TravelChat - Ταξιδιωτικό Forum
Ταξιδιωτικές Ιστορίες Μελών => Ευρώπη => Ιστορίες από ταξίδια στο Εξωτερικό => Λετονία => Μήνυμα ξεκίνησε από: fei στις Μάιος 13, 2013, 22:21:35 μμ
-
Η Βαλτική δεν υπήρξε ποτέ προτεραιοτητά μου.Κάποτε είχε περάσει από το μυαλό μου η Ρίγα και το Ταλίν αλλά όπως πέρασαν προσπέρασαν ώσπου…είδα μια προσφορά της Baltik με 90ε πήγαινέλα και απευθείας πτήση και είπα γιατί όχι!Η προσφορά αποδείχτηκε φιάσκο,πολύ καλό για να είναι αληθινό,αφού η εταιρία σε λίγες μέρες άλλαξε όλο το πρόγραμμα της και ακύρωσε τις κρατήσεις πάρα πολλών επιβατών.Μετά από την ανταλλαγή πολλών μέιλ τα αεροπορικά εισητήρια επεστράφησαν στο ακέραιο αλλά εγώ είχα πια κολλήσει!Την απογοήτευση διαδέχτηκε μια νέα προσφορά της Lufthansa η οποία ξαναέδωσε πνοή στα σχεδιά μου!Έκλεισα εκ νέου αεροπορικά στην τιμή των 179ε το άτομο μέσω Φρανκφούρτης και το μεταμεσονύκτιο ψάξιμο ξεκίνησε και πάλι με μεγαλύτερο ενθουσιασμό!
Το τελικό πρόγραμμα στο οποίο κατέληξα μετά από ώρες διαβάσματος φαινόταν ιδιαίτερα κουραστικό με μια πρώτη ανάγνωση.Η αλήθεια είναι ότι κι εγώ η ίδια που αναμένετο να το ακολουθήσω ήμουν ιδιαίτερα αγχωμένη αλλά τελικά δε μετανιώνω στιγμή από το ταξίδι αυτό!Όλα κύλησαν τόσο υπέροχα εκτός από μια μικρή περιπέτεια στο Ελσίνκι με αίσιο τέλος ευτυχώς που θα σας διηγηθώ παρακάτω.
Η μέρα της αναχώρησης έφτασε μετά από περίπου τρεις μήνες προσμονής και αφού τις τελευταίες δύο εβδομάδες παρακολουθούσαμε καθημερινά τον καιρό στη Βαλτική.Ο οποίος καιρός μας έκανε πολλά χατίρια και γέμισε τη φωτογραφική μας αλλά και τη μνήμη μας με πολλές υπέροχες εικόνες!
11 Απριλίου λοιπόν και το ταξίδι μας αρχίζει στις 6 το πρωί…
-
Το αεροπλάνο της Lufthansa για Φρανκφούρτη ασφυκτικά γεμάτο αλλά καινούργιο ή τουλάχιστον έτσι φαινόταν επειδή ήταν υποδειγματικά καθαρό!Δε γνωρίζω πολλά από μοντέλα αεροπλάνων πάντως το συγκεκριμένο όπως και των υπολοίπων πτήσεων είχε πολύ καλό χώρο ποδιών,λεπτές ευρύχωρες θέσεις με γκρι δερματίνη,πολύ σικ και μίνιμαλ θα το χαρακτήριζα!Το σέρβις άψογο με χαμογελαστούς αεροσυνοδούς κάτι που δεν περίμενα για κάποιον ακαθόριστο λόγο και βέβαια το φαγητό ακολουθούσε τη γραμμή του αεροπλάνου…πολύ μίνιμαλ κι αυτό!
Η αναμονή στο τεράστιο αεροδρόμιο της βροχερής Φρανκφούρτης ήταν μόλις μια ώρα και κάτι οπότε μέχρι να βρούμε την πύλη επιβίβασης και να χαζέψουμε λίγο τα μαγαζάκια πετάγαμε ήδη για Ρίγα.Οι διαδοχικές πτήσεις δε θα μπορούσε να είναι καλύτερες και χωρίς ιδιαίτερη κούραση αντικρύσαμε τις πρώτες εικόνες της Βαλτικής από ψηλά.Ούπς τι είναι αυτά τα τεράστια λευκά κομμάτια κάτω?Κι όσο πλησιάζαμε τόσο πλήθαιναν και πλήθαιναν και μια ανάσα από την προσγείωση είμασταν βέβαιοι πια…η Ελλάδα βίωνε ένα πρώιμο καλοκαίρι ενώ η Βαλτική άρχιζε να λιώνει τους τεράστιους πάγους της καθώς καλωσόριζε την άνοιξη!!!
Το αεροδρόμιο μικρό αλλά όμορφο και από τα παράθυρα αυτό που διέκρινα ήταν οι τεράστιοι σωροί με το λασπωμένο παγωμένο χιόνι.Μόλις δε βγήκαμε έξω προς αναζήτηση του λεωφορείου που θα μας μετέφερε στο κέντρο το ψύχος μας ξύπνησε για τα καλά!Άλλωστε η μέρα θα ήταν μεγάλη…πολύ μεγάλη θα έλεγα καθώς στις 2μιση τη νύχτα θα φέυγαμε για Ταλίν!Ναι,ναι καλά καταλάβατε δεν υπήρχε ξεκούραση για σήμερα,ούτε ξενοδοχείο είχαμε κλείσει,μόνο δυο εισητήρια με το λεωφορείο της simple express προς 6ε το ένα.Είπαμε το πρόγραμμα ολίγον τι βαρύ και το μπάτζετ σφικτό έως τσιγγούνικο!
Με τη σκέψη θολή ως προς το πώς να οργανώσουμε τη μέρα φτάσαμε στο κέντρο της κρύας και μουντής Ρίγας φορτωμένοι με τα μπαγκάζια μας.Και τώρα τι???
(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_3_46_30.jpeg)
-
Kαλη αρχη στο γραψιμο σου!!!
Πολυ με κεντρισε η περιγραφη σου! :good: Μπραβο σου! :kiss: Περιμενω με χαρα κ τη συνεχεια..... :dance:
Κ αν κρινω κ απο την πρωτη αυτη φωτο..........Ουουου.....!!!!!!Θα μ'αρεσει.....!!!!!!!!!! :clap:
-
Σ'ευχαριστώ πολύ katsav!Εύχομαι να σου αρέσει η ιστορία μου και να σας μεταδώσω έστω και λίγο τον ενθουσιασμό και την πληρότητα που ένιωσα σε αυτό το ταξίδι-περιπλάνηση στην παγωμένη μα πανέμορφη Βαλτική!Θα σας καληνυχτίσω με την ολοκλήρωση της περιγραφής της πρώτης αναγνωριστικής μέρας στη Ρίγα!
-
Η αρχικη σκέψη ήταν να πάμε στο σταθμό των λεωφορείων και να αφήσουμε τα πράγματα εκεί σε φυλασσόμενο χώρο έναντι αμοιβής αλλά μετά έκανα μια δεύτερη σκέψη την οποία και ακολουθήσαμε με θάρρος και θράσος μαζί.Πήγαμε στο ξενοδοχείο στο οποίο είχαμε κλείσει τις 2 τελευταίες μας διανυκτερεύσεις δήθεν να επιβεβαιώσουμε την κράτηση.Αφού η ρεσεψιονίστ έλεγξε την κράτηση,την κοιτώ με ύφος περίλυπο και της ζητώ τη χάρη να αφήσουμε τα πράγματα εκεί.Κι αφού μεσολαβεί ένα λεπτό όπου μας κοιτά αγέλαστη και λέω τώρα θα μας πετάξει έξω σηκώνεται και μας δίνει το κλειδί μιας ντουλάπας που υπήρχε στο λόμπυ για να βάλουμε εκεί τα πραγματά μας!!!Συμπλήρωσε δε ότι η ρεσεψιόν λειτουργεί σε 24ωρη βάση και μπορούμε να περάσουμε να τα πάρουμε ότι ώρα θέλουμε,σούπερ!
Απαλλαγμένοι λοιπόν από τα μπαγκάζια μας,η ώρα 2μιση το μεσημέρι, αποφασίζουμε να μην ακολουθήσουμε κανένα πρόγραμμα απλά να πάμε όπου μας βγάλει ο δρόμος.Και ο δρόμος μας έβγαλε λίγο πιο πάνω σε ένα εμπορικό όπου αφενός μπήκαμε για να ζεσταθούμε καθώς τέτοιο κρύο στην Ελλάδα σπάνια νιώθουμε,αφετέρου εκτός από καταστήματα με ρούχα κλπ είχε ένα τεράστιο σούπερμάρκετ!Και γιατί τόση χαρά για ένα σούπερμάρκετ???Πρώτον πεινούσαμε δαιμονισμένα γιατί είπαμε το φαγητό της Λούφτι ολίγο,δεύτερον δεν έχω καλύτερο σε όποια χώρα επισκέπτομαι από το να χαζέυω τα προιόντα και τον κόσμο σε σούπερμάρκετ.Πώς να το κάνουμε εκεί είναι η καθημερινότητα!
Ε να σας κάνω μια σύγκριση,τιμές πάνω κάτω στα δικά μας επίπεδα εκτός από αναψυκτικά(λίγο φθηνότερα) και είδη αρτοποιείου τα οποία τιμήσαμε δεόντως και ήταν εξαιρετικά!Ρούχα,παπούτσια και αξεσουάρ τσιμπημένα για τα δεδομένα τα δικά μας πια.Και εκεί κάναμε τη σκέψη ότι θα έχουν καλούς μισθούς για να υπάρχουν αυτές οι τιμές αλλά μπα…σύντομα διαψευστήκαμε.Διαβάζοντας τη συνέντευξη ενός διάσημου Λετονού πιανίστα που έλεγε πως οι μισθοί στη Λετονία είναι της πείνας και οι τιμές της Γερμανίας καταλάβαμε τι παίζει κι εκεί!Μάλιστα διαβάσαμε πως σχεδιάζουν οι διεφθαρμένοι πολιτικοί τους(παντού τα ιδιά σκ@τ@) το 2014 να τους βάλουν στο ευρώ για να υπάρχει πείνα με τη βούλα.Η μετανάστευση καλά κρατεί και το χρήμα εμφανίζεται μόνο στα χέρια πλούσιων Ρώσων εξ’ού και τα πανάκριβα αυτοκίνητα που κυκλοφορούσαν στην πόλη ή ήταν παρκαρισμένα μπροστά στα ακριβά ξενοδοχεία.
Κι αφού κάναμε λοιπόν τις διαπιστώσεις μας και γεμίσαμε τις κοιλίτσες μας ξεχυθήκαμε στα σοκάκια της παλιάς πόλης.Το κρύο τσουχτερότατο,ο ουρανός συννεφιασμένος αλλά ο κόσμος αρκετός να κάνει τη βόλτα του χαλαρός.Κάποια στιγμή φτάσαμε στο πάρκο της παλιά πόλης όπου βρίσκετε και το άγαλμα της Ελευθερίας.Εδώ να αναφέρω ότι την πόλη διασχίζει ο ποταμός Daugava ο οποίος όταν φτάσαμε ήταν στο μεγαλύτερο μέρος του παγωμένος και έρεε αργά.Κατα μήκος του πάρκου λοιπόν αυτού υπάρχουν κανάλια που ήταν πέρα για πέρα παγωμένα και οι όχθες τους χιονισμένες.(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_3_49_20.jpeg)
Χαζέψαμε για λίγο τις πάπιες που χοροπηδούσαν πάνω στον πάγο και μετά επιστρέψαμε προς το κέντρο όπου περάσαμε από την εκκλησία του Αγίου Πέτρου με το ψηλό καμπαναριό και τον χαρακτηριστικό κόκορα στην κορυφή,το σπίτι των Μαυροκέφαλων και τον Καθεδρικό πάλι με τον ίδιο κόκορα στην κορυφή.Όλα ήταν κλειστά λόγω της περασμένης ώρας.Κατηφορίσαμε λοιπόν στον ποταμό όπου το κρύο ξύριζε πια όπως λέμε στο χωρίο μου,αλλά ο κόσμος δε έδειχνε να συμμερίζεται την προσπάθειά μας να καλυφθούμε όσο πιο πολύ μπορούσαμε παρά βολτάριζε ανέμελα χωρίς να τον πτοεί το κρύο.Μάλιστα μας έκανε εντύπωση ότι πολλοί περαστικοί ήταν ιδιαίτερα λεπτά ντυμένοι για το κρύο που επικρατούσε αλλά σύντομα συνειδητοποιήσαμε ότι οι άνθρωποι αυτοί βιώνουν εντελώς διαφορετικά μήκη θερμοκρασιών από μας οπότε το μηδέν είναι υποφερτό για αυτούς κάπως σαν 15 βαθμοί κελσίου για μας,κάτι που θα το εμπεδώναμε με την επιστροφή μας στη Ρίγα σε μόλις 5 μέρες!(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_3_52_53.jpeg)
Περπατήσαμε όσο αντέξαμε,χαζέψαμε τα τεράστια κομμάτια πάγου,τις γέφυρες και το επιβλητικό κτίριο της βιβλιοθήκης της πόλης και επιστρέψαμε και πάλι προς το κέντρο προς αναζήτηση ζεστού καφέ.Καθίσαμε στο πρώτο που μας έκανε κλικ,και αφού απολαύσαμε ζεστή σοκολάτα και υπέροχο γλυκάκι με βατόμουρα,χαλαρώσαμε,ζεσταθήκαμε,παρατηρήσαμε τον κόσμο στην καθημερινότητά του,ξαναβγήγαμε στα παγωμένα σοκάκια κι αρχίσαμε πάλι να περπατάμε.Η αλήθεια είναι ότι το κέντρο το γυρίσαμε τουλάχιστον δυο φορές κι άρχισα να σκέφτομαι τι θα κάνουμε 2μιση μέρες εδώ στην επιστροφή αλλά υπήρχαν πολλά να ανακαλύψεις που δε φαινόντουσαν με την πρώτη ματιά…
Και κάπως έτσι άρχισε να πέφτει η νύχτα γύρω στις 8μιση και κατά τις 9 πια η κοιλιά ξαναγουργούριζε και η κούραση άρχισε να δείχνει τα σημάδια της.Τότε ηρθε στο μυαλό το Lido η αλυσίδα οικονομικού φαγητού για την οποία είχα διαβάσει και καθώς έπεσε και στο δρόμο μας λίγο μετά τη σκέψη,μπήκαμε και έτσι ξεκίνησε μια μεγάλη αγάπη!Το φαγητό το λατρέψαμε,το εστιατόριο ζεστό,φιλικό,νεανικό κι ότι ακριβώς θέλαμε για να περάσουμε λίγες ώρες χαλαρά με μπυρίτσα μέχρι να πάμε στο σταθμό των λεωφορείων.Το κακό είναι ότι παραχαλαρώσαμε και δε μπορούσαμε να πάρουμε τα πόδια μας στη συνέχεια αλλά το κρύο να είναι καλά μας ξύπναγε σα γερό χαστούκι!
Κατά τις 12 φτάσαμε στο ξενοδοχείο,πήραμε και πάλι τα μπαγκάζια στους ώμους,ευχαριστήσαμε για την ευγενική χορηγία της φύλαξης των αποσκευών,αποχαιρετιστήκαμε προς το παρόν με τη Ρίγα και κατευθυνθήκαμε προς το σταθμό που εκείνη την ώρα είχε ελάχιστο κόσμο.Για να παραμείνεις μέσα στο σταθμό έπρεπε να δείξεις το εισιτήριο σου ή να πληρώσεις ένα μικρό ποσό κι’αυτό για να μην μπαίνουν άστεγοι.Άντε τώρα να περάσουν 2 ώρες.Φυσικά μετά από λίγο μας πήρε ο ύπνος πάνω στα αυτοσχέδια μαξιλάρια-βαλίτσες αφού όλοι κι όλοι είμασταν 5 άνθρωποι κι ο φρουρός οπότε δεν αισθανόμασταν κανέναν απολύτως κίνδυνο.Το λεωφορείο στην ώρα του και γεμάτο αφού ερχόταν από Βίλνιους,πέσαμε ξεροί στις θέσεις και συνεχίσαμε τον ύπνο!Ομολογώ ότι τέτοιο άνετο ύπνο σε λεωφορείο δεν έχω ξανακάνει αφού όλοι έριξαν τις θέσεις πίσω και επικρατούσε απόλυτη ησυχία!Ξύπνησα μόλις μπήκαμε στα περίχωρα του Ταλίν…
-
Από την περιγραφή σου διακρίνω ότι περάσατε πολύ όμορφα παρ' όλη την κούραση!
Περιμένω την συνέχεια...
-
Από την περιγραφή σου διακρίνω ότι περάσατε πολύ όμορφα παρ' όλη την κούραση!
Περιμένω την συνέχεια...
H αλήθεια είναι ότι προσπαθήσαμε να στριμώξουμε όσα περισσότερα μπορούσαμε κι επειδή οι αποστάσεις ήταν μεγάλες η καλύτερη λύση για να μην χάσουμε δύο ημέρες στο δρόμο ήταν να διανυκτερεύουμε καθ'οδόν.Τη λύση αυτή προτιμούν πολλοί τουρίστες καθώς όλα τα λεωφορεία ήταν γεμάτα πρώτον γιατί είναι η οικονομικότερη και δεύτερον γλιτώνεις χρήματα και από τα ξενοδοχεία.Η κούραση περίμενα να είναι χειρότερη αλλά ευτυχώς τα πράγματα ήρθαν καλύτερα από ότι τα περίμενα!
Έρχεται η συνέχεια...
-
Δεν ξέρω τίποτα να σας πω για τη διαδρομή Ρίγα-Ταλίν γιατί κοιμήθηκα χωρίς διακοπή.Το μόνο που μου είπε ο σύζυγος είναι ότι κάποια στιγμή που ξύπνησε είχε τόσο πυκνή ομίχλη που δε φαινόντουσαν ούτε τα φώτα του λεωφορείου.Αυτό τον άγχωσε και τον ξαγρύπνησε και ήτανε λέει να απορείς πως ο οδηγός έβρισκε το δρόμο.Ευτυχώς που δεν κατάλαβα τίποτα και κοιμήθηκα τον ύπνο του δικαίου και ανυποψίαστου!Όταν φτάσαμε στο Ταλίν η ώρα 6μιση το πρωί η ατμόσφαιρα ήταν καθαρή,ο ουρανός συννεφιασμένος,το χιόνι περισσότερο και το κρύο τσουχτερότερο σε σχέση με τη Ρίγα πάντα.Ο σταθμός πολύ καλύτερος επίσης!
Δώσαμε τα εισιτήρια μας πάνω στα οποία κολλάνε το αυτοκόλλητο για τις αποσκευές ώστε να τις παραλάβουμε,όχι όπως στο σταθμό Λαρίσης που τις πετάνε έξω κι ότι αρπάξεις!Στην κοντινή στάση πήραμε το τράμ και κατεβήκαμε στη στάση Balti jaam όπου βρίσκεται ο κεντρικός σιδηροδρομικός σταθμός αλλά και το ξενοδοχείο μας.Διαβάστε τώρα το αστείον της διαδρομής!Μπαίνοντας δεξιά υπάρχει ένα παραθυράκι το οποίο χτυπάς και πληρώνεις στον οδηγό τα εισιτήρια σε περίπτωση που δεν έχεις προμηθευτεί με άλλο τρόπο.Χτυπάγαμε με τα χρήματα στο χέρι και σε κάθε στάση η οδηγός προσπαθούσε να ανοίξει το παραθυράκι αλλά χωρίς επιτυχία!Να χτυπάμε εμείς,να το παλέυει αυτή αλλά δεν στάθηκε δυνατό.Φτάσαμε στη στάση μας,κάναμε μια τελευταία προσπάθεια ως τίμιοι Έλληνες να της μιλήσουμε από το εξωτερικό παράθυρο αλλά σήκωσε τους ώμους χαμογελώντας κι έφυγε.Εμείς πάντως κάναμε ότι μπορούσαμε!
Θα κάνω μια παρένθεση εδώ να σας γράψω λίγα πράγματα για την οργάνωση του ταξιδιού.Η επιλογή των ξενοδοχείων έγινε από το σύζυγο με βασικά κριτήρια την τιμή,την τοποθεσία και την ευκολία πρόσβασης από τους σταθμούς και ομολογώ ότι ήταν πολύ επιτυχημένη.Θα τα αναφέρω στις αντίστοιχες πόλεις και βεβαίως τα προτείνω ανεπιφύλακτα σε χαμηλού και μεσαίου προυπολογισμού ταξιδιώτες γιατί δε μιλάμε για χλιδές αλλά για αξιοπρεπέστατα πεντακάθαρα και κεντρικότα τρίστερα ξενοδοχεία. Επίσης όπως έχω αναφέρει ήδη τα ταξίδια μεταξύ των τριών πόλεων Ρίγας-Ταλίν,Ταλίν-Βίλνιους και Βίλνιους-Ρίγα έγιναν όλες με την Simple express και στοίχησαν από 6ευρώ οι δύο πρώτες και 3ευρώ η τελευταία.Μιλάμε κυριολεκτικά για τσάμπα!Αυτό συμβαίνει όταν κλείνεις τις πρώτες θέσεις του λεωφορείου αρκετές εβδομάδες πριν το ταξίδι και σταδιακά ανεβαίνουν οι τιμές όσο γεμίζει το λεωφορείο νομίζω κάπου 20-25ε αν το κλείσεις επιτόπου ανάλογα την διαδρομή.Εγώ προσωπικά έμεινα πολύ ευχαριστημένη από όλα τα ταξίδια διότι ήταν στην ώρα τους κάθε φορά,καθαρά λεωφορεία,προσεκτικοί οδηγοί και τι να ζητήσω περισσότερο σε αυτή την τιμή???Τώρα αν θέλει κανείς περισσότερες χλιδές υπάρχει η lux express και η ecolines όπως και άλλες ντόπιες που δεν ξέρω τι παίζει με ακριβότερα σαφώς εισιτήρια.Κλείνω παρένθεση και συνεχίζω.
Είχαμε φτάσει λοιπόν στο ξενοδοχείο Go Shnelli Hotel http://www.gohotels.ee/?lang=en το οποίο κλείσαμε προς 50ε τη βραδιά με πρωινό.Ακριβώς απέναντι ήταν το πάρκο της Παλιάς πόλης και η είσοδος σε αυτή.Μας καλωσόρισε μια γλυκήτατη και ευγενέστατη ρεσεψιονίστ όπου αφού συζητήσαμε για τον καιρό εκεί αλλά και στην πατρίδα μας κι έμεινε εμβρόντητη όταν της είπαμε ότι φύγαμε με 24 βαθμούς από Ελλάδα μας είπε ότι μπορούσαμε να κάνουμε άμεσα τσεκ ιν αλλά δεν είχε εκείνη τη στιγμή διαθέσιμο δωμάτιο με διπλό κρεββάτι και θέα στην Παλιά πόλη.Δε βαριέσαι φέρε ότι έχεις της απαντάμε αρκεί να ισιώσει το κορμί μας σε ένα κρεββάτι.Το θερμαινόμενο πάτωμα στο μπάνιο κι ένα ζεστό ντούς ήταν ότι χρειαζόμασταν γα να χαλαρώσουμε από το πολύωρο ταξίδι κι ο 2ωρος ύπνος που ακολόυθησε ως συμπλήρωμα στο μαλακό στρωματάκι με το πουπουλένιο πάπλωμα ήταν βάλσαμο!
Ανανεωμένοι ξεκινήσαμε κατά τις 10 και μισή την εξερεύνηση της πόλης.(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_3_20_43.jpeg)
Διασχίζοντας το χιονισμένο Toom park απένατι ακριβώς από το ξενοδοχείο μπήκαμε στην Παλιά πόλη και ακολουθώντας τον αστυνομικό χάρτη που πήραμε από το ξενοδοχείο ξεκινήσαμε μια διαδρομή κυκλικά για να καταλήξουμε στην κεντρική πλατεία Raekoja.Αστυνομικός γιατί τον είχε εκδώσει η αστυνομία με σκοπό να προστατέψει τους τουρίστες από τους πορτοφολάδες.Είχε σταμπαρισμένα δηλαδή τα επικίνδυνα σημεία!
Ακολουθήσαμε τον πλατύ δρόμο Lai,μπαίνοντας και βγαίνοντας από στενάκια στη διαδρομή,στην κορυφή του οποίου βρίσκεται ο ναός του Αγίου Όλαφ (oleviste) αφιερωμένος στον Βασιλιά Όλαφ τον ΄Β της Νορβηγίας του 11ου αιώνα.Ο πύργος του είναι ο ψηλότερος στο Ταλίν 124 μέτρα και αποτέλεσε στο παρελθόν κέντρο παρακολούθησης της Κα Γκε Μπε.Δυστυχώς τόσο ο ναός όσο και ο πύργος είναι ανοιχτά στο κοινό από 1 Μαίου οπότε τα θαυμάσαμε μόνο εξωτερικά και συνεχίσαμε.Στο τέλος αυτού του δρόμου εκεί όπου διασταυρώνεται λοξά με έναν άλλο μεγάλο δρόμο τον Pikk βρίσκεται η πύλη της Αυγής,η μεσαιωνική έξοδος προς το λιμάνι του Ταλίν.Στο ίδιο σημείο βρίσκεται κι ενας προμαχώνας,η Παχιά Μαργαρίτα με τείχη που στη βάση τους ξεπερνούν τα 4μ πάχος όπως επίσης κι ένας λευκός σταυρός στη μνήμη των θυμάτων του ναυαγίου Εστόνια που σίγουρα πολλοί θα θυμάστε.Κατα μήκος των τειχών υπήρχαν πάγκοι με πλεκτά και αμέσως μετά την πύλη δεξιά αγορά λουλουδιών.Αφού χαζέψαμε για λίγο αρχίσαμε να κατηφορίζουμε τον Pikk όπου στη διαδρομή θαυμάσαμε τα κτίρια παλαιών συντεχνειών κάποια από τα οποία είναι σήμερα μουσεία για να καταλήξουμε στην κεντρικη πλατεία της Παλιάς πόλης.(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_3_14_53.jpeg)
Η ώρα ήταν περίπου 12,ο ουρανός είχε καθαρίσει αρκετά κι επιτέλους ένας ωραίος λαμπερός ήλιος έκανε την εμφανισή του!Στα καφέ της πλατείας ο κόσμος καθόταν έξω για να χαρεί τη μέρα και παραδοσιακά ντυμένοι κράχτες /πωλητές σε προσκαλούσαν στα εστιατόρια ή στους μπάγκους όπου πουλούσαν ψημένους ξηρούς καρπούς και ζεστό κρασί.Η αλήθεια είναι ότι ρίξαμε μια ματιά στους καταλόγους των εστιατορίων που βρίσκαμε στην πορεία μας αλλά οι τιμές ήταν απαγορευτικές αφού ένα κυρίως πιάτο στοίχιζε κατά μέσο όρο 12-18ε.Το γνωρίζαμε όμως ότι τα εστιατόρια της Παλιάς πόλης είναι άκρως τουριστικά και ακριβά οπότε συνεχίσαμε τη βόλτα και θα ψάχναμε αργότερα για τροφή.
Στην πλατεία βρίσκεται το Δημαρχείο της πόλης με τον Γέρο-Θωμά πολεμιστή-ανεμοδείκτη στην κορυφή του.Η αψίδα δίπλα στο Δημαρχείο οδηγεί στο κουκλίστικο στενάκι Saia Kang στην έξοδο του οποίου βρίσκεται η εντυπωσιακή Λουθηρανική εκκλησία του Αγίου Πνέυματος.Το ρολόι της είναι το παλαιότερο στην πόλη και η καμπάνα της η παλαιότερη στην Εσθονία!Στα στενάκια γύρω από την πλατεία υπάρχουν πολλά όμορφα μαγαζάκια με παραδοσιακές φορεσιές,σουβενίρ,πλεκτά αξεσουάρ,ποτά και παραδοσιακά προιόντα ότι πρέπει για ένα καλό χαζευτήρι.Εντύπωση μου έκαναν οι πολύ όμορφες βιτρίνες και οι περιποιημένοι χώροι.
Τη φάγαμε μα ωρίτσα στην πλατεία και αφού επισκεφθήκαμε κι ένα τουριστικό γραφείο ξέρετε αυτά που παρέχουν δωρεάν χάρτες,πληροφορίες,εκπτωτικά κουπόνια για φαγητό κλπ συνεχίσαμε προς τα τείχη της κάτω πόλης που περιλαμβάνουν εννέα πύργους από τους συνολικά 26 που επιβίωσαν.Ακολουθήσαμε τα τείχη ως την πύλη στη διασταύρωση δύο οδών όπου μπορεί κανείς να ανέβει στο τείχος και να δει από κοντά τους 4 πύργους που βρίσκονται εκεί.(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_3_09_56.jpeg)
Περνώντας την πύλη είδαμε το πηγάδι όπου κάποτε θυσιάζονταν ζώα για την ευημερία της πόλης και έπειτα την εκκλησία του Αγίου Νικολάου.Η εκκλησία χρησιμοποιείται για συναυλίες εκκλησιαστικού οργάνου αλλά λειτουργεί και μουσείο εκθεμάτων μεσαιωνικών Εσθονικών εκκλησιών.
Για το τέλος αφήσαμε τον λόφο Toompea ή Άνω πόλη.Μια εντυπωσιακή κυρκόπορτα στην είσοδο ή εναλλακτικά το διπλανό μονοπάτι σε οδηγούν στο κτίριο του κοινοβουλίου απένατι από το οποίο βρίσκεται ο εντυπωσιακός Ρωσικός Ορθόδοξος Καθεδρικός ναός του Αλεξάντερ Νιέφσκι.(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_3_19_07.jpeg)
Ο καθεδρικός αυτός όπως και πολλοί άλλοι ρωσικοί ναοί κτίστηκαν στην προσπάθεια ρωσοποίησης των λαών της Βαλτικής.Σε ένα στενό πιο κάτω ανακαλύψαμε έναν όμορφο χώρο που αν θυμάμαι καλά ονομάζεται cafe Teatro ή κάπως έτσι όπου απολαύσαμε ζεστό κρασί με αμύγδαλα και παραδοσιακά γλυκάκια.Λίγο πριν φύγουμε μια παιδική χορωδία μας χάρισε ανάλαφρες στιγμές με παιδικές χαριτωμένες φωνούλες!
Η βόλτα στο λόφο συνεχίστηκε μετά τη χαλάρωση στο καφέ και μέσα από διάφορα δρομάκια ανακαλύπταμε πλατώματα-μπαλκόνια από όπου φωτογραφίσαμε γωνιές της πόλης από ψηλά με ορατότητα έως το λιμάνι αλλά και την άλλη πλευρά του Ταλίν.(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_3_20_43.jpeg)
Ουσιαστικά είχαμε ολοκληρώσει την Παλιά πόλη και από δω και πέρα απλά περπατάγαμε χαλαρά απολαμβάνοντας τα στενά σοκάκια,τα καλοδιατηρημένα κτίρια,τις όμορφες γωνιές κι ότι άλλο έχει να σου χαρίσει το κουκλίστικο Ταλίν.
Κατά τις 6 το απόγευμα κι αφού γυρίσαμε πολλές φορές πια την Παλιά πόλη κι είχαμε ανακαλύψει κάθε της ομόρφιά βγήκαμε από την αντίθετή πύλη από αυτή που είχαμε μπει με σκόπο να δούμε κι ένα κομμάτι της υπόλοιπης πόλης εκτός τοιχών.
Για να είμαι ειλικρινής εγώ στο πρόγραμμα είχα το πάρκο kadriorg και τον πύργο της τηλεόρασης αλλά στις τουριστικές πληροφορίες μας αποθάρρυναν επειδή στο μεν πάρκο θα συναντούσαμε χιόνι και πολύ λάσπη οπότε δεν θα ήταν άνετη η βόλτα και δεν άξιζε για την εποχή στον δε πύργο για τον ίδιο λόγο δε θα μπορούσαμε να επισκεφτούμε τους βοτανικούς κήπους οπότε θα πηγαίναμε μόνο για τη θέα που ήδη είχαμε απολαύσει αρκετά ή για φαγητό.Οπότε τα διαγράψαμε από τη λίστα και προτιμήσαμε τη βόλτα εκτός των τοιχών.
Περπατήσαμε σε δρόμους με στοίβες λασπωμένου χιονιού ενώ η Παλιά πόλη ήταν πεντακάθαρη,είδαμε ωραίες πλατείες όπου νεαροί κάνανε σκέιτμπορντ και αυτό με το μικρό ποδηλατάκι,συγνώμη αλλά δε ξέρω πως λέγεται,φορώντας κοντομάνικα μπλουζάκια(μπρρρ),κόσμος πολύς με καρότσια να κάνουν βόλτα και γενικά πολλά μωρά και πολύ νεολαία!Μετά από 2 περίπου ώρες περπάτημα στις γειτονιές,στους δρόμους και στις πλατείες καταλήξαμε σε ένα μεγάλο εμπορικό οπού ναι τι έκπληξη ένα τεράστιο σούπερμάρκετ!Εννοείται πως χάζεψα μισή ωρίτσα αλλά δεν έχω πολλά να σας πω καθώς οι τιμές ήταν περίπου στα δικά μας δεδομένα με τη διαφορά ότι υπήρχε τεράστια ποικιλία από ψάρια σε όλες τις μορφές από ζωντανά έως αποξηραμένα και διαφορετική ποικιλία στα φρούτα με βουνά φράουλων,βατόμουρων,σμέουρων και γενικά φρούτων του δάσους.
Έπειτα ανεβήκαμε στον όροφο των εστιατορίων όπου και βρήκαμε προς μεγάλη μας εκπληξή το γνωστό από τη Ρίγα Lido σε τεραστίων διαστάσεων εκδοχή με τεράστια ποικιλία μπουφέ.Ε θέλει κι ερώτημα?Φυσικά το τιμήσαμε όπου σκάσαμε στο φαγητό στην κυριολεξία και πληρώσαμε κάπου 18ε και οι δύο μαζί!!!
Είχε πια νυχτώσει για τα καλά,η ώρα περασμένες 10 και παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής μέσω Παλιάς πόλης βέβαια για να τη δούμε φωτισμένη και ντυμένη με τον βραδινό της μανδύα!Απλά μαγευτική!!!
Με βαριά βήματα από την κούραση φτάσαμε στο ξενοδοχείο μας όπου μας περίμενε το μαλακό,ζεστό μας κρεββατάκι!Συννενοηθήκαμε με τη καλή μας ρεσεψιονίστ να κάνουμε τσεκ άουτ στις 6μιση,να μας δώσει το πρωινό μας στο χέρι,να αφήσουμε προς φύλαξη τις βαλίτσες μας και να αναχωρήσουμε στις 7μιση για Ελσίνκι!
Και τωρα ξεκούραση έως αύριο…
-
Ωραία η ιστορία. Χρήσιμες οι λεπτομέρειες και πολυ εξυπηρετικές οι περιγραφές.
Απόλαυσα πραγματικά την περιγραφή του Ταλίν (το επισκεφθήκαμεμια μεγάλη καλοκαιρινη μέρα, πριν 5 χρόνια)
-
Μετά από έναν υπέροχο ύπνο έγερση στις 6 για να ετοιμάσουμε βαλίτσες.Εδώ να σας εκμυστηρευτώ ότι ο ύπνος γενικά σε όλο το ταξίδι στη Βαλτική ήταν άνευ προηγουμένου!Γενικά εγώ δυσκολεύομαι ιδιαίτερα να κοιμηθώ σε αεροπλάνα,τρένα,πλοία,λεωφορεία κλπ ή μάλλον δεν είχα κοιμηθεί ποτέ μέχρι αυτό το ταξίδι κι ας έχω κάνει έως και 9ωρο σε αεροπλάνο το οποίο και είχα πληρώσει με ένα γερό jet lang.Επίσης όσο κουρασμένη κι αν είμαι θέλω τουλάχιστον μισή ώρα να χαλαρώσω με διάβασμα ή τηλεόραση πριν κοιμηθώ.Στη Βαλτική λοιπόν δεν ξέρω τι μαγικό μου συνέβη,ποια μαγνητικά κύματα με επηρρέασαν πάντως κοιμόμουν παντού με χαρακτηριστική ευκολία!Τέτοια χαλάρωση είχε χρόνια να μου συμβεί και παρ’όλο που το πρόγραμμα περιελάμβανε και 2 διανυκτερεύσεις σε λεωφορεία συν πολύ πρωινά ξυπνήματα δεν κουράστηκα καθόλου τουναντίον έριχνα τέτοιο ύπνο που ξύπναγα πουλάκι!
Στις 6μιση είχαμε ήδη κάνει τσεκ άουτ,είχαμε παραδώσει τις βαλίτσες μας,πηραμε τις σακουλίτσες με το πρωινό μας και βγήκαμε στο δρόμο για το λιμάνι.Η διαδρομή με τα πόδια διήρκησε 15 λεπτά περίπου με γρήγορο βάδην κι αν δεν έβρεχε θα ήταν ωραία!Και γράφω αν δεν έβρεχε γιατί φύσαγε μαζί και γίναμε ολίγον μούσκεμα κι εμείς και οι χάρτινες σακούλες όπου ένα μήλο έπεσε από τον πάτο και πήρε μόνο του πια το δρόμο για το λιμάνι!Ευτυχώς το υπόλοιπο περιεχόμενο διεσώθει και απολαύσαμε το πρωινό μας σε ένα από τα σαλονάκια του πλοίου με θέα την σκούρα θάλασσα της Βαλτικής.
Ταξιδέψαμε με πλοίο της εταιρίας Ταλίνκ,το κόστος των ναύλων αλε-ρε-τούρ 37ε έκαστος κλεισμένα από το σάιτ της εταιρίας στο ίντερνετ περίπου μια εβδομάδα πριν.
Η αλήθεια είναι ότι αμφιταλαντεύτηκα για αυτή την επιλογή γιατί δεν γνώριζα αν μια μέρα και κάτι ώρες θα ήταν αρκετά για το Ταλίν.Κατ’εμέ ήταν και με το παραπάνω διότι η Παλιά πόλη είναι μικρούτσικη γυρίζετε εύκολα και γρήγορα και τα αξιοθέατα είναι αρκετά συμπυκνωμένα.Τώρα άν κάποιος προσθέσει το πάρκο και τον πύργο που δεν πήγα λόγω καιρού ίσως χρειαστεί περισσότερο χρόνο αλλά και πάλι αμφιβάλλω.Δε λέω βέβαια ότι θα με χάλαγε άλλη μια μέρα αλλά δε μετανιώνω για την μονοήμερη στο Ελσίνκι γιατί υπήρξε άλλη μια όμορφη εμπειρία ξεκινώντας από το ίδιο το ταξίδι με το πλοίο.
Στο πλοίο λοιπόν δεν μπήκαμε με τον παραδοσιακό τρόπο που γνωρίζουμε δηλαδή ανοίγει η μπουκαπόρτα και ορμάμε όλοι μαζί παρέα με τα αυτοκίνητα.Μέσω αυτόματης πύλης που ανοίγει βάζοντας το εισιτήριό σου στο ειδικό μηχάνημα και φυσούνας βγήκαμε κατευθείαν μέσα στο πλοίο και ανεβαίνοντας 2 σκάλες πήγαμε στο σαλονάκι που επιλέξαμε γιατί είχε τεράστιες τζαμαρίες με άπλετη θέα και άνετους καναπέδες για ξάπλα!Είπαμε χαλάρωση στο μέγιστο βαθμό!
Η πλεύση διήρκησε 2 ώρες όπου συνεχώς βλέπαμε τεράστια κομμάτια πάγου να ταξιδεύουν στα νερά της Βαλτικής,θέαμα που προσωπικά με καθήλωσε γιατί δεν το έχω ξαναδεί.Αν κανείς πάει το χειμώνα η θάλασσα παγώνει εντελώς και μπορείς να ακούσεις τον ήχο από το παγωθραυστικό του πλοίου.Ωραία εμπειρία πρέπει να είναι κι αυτή αλλά ούτε θέλω να φαντάζομαι σε τι θερμοκρασίες συμβαίνει αυτό!(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_11_31_28.jpeg)
9 και 10 βλέπαμε ήδη τα νησάκια περιμετρικά του λιμανιού του Ελσίνκι,κάτασπρα,και σε 10 ακόμη λεπτά μπαίναμε στα εντελώς παγωμένα νερά του λιμανιού.Η έξοδος έγινε με φυσούνα όπως και η είσοδος και από τα γραφεία του λιμανιού προμηθευτήκαμε χάρτη της πόλης όπου είχε χαραγμένη ημερήσια περιπατητική διαδρομή!Βγαίνοντας ψηλά στο πρώτο κτίριο αριστερά μας υπήρχε ένα μεγάλο βέλος με την επιγραφή walking route,μα τι οργάνωση έβγε!
Εν ολίγοις να σας γράψω ότι το κέντρο της πόλης εκτείνεται γύρω από το κεντρικό λιμάνι Etelasatama.Στην προκυμαία θα βρείτε την ψαραγορά kauppatori που ο οδηγός μου λέει ότι είναι ανοικτή κάθε Σάββατο.Το γράφω με επιφύλαξη γιατί δεν το διασταύρωσα καθώς εμείς πήγαμε Σάββατο και ήταν ούτως ή άλλως ανοικτή.Η αγορά αυτή έχει έντονο τοπικό χρώμα και εκτός από ψάρια μπορείτε να βρείτε και Φιλανδικά χειροτεχνήματα,σουβενίρ και διάφορα μικροπράγματα.(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_11_39_35.jpeg)
Από κει ξεκινούν οι δύο εμπορικοί δρόμοι Pohjoisesplanadi & Etelaesplanade που καταλήγουν στον κεντρικότερο δρόμο του Ελσίνκι τον Mannerheimintie.Εκεί βρίσκονται οι σταθμοι του τρένου και των λεωφορείων.Ωραία επιβλητικά κτίρια εκατέρωθεν των δρόμων,χιονισμένες πλατείες,πολλά εμπορικά κέντρα και πολύς κόσμος με ψώνια στα χέρια.Με την πρώτη ματιά δείχνει μια άκρως πλούσια πόλη με έντονα καταναλωτικούς πολίτες!(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_11_15_37.jpeg)
Πρώτη στάση στην οδό temppelikatu και συγκεκριμένα στην σύγχρονη εκκλησία Temppeliaukio λαξευμένη σε συμπαγή βράχο.Πολύ προχωρημένη η αρχιτεκτονική της εκκλησία με ροζ καθίσματα,μίνιμαλ Αγία Τραπεζα με ένα μικρό σταυρό όλο κι όλο κι ένα εντυπωσιακό μουσικό όργανο σκαρφαλωμένο πάνω στο βράχο.Εντυπωσιακότατη και η τεράστια χαλύβδινη οροφή! Αξίζει η επίσκεψη στα σιγουρα!(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_11_13_59.jpeg)
Από κει και πέρα δεν ακολουθήσαμε το χάρτη πιστά γιατί η ώρα περνούσε γρήγορα οπότε παρακάμψαμε το πάρκο Sibelius με το ομώνυμο μνημείο που από φωτό που έχω δει πρέπει να είναι ενδιαφέρον και κατευθυνθήκαμε ξανά προς το κέντρο περνώντας μπροστά από την Εθνική όπερα της Φιλανδίας και φτάνοντας στην πλατεία Senaantintori με το χαρακτηριστικό άγαλμα του τσάρου Αλεξάνδρου του ΄Β.
Το χαρακτηριστικό γνώρισμα όμως της πλατείας αυτής είναι η Λουθηρανική Μητρόπολη Tuomiokirkko με το λευκό παστέλ χρώμα και τον γαλάζιο τρούλο που βρίσκεται στην κορυφή ενός μεγαλού αριθμού σκαλιών.Από τις ωραιότερες εκκλησίες που έχω δει τουλάχιστον σε εξωτερικό διάκοσμο γιατί το εσωτερικό δεν είχα την τύχη να το δω καθώς ήταν κλειστή δυστυχώς και προς μεγάλης μας λύπη!(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_11_18_39.jpeg)
Δυτικά της πλατείας βρίσκεται το Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι ενώ νότια δύο από τα Δημοτικά μουσεία του Ελσίνκι.Επιστρέφοντας προς την Mannerheimintie περάσαμε από το παρκο esplanade με τη λιθόστρωτη λεωφόρο και τα γεμάτα γρασίδι κράσπεδα που τώρα ακόμη ήταν καλυμμένα με χιόνι στο μεγαλύτερο μέρος.(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_11_08_14.jpeg)
Στη διαδρομή κι επειδή το κρύο ήταν το χειρότερο που βιώναμε μέχρι στιγμής στο ταξίδι αυτό θελήσαμε να πιούμε ένα καφέ για να ζεσταθούμε και να τσιμπήσουμε κατιτίς.Αφού προσπεράσαμε κάποια ακριβά έως πολύ ακριβά εστιατόρια (!!!) πέσαμε πάνω σε ένα δημοφιλές κρίνοντας από την εντυπωσιακή μάζωξη κόσμου καφεζαχαροπλαστείο με τεράστιες βιτρίνες λαχταριστών γλυκών και σάντουιτς.Μέσα όμως μας περίμενε ένα σοκ!Ο καφές φίλτρου είχε 5ε,ο δε καπουτσίνο 7ε!Πάμε παρακάτω,η πάστα σε μέγεθός μικρότερο του μετρίου από 6 έως 9ε!Τα δε σαντουιτσάκια που το μέγεθός τους μας είχε ξεγελάσει από έξω από 8μιση έως 10ε!!!Και μιλάμε για κόσμο όχι αστεία!!!Κοιταχτήκαμε οι έρμοι Έλληνες της κρίσης που ο φραπέ έφτασε το 1ε και πάλι το σκέφτεσαι και λέμε άστο δεν είναι για μας.Σε ποιο παράλληλο σύμπαν ζει αυτός ο κόσμος και τι μισθό παίρνει σε σχέση με τον δικό μου πετσοκομμένο?Δεν ξέρω μείναμε με την απορία.
Λίγο πιο κάτω βρήκαμε το πολυκατάστημα Stockman διάσημο στις Βαλτικές και επειδή το κορμί είχε γίνει πια παγοκολώνα μπήκαμε να ζεσταθούμε και να βρούμε κάτι πιο οικομικό να φάμε.Εδώ ο κόσμος ήταν τόσος που μετα βίας τσουλάγαμε στους διαδρόμους,σπρωχνόμασταν στην κυριολεξία.Τα ΜΜΕ μας τελικά κάνουν πολύ καλή δουλειά αφού μας έκαναν το μυαλό κιμά με την πιπίλα του δήθεν υπέρμετρου καταναλωτισμού μας.Ε δεν έχουμε ιδέα από ύπερκαταναλωτισμό τουλάχιστον εμείς οι πάντοτε μικρομεσαίοι!Ήταν όλοι φορτωμένοι με τις χαρακτηριστικές κίτρινες σακούλες από τον μικρότερο μέχρι τον μεγαλύτερο σε ποσότητες που αν το έβλεπα στην Ελλάδα θα έλεγα πως άρχισε επιστράτευση για πόλεμο και δεν το πήρα χαμπάρι!Στο δε self service store όπου πωλούνταν καφές,είδη ζαχαροπλαστικής,αρτοποιείας μέχρι και σούσι γινόταν το αδιαχώρητο.Μέχρι να φτάσεις στο ταμείο ξέχναγες τι είχες πάρει!Αρπάξαμε κάτι αλμυρά,δυο κεκάκια και κάτι καραμέλες ζελεδάκια εκπληκτικά τόσο που μετάνιωσα που δεν είχα πάρει κι άλλα αλλά ποιος ξαναστηνόταν στην ουρά!Εδώ οι τιμές ηταν πιο νορμάλ εννοείται αλλά όχι και φθηνά.
Με όλα αυτά η ώρα είχε πάει μιάμιση οπότε ξαναρχίσαμε το περπάτημα και δυο τετράγωνα βόρεια του εμπορικού συναντήσαμε το Kiasma το μουσείο σύγχρονης τέχνης.Χρόνος να το επισκεφτούμε δεν υπήρχε οπότε συνεχίσαμε και άλλα δυο τετράγωνα πιο κάτω φτάσαμε στην σοβιετικών διαστάσεων πλατεία Rautatientori όπου βρίσκεται ο σιδηροδρομικός σταθμός και η εθνική πινακοθήκη Ateneum.
Στη συνέχεια κατηφορίσαμε και πάλι προς την προκυμαία όπου φτάνοντας διασχίσαμε την γέφυρα για πεζούς που οδηγεί στο νησί katajanokka στον λόφο του οποίου δεσπόζει ο Ορθόδοξος Μητροπολιτικός ναός Uspenski.(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_11_25_20.jpeg)
Το Ελσίνκι ενώνεται με γέφυρες αλλά και με πλοιάρια με πολλά μικρά νησάκια αφού είναι κτισμένο πάνω σε χερσόνησο και το γεγονός αυτό του προσδίδει ιδιαίτερη ομορφιά γιατί σπάει τη μονοτονία των λεωφόρων.(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_11_29_42.jpeg)
Ο ναός λοιπόν αυτός είναι χτισμένος από κόκκινα τούβλα που κάνουν το χρώμα του ξεχωριστό αλλά και ο εσωτερικός διάκοσμος είναι επίσης εντυπωσιακός.Την ώρα που μπαίναμε άρχιζε μία βάπτιση και μου έκανε εντύπωση η απλότητα του μυστηρίου που έχει χαθεί στη χώρα μας.Λιγοστοί καλεσμένοι που τηρούσαν τη σιωπή ευλαβικά και ενώ οι γονείς φαινόντουσαν εύποροι δεν υπήρχε ούτε ο καραγκιοζοστολισμός,ούτε η λαμπάδα με τον αρκούδο,ούτε οι περίτεχνες μπομπονιέρες.Ένα απλό λιτό μυστήριο!Κι εκεί κατάλαβα τη διαφορά νοοτροπίας,έχουν λεφτά,καταναλώνουν φυσικά αφού μπορούν αλλά όχι για την επίδειξη!Έχουν πραγματικό επίπεδο ζωής κι όχι επίπλαστο νεοπλουτισμό που δώσαν της φτωχής αγράμματης Μαρίκας λεφτά και τα έκανε γούνα και μερσέντες να τα δείξει της γειτόνισσας.Αυτές φυσικά είναι δικές μου διαπιστώσεις από τα λιγοστά που είδα,μπορεί να κάνω και λάθος αλλά γενικά πιστεύω ότι όλα είναι θέμα παιδείας.
Τέλοςπάντων τελευταίος σταθμός η αγορά που σας περιέγραψα στην αρχή από όπου φέυγουν και τα φέρι-μποτ για το ιστορικό νησί Suomenlinna.Πήγαμε ως τα εκδοτήρια αλλά κάτι η ώρα που είχε περάσει και δε θέλαμε να αγχωθούμε κάτι το χιόνι που σκέπαζε το νησί και δεν ξέραμε αν θα αξίζει τη σύντομη επίσκεψη,το αφήσαμε.Αλλά δυστυχώς το άγχος έμελλε να χτυπήσει κόκκινο στην πορεία γιατί ακριβώς εδώ κάναμε ένα παραλίγο τραγικό λάθος!
Επειδή ο χάρτης καταστράφηκε λόγω βροχής παρ’όλο που ευτυχώς κράτησε μόνο μισή ώρα δεν τον έχω πια και δεν μπορώ να σας πω ακριβώς πως έγινε το λάθος,θα το περιγράψω πάντως όσο καλύτερα μπορώ.
Λοιπόν σε αυτό το σημείο υπήρχαν δύο επιλογές στο χάρτη με δεδομένο ότι έπρεπε πια να πάρουμε το δρόμο της επιστροφής προς την αποβάθρα του Ταλίνκ.Το πλοίο έφευγε στις 4μιση και η ώρα ήταν χονδρικά τρεις.Η πρώτη επιλογή ήταν να πάμε από το κέντρο και να κατέβουμε τον δρόμο που είχαμε ανέβει.Η δεύτερη ήταν να πάμε παραλιακά κι επειδή εμένα την πανέξυπνη μου φάνηκε το ίδιο στο χάρτη κι επειδή ήθελα να δω και την παραλιακή πλευρά έπεισα το σύζυγο να πάμε από κει.Εδώ σας θέλω τώρα,δώστε προσοχή!
Στην αρχή πηγαίναμε χαλαρά,εγώ φωτογράφιζα σαν ανέμελη τουρίστρια την παραλία,την παγωμένη θάλασσα,τα πάρκα κλπ.Βρήκαμε την πρώτη αποβάθρα αλλά όχι δεν ήταν η δική μας.Κάπου παρακάτω είναι λέω και προχωράμε.Βρίσκουμε και τη δεύτερη αλλά ούτε πάλι είναι η δική μας.Η ώρα 3και 20 εντωμεταξύ κι ο σύζυγος άρχισε να αγχώνεται ελαφρώς εγώ στον κόσμο μου έβγαζα φωτό και τον καθησύχαζα ότι λίγο πιο κάτω φτάνουμε άλλωστε αυτό έβλεπα στο χάρτη,κούνια που με κούναγε!Βρίσκουμε έναν νεαρό που έκανε τζόκινγκ,τον ρωτάμε και μας λέει ότι η αποβάθρα μας απέχει 20 λεπτά.Άντε κουνήσου να φωνάζει ο σύζυγος 4 και 10 τελειώνει η επιβίβαση και δε θα περιμένουν εμάς.Το πήραμε λοιπόν στο γρήγορο,δρόμο παίρναμε,δρόμο αφήναμε πουθενά η αποβάθρα.Ωχ αμάν μας ζώσανε τα φίδια γιατί το επόμενο πλοίο έφευγε στις 6 και δε θα χάναμε μόνο τα χρήματα της επιστροφής αλλά και το λεωφορείο για Βίλνιους στις 10 και μισή!Τρεχάτε ποδαράκια μου αλλά και που τρέχαμε δεν βλέπαμε αποβάθρα.Στον πανικό μου ρωτάω δυο κοπελιές που επίσης έκαναν τζόκινγκ πόσο απέχουμε και μου απαντάνε με τα πόδια 40 λεπτά!!!!!Πως είπατε ορίστε????Δεν είναι δυνατόν λέω μα ο χάρτης,μα ο κύριος πριν???Πάρτε ταξί μου λένε δεν προλαβαίνετε με τίποτα!Που να βρούμε ταξί εκεί?Ερημιά,ούτε αυτοκίνητο δεν πέρναγε και η ώρα 4 παρά τέταρτο…πάει το πλοίο χαιρέτα το λέει ο σύζυγος μέσα στα νεύρα.Η καρδιά μου πήγαινε να σπάσει,διπλώθηκα στα δύο λαχανιασμένη και είχα και τον άλλο να γκρινιάζει!Τι να κάνω τώρα σκεφτόμουν,κάτι πρέπει να κάνω γιατί πάει το πρόγραμμα όλο αλλά τι???Και τότε βλέπω έναν κύριο γύρω στα πενήντα να ξεκλειδώνει στην απόλυτη ερημιά το αυτοκίνητό του.Τρέχω του λέω τι μας συμβαίνει και τον παρακαλώ να μου πεί έναν αριθμό για να καλέσω ταξί.Ποιο ταξί μου λέει,μέχρι να έρθει δεν προλαβαίνετε.Πρέπει να είχα τέτοια ένταση στη φωνή που ο άνθρωπος φοβήθηκε ότι θα πάθω εγκεφαλικό και τότε είπε τη μαγική φράση…μπείτε μέσα θα σας πάω εγώ κι ας ελπίσουμε να μην έχει κίνηση.Γυρνάω στο σύζυγο που είχε μείνει αποσβολωμένος ,του λέω μη με κοιτάς μπες μπροστά να φύγουμε γρήγορα δεν έχουμε άλλο τρόπο.
Η ώρα 4 παρα 7 λεπτά ακριβώς μπήκαμε στο πολυτελέστατο κατά τ’άλλα αυτοκίνητο με το μπεζ δερμάτινο σαλόνι και τον καλό κύριο να τρέχει να προλάβει το δικό μας πλοίο!!!Απο που είστε μας ρωτάει?Ελλάδα του λέμε κι έλαμψε!Λατρεύω την Ελλάδα,τους Έλληνες,έρχομαι κάθε χρόνο διακοπές και φέτος πάλι θα έρθω για γκολφ στην Κέρκυρα.Έχει γκολφ στην Κέρκυρα?Εχουμε πάει αλλά δεν το ήξερα!Συνέχισε σε όλη τη διαδρομή να μας εξυμνεί,που είμαστε δυνατός λαός,που θα ξεπεράσουμε γρήγορα την κρίση,μου μας αξίζει καλύτερη τύχη,που θα γίνουμε σύντομα λέει μεγάλοι και τρανοί!Εμείς τον ρωτάω???Να το δω και να μην το πιστέψω αλλά μακάρι να έχετε δίκιο του απαντώ και με τούτα και με κείνα 4 και 6 λεπτά μας αφήνει μπροστά στην αποβάθρα.Τον ευχαριστούμε θερμότατα τρέχοντας να προλάβουμε κυριολεκτικά στο παρα ένα!!!Πω πω αγχώθηκα και μόνο που τα ξαναθυμήθηκα γράφοντας.Χτύπαγε η καρδιά μας για τουλάχιστον την πρώτη ώρα του ταξιδιού της επιστροφής στο Ταλίν!
Φτάνοντας στο λιμάνι του Ταλίν είχαμε πλέον χαλαρώσει και στις 2 ωρίτσες που μας απόμεναν μέχρι να πάμε να πάρουμε τις βαλίτσες από το ξενοδοχείο και να πάμε στο σταθμό ήθελα να χαιρετίσω την αγαπημένη Παλιά Πόλη του Ταλίν και να βγάλω τις τελευταίες μας φωτό.Να μη σας κουράζω αφού ήδη σας εχω περιγράψει το κέντρο,απλά θα γράψω ότι το γυρίσαμε πάλι όλο άνετα,καθίσαμε για φαγητό και προετοιμαστήκαμε για τη δεύτερη διανυκτέρευσή μας στο λεωφορείο της simple.
Στις 10 ήμασταν ήδη στο σταθμό και μισή ώρα μετά αναχωρούσαμε για την πρωτεύουσα της Λιθουανίας…
-
Η καρδιά μου πήγαινε να σπάσει,διπλώθηκα στα δύο λαχανιασμένη και είχα και τον άλλο να γκρινιάζει!
Εμ... δεν ειχε δικιο ο ανθρωπος? :laugh: :laugh:
Ομως, τελος καλο... ολα καλα!!! :good:
-
Αψογη και η περιγραφή του Ελσίνκι , fei.
Περάσατε από ολα σχεδόν τα αξιοθέατά του...
Πολύ εύστοχες και οι παρατηρήσεις σου για τον τρόπο ζωης των Φινλανδών.
Αν είχες κάνει την αντίστροφη διαδρομή (και επέστρεφες απο Ταλιν - Ελσινκι απογευμα) θα χες δει και το θέαμα των υπερφορτωμένων με αλκοολ Φινλανδών που γυρίζουν με αφορολόγητα ποτά στη χωρα τους.
Οι αλκοολικοί στην Φινλανδία είναι πάνω από 10%.
Κι ενα τελευταίο. Οι φινλανδοι και κυρίως οι κάτοικοι των επαρχιακών πόλεων ειναι απ τους πιο εξυπηρετικους ανθρώπους που χω συναντήσει σε ταξιδια. προσφέρονται να σε βοηθήσουν ακόμη κι αν δεν το χεις ζητησει...
-
Eυχαριστώ vagantos για τα καλά σου λόγια!Η αλήθεια είναι ότι το τσουχτερό κρύο ευνοεί το γρήγορο περπάτημα οπότε καταφέραμε σε λίγες σχετικά ώρες να δούμε αρκετα πράγματα.
Κι ενα τελευταίο. Οι φινλανδοι και κυρίως οι κάτοικοι των επαρχιακών πόλεων ειναι απ τους πιο εξυπηρετικους ανθρώπους που χω συναντήσει σε ταξιδια. προσφέρονται να σε βοηθήσουν ακόμη κι αν δεν το χεις ζητησει...
Ναι αυτό το διαπιστώσαμε ευτυχώς!Ακόμη τον μακαρίζουμε τον άνθρωπο!Και γενικά όποιον ρωτάγαμε για πληροφορίες μας απαντούσε με χαρακτηριστική ευγένεια και χαμόγελο πάντα,τόσο που αμφιβάλλω πλεόν για την περιβόητη ελληνική φιλοξενεία.
Αλήθεια πόσοι από μας θα έπερναν δυο άγνωστους αλλοδαπούς και τονίζω τους αλλοδαπούς,τουρίστες από το δρόμο να τους πάνε στον Πειραιά γιατι φωνάζανε ότι χάνανε το πλοίο τους???
-
Για να φτάσουμε στο μουσείο κατηφορίσαμε τον τεράστιο και πολύ πλατύ δρόμο Gedimino που μας είχε αφήσει το λεωφορείο 3 ώρες πριν.Τώρα ο κόσμος είχε κάνει την εμφανισή του πηγαίνοντας κυρίως αντίθετα από μας προς την τεράστια πλατεία του Καθεδρικού η οποία αποτελεί σημείο συνάντησης,παιχνιδιού και χαλάρωσης.Η πρώτη εντύπωση της πόλης είναι ότι ενώ όλα δείχνουν παλιά είναι τόσο καλοδιατηρημένα.Δείχνει από τη μία παρακμιακή και εύθραυστή κι από την άλλη τόσο διαβολικά ελκυστική και όμορφη!Το ίδιο ισχύει και για τους κατοίκους της.Ενώ νωρίς το πρωί γνωρίσαμε την έξαλλη πλευρά τους τώρα στους δρόμους έβλεπες σοφιστικέ πανύψηλες κοπέλες και καλοντυμένους νεαρούς. Παράδοξη πόλη!
Μπροστά από το μουσείο πήρα βαθειά ανάσα,είχα διαβάσει τόσα πολλά θλιβερά που τώρα θα ζωντάνευαν μπροστά στα μάτια μου…και πράγματι ζωντάνεψαν!
Γενικά δεν είμαι μουσειόφιλη,θα επιλέξω να δω μόνο αυτά που νομίζω ότι θα με ενδιαφέρουν και δε θα με κάνουν να βαρεθώ.Ε,λοιπόν πρώτη φορά που δεν ήθελα να φύγω!Θα μπορούσα να καθίσω μέρες να κοιτώ και να ξανακοιτώ τις δραματικές φωτογραφίες,τις στολές,το υλικό πολέμου και κατασκοπίας αλλά το μεγάλο σοκ ήταν σε εκείνο το υπόγειο…
Το κτίριο αυτό χρησιμοποιήθηκε από την Κα Γκε Μπε λόγω του σημείου του για παρακολούθηση αλλά και σαν χώρος φυλάκισης,βασανιστηρίων και εκτέλεσης .Τώρα που ξαναθυμάμαι γράφοντας τις εικόνες σφίγγεται το στομάχι μου.Οι Έλληνες προγονοί μας έχουνε υποφέρει επίσης πολύ από τους κατακτητές μας και νομίζω ότι σα λαός που γνωρίζει την αιματοβαμμένη ιστορία του συμπάσχουμε με τους υπόλοιπους πονεμένους λαούς.Προσωπικά από την νεότερη ιστορία τα τραγικά γεγονότα που με συγκλονίζουν είναι η Μικρασιατική Καταστροφή και η γενοκτονία των Ποντίων.Με την επίσκεψή μου στο μουσείο αυτό μια τρίτη γενοκτονία αυτή των λαών της Βαλτικής προστέθηκε.
Τα συναισθήματα που μου προκάλεσαν τα εκθέματα δεν περιγράφονται με λόγια,θα σας γράψω μόνο για την ανατριχίλα που ένιωσα βλέποντας τους χώρους φυλάκισης στο υπόγειο και φτάνοντας στο δωμάτιο εκτέλεσης το κεφάλι μου σφύριζε από οργή.Την ωρα που ετοιμαζόμασταν να μπούμε βγαίνουν δύο νεαροι όπου ο ένας έκλαιγε με λυγμούς,κάθισε κάτω κι έπαιρνε βαθιές ανάσες να ηρεμήσει.Τι θα δω εκεί μέσα σκέφτηκα και πριν προλάβω να τελειώσω τη σκέψη προχώρησα κι αντίκρισα έναν τοίχο γεμάτο από τα σημάδια των σφαιρών,ένα πάτωμα καλυμμένο με γυαλί όπου από κάτω έβλεπες τα προσωπικά αντικείμενα των ανθρώπων που είχαν μαρτυρήσει σ’αυτό ακριβώς το δωμάτιο χωρίς να έφταιξαν ποτέ!
Το πιο σοκαριστικό όμως είναι το βίντεο από κάποια ταινία τους που δείχνει με λεπτομέρειες την στιγμή της εκτέλεσης και το σημείο από όπου τους πέταγαν σε φορτηγά και έριχναν πίσω τους στην τρύπα έναν κουβά νερό για να ξεπλύνουν το πάτωμα.Δε μπόρεσα να το δω δεύτερη φορά,βγήκα έξω και πήρα βαθιά ανάσα…ένα μεγάλο γιατί???Όποιος βρεθεί στο Βίλνιους και τον ενδιαφέρει η ιστορία πρέπει να περάσει οπωσδήποτε από δω,είναι μεν γροθιά στο στομάχι αλλά οφείλουμε να ξέρουμε και να μην ξεχνάμε.
Αρκετά σας ψυχοπλάκωσα όμως καιρός για περιπλάνηση στην πόλη!Ανηφορίσαμε και πάλι τον Gedimino μπαίνοντας σε στενά κι χαζεύοντας πολλά μπαρόκ αρχιτεκτονικής κτίρια ώσπου φτάσαμε σε μια γέφυρα του ποταμού Νέρις που διασχίζει την πόλη.(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_10_31_07.jpeg)
Ο καθαρότερος ποταμός που είδαμε σε αυτό το ταξίδι με περιπατητικά μονοπάτια εκατέρωθεν.Από κει και μέσω της όμορφης οδού Vrublevskio ξανανταμώσαμε τον Καθεδρικό οπότε και είχε έρθει η ώρα πια να τον επισκεφτούμε.Την ώρα εκείνη όμως είχε λειτουργία και ήταν γεμάτος κόσμο οπότε με πολύ προσοχή σταθήκαμε τον παρατηρήσαμε και βγήκαμε.Είναι γεγονός πάντως ότι σε όποια εκκλησία μπήκαμε μέχρι και αργά το απόγευμα γινόταν λειτουργία.Έχω την αίσθηση ότι οι Λιθουανοί πρέπει να είναι οι πιο θρησκευόμενοι από τους τρεις λαούς της Βαλτικής.
Επειτά ακολουθώντας το δρόμο του πανεπιστημίου του Βίλνιους περάσαμε μπροστά από το προεδρικό μέγαρο,τίποτε το φοβερό,ειδαμε το πανεπιστήμιο με τους 12 συνολικά περίβολους,περιδιαβήκαμε στενά σοκάκια τόσο μα τόσο ρομαντικά,σε ένα από αυτά είδαμε τον τοίχο των καλλιτεχνών και τελικά φτάσαμε στην εκκλησία της Αγίας Άννας.(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_10_24_36.jpeg)
Εντυπωσιακή εκκλησία γοτθικού ρυθμού χτισμένη σύμφωνα με τον οδηγό από 33 διαφορετικά είδη τούβλων.Δίπλα της ο ναός του Αγίου Βερναρδίνου,το μεγαλύτερο από τα γοτθικά κτίρια της χώρας.
Είχε φτάσει ήδη το μεσημέρι όταν συνειδητοποιήσαμε ότι δεν είχαμε φάει τίποτα οπότε που αλλού στο σούπερμάρκετ ολοταχώς.Κι εδώ είχε τα πιο ωραία αρτοποιήματα που φάγαμε σε όλο το ταξίδι,όπως επίσης και μαγειρευτά λιθουανικής κουζίνας να τα πάρεις σε πακέτο.Κι αφού κάναμε έναν γερό εφοδιασμό με ποτά,φαγητά κλπ επιστρέψαμε στο διαμερισματάκι μας,φάγαμε του σκασμού και φυσικά ένα καλό φαγητό θέλει κι έναν καλό ύπνο!Μας περίμενε ανάβαση οπότε έπρεπε να ξεκουραστούμε λιγάκι!
-
Ξυπνήσαμε λοιπόν φρέσκοι και ανανεωμένοι,χαράξαμε στο χάρτη την πορεία που θα ακολουθούσαμε και ξεκινήσαμε.Αφήσαμε στα αριστερά μας την πλατεία του καθεδρικού που λόγω καλού καιρού ήταν γεμάτη κόσμο και ανηφορίσαμε προς το λόφο Gedimino.Μαζί μας ανηφόριζε αρκετός κόσμος,κυρίως ντόπιοι καθώς αποτελεί κλασσική διαδρομή βόλτας για ζευγαράκια και όχι μόνο.Στην κορυφή του λόφου βρίσκεται ο πύργος Gediminas.Ο πύργος αυτός είναι ότι απέμεινε από το αρχικό κάστρο το οποίο είχε ξεκινήσει να κατασκευάζει με ξύλο ο Δούκας Gediminas και ολοκλήρωσε προσθέτοντας κόκκινο τούβλο ο Δούκας Vytautas.Τώρα στο εσωτερικό του λειτουργεί μουσείο με αρχαιολογικά ευρύματα του λόφου και της γύρω περιοχής.Για μένα όμως το πιο σημαντικό κομμάτι του πύργου είναι ο όροφος με τις φωτογραφίες από την ανθρώπινη αλυσίδα που σχηματίστηκε από τους λαούς των τριών χωρών της Βαλτικής κατά το κίνημα της ανεξαρτησίας.Συγκλονιστικό το ντοκιμαντέρ που παρουσιάζεται,αξίζει να αφιερώσετε λίγα λεπτά να το παρακολουθήσετε.(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_10_33_11.jpeg)
Ακριβώς απέναντι αγναντεύοντας από το λόφο βλέπεις ένα δεύτερο λόφο αυτόν με τους τρεις σταυρούς.Για να πάμε εκεί κατηφορίσαμε τον λόφο Γκεντιμίνο από την αντίθετη πλευρά προς την οδό Arsenato η οποίος στη συνέχεια γίνεται οδός T.Kosciuskos.Εκεί θα βρείτε ένα κάθετο ανηφορικό δρόμο με άσφαλτο αρχικά κι έπειτα χωμάτινο ως την κορυφή.Το κακό ήταν ότι ένα μεγάλο κομμάτι αυτού του δρόμου ήταν καλυμμένο με πάγο γιατί δεν το έβλεπε καθόλου ο ήλιος και η ανάβαση ήταν αρκετά δύσκολη.Σε άλλη εποχή θα είναι μια ωραιότατη βόλτα ελαφρώς κουραστική.Η θέα από το λόφο είναι πολύ καλή και οι τρεις σταυροί ορθώνονται επιβλητικοί.Την ώρα που φτάσαμε εμείς δεν ήταν κανείς άλλος εκεί,την ησυχία διέκοπτε μόνο το σφύριγμα του αέρα και απολαύσαμε Βίλνιους από ψηλά!!!(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_10_35_56.jpeg)
Η κάθοδος έγινε με πολύ προσοχή από τον ίδιο δρόμο και συνεχίσαμε με κατεύθυνση τον ναό των Αγίων Πέτρου και Πάυλου.Όμορφη εκκλησία τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά όπου γινόταν λειτουργία εικάζω εσπερινός ή κάτι τέτοιο με μαζική συμμετοχή κόσμου όλων των ηλικιών.Και αφού λειτουργηθήκαμε για λίγο μιας και είχε ενδιαφέρον η λειτουργία στα λιθουανικά συνεχίσαμε περιφερειακά με κατέυθυνση την περιοχή Uzupis.Κι όταν λέω περιφερειακά το εννοώ καθώς βγήκαμε σε δρόμο ταχείας κυκλοφορίας και περπατήσαμε τουλαχιστόν μία ώρα μέχρι να κατηφορίσουμε ξανά προς το κέντρο μέσω της προαναφερθείσας περιοχής.Η αλήθεια είναι ότι ψιλοχαθήκαμε,βγήκαμε σε ένα νεκροταφείο-μνημείο,σε κάποιο σημείο ήταν αδιέξοδο και βλέπαμε το κέντρο από ψηλά χωρίς να μπορούμε να συνεχίσουμε,ξαναγυρίσαμε λίγο πίσω και παίρνωντας διαφορετικό δρόμο βγήκαμε στην καρδιά της περιοχής Uzupis.Όπου Uzupis στα Λιθουανικά σημαίνει η άλλη πλευρά του ποταμού εννοώντας τον ποταμό Βίλνια που διασχίζει το ιστορικό κέντρο.Η γειτονιά αυτή έχει αυτοανακυρηχθεί ανεξάρτητη και θεωρείται η περιοχή των καλλιτεχνών,των μποέμ και κουλτουριάρικων κατοίκων.Την περίμενα πιο ατμοσφαιρική πιο…πιο…δεν απογοητεύτηκα ακριβώς αλλά δεν ξετρελάθηκα κιόλας.
Διαβαίνοντας την ομώνυμη γέφυρα βρεθήκαμε και πάλι στο κέντρό του Βίλνιους και στενάκι από δω,στενάκι από κει φτάσαμε στην Πύλη της Αυγής.Είναι η μοναδική πύλη από τις εννέα που είχε χτίσει ο Μεγάλος Δούκας της Λιθουανίας για αμυντικό και προστατευτικό σκοπό.Στην Πύλη αυτή βρίσκεται ο ναός της Παρθένου Μαρίας με την εικόνα της να αποτελεί λατρευτικό σύμβολο τόσο για τους ορθόδοξους όσο και για τους καθολικούς.Πλήθος κόσμου συρρέει καθημερινά με δωρεές για τη Μητέρα του Ελέους όπως είναι γνωστή.(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_10_46_36.jpeg)
Τώρα διαβάστε το κουφό!Μπαίνουμε στο ναό παραπλέυρως της πύλης που φυσικά όπως σε κάθε εκκλησία που συναντήσαμε όλες τις ώρες είχε κι εδώ λειτουργία!Κόσμος πολύς,ντόπιοι αλλά και τουρίστες.Διαβάσαμε στον οδηγό για την περίφημη εικόνα ψάχναμε από δω,ψάχναμε από κει εικόνα δε βλέπαμε οι θεόστραβοι!Βαρεθήκαμε λοιπόν και φύγαμε γιατί άρχιζε να νυχτώνει,τα πόδια πια διαμαρτύρονταν και οι κοιλίτσες επίσης.Την εικόνα πάντως την βρήκαμε τελικά την επόμενη μέρα,το πώς στο επόμενο επεισόδιο!
Τώρα πάμε να ψάξουμε για φαγητό αλλά θέλουμε κάτι καλό,είμαστε αποφασισμένοι να φάμε βασιλικά στη Λιθουανία.Η ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος μας είχε προτείνει κανα δυό αλλά στο ένα δεν υπήρχε ψυχή ζώσα και το μοναδικό γκαρσόν ήταν έτοιμο για ύπνο στο δεύτερο γινόταν ο κακός χαμός,φασαρία,δυνατή μουσική και γενικά όχι αυτό που χρειαζόμασταν μετά από πολύ περπάτημα.Ανοιγω λοιπόν τον οδηγό μπας και μου γυαλίσει κάποια πρόταση.Και καταλήγουμε στο Forto Dvaras http://www.tripadvisor.com.gr/Restaurant_Review-g274951-d941394-Reviews-Forto_Dvaras-Vilnius_Vilnius_County.html ένα εστιατόριο με παραδοσιακή λιθουανική κουζίνα.Δε θα μπορούσαμε να κάνουμε καλύτερη επιλογή!Ωραίο περιβάλλον,με καμάρες και ξύλινα τραπέζια,ατμοσφαιρικό αλλά πάνω από όλα είχε σούπερ φαγητό.Δοκιμάσαμε σούπες εκπληκτικές,ποικιλία κρεάτων που περιείχε συν τις άλλοις αυτιά γουρουνιού κι ένα απίστευτο μάυρο σκορδόψωμο και ζέπελιν,ένα είδος ζυμαρικών με κιμά και λευκή σάλτσα άλλο πράμα!Φυσικά το γέυμα συνοδέυτηκε από ντόπια μπυρίτσα και η γεμάτη με εικόνες μέρα έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο που κόστισε μόλις 15ε!!!
Σκασμένοι από το πολύ φαί κάναμε μια βραδινή βολτίτσα στον κεντρικό δρόμο Pilies οπου γίνεται και η λεγόμενη περαντζάδα με διάφορα καταστήματα κατά μήκος και καταλήξαμε που αλλού στο ζεστό διαμερισματάκι μας για ξεκούραση!Την επομένη μας περίμενε το Τρακάι…
-
Η επόμενη μέρα μας βρίσκει στο σταθμό των λεωφορείων στις 9 το πρωί.Η συνεννόηση λίγο δύσκολη αλλά με τη γλώσσα του σώματος όλα λύνονται.Η διαδρομή μόλις 45 λεπτά κι όσο πλησιάζαμεστο Τρακάι τόσο πιο χιονισμένο και παγωμένο γινόταν το τοπίο.Ωστόσο η μέρα ήταν καλή,το κρύο πιο μαλακό κι ο ήλιος έκανε την εμφανισή του που και που ανάμεσα στα σύννεφα.Φτάνοντας στο σταθμό του Τρακάι ακολουθήσαμε τον δρομο που πήραν όλοι οι επιβαίνοντες και λίγο πιο κάτω βρίκαμε το γραφείο τουριστών.Προμηθευτήκαμε χάρτη απαραίτητο για την εξερεύνηση και κατευθυνθήκαμε προς το σημαντικότερο αξιοθέατο της περιοχής,το Κάστρο.
Κοιτάζοντας το χάρτη το χωριό Τρακάι μοίαζει να είναι ένα μεγάλο νησί ανάμεσα σε λίμνες με άλλα μικρότερα νησάκια τριγύρω.Πιστεύω ότι τους μήνες που είναι καταπράσινο θα είναι μαγευτικά!Την εποχή που πήγαμε εμείς κι επειδή όμως μας είπαν ο φετινός χειμώνας ήταν ιδιαίτερα βαρύς η ανθοφορία δεν είχα ξεκινήσει,όλα ήταν καμμένα από το χιόνι και οι λίμνες παγωμένες πέρα ως πέρα.Βέβαια κι αυτό το τοπίο είχε την ομορφιά του καθώς είδαμε ψαράδες να ανοίγουν τρύπες με το ειδικό εργαλείο για ψάρεμα,περπατήσαμε πάνω στις παγωμένες λίμνες κάτι που δε θα κάναμε ποτέ στην Ελλάδα!(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_10_59_09.jpeg)
Για να μεταβούμε το κάστρο περάσαμε δύο ξύλινες γεφυρούλες οι οποίες ενώνουν μεταξύ τους τα νησάκια.Το κάστρο είναι πολύ όμορφο κοιτώντας το από μακριά με το χαρακτηριστικό καφέ τουβλο.Δυστυχώς ήταν κλειστό και δεν ξέρω να σας πω για το εσωτερικό,απλά κάναμε μια βόλτα τριγύρω,φωτογραφήσαμε το χωριό απέναντι κι επιστρέψαμε στον κεντρικό δρόμο.(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_10_54_08.jpeg)
Λίγο πριν τρεις τουρίστες με κοντομάνικα (!!!) από την Σιγκαπούρη μας ζήτησαν να τους βγάλουμε φωτογραφία να στέκονται στον πάγο.Σπουδαίο λάφυρο η φωτό αυτή γι’αυτούς καθώς τέτοιες εικόνες στην πατρίδα τους είναι εξωπραγματικές!
Συνεχίζοντας είδαμε χρωματιστά ξύλινα σπίτια με αυλίτσες,παραδοσιακά εστιατόρια για kibinai,γεμιστά πιτάκια με κιμά,γέφυρες,κόσμο να ξεχιονίζει,πάγο και ψαράδες!(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_10_48_11.jpeg)
Φάγαμε κι εμείς τα kibinai μας όπως και άλλες λιχουδιές όπου έχω να σαςγράψω ότι ενώ τα αλμυρά τους δεν παίζονται,τα γλυκά δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασαν ότι και όπου κι αν δοκίμασα.Με τούτα και με κείνα λοιπόν έφτασε το μεσημέρι κι εμείς πήραμε τον δρόμο της επιστροφής στο σταθμό γιατί είναι και μπόλικο περπάτημα.Λεωφορεία έχει πάρα πολύ συχνά οπότε δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας.Εμείς επιστρέψαμε στο Βίλνιους με ένα βανάκι 10 θέσεων.Αυτά εξυπηρετούν κοντινές περιοχές από ότι είδαμε και μάλιστα στα συχνά δρομολόγια που δεν μαζεύεται πολύ κόσμος συνεχώς.
Φτάνωντας στο Βίλνιους δεν είμασταν ιδιαίτερα κουρασμένοι οπότε αποφασίσαμε να περπατήσουμε όσο αντέξουμε και να χαρούμε τον ήλιο που τόσο μας είχε λείψει.Για πρώτη φορά στο ταξίδι αυτό βγάλαμε σκουφιά και κασκόλ,ανοίξαμε τα μπουφάν και περπατάγαμε χαλαρά χωρίς να κρυώνουμε,Ο καιρός στη Βαλτική άρχιζε να αλλάζει κι η άνοιξη έκανε την επίσημη εναρξή της!
Από το σταθμό πήγαμε με τα πόδια στην πύλη Gatve,ήταν πολύ πιο κοντά από ότι νομίζαμε.Και σήμερα,ω του θαύματος,σηκώνοντας τα μάτια μου να παρατηρήσω την πύλη καλύτερα είδα μεσα από την Τζαμαρια την τεράστια εικόνα της Παναγίας.Εκεί ήταν τελικά μέσα στην ίδια την πύλη κι όχι στο παρεκκλήσι πλάι που ψάχναμε.Ανεβήκαμε και το μικρό δωμάτιο που βρισκόταν η ομολογουμένως πανέμορφη εικόνα ήταν πλημμυρισμένο από κόσμο.Πιστοί γονατισμένοι να προσεύχονται,άλλοι να κλαίνε με λυγμούς!Ποιος ξέρει τα κουβαλάει ο καθένας στην ψυχή του!Σου προκαλούσε πάντως ένα δέος η εικόνα,το σκηνικό,όλα!
Στην συνέχεια δεν αφήσαμε στενό για στενό και σοκάκι για σοκάκι!Παρατηρούσαμε τα σπίτια,τα παράθυρα με τις λουλουδιασμένες ζαρντινιέρες,τις κλειστές αυλές,τους περαστικούς.Είναι ωραία να χάνεσαι στα στενά πλακοστρωτα δρομάκια του Βίλνιους!Έπειτα καθίσαμε για λίγο στην πλατεία του Καθεδρικού,χαζέψαμε τους πιτσιρικάδες με τα σκέιτμπορντ,τα ζευγαράκια,τα μωρά στα καροτσάκια…μια όμορφη καθημερινότητα!Απο κει κατηφορίσαμε τον Gedimino έως το τέλος του μία πο τις γέφυρες του ποταμού Νέρις.Σε όλη τη διαδρομή όμορφα καταστήματα,καφετέριες,εστιατόρια,περιποιημένες πλατείες κι γενικά ένα ς νεανικός θα έλεγα δρόμος γεμάτος ζωή.Από τη γέφυρα διασχίσαμε τον ποταμό που κυλούσε ήρεμα,είχε αρχίσει να σουρουπώνει και τα χρώματα τυ ηλιοβασιλέματος ομόρφαιναν κι άλλο την πόλη.Μου άρεσε αυτή η πόλη,την αγάπησα!Θα ήθελα να μείνω κι άλλο.Μου έβγαλε μια γλυκιά μελαγχολία,μια νωχελικότητα,μια ηρεμία απίστευτη.Θα επιδιώξω σίγουρα να την επισκευτώ και πάλι παρ’όλο που πιστεύω ότι η ζωή είναι μικρή και δε θέλω να γυρίζω στα ίδια.Το Βίλνιους όμως μίλησε στην καρδιά μου όσο καμία άλλη πόλη!(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_10_40_24.jpeg)
Και με αυτές τις σκέψεις συνεχίσαμε να περπατάμε στην άλλη πλευρά του ποταμού,να γεμίζουμε όμορφες εικόνες από πλατείες,εκκλησίες,μελαγχολικούς αλλά ευγενικούς κατοίκους.Ώσπου νύχτωσε για τα καλά και κατευθυνθήκαμε πια στην κετρική οδό Pilies για να καταλήξουμε στο γνωστό μας Forto Dvaras,συνταγή δοκιμασμένη.Είχαμε αφήσει άλλωστε ανοικτούς λογαριασμούς καθώς τα πιάτα που θέλαμε να δοκιμάσουμε πολλά οπότε για ένα ακόμη βράδυ καλοφάγαμε και χαλαρώσαμε με λιθουανική μπυρίτσα και μουσική.Την επομένη έπρεπε να επιστρέψουμε στη Ρίγα για τις δύο τελευταίες μέρες του ταξιδιού.
-
Και σήμερα,ω του θαύματος,σηκώνοντας τα μάτια μου να παρατηρήσω την πύλη καλύτερα είδα μεσα από την Τζαμαρια την τεράστια εικόνα της Παναγίας.Εκεί ήταν τελικά μέσα στην ίδια την πύλη κι όχι στο παρεκκλήσι πλάι που ψάχναμε.
Καμια φωτο της τεραστιας εικονας δεν υπαρχει?
-
Κοίτα καλά τη φωτό της Πύλης,φαίνεται ελαφρώς η εικόνα στην μεσαία μεγάλη τζαμαρία.Να και μία από μέσα
(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_09_06_13_8_30_23.jpeg)
-
Tην ειδα!! :good:
-
Με βαριά καρδιά πήραμε τον δρόμο της επιστροφής στις 10 το πρωί κι αφού προμηθευτήκαμε τηγανιτές γεμιστές πίτες από ένα ξύλινο σπιτάκι έξω από τον σταθμό.Τις φάγαμε καθ’οδόν για να περνάει η ώρα και πάθαμε την πλάκα της ζωής μας!Μέχρι που θα γυρνούσα να αγοράσω κι άλλες από την γλυκιά κυρία που έκανε τεράστια προσπάθεια να μας εξηγήσει τι περιέχει η κάθε μία.
Γενικά η διαδρομή μονότονη,δάση με πανύψηλα δέντρα,πολύ νερό από τα χιόνα που έλιωναν και φυσικά πάγος!
Αν εξαιρέσεις το ζευγάρι των γκέι που φιλιόταν σε όλη την διαδρομή ηχηρά στις πίσω μας θέσεις,η ώρα πέρασε γρήγορα κι ευχάριστα.Σε τρεις ωρίτσες βρισκόμασταν ήδη στο ξενοδοχείο μας,ξεπακετάραμε και ξεχυθήκαμε στην ηλιόλουστη Ρήγα.
Σήμερα βλέπαμε μία άλλη Ρήγα κυριολεκτικά!Ο ήλιος ειχε λιώσει το μεγαλύτερο μέρος του χιονιού στους δρόμους και του πάγου στον ποταμό Daugava και τους παραπόταμους.Το πάρκο είχε αρχίσει να πρασινίζει κι ο κόσμος είχε πλημμυρίσει τους δρόμους και τις υπαίθριες καφετέριες ωσάν τα σαλιγκάρια μετά τη βροχή!(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_4_11_30.jpeg)
Η πλατεία με το άγαλμα της Ελέυθερίας είχε κατακλειστεί από νεολαία με κοντομάνικά κι ένα παγωτό στο χέρι!!!Εκεί καταλάβαμε για άλλη μια φορά πόσο διαφορετικά βιώνουν την κλίμακα της θερμοκρασίας από μας.Όταν ζουν 3 με 4 μήνες τα χρόνο στους -20 κι άλλους τρεις στο μηδέν,το +12 φαντάζει καλοκαίρι!
Αλλά κι εμείς μπορεί κοντομάνικο να μην φορέσαμε,βγάλαμε όμως τα ισοθερμικά,βάλαμε μακό μπλουζάκι και το μπουφανάκι και μπορούσαμε να περπατήσουμε σαν άνθρωποι διότι τις προηγούμενες μέρες μοιάζαμε με τον ρόμποκοπ!Επίσης δεν αντισταθήκαμε στο παγωτάκι και πως θα μπορούσαμε άλλωστε.(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_4_28_35.jpeg)
Για σήμερα είχα σημειώσει να δούμε όσα δεν προλάβαμε την πρώτη μέρα.Ξεκινήσαμε από το μουσείο γενοκτονίας το οποίο είχε μεταφερθεί σε προσωρινό χώρο λόγω ανακαίνισης του μόνιμου.Είχε ενδιαφέρον υλικό,πολλές φωτογραφίες,ντοκουμέντα της ρωσικής κατοχής και του διωγμού χιλιάδων ανθρώπων στα βάθη της Σιβηρίας.Εικόνες από την καθημερινή τους επιβίωση σε σκληρές συνθήκες και την προσπάθεια που έκαναν να επαναπατριστούν μετά την ανεξαρτησία της Λετονίας.Επίσης παρακολουθήσαμε τρία ντοκυμαντέρ σχετικά με τα γεγονότα των ετών αυτών.Ενδιαφέρον μουσείο αλλά όχι συγκλονιστικό όπως το αντίστοιχο στο Βίλνιους.Φαντάζομαι το ανακαινισμένο θα είναι καλύτερο.
Έπειτα κατευθυνθήκαμε προς τον καθεδρικό ναό.Και καθώς ανοίγουμε την τεράστια βαριά πόρτα της εισόδου βρεθήκαμε σε ένα προθάλαμο που δε θύμιζε εκκλησία αλλά μουσείο ή θέατρο ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων.Κοιτάζουμε τριγύρω κι εμφανίζεται ένα κύριος απλώνει το χέρι και μας ζητάει 7ε το άτομο για την είσοδο στο εσωτερικό της εκκλησίας και νομίζω και στο καμπαναριό ή όπως το λένε.Μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι και δε ρώτησα λεπτομέρειες.Το θεωρώ απαράδεκτο να ζητάνε είσοδο σε εκκλησία.Ακόμη και στον Άγιο Πέτρο στο Βατικανό είναι δωρεάν όπως και θα έπρεπε καθώς είναι θρησκευτικός χώρος και δη χρηστιανικός και είναι προσβάσιμος από όλους πιστούς και μη.Και για να μη σας κουράζω κάτι αντίστοιχο συνέβη και στον Άγιο Πέτρο λίγο πιο κάτω ,όπου επίσης αρνήθηκα να πληρώσω για να μπω.Καλώς ή κακώς έχω συγκεκριμένες απόψεις σε κάποια θέματα και δεν είναι ζήτημα τσιγκουνιάς κάθε άλλο.Στο μουσείο ξέρω ότι θα πληρώσω,στην πινακοθήκη κλπ αλλά όχι σε εκκλησία.
Δε χαλάμε τη διαθεσή μας άλλωστε είχαμε δει τόσες εκκλησίες σ’αυτό το ταξίδι που είχαμε κορεστεί πια!Έτσι συνεχίσαμε στο κέντρο της ηλιόλουστης Ρήγας,χαζέψαμε βιτρίνες,σουβενίρ,συγκίναμε τιμές,ηπιαμε καφεδάκι με τον ήλιο αντάμα,τσιμπίσαμε κι επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο για λίγη ξεκούραση.
-
Το απόγευμα είχαμε αποφασίσει να εξερευνήσουμε με πόδια και λεωφορεία την υπόλοιπη Ρίγα μιας και το κέντρο το είχαμε γυρίσει περί τις 10 φορες.Οπότε κατά τις 4μιση είμασταν πάλι στους δρόμους.Εδώ να γράψω ότι ο χρόνος περνά αργά στις Βαλτικές κι αισθάνεσαι ότι κάνεις και βλέπεις πολλά γρήγορα.Αυτό συμβαίνει γα δύο λόγους,αφενός γιατί οι πόλεις είναι μικρές και το κέντρο ακόμη μικρότερο και η μέρα μεγάλη τουλάχιστον αυτή την εποχή του χρονου.Το καλοκαίρι όπως γνωρίζετε είναι ακόμη μεγαλύτερη αλλά και τον Απρίλη νυχτώνει σχεδόν στις 9 ή 8μιση αν έχει συννεφιά.
Οπότε κάπως έτσι κι επειδή είχαμε άλλη μια μέρα αποφασίσαμε να πάρουμε πληροφορίες για κοντινούς προορισμούς.Είχα διαβάσει για Jurmala και Sigulda,η κοπέλα στις πληροφορίες μας απέτρεψε από την πρώτη και μας πρότεινε τη δεύτερη.Και δε βγήκαμε καθόλου ζημειωμένοι!
Για την ώρα βρισκόμαστε στην σκεπαστή αγορά κοντά στο σταθμό όπου οι ντόπιοι κάνουνε τα ψώνια τους.Έντονη μυρωδιά ψαρίλας,άλλωστε τα τεράστια κεφάλια ψαριών πως θα μύριζαν?Κόσμος,πάγκοι,λογής-λογής προιόντα,όμορφη αγορά.Συνεχίζουμε παράλληλα με τον ποταμό για κάποιο διάστημα και μετά χωνόμαστε στα στενά.Εκεί αντιλαμβανόμαστε πια ξεκάθαρα ότι οι Λετονοί δεν είναι τόσο πλούσιοι όσο θα πίστευε κανείς βλέποντας τις τιμές των προιόντων,ούτε η υπόλοιπη πόλη είναι τόσο περιποιημένη όσο το κέντρο της.Πάντως σκέφτομαι ότι η Αθήνα πρέπει να αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία.Σε όσες πρωτεύουσες έχω επισκεφτεί το κέντρο είναι πάντα το ωραιότερο κομμάτι της πόλης κι ας είναι οι γειτονιές πιο φτωχικές κι άσχημες.Στην Αθήνα το κέντρο είναι για κλάμματα αλλά το παρήγορο είναι ότι υπάρχουν ορισμένες όμορφιες γειτονιές.Που να τις βρει όμως ο τουρίστας που έρχεται 1-2 μέρες?
Κι αφού λοιπόν χαθήκαμε σε δρόμους και δρομάκια κανένα τρίωρο ,χωρίς να έχουμε βρει κάτι εντυπωσιακό πέρα από μια όμορφη εκκλησία,κατεβήκαμε πάλι παραποτάμια με σκοπό να περπατήσουμε ως το μεγαλύτερο Lido της Βαλτικής το οποίο ο χάρτης έγραφε ότι απείχε 10 λεπτά από το κέντρο με το λεωφορείο.Άλλη μια παρανόηση από μέρους μας γιατί βλέποντας τον χάρτη από το σημείο που βρισκόμασταν νομίζαμε ότι είμασταν κοντά.Κι αρχίσαμε να περπατάμε στην αρχή χαλαρά,μετά πιο γρήγορα,βγήκαμε έξω σχεδόν από την πόλη,ερημιά σε κάποια σημεία,λεωφορείο δε βλέπαμε,να γυρίσουμε ούτε συζήτηση,είμασταν πάρα πολύ μακριά πια!Ώσπου κάποτε εξουθενωμένοι από το περπάτημα το είδαμε να ξεπροβάλει σε μια στροφή στο πουθενά.Αν με ρωτάτε αν άξιζε η ταλαιπωρία,σας απαντώ όχι σε καμία περίπτωση!!!Το καλοκαίρι φαντάζομαι θα είναι όμορφα έξω,έχει και πολλές δραστηριότητες για παιδιά.Μέσα είχε τρεις ορόφους,ο ένας με ζωντανή μουσική,κι ενώ νομίζαμε ότι εδώ θα υπάρχει μεγαλύτερη ποικιλία απογοητευτήκαμε καθώς σε αυτό που είναι στο κέντρο της Ρίγας έχει ομορφότερο περιβάλλον και καλύτερο φαγητό.Κουρασμένοι καθώς είμασταν φάγαμε γρήγορα και φύγαμε ευτυχώς με λεωφορείο ακριβώς απ’έξω.Αύριο θα εκτυλισσόταν η τελευταία μας περιπέτεια επί Λετονικού εδάφους…
-
Και ναι άλλη μια υπέροχη ηλιόλουστη μέρα ξημέρωσε!Ο ύπνος ευεργετικός το καλούτσικο πρωινό μας έδωσε δυνάμεις και να’μαστε στο δρόμο προς Sigulda.Η διαδρομή περίπου μία ωρίτσα και χωρίς να το καταλάβουμε βρισκόμαστε στο σταθμό.Οκ και τι κάνουμε τώρα εδώ?Είχα διαβάσει για όμορφες διαδρομές κάστρα κλπ αλλά πως πάνε σε όλα αυτά?Ψάχνουμε για γραφείο τουριστών αλλά αόματοι καθώς είμαστε δεν είδαμε ότι ήταν δίπλα μας στο σταθμό,προχωρήσαμε προς το χωριό στο οποίο επικρατούσε φοβερή ησυχία ψάχνοντας για πινακίδες και γραφείο.Κι αφού άκρη δε βγάζαμε και περιπλανιόμασταν ασκόπως ξαναγυρίζουμε στο σταθμό μήπως κάποιος μας δώσει κάποια πληροφορία και να το γραφείο με την ευγενέστατη,όπως παντού άλλωστε,υπάλληλο.Μας εφοδίασε με χάρτες,οδηγίες,πληροφορίες αποστάσεων κι έτσι είχαμε ένα μπούσουλα πια να ξεκινήσουμε.
Πρώτη στάση το κάστρο της Sigulda,με ένα μικρό αντίτιμο μπαίνεις και βλέπεις τα ερείπια και τη θέα.(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_4_37_54.jpeg)
Αν χρειαστείτε τουαλέτα εδώ θα βρείτε μία πολύ ωραία και πεντακάθαρη,σας συνιστώ να πάτε γιατί από δω και πέρα μόνο στη φύση!
Δεύτερη στάση στο τελεφερίκ(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_4_55_26.jpeg) με το οποίο κάναμε μία μικρή αλλά όμορφη διαδρομή πάνω από το εθνικό πάρκο και τον γεμάτο λάσπη ποταμό.(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_4_41_44.jpeg)
Απέναντι είναι τα ερείπια ένος άλλου κάστρου κι από κει ξεκινά ένα κατηφορικό φιδωτό πλακόστρωτο μονοπάτι,το serpantin.Εκεί ευτυχώς είδαμε ζωή στο πάρκο και συγκεκριμένα ένα ζευγαράκι που χάζευε τη θέα γιατί είχε αρχίσει να συννεφιάζει επικίνδυνα και νομίζαμε ότι είμαστε μόνοι στην ερημιά!Κατεβαίνοντας λοιπόν το μονοπάτι-σερμπαντίνα βρεθήκαμε στην καρδιά του εθνικού πάρκου.Το χιόνι αρκετό αλλά τα μονοπάτια στο μεγαλύτερο μέρος τους καθαρά οπότε δεν υπήρχε δυσκολία.(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_4_44_47.jpeg)
Τρίτη στάση μετά από αρκετό,ευχάριστο περπάτημα οι σπηλιές.Η μεγαλύτερη είναι η goodman's όπου υπάρχει ένα σχετικό βάθος και ύψος αλλά το περίεργο είναι ότι στις πλευρές της υπάρχουν χαραγμένα διάφορα σύμβολα,λέξεις,σχήματα?Δεν μπορώ να τα προσδιορίσω και από ότι διάβασα δεν έχουν αποφανθεί ακόμη για την προέλευση και τη σημασία τους.(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_5_00_40.jpeg)
Συνεχίζουμε αφήνοντας πίσω μας παγωμένς λιμνούλες,γεφυράκια κλπ με σκοπό να άνουμε ακόμη 5 χλμ και να φτάσουμε στο κάστρο της Touraida.Η διαδρομή πολύ όμορφη,ευτυχώς είδαμε εκεί άλλους τρεις να περπατάνε γιατί κατά τ’άλλα ερημιά οπότε πήραμε θάρρος και λέμε θα φτάσουμε και θα επιστρέψουμε από κει με λεωφορείο.Έλα όμως που ο καιρός χειροτεύρευε συνεχώς,φαινόταν πια ξεκάθαρα πως θα ρίξει καντάρια,ο αέρας όλο και δυνάμωνε ώσπου έπρεπε να καταβάλεις προσπάθεια να περπατήσεις.Είχαμε κάνει ήδη τη μισή διαδρομή και προβληματιστήκαμε έντονα για το αν έπρεπε να συνεχίσουμε ή να προχωρήσουμε.Ομπρέλα δεν είχαμε γιατί φύγαμε με ήλιο από τη Ρήγα οπότε αν ξέσπαγε η μπόρα θα γινόμασταν παπιά μέσα στα χιόνια.Το κάστρο εντωμεταξύ φαινόταν ολοκάθαρα,πανέμορφο και ήθελα να φτάσω ως εκεί αλλά δυστυχώς η φωνή της λογικής που δεν είναι η δική μου βέβαια αλλά του συζύγου επικράτησε κα πήραμε το δρόμο της επιστροφής.
Όπου η επιστροφή δεν έγινε με τον τρόπο που φτάσαμε,όχι εδώ επικράτησε η δική μου φωνή ευτυχώς και θα κάναμε την ανάβαση με τα πόδια.Φτάσαμε εύκολα ως τον ποταμό όπου και κάναμε στάση για ξεκούραση και φωτογραφίες.(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_4_57_30.jpeg)
Εντωμεταξύ η μπόρα σα να μας προσπερνούσε κι εγώ να μουρμουράω ότι τσάμπα αφήσαμε το στόχο αλλά πια είχαμε φτάσει στο σημείο της ανάβασης οπότε δεν υπήρχε γυρισμός.Εκεί στον ποταμό λοιπόν αφήσαμε στ’αριστερά μας τον αυτοκινητόδρομο κι αρχίσαμε να ανεβαίνουμε ένα ξύλινο μονοπάτι.Δίπλα μας να ακούμε νερά που τρέχανε αλλά δεν τα βλέπαμε γιατί ήταν κάτω από τον πάγο.Κάθε τόσο σταματούσαμε γιατί το μονοπάτι γινόταν όλο και πιο ανηφορικό και κουραστικό αλλά η φύση σε αποζημίωνε πλήρως.(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_4_50_22.jpeg)
Τρεχούμενα νερά,ψηλά δέντρα,χιόνι,ήχοι της φύσης…μεγαλείο!!!Αχ,μου έμεινε απωθημένο εκείνο το κάστρο άφήστε που δεν ήθελα να φύγω από κείνο το υπέροχο μέρος!
Όμως όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν,έτσι κι εμείς μετά από περίπου 5 υπέροχες ώρες στο εθνικό πάρκο της Sigulda επιστρέψαμε στο σταθμό για την επιστροφή μας στη Ρίγα.Τελικά η μπόρα όντως μας προσπέρασε με κάτι ψιλές ψιχάλες και όταν φτάσαμε στη Ρίγα ο ουρανός ήταν και πάλι πεντακάθαρος.
Ο κόσμος έκανε την απογευματινή του βόλτα κι εμείς τραβήξαμε προς την εθνική βιβλιοθήκη που είχαμε φωτογραφίσει πολλάκις αλλά δεν είχαμε δει από κοντά.Διασχίσαμε μία από τις γέφυρες του ποταμού από όπου είδαμε τα τεράστια κομμάτια πάγου να κυλλάνε γρήγορα πια,να χτυπάνε στις άκρες και να σπάνε και σιγά σιγά να λιώνουν.Φτάνοντας στην Βιβλιοθήκη είδαμε πως ήταν κλειστή και απ’έξω γινόντουσαν εργασίες.Πολύ επιβλητικό κτίριο η αλήθεια είναι,θα ήθελα να το δω και εσωτερικά.Βρισκόμασταν στην άλλη μεριά της Ρίγας οπότε καναμε κι εκεί μια σύντομη βόλτα έτσι για να αποκτήσουμε σφαιρική άποψη της πόλης.Το ωραιότερο σημείο της διαδρομής ήταν και πάλι πάνω στη γέφυρα όπου είχαμε τη δυνατότητα τα χαζέψουμε τη Ρίγα από απόσταση και να τη φωτογραφίσουμε καθώς καθρεπτιζόταν στα νερά του Daugava.(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_4_20_08.jpeg)
Κάπου εκεί ξεκινά και η μελαγχολία της επικείμενης επιστροφής,που γίνεται πιο γλυκιά όταν σε περιμένουν πίσω όμορφες λατρεμένες φατσούλες!Καθίσαμε λοιπόν σε ένα παγκάκι δίπλα στον ποταμό κι απολαύσαμε το ηλιοβασίλεμα σα ρομαντικά περιστεράκια,(http://www.travelchat.gr/forum/gallery/5/4573_27_04_13_4_23_22.jpeg)
μετά κάναμε την τελευταία μας βραδινή βόλτα στα πολύβουα σοκάκια,
φάγαμε υπέροχα όπως σε όλο το ταξίδι και κατά τις 11 επιστροφή για τακτοποίηση μπαγκαζίων και ύπνο.
Την επομένη το αεροπλάνο έφευγε στις 2μιση οπότε είχαμε αρκετό χρόνο να απολαύσουμε το πρωινό μας,να κάνουμε τα τελευταία μας ψώνια και να αποχαιρετίσουμε την όμορφη Ρίγα αλλά και ολόκληρη τη Βαλτική!
Αυτό το ταξίδι μου άφησε πολύ γλυκιά γεύση,ήταν καλύτερο από ότι περίμενα και ειλικρινά υπερείχε των προσδοκιών μου.Επέστρεψα ξεκούραστη,ενθουσιασμένη με αίσθημα πληρότητας και ικανοποίησης!
Και κλείνω με τα οικονομικά στοιχεία για όποιον ενδιαφέρεται,700ε το σύνολο για 2 άτομα το οποίο περιλαμβάνει αεροπορικά εισιτήρια,ξενοδοχεία για 6 διανυκτερεύσεις,3 λεωφορεία(τα δυο βραδυνά).Όσοι το σκέφτεστε πραγματοποιήστε το,αξίζει!!!
-
Το καλοκαιρι του 2019 επισκεφτηκα 2 Βαλτικες (Λιθουανια - Λετονια) και στο προγραμμα εχει ηδη δρομολογηθει το Εσθονια - Φινλανδια για οταν φτιαξουν τα πραγματα... οποτε καποια στιγμη πρεπει να μιλησουμε!!