Μικρή βόλτα στον Υμηττό!Στα ανατολικά και νότια της Αθήνας, ξαπλώνεται ένας «Τρελός»!! Έτσι λέγανε παλιά το τρίτο σε ύψος βουνό της Αττικής. Τον Υμηττό! Αυτό το λαϊκό τοπωνύμιο έδωσε αφορμή να χαρακτηρίσουν τους Αθηναίους τελείως παλαβούς, «αφού ο Ήλιος έβγαινε απ΄ τον Τρελό και έδυε στο Δαφνί»
Δεν είναι ιδιαίτερα ψηλό βουνό (1026μ.) και ούτε πολύ δύσβατο. Έχει όμως ένα πολυτάραχο βίο και είναι πολύ ταλαιπωρημένο!!! Στην αρχαιότητα έδωσε όλη του σχεδόν τη βλάστηση με τη μορφή ξυλείας και την πέτρα από τα σπλάχνα του. Κάηκε πολλές φορές από τα αρχαία χρόνια μέχρι τις μέρες μας. Στα χρόνια μας χτίστηκε, σε πολλά σημεία (κυρίως στα νότια) σχεδόν μέχρι την κορυφογραμμή του. Καταπατητές πολλοί ζήλεψαν (και ζηλεύουν) αυτό το «φιλέτο». Και αυτό σε πείσμα όλων, θάλλει και μεγαλόψυχα χαρίζει τον φυσικό και αισθητικό του πλούτο σε όλους τους κατοίκους της μεγαλούπολης, ανεξάρτητα αν το αγαπούν ή το επιβουλεύονται!!
Αγαπώ πολύ τα βουνά και πιο πολύ αυτά του τόπου μου. Είναι η δροσερή καταφυγή κάθε στιγμή που τα πράγματα ζορίζουν. Είναι γεμάτα από αναμνήσεις στιγμών ευτυχισμένων στα μονοπάτια τους, στα μικρά ή μεγάλα τους λιβάδια, στις σπηλιές και στα μνημεία τους. Και έχουν πολλά από όλα. Τόσα που όλο και κάποιο «ανακαλύπτω», αν και γενικά μπορεί να είναι γνωστό.
Έτσι και με τον Υμηττό. Πόσες φορές δεν πήρα άραγε το μονοπάτι από τη γέφυρα της Κατεχάκη μέχρι την Καλοπούλα
και από εκεί στο Μοναστήρι της Καισαριανής, με τις υπέροχες τοιχογραφίες; Και στη συνέχεια στα ερείπια της Παλαιοχριστιανικής Βασιλικής και του Καθολικού Ναού του Αγίου Μάρκου αλλά και του Ναού των Ταξιαρχών εκεί κοντά πριν πάρω το δρόμο της επιστροφής; Πόσες φορές δεν ανέβηκα στις κεραίες και δεν περπάτησα στην κορυφογραμμή με θέα από τη μια την πόλη και στο βάθος το Σαρωνικό με τα νησιά του και από την άλλη τα Μεσόγεια και τον Ευβοϊκό; Πόσες φορές δεν πήγα στις σπηλιές του; Στο Κουτούκι, στο Λιοντάρι, στη Συκιά, στου Νυμφόλυπτου ή της ΔΕΗ;
Και στο Μοναστήρι του Αη Γιάννη του Κυνηγού ανέβηκα μια-δυο φορές . Στο Αστέρι (Μονή Ταξιαρχών-Αστερίου) δεν είχα καταφέρει να μπω μέσα. Αλλά στα τρία σπουδαία Μοναστήρια του Αη Γιάννη Καρέα, του Αη Γιάννη του Θεολόγου και του Αη Γιώργη του Κουταλά δεν είχα πάει.
(συνεχίζεται)
