον Ανώτερο εαυτό. Ένα γράμμα στον Θεό, ένα παιχνίδι με φαντασία, τόλμη, πίστη κι αγάπη κι όλα αλλάζουν... Μια παράσταση που παντρεύει το γέλιο με το δάκρυ, τη συγκίνηση με την αισιοδοξία.

Συνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 28701
  • Φύλο: Άντρας
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2208 στις: Ιανουάριος 05, 2020, 05:03:42 πμ »
"Αξύριστα Πηγούνια" στο Από Μηχανής Θέατρο (Κάτω σκηνή)

Ακαδήμου 13, Μεταξουργείο
Τηλ.: 2105231131



Συγγραφέας: Γιάννης Τσίρος
Σκηνοθεσία: Γιώργος Παλούμπης
Παίζουν: Αντώνης Κρόμπας, Ηλίας Βαλάσης, Στέλιος Δημόπουλος, Μαρία-Νεφέλη Δούκα

Λίγα λόγια για το έργο...

Το σημαντικό αυτό θεατρικό κείμενο, 13 χρόνια μετά το πρώτο του ανέβασμα* και πάνω από 20 μετά την πρώτη του γραφή, αποδεικνύεται πιο σύγχρονο και πιο επίκαιρο από ποτέ. Η ανθρώπινη εκμετάλλευση, η κατάσταση των μεταναστών, η σεξιστική αντιμετώπιση της γυναίκας, η οικονομική ανισότητα και οι σχέσεις εξουσίας -τα ζητήματα που θίγει το έργο- έχουν μάλλον διογκωθεί στις μέρες μας, παρά αμβλυνθεί. Τα «Αξύριστα Πηγούνια» έρχονται μετά από δέκα και πλέον χρόνια που η χώρα μας ζει καθοριστικές εξελίξεις για να προβληματίσουν και να συγκινήσουν σαν να μιλούν για το εδώ και το τώρα.

Τα «Αξύριστα Πηγούνια» είναι ένα ρεαλιστικό, κοινωνικό δράμα με υπαρξιακές και ποιητικές προεκτάσεις. Μέσα από το χιούμορ και το έντονο σασπένς παρακολουθούμε χαρακτήρες «αληθινούς» και οικείους μας, με τις αδυναμίες, τις ενοχές, τη γοητεία, τη γελοιότητα, την τρυφερότητα καθώς και τη σκληρότητά τους. Τα μυστικά τους προοδευτικά αποκαλύπτονται και μαζί τους ξετυλίγεται κομμάτι κομμάτι το κουβάρι της ιστορίας μέχρι το καθηλωτικό φινάλε.

Πρόκειται για άντρες εγκλωβισμένους που ξεγυμνώνονται ψυχικά απέναντι στο αντικείμενο του πόθου τους, γίνονται θύτες μιας γυναίκας αλλά και θύματα της ίδιας τους της αντρικής φύσης. Ανίκανοι να διαχειριστούν το πάθος τους έρχονται σε επαφή με το κρυμμένο τρομακτικό τους πρόσωπο.

Τρεις άντρες, υπάλληλοι ενός νοσοκομείου, εργάζονται καθημερινά στην υπηρεσία τους στην υπόγεια πτέρυγα. Από τους πάνω ορόφους δέχονται και στη συνέχεια ταξινομούν, φροντίζουν και φυλάνε προσωρινά ανθρώπους που δεν κατάφεραν να επιζήσουν. Ακολουθούν μια ρουτίνα με τυπικές διαδικασίες. Απόψε όμως «έρχεται» μια γυναίκα να ταράξει τη νεκρή τους πραγματικότητα. Τα μυστικά, οι αποκαλύψεις και οι συγκρούσεις θα φέρουν στο φως τις αδυναμίες και τα ταπεινά τους ένστικτα. Ακολουθεί το έγκλημα, η εκδίκηση, η ενοχή και όταν φτάσει το πρωί δε θα είναι τίποτα ίδιο.

*Το έργο έχει ξαναπαιχτεί με μεγάλη επιτυχία από το 2006 και για δύο σεζόν στο Θέατρο «Πόρτα» σε σκηνοθεσία του Θανάση Παπαγεωργίου με τον Ιεροκλή Μιχαηλίδη, τον Γεράσιμο Σκιαδαρέση, τον Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλο και τη Λαμπρινή Αγγελίδου.

Συνδεδεμένος dk

  • Γενικός Συντονιστής
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 28701
  • Φύλο: Άντρας
    • facebook/dktravelchat
Απ: Θεατρικές - Μουσικοχορευτικές παραστάσεις - Πίστες
« Απάντηση #2209 στις: Ιανουάριος 06, 2020, 11:30:00 πμ »
''The Children'' στο Θέατρο Ιλίσια

Παπαδιαμαντοπούλου 4, Ιλίσια
Τηλ : 2107210045



Συγγραφέας: Lucy Kirkwood
Σκηνοθέτης: Νικορέστης Χανιωτάκης
Απόδοση: Γιωργής Τσουρής
Μετάφραση: Μακή Μαρσεϊγ / Γιωργής Τσουρής
Διανομή:
Ρένια Λουιζίδου (Χέιζελ)
Γεράσιμος Σκιαδαρέστης (Ρόμπιν)
Πέγκυ Σταθακοπούλου (Ρόουζ)

Λίγα λόγια για το έργο...

Ένας πυρηνικός αντιδραστήρας εκρήγνυται και το ισχυρό τσουνάμι κάνει την θάλασσα να μοιάζει με «γάλα που βράζει». Όλα ξεκινούν με την απρόσμενη άφιξη της Ρόουζ (Πέγκυ Σταθακοπούλου) στο απομονωμένο εξοχικό της Χέϊζελ (Ρένια Λουϊζίδου) και του Ρόμπιν (Γεράσιμος Σκιαδαρέστης). Εκεί το ζευγάρι έχει καταφύγει μετά την έκρηξη του πυρηνικού εργοστασίου της περιοχής κοντά στην οποία βρισκόταν η κύρια στέγη τους. Οι δυο τους παλεύουν πλέον να συνεχίσουν την ζωή τους κάνοντας γιόγκα, προσευχές... αλλά και με πολλές ελλείψεις βασικών παροχών. Οι διακοπές ρεύματος διαδέχονται η μία την άλλη ενώ το νερό της βρύσης είναι μολυσμένο από την ραδιενέργεια.

Η αινιγματική Ρόουζ λοιπόν αφού αναμοχλεύσει το κοινό παρελθόν των τριών επιστημόνων και φίλων καταλήγει σε μια τρομακτική πρόταση. Θα γίνει αποδεκτή η πρόταση αυτή; Και πώς θα αντιδράσουν οι ήρωες στο φοβερό άκουσμά της; Πώς σηκώνει καθένας στους ώμους του το βάρος της ευθύνης απέναντι στα «παιδιά» και τι είναι διατεθειμένος να πράξει γι’ αυτό;

«Όταν άκουσα την αληθινή ιστορία της έκρηξης του πυρηνικού αντιδραστήρα στη Φουκουσίμα το 2011, μια φωτιά άναψε στο μυαλό μου! Μετά από αυτό το γεγονός οι ιδέες για το έργο γεννήθηκαν πολύ γρήγορα. Το “Children” μιλάει για ανθρώπους που διανύουν μικρές αποστάσεις, καταβάλλοντας τεράστια προσπάθεια» αναφέρει η συγγραφέας.