TravelChat - Ταξιδιωτικό Forum
Ταξιδιωτικές Ιστορίες Μελών => Ιστορίες από ταξίδια στο Εξωτερικό => Αφρική => Μήνυμα ξεκίνησε από: evi στις Απρίλιος 25, 2011, 01:09:29 πμ
-
Μπορεί να αναρωτηθείτε γιατί ανοίγω νέο θέμα και δεν γράφω στο ήδη υπάρχον για το Κέιπ Τάουν. Πολύ απλά η ιστορία μου πλέον δεν αφορά τα αξιοθέατα της πόλης και της περιοχής: τα όμορφα ζώα, τα υπέροχα κρασιά που είναι φημισμένα σε όλο τον κόσμο, τα περίεργα για εμάς φαγητά, την θέα του βουνού και τα μνημεία. Η ιστορία αυτή που ξεκινάω τώρα αφορά ένα θέμα που οι περισσότεροι Ελληνες τουλάχιστον δεν γνωρίζουν.
Υπάρχουν πολλοί λόγοι που ταξιδεύουμε και που μας αρέσουν τα ταξίδια. Και ο καθένας μας έχει και τις μικρές ή μεγάλες του αδυναμίες: την αρχιτεκτονική, την φωτογραφία, τις καταδύσεις, την ορειβασία κλπ. Σίγουρα όλοι γεμίζουμε μπαταρίες με τα ταξίδια μας για να μπορέσουμε να αντέξουμε την ρουτίνα και την πραγματικότητά μας. Ένας από τους βασικότερους όμως λόγους που ταξιδεύουμε είναι για να μαθαίνουμε πράγματα, να αποκτάμε γνώσεις. Ανάμεσα σε αυτές τις γώσεις είναι και η ιστορία του τόπου, όχι αυτή που μαθαίνουμε από τα βιβλία ή που ακούμε από την τηλεόραση, όχι αυτή που μας λένε και δεν μας ενδιαφέρει παραπέρα γιατί πολύ απλά δεν μας αγγίζει. Είναι η ιστορία που ζούμε και βλέπουμε από τους ίδιους τους κατοίκους.
Όλοι μας λίγο πολύ γνωρίζουμε την ιστορία του απαρτχάιντ της Νοτίου Αφρικής. Στα αγγλικά Apartheid. Με άλλα λόγια να ζεις apart, χώρια! Η πολιτική του φυλετικού διαχωρισμού που κυριάρχησε από το 1948 έως και την απελευθέρωση του Νέλσον Μαντέλα από τις φυλακές. Δεν σας κάνω μάθημα ιστορίας, άλλωστε όποιος θέλει και όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να τα ψάξει και να τα βρει. Αυτό που θέλω εγώ να γράψω εδώ είναι ότι οι συνθήκες εξαθλίωσης του έγχρωμου πληθυσμού της Νοτίου Αφρικής - ο οποίος είναι άλλωστε και ο αυθεντικός πληθυσμός αυτής της ηπείρου και χώρας και όχι οι κατακτητές Ευρωπαίοι-ζουν ακόμα σε άθλιες συνθήκες 20 ολόκληρα χρόνια μετά την "υποτιθέμενη" κατάργηση του απαρτχάιντ.
Δεν με ενδιαφέρει να μιλήσω πολιτικά, αλλά ένα ταξίδι δεν είναι μόνο τα σαφάρι και οι οινοποσίες. Καλωσήρθατε λοιπόν στο άλλο Κέιπ Τάουν!!Και όποιος αντέξει ακολουθεί! Σε όποιον πέσει βαρύ, δόξα το Θεό, υπάρχουν τόσα άλλα θέματα να περιπλανηθεί.
-
Υπάρχουν κάποια γραφεία που κάνουν οργανωμένες εκδρομές στις παραγκουπόλεις. Λέγονται township tours Φυσικά δεν πας μόνος σου χωρίς την συνοδεία ντόπιου έγχρωμου. Τώρα θα μου πείτε ότι είναι λίγο ειρωνικό και τραγικό συνάμα να πηγαίνουν οι χορτάτοι τουρίστες με τις μηχανές και να φωτογραφίζουν την φτώχεια και την εξαθλίωση του κοσμάκη. Υπάρχει όμως και ο αντίλογος που τον υποστηρίζουν οι ίδιοι οι φτωχοί έγχρωμοι. Άμα δεν πάνε οι λευκοι εκεί, έστω κάποιοι λευκοί- πώς αλλιώς ο υπόλοιπος κόσμος θα μάθει για αυτήν την αθλιότητα;Όλοι όσοι συνάντησα σήμερα με παρακάλεσαν να γράψω και να πω αυτό που είδα.
-
To Apartheid ξεκίνησε ανεπίσημα από τις αρχές του 1900 όταν αξαπλώθηκε πανώλη στο Κέιπ Τάουν ( την είχαν φέρει τα καράβια από πού αλλού ;; Από την ευρώπη,) οι τότε αρχές φυσικά κατηγόρησαν τους μαύρος εργάτες του λιμανιού ότι αυτοί έφταιγαν για την ασθένεια και άρχισε η απομόνωσή τους. Τα σκληρά χρόνια μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο ( μια χαρά πολέμησαν και σκοτώθηκαν οι μαύροι στον πόλεμο βέβαια) ξεκίνησε επισήμως η εξαθλίωση. Απομόνωσαν τους μαύρους σε αυτούς τους υποτθέμενους οικισμούς χωρίς ηλεκτρικό, νερό κλπ. Ζούμε στο 2011 και αυτοί οι οικισμοί υπάρχουν ακόμα. Οι συνθήκες έχουν κάπως καλυτερεύσει με την έννοια ότι υπάχρουν υποτιπώδη σχολεία και παίρνουν λαθραία ρεύμα από τα φανάρια!!!
-
Το να πω χίλια μπράβο είναι λίγο!!! :good: :good: :good:
-
Σπύρο, ευχαριστώ!!!Είναι σπουδαίο να ξέρω ότι έστω και ένας άνθρωπος ενδιαφέρεται να μάθει για αυτήν την κατάσταση. Πολύ πριν πάω στην ΄Νότια Αφρική είχα διαβάσει τα βιβλία του Κούτσι ( καταπληκτικός συγγραφέας με νόμπελ και booker prise κλπ) ο οποίος είναι Νοτιοαφρικάνος και έγραφε για αυτές τις καταστάσεις. είχα δει ταινίες όπως το Goodbye bafana , το συνιστώ σε όλους. Αλλά δεν ήξερα ότι αυτό το χάλι υπάρχει ακόμα. Φυσικά ήξερα για πολλές αφρικανικές χώρες ( και όχι μόνο) και για την φτωχεια κλπ. Απλά στην Νότια Αφρική υποτίθεται ότι δεν υπάρχει πλέον. Φυσικά μπορούν να κυκλοφορούν στα ίδια μέρη με τους λευκούς ( πώς αλλιώς θα τους εκμεταλλεύονταν τώρα;;;), να κολυμπάνε στς ίδιες παραλίες, να κάθονται στα ίδια παγκακια στα παρκα. Αλλά η εξθλίωση και ο διαχωρισμός παραμένει. Στα ξενοδοχεία οι λευκοί έχουν τις υπεύθυνες θέσεις και οι μαύροι - εγχρωμοι τις χειρωνακτικές χαμαλοδουλειές!!Υποτίθεται ότι είναι μια πλούσια αφρικανική χώρα με πολυτελείας θέρετρα που έρχονται οι πλούσιοι να κάνουν διακοπές , να δούνε ζώα και να δοκιμάσουνε κρασιά. Η αλήθεια είναι άλλη. ( για όποιον θέλει να την δει). Τους υποσχέθηκα ότι θα την προβάλω έστω και ένας να τα διαβάζει αυτά που λέω μου αρκεί.
-
Πραγματικα ηξερα τι συμβαινει εκει αλλα πιστευα πως τα τελευταια χρονια εχει αλλαξει η μοιρα αυτων των ανθρωπων. Τελικα δεν ''γνωριζα'' αλλα εμαθα σημερα.
:thank: Ευη. :good:
-
Εύη συγχαρητήρια για το καινούργιο θέμα που άνοιξες.
Είναι συγκλονιστικό :chok:
-
Χαίρομαι που το μοιράζομαι μαζί σας. Είναι καλό να μαθαίνουμε τι συμβαίνει γύρω μας. Θα μου πεις τώρα πώς μπορούμε να βοηθήσουμε; Και μόνο που γνωρίζουμε όμως μια κατάσταση είναι η αρχή. έχω να προσθέσω αρκετές φωτογραφίες και περιγραφές ακόμα σε αυτό το θέμα. Από Αθήνα πλέον.
-
Πωπω πραγματικες "εικονες" ενος ξεχωριστου ταξιδιου!!! Μπραβο και ευχαριστουμε!!!
-
Δυστυχώς δεν πρόκειται να αλλάξουν σύντομα αυτά. Πολλές γεννήσεις, λίγες δουλειές. Ενδοαφρικανικός ρατσισμός (oι καταπιεσμένοι μαύροι Νοτιοαφρικάνοι κυνηγούν τους Νιγηριανούς και άλλους που έρχονται για δουλειά στη Νότια Αφρική). Στην επαρχία πάντως τα πράγματα είναι λίγο καλύτερα - για όσους μπορούν να μείνουν εκεί.
-
Συμφωνώ ότι η κατάσταση δεν θα άλλαξει εύκολα δυστυχώς. Αυτά που με συγκλόνισαν εμένα είναι 1. η κατάσταση στην συγκεκριμένη χώρα που υποθετικά έχουν φτιάξει τα πράγματα από το τέλος του απαρτχάιντ, 2. τυπικά δεν υπάρχει απαρτχάιντ με την έννοια ότι δεν χρειάζονται πλέον πάσο για να ταξιδέψουν και μπορούν να μπαίνουν στα λεωφορεία μαζί με τους λευκούς, πρακτικά οι συνθήκες της ζωής τους ελάχιστα έχουν καλυτερέψει, 3. είναι η πατρίδα τους και όχι η πατρίδα των λευκών ( είτε αυτοί είναι Ολλανδοί είτε Άγγλοι κλπ) , αυτό σε εξοργίζει, 4. είναι εντελώς διαφορετικά να ξέρεις γενικά και αόριστα ότι στην ΑΦρική πεινάνε και εντελώς διαφορετικά να το βλέπεις από κοντά, 5. και τελευταίο με ενοχλεί και ας ακούγεται ίσως υποκριτικό ότι όλοι εμείς ( εννοώ τους δυτικούς λέυκούς γενικά ) πάμε σε αυτά τα μέρη , και συζητάμε μετά μόνο για τα όμορφα τοπία, τα καλά κρασιά κλπ. Ξέρω φίλο που έχει πάει πολλές φορές στην συγκεκριμένη χώρα και σε πολλές άλλες αφρικανικές και δεν έχει δει αυτήν την κατάσταση ηθελημένα για να μην μαυρίσει τις διακοπές του. Θα μου πεις και εσύ που την είδες τι κέρδισες; ή πού τους βοηθάς; Απλά πιστεύω ότι αν δεν ξέρεις κάτι δεν μπορείς και να το αντιμετωπίσεις και να το σκεφτείς και ίσως με ένα μικρό λιθαράκι να κάνεις κάτι. Πάντα η γνώμη μου.
-
Σε καταλαβαίνω κι εσένα, καταλαβαίνω όμως και τον φίλο σου που επέλεξε να μην δει τέτοιες εικόνες. Αν μπούμε σε αυτήν την λογική δεν υπάρχει τέλος. Γιατί π.χ. να αφιερώσουμε μια μέρα στους φτωχούς καταυλισμούς και να μην αφιερώσουμε περισσότερες; Γιατί να δώσουμε όσα λεφτά δώσουμε για τις διακοπές μας και να μην πάμε τις μισές μέρες διακοπές για να βοηθήσουμε με τα υπόλοιπα χρήματα όσους μπορούμε; Μήπως και στην πατρίδα μας δεν υπάρχουν εξίσου τραγικες εικόνες, αν και σε πολύ μικρότερη έκταση; Π.χ. έχουμε ενδιαφερθεί άμεσα και ενεργά για τα τεράστια προβλήματα των ατόμων με ειδικές ανάγκες ή με σπάνιες παθήσεις στη χώρα μας, που στο κάτω-κάτω ζουν δίπλα μας; Ή για την εξαθλίωση των ναρκομανών στα γνωστά στέκια της ηρωΐνης;
Και τα πράγματα μπλέκουν ακόμα περισσότερο αν ασχοληθούμε με το κατά πόσον η βοήθεια που προσφέρουν όσοι προσφέρουν, φτάνει τελικά στον προορισμό της. Ή με το αν η εθελοντική εργασία κάποιων καλοπροαίρετων Ευρωπαίων βοηθά τους ντόπιους πληθυσμούς ή έχει συχνά ως αποτέλεσμα να πλουτίζουν κάποιοι επιχειρηματίες και να στερούνται οι ντόπιοι κάποιες θέσεις εργασίας... δύσκολα ερωτήματα.
-
Δίκιο έχεις. Έχουμε πιάσει συζήτηση με πολλές παραμέτρους και πολλά ερωτήματα. Για αυτό άνοιξα και αυτό το θέμα, μου αρέσει να το συζητάω, πιστεύω ακράδαντα ότι με την συζήτηση και με την ανταλλαγή ιδεών γενικά κάτι κερδίζουμε. Με την αδιαφορία σίγουρα δεν κερδίζουμε κάτι, όχι μόνο στο συγκεκριμένο θέμα, γενικά στα πάντα. Με το να αποφεύγουμε να δούμε τα προβλήματα αυτά δεν εξαφανίζονται.
Σχετικά με τον εθελοντισμό, προτιμώ να βοηθώ αν μπορώ πάντα και στα μέτρα των δυνατοτήτων μου και ας πηγαίνει ένα μέρος των χρημάτων ή του κόπου μου σε κάποιους καλοθελητές παρά να μην βοηθάω καθόλου. Ίσως επειδή έτσι νιώθω εγώ καλύτερα. Σου είπα δεν ξέρω κατά πόσον ακούγονται όλα αυτά λίγο υποκριτικά εκ μέρους μου γιατί και εγώ η τυχερή Ευρωπαία είμαι. Πάντως θα με ενδιέφερε να πάρω μέρος σε προγράμματα εθελοντισμού σχετικά με τις λεγόμενες τριτοκοσμικές χώρες. Έστω και σαν εμπειρία.
-
Τα ερωτήματα τα σχετικά με τον εθελοντισμό δεν τα έθεσα τυχαία. Τις τελευταίες μέρες διάβασα δύο σχετικά άρθρα:
http://campusprogress.org/articles/when_americans_volunteer_abroad_who_really_benefits/
http://www.telegraph.co.uk/travel/hubs/gapyear/8107555/Volunteer-holidays-do-more-harm-than-good.html
-
Πήρα αυτό το κομμάτι από το πρώτο άρθρο που έβαλες:
And for those who are in institutions, making their care the object of a foreigner’s vacation, no matter how well intentioned, can feel downright offensive.
“In the West, the idea of allowing foreign tourists to come visit institutions where vulnerable children live, and to combine this with a trip to say, the Grand Canyon, well this would seem outrageous,” Norman says. “But for some reason this seems perfectly normal … in Africa.”
Αυτήν την αισθηση είχα και εγώ για να μην προσβάλω και μάλιστα σκεφτόμουν: πώς διάολο θα τα βγάλουμε όλα αυτά φωτογραφίες όπως βγάζουμε τις αναμνηστικές με το ακρωτήρι της καλής ελπίδας, τα ζωάκια κλπ. Αυτοί οι ίδιοι όμως μας είπαν να βγάλουμε όσες φωτογραφίες θέλουμε. Και όπως είπα και πριν μας ζήτησαν να κοινοποιήσουμε γενικά το όλο θέμα. Αυτό το φόρουμ είναι μόνο ενα από τα πολλά μέρη που θα δημοσιεύσω αυτήν την κατάσταση. Εκεί που ήπιαμε την μπύρα η κυρία που έχει το sheggen ( την δική τους πάμπ) μας είπε ότι εγώ αυτό το κάνω για να βγάλω λεφτά, διαφορετικά δεν θα το έκανα. ( να δέχεται δηλαδή τουρίστες και να τους κερνάει μπύρα ) Στο τέλος της μπυροκατάνυξης σου λένε να αφήσεις άμα θέλεις χρήματα κάτω στο πάτωμα. Μιλάμε για ποσά του ενός ευρώ που για εμάς είναι ψίχουλα αλλά για αυτούς είναι εισόδημα.
Οι μισοί από αυτούς μας δέχονταν γιατί έβγαζαν από εμάς ένα εισόδημα σαν την κυρία με την μπύρα. Κάποιοι άλλοι μας δέχονταν και μας εξηγούσαν την κατάσταση για να την διαδώσουμε παραέξω.
-
Στην μικρή γνωριμία μου με αυτόν τον διαφορετικό κόσμο, έμαθα για το ξενοδοχείο της Βίκυ. Η Βίκυ, άγχρωμη αφρικανή, ντόπια στην χώρα της έφτιαξε έναν ξενώνα - ξενοδοχείο μέσα στις παραγκουπόλεις. Πάει καλά όπως μας είπε. Ξεκίνησε με δύο δωμάτια και τα έκανε έξι. Είναι μια φοβερή εμπειρία να ζεις εκεί μέσα, να συναλάσσεσαι σε καθημερινό επίπεδο με τους ντόπιους. Το ξενοδοχείο της φίλης μου της Βίκυς, είναι 10 χλιόμετρα από την καρδιά της πόλης του Κέιπ Τάουν. Δεν είναι στο booking.com, δεν είναι σε άλλες γνωστές σελίδες ξενοδοχείων. Και όμως είναι ένας καλοφροντισμένος χώρος!
(http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/6/64/Townshipb%26b.jpg/450px-Townshipb%26b.jpg)
-
Μια χαρά είναι, καλύτερο από αρκετά που έχω μείνει (υπάρχει και στην Wikipedia: http://en.wikipedia.org/wiki/Slum_tourism) Το πρόβλημα όμως είναι, γιατί να το προτιμήσει κάποιος ξένος; Επειδή αν κατάλαβα καλά απευθύνεται και στους τουρίστες. Δύσκολα θα μείνει κάποιος ξένος εκεί, ακόμα κι αν θέλει να γνωρίσει καλύτερα τις φτωχογειτονιές. Κι αυτό επειδή θα φοβάται. Θα πρέπει οπωσδήποτε να έχει κάποιο ντόπιο γνωστό. Απ'όσο ξέρω οι εταιρίες που διοργανώνουν Slum Tours συνήθως δεν περιλαμβάνουν διανυκτέρευση στο πακέτο. Για ευνόητους λόγους...
-
Ευη εσεις μεινατε σε αυτο ή απλα το επισκεφτηκατε?
-
Εμείς μόνο το επισκεφτήκαμε. Γενικά πήγαμε σε αυτό το τουρ για τέσσερις ώρες περίπου. Είναι οργανωμένο και πας πάντα με ντόπιο μαύρο. Σε πάνε σε συγκεκριμένα σπίτια που είναι προσυμφωνημένο ότι τα επισκέπτεσαι.
Δεν ξέρω ειλικρινά αν εγώ θα έμενα σε αυτό το ξενοδοχείο ( συμφωνώ ότι είναι πολύ καλύτερο από πολλές πανσιόν που έχω μείνει κατά καιρούς στην Ελλαδα και στην Ευρώπη γενικά). Αν είχα δικό μου αυτοκίνητο να πηγαινοέρχομαι στα διάφορα μέρη μπορεί και να πήγαινα. Για την εμπειρία. Και για να λέω ότι ενίσχυσα κάποιον πραγματικά ντόπιο και όχι τις γνωστές αλυσίδες ξενοδοχείων. Χώρια το οικονομικό, δεν ρώτησα τιμές αλλά κόβω το κεφάλι μού ότι δεν θα κοστίζει όσο το Ramada ή το Portswood ( που μείναμε εμείς) :laugh:
Πολύ απλά, μου ζήτησε με πολύ ωραίο τρόπο να το διαφημίσω αν μπορώ ( όπως μου ζήτησαν όλοι τους να μιλήσω για αυτά που είδα) , το βάζω εδώ, πολύς κόσμος διαβάζει ( λίγοι γράφουν , πολλοί διαβάζουν όπως γίνεται σε όλα τα φόρουμ!! :laugh: )
-
Αναφερόμενη στο link από το wikipedia σχετικά με τον slum turism, στην εποχή μας το East End γενικά στο Λονδίνο θεωρείται από τις πιο trendy αλλά και ιστορικές περιοχές του Λονδίνου και όλος ο καλλιτεχνικός κόσμος συχνάζει πλέον εκεί. Πώς αλλάζουν οι εποχές , ε;
-
Ξέρω πολύ καλά ότι ελάχιστοι θα το βρείτε από εδώ αλλά επειδή επίσης ξέρω ότι δεν θα το βρείτε στα γνωστά μέρη που ψάχνει ο κάθε ένας, το επινθυμίζω και μόνο!