TravelChat - Ταξιδιωτικό Forum
Περί Ταξιδίων... => Ταξιδεύοντας στην Ελλάδα => Μήνυμα ξεκίνησε από: manelaki στις Ιούλιος 01, 2010, 02:25:18 πμ
-
Απολαύστε δροσιά και μπάνιο στην ορεινή Ελλάδα της λίμνης Τσιβλού, της ορεινής Μεσσηνίας, στην καλοκαιρινή μαγεία της Πίνδου με τη Δρακολίμνη στα 2.000 μέτρα υψόμετρο και τις «κολυμπήθρες» του Βοϊδομάτη στον Βίκο. Με τις πηγές του Αγγίτη, μονοπάτια της Μελίβοιας, το γύρο των Πρεσπών στους καταρράκτες των Τζουμέρκων και του Σκρα ώστε να δείτε το βουνό ως ένα απαράμιλλο κομμάτι καλοκαιρινής ιστορίας. Διαβάστε και εμπνευστείτε με 20 ορεινούς προορισμούς.
Καταρράκτες στο Πολυλίμνιο
Στο δήμο Βουφράδος, 32 χλμ. από την Καλαμάτα, βρίσκεται το φαράγγι του Πολυλιμνίου με τις λίμνες και τους καταρράκτες του. Περπατώντας ένα μικρό διαμορφωμένο μονοπάτι για 5 λεπτά και περνώντας μέσα από πυκνή βλάστηση και με τη βοήθεια γραφικών ξύλινων γεφυριών, θα βρεθείτε σε ένα κρυφό παράδεισο από μικρές λίμνες και καταρράκτες, περικυκλωμένους από ελαιώνες και αμπέλια. 15 λίμνες με διάφορα περίεργα ονόματα όπως Μαυρολίμνα, Κάδη, Καδούλα, του Τυχερού, του Ιταλού, του Πανάγου, της Σταθούλας, καλά κρυμμένες για πολλά χρόνια, μόλις πρόσφατα έγιναν γνωστές στο ευρύ κοινό, και άρχισαν να δέχονται τις επισκέψεις των φίλων της φύσης.
Το καλοκαίρι είναι πολλοί αυτοί που προτιμούν τα δροσερά νερά των λιμνών του Πολυλιμνίου για να κάνουν το μπάνιο τους, όπως για παράδειγμα στη λίμνη Καδούλα, η οποία πήρε το όνομά της από το σχήμα της που μοιάζει με καρδιά. Ο καταρράκτης προσφέρει μία μοναδική εμπειρία σε όποιον τον πλησιάσει, ενώ οι πιο τολμηροί επιδίδονται σε εντυπωσιακές βουτιές από τους γύρω βράχους, στα βαθιά νερά της λίμνης.
Τα μικρά φαράγγια, η πλούσια βλάστηση και οι πανέμορφοι καταρράκτες θα μετατρέψουν μια μέσης δυσκολίας πεζοπορία 3 χιλιομέτρων σε μια εμπειρία μοναδική και αξέχαστη. Τα νερά του φαραγγιού, που έρχονται από το Μεσοπόταμο, αφού περάσουν το γεφύρι του Τζάνε, στο Πεταλίδι, χύνονται στην αγκαλιά του Μεσσηνιακού Κόλπου. Εάν κανείς ακολουθήσει το φαράγγι προς τα κάτω, θα φτάσει στη σπηλιά με τις υπέροχες πεταλούδες.
Είναι πολύ εύκολο να βρει κανείς το Πολυλίμνιο, ακολουθώντας το δρόμο από Καλαμάτα προς Πύλο. Κοντά στο χωριό Καζάρμα υπάρχει το χωριό Χαραυγή, από όπου ξεκινάει το μονοπάτι προς το πολυλίμνιο (υπάρχει ταμπέλα που κατευθύνει προς Πολυλίμνιο στον κεντρικό δρόμο).
Πρέσπες...Ο γύρος της λίμνης
Παράλληλα με την εκδήλωση μπορείτε να κάνετε έναν γύρο της λίμνης από ένα τοπικό μονοπάτι μήκους 18 χλμ. Ξεκινώντας από το χωριό Πύλη προς το Βροντερό πάνω σε ασφαλτόδρομο, στα 500μ. αριστερά αρχίζει το μονοπάτι μέσα στο δάσος από οξιές. Κατευθύνεστε προς το ερειπωμένο χωριό Πυξός με 1ώρα δρόμο. Μετά από πορεία στα λιβάδια, θα φθάσετε στο χωριό Βροντερό. Κατηφορίζετε προς το ερειπωμένο χωριό Αγκαθωτό σε μισή ώρα και στρίβετε στα αριστερά, ακολουθώντας το παραλίμνιο μονοπάτι που θα σας βγάλει στα λιβάδια. Στη συνέχεια βρίσκεται το ερειπωμένο χωριό Δασερή σε 3 ώρες και μετά από πορεία μίας ώρας καταλήγετε στο χωριό Πύλη από όπου και ξεκινήσατε.
Λίμνη Τσιβλού: Βουτιές στο όνειρο…
Ξεκινώντας από την Ακράτα με προορισμό τη Ζαρούχλα, συναντάται τη λίμνη Τσιβλού. Το τοπίο της ορεινής Αχαΐας σαγηνεύει. Από την Εθνική Οδό Αθηνών – Πατρών, στρίβεται για την Ακράτα. Στην πλατεία, ακολουθείτε την πινακίδα που δείχνει τον δρόμο προς τη Ζαρούχλα.
Η διαδρομή είναι ευχάριστη. Ο δρόμος φαρδύς και ασφαλτοστρωμένος. Ανηφορίζετε προς το βουνό. Περνάτε από το πευκοδάσος. Εκεί, «αψίδες» και «θόλοι» δημιουργούνται πάνω από την άσφαλτο. Έπειτα από 11 χιλιόμετρα φτάνετε στο πρώτο χωριό, τον Πύργο. Τέσσερα χιλιόμετρα μετά, παίρνει σειρά η Βαλίμη. Τα πετρόκτιστα σπίτια της θα σας τραβήξουν αναπόφευκτα την προσοχή. Καθώς ανεβαίνετε, θαυμάστε τη μοναδική θέα του Κορινθιακού κόλπου. Περίπου 4 χλμ. μετά τη Βαλίμη, το τοπίο «μεταμορφώνεται» σε ορεινό. Βαθιές χαράδρες και δασοσκέπαστες πλαγιές εμφανίζονται μπροστά σας.
Ακολούθως, η πινακίδα σας προτρέπει να εισέλθετε στον χωματόδρομο που οδηγεί προς τα Καλάβρυτα και στη συνέχεια στο χιονοδρομικό κέντρο. Μετά την παράκαμψη, βλέπετε τα λιγοστά σπίτια του χωριού Τσιβλός. Τον χειμώνα, μοναδικός πιστός κάτοικος του χωριού είναι ένας βοσκός! Η βατή διαδρομή από την άσφαλτο διαρκεί 2,5 χλμ. Μόλις τα διανύσετε, η υπέροχη λίμνη Τσιβλού εκτείνεται μπροστά σας…
Το τοπίο είναι αξέχαστο. Το πυκνό πευκοδάσος, το οποίο ξεκινά από τις κορφές και φτάνει ως τα νερά της μικρής λίμνης, θα ταξιδέψει τη φαντασία σας. Στη σκιά των πεύκων συχνά θα βρείτε «κρυμμένο» κάποιον ψαρά, ο οποίος στάθηκε αδύνατο να αντισταθεί στην πρόκληση της πλούσια σε ψάρια λίμνης. Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, οι κατασκηνωτές και οι κολυμβητές, «μεταμφιέζονται» σε θαμώνες της λίμνης.
Καταρράκτες στην κοιλάδα της Στυγός
Τέσσερα χιλιόμετρα μετά τη διασταύρωση προς Τσιβλό και άλλα τόσα μετά το χωριό Αγρίδι, οι πινακίδες δείχνουν προς έναν ακόμη χωματόδρομο, που οδηγεί στα χωριά Περιστέρα και Σόλο. Πέτρινα σπίτια σκαρφαλωμένα στην απέναντι πλαγιά, πνιγμένα στο πράσινο, τραβούν επίμονα τα βλέμματα των επισκεπτών. Από εκεί, οι έχοντες ορειβατικές ικανότητες επιχειρούν την ανάβαση. Δύο ώρες πεζοπορίας είναι αρκετές για να προσεγγίσετε την κοιλάδα της Στυγός. Στους υπέροχους καταρράκτες της, το μπάνιο αποτελεί εμπειρία ζωής. Εξάλλου, στα Αρόανια όρη βρίσκεται η ομώνυμη πηγή, στο όνομα της οποίας οι Θεοί έπαιρναν τον μεγαλύτερο και φοβερότερο όρκο από την αρχαιότητα...
Πύλος:Από τη Βοϊδοκοιλιά στο Παλαιόκαστρο
Από τη Βοϊδοκοιλιά ξεκινάει μια πολύ ωραία διαδρομή μέτριας δυσκολίας, που χαρακτηρίζεται από την ποικιλότητα και τη μοναδικότητα του τοπίου. Αρχικά θα περπατήσετε κατά μήκος της αμμουδιάς προς τον λόφο του Παλαιόκαστρου και στο τέλος της παραλίας θα αρχίσετε την ανάβαση στο λόφο. Η τυπική βλάστηση των θινών σταματά και αρχίζει η μακία. Κάποια στιγμή θα συναντήσετε την σπηλιά του Νέστορα. Από εκεί θαυμάστε την υπέροχη θέα. μετά το σπήλαιο θα συνεχίσετε την ανάβαση. Αρχικά είναι κάπως δύσκολη και απότομη σε λαξευμένα βράχια.
Στη συνέχεια αν συνεχίσετε θα βρείτε τα τείχη του κάστρου, όπου μπορείτε να κάνετε και μια βόλτα στο εσωτερικό του. Η θέα από το Παλαιόκαστρο είναι μοναδική από κάθε πλευρά. Από βόρεια η Βοϊδοκοιλιά και πιο πίσω η παραλία του Ρωμανού. Ανατολικά το Διβάρι και η παραλία του. Από νότια το στενό της Συκιάς, η Σφακτηρία και το Ναυαρίνο. Δυτικά απλώνεται το Ιόνιο. Πάνω στο λόφο έχουμε τη ευκαιρία να δούμε διαφορετική βλάστηση από αυτήν του υγρότοπου. Στην άκρη του γκρεμού προς Διβάρι βλέπουμε τις γαλατσίδες -τυπικό φυτό- αυτού του τοπίου. Και τα πουλιά εδώ είναι διαφορετικά. Ο βραχοτσοπανάκος, πιστός λάτρης των αρχαιολογικών χώρων, κάνει συνεχώς γνωστή τη παρουσία του με δυνατές φωνές, ενώ ο γαλαζοκότσυφας ανεβοκατεβαίνει στους προμαχώνες. Υπάρχουν αρκετά είδη που φωλιάζουν στα απότομα βράχια, κυρίως στη Σφακτηρία και συχνάζουν κι εδώ.
Από το κάστρο μπορείτε να επιστρέψετε στη Βοϊδοκοιλιά κατευθείαν. Πρέπει να υπολογίσετε τουλάχιστον 1,5 ώρα μαζί με τις στάσεις. Μπορείτε όμως να κάνετε και κάτι άλλο. Να κατηφορίσετε στη νότια πλευρά προς το στενό της Συκιάς. Από εκεί η Σφακτηρία είναι μόλις 150μ. Συνεχίζοντας αριστερά θα φτάσετε στην παραλία του Διβαρίου και θα συναντήσετε το δρόμο που έρχεται από Γιάλοβα και την ενεπίγραφη πινακίδα που δείχνει προς Βοϊδοκοιλιά. Συνεχίζετε το μονοπάτι που πηγαίνει στη ρίζα του γκρεμού του Παλαιόκαστρου και στην όχθη της λιμνοθάλασσας. Σε είκοσι περίπου λεπτά θα είστε πίσω στη Βοϊδοκοιλιά έχοντας ολοκληρώσει τον κύκλο που είναι περίπου 3,5χλμ.
Ο καταρράκτης του Βελβεντού
Αν και βρίσκονται στη σκιά του θεοκατοίκητου Ολύμπου, τα Πιέρια Όρη καθώς ξαπλώνουν τη μακρόστενη συμπαγή κορμοστασιά τους πάνω στην επίπεδη γη της Μακεδονίας, καταφέρνουν να μαγνητίζουν το βλέμμα.
Δεν διαθέτουν πολλές κορφές που να ξεπερνούν τα 2000 μέτρα ύψος και δεν εντυπωσιάζουν με το έντονο ανάγλυφό τους. Παρόλα αυτά θεωρούνται από τα ομορφότερα ελληνικά βουνά, κυρίως λόγω της πλούσιας βλάστησης, αφού είναι από τα πιο δασωμένα βουνά της χώρας. Αξιοσημείωτο είναι ότι στα Πιέρια βρίσκεται το νοτιότερο σημείο εξάπλωσης της δασικής πεύκης στην Ευρώπη, ενώ δεν λείπουν και τα όμορφα ελατοδάση.
Στις βόρειες παρυφές των Πιερίων βρίσκεται ο Βελβεντός μια νοικοκυρεμένη κωμόπολη 3500 ανθρώπων. Εδώ διασώζονται αρκετά όμορφα Μακεδονίτικα αρχοντικά που διατηρούν τα γνωρίσματα της ιδιαίτερης "αρχιτεκτονικής σχολής" που καθιερώθηκε με το πέρασμα του χρόνου από τους εμπειρικούς χτιστάδες του 18ου και 19ου αιώνα. Γύρω από τον Βελβεντό καταλαγιάζουν σκαλωτά τα ύψη τους στις ακύμαντες όχθες της τεχνητής λίμνης Πολύφυτου, τα Πιέρια. Το ήπιο ορεινό τους ανάγλυφο σχηματίζει φυσικές αναβαθμίδες που οι ακούραστοι Βελβενδιώτες έχουν μετατρέψει σε εύφορες πεζούλες και όλος ο τόπος μοιάζει με επίγειο παράδεισο. Οι ντόπιοι οπωρώνες καρπίζουν τα φημισμένα μήλα, τα ροδάκινα και τ' αχλάδια της περιοχής και ο δραστήριος συνεταιρισμός τα προωθεί σε όλη την Ελλάδα.
Σε μικρή απόσταση από τον Βελβεντό σκορπά τα νερά του ο καταρράκτης στην περιοχή Σκεπασμένο. Η τοποθεσία προσεγγίζεται με καλό μονοπάτι και πορεία 20 λεπτών. Τον εντυπωσιακό καταρράκτη δεν τον βλέπεις! Ακούς το βουητό του, νοιώθεις την οργή του, μυρίζεις την υγράδα του. Όμως αυτός παραμένει κρυμμένος στην απόκρημνη χαράδρα. Θα πρέπει να σκαρφαλώσεις, να παραμερίσεις τα πυκνά φυλλώματα των δέντρων για να απολαύσεις ένα μόνο μέρος του. Το δύσβατο αυτό, πανέμορφο όμως κατά τα άλλα φαράγγι, στολισμένο με πολλούς σκαλωτούς καταρράκτες κρύβει στη σχισμάδα του θρύλους και παραμύθια με αερικά και νεράιδες που λούζονται τα βράδια στα διάφανα νερά του, αλλά και με μυθολογικές μούσες, τις Πιερίδες, γέννημα θρέμμα αυτού του βουνού. Η τοποθεσία κρυμμένη μέσα στα δέντρα μιας εξαιρετικά ποικιλόμορφης βλάστησης, αποτελεί μια από τις πιο όμορφες των Πιερίων.
Βοϊδομάτης: Το «βάπτισμα»
Για να φτάσετε παίρνετε το δρόμο από το Μεγάλο στο Μικρό Πάπιγκο. Περίπου στα μισά της διαδρομής, σταματήστε σε μια πετροκτισμένη πύλη. Αριστερά, μέσα στη ρεματιά, ακολουθείτε το μονοπάτι. Η κατάληξή του θα σας φέρει ενώπιος ενωπίω με τις θαυμαστές λιμνούλες – καλλιτεχνική δημιουργία των καταρρακτών – τις «κολυμπήθρες» ή οβίρες, όπως συνηθίζουν να τις αποκαλούν οι γνωρίζοντες ντόπιοι. Σύνηθες σπορ όσων επισκέπτονται τις «κολυμπήθρες» είναι η ανάβαση αντίθετα με τους καταρράκτες. Αυτό είναι εφικτό για όλους πλην του ιδιαίτερα υψηλού τελευταίου., Το μονοπάτι φθάνει ως την πρώτη «κολυμπήθρα». Προτού επιχειρήσετε να βουτήξετε, αξίζει να γνωρίζετε ότι τα συγκεκριμένα νερά, που αργότερα προστίθενται με άλλα για να συνθέσουν τον Βοϊδομάτη, θεωρούνται από τα πιο παγωμένα στην ευρωπαϊκή επικράτεια… Η πεζοπορική διαδρομή, που απαιτείται για να προσεγγίσει ο επισκέπτης τις πηγές του Βοϊδομάτη, μέσα στο φαράγγι του Βίκου είναι διάρκειας μιας ώρας και 30 λεπτών.
Καταρράκτης των Τζουμέρκων
Χωρίς καμία αμφιβολία ο ομορφότερος από αυτούς βρίσκεταιστο νομό Άρτας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα της Ηπείρου, κοντά στο χωριό Καταρράκτης. Ως εδώ οδηγούν ασφάλτινοι επαρχιακοί δρόμοι, τόσο από την πόλη της Άρτας (60 χλμ.), όσο και από αυτήν των Ιωαννίνων (65 χλμ.). Από την πλατεία του χωριού ένα ευδιάκριτο λιθόστρωτο μονοπάτι θα σας φέρει μετά από σύντομη ανάβαση 20 λεπτών στον κατάλληλα διαμορφωμένο εξώστη. Από εδώ μπορείτε να θαυμάσετε την εντυπωσιακή πτώση του νερού που ξεκινά την καθοδική του πορεία από τα 1400 υψόμετρο, και μετά από ελεύθερη πτώση 50 μέτρων χτυπά με ορμή στα βράχια. Αν ο χειμώνας έχει πολλά χιόνια, την άνοιξη ξεπηδά σε πολύ μικρή απόσταση ένας δεύτερος μικρότερος σε παροχή, αλλά σχεδόν ίδιος σε ύψος καταρράκτης. Το ομώνυμο χωριό διαθέτη μικρούς ορεινούς ξενώνες που προτιμούν οι ορειβάτες.
Οι καταρράκτες του Σκρα
Ο δασικός δρόμος από το Σκρά περνάει μέσα από δρυοδάση και στη συνέχεια κατηφορίζει με απότομη κλίση και καταλήγει σ' ένα μικρό ξέφωτο που θυμίζει κρατήρα ηφαιστείου.
Σχεδόν από παντού υψώνονται κατακόρυφες ορθοπλαγιές. Πλάι στο ξέφωτο κυλάει ένα ρέμα με διάφανα νερά. Περνάμε πάνω από μια γέφυρα με κορμούς. Οι κορμοί στηρίζονται σε βαριές σιδερένιες ράγες. Είναι ότι απέμεινε από την παλιά συμμαχική σιδηροδρομική γραμμή.
Πλατάνια, βλάστηση ζούγκλας, το μονοπάτι έχει σχεδόν εξαφανιστεί. Ήχος νερού ακούγεται όλο και εντονότερα μέχρι που εμφανίζεται ο καταρράκτης του Σκρά.
Μια μικρή σπηλιά σχηματίζεται στη ρίζα του βράχου ενώ λεπτοί σταλακτίτες κρέμονται απ' την οροφή, που δεν σταματά ούτε ένα λεπτό να δακρύζει με κρυστάλλινες σταγόνες. Λίγο πιο κάτω βρίσκεται μία φυσική μικρή λίμνη με διάφανο γαλαζοπράσινο χρώμα, χαμένη πίσω από ένα σχεδόν αδιαπέραστο φράγμα από φουντουκιές, κισσούς και κληματσίδες. Ένας δεύτερος μεγαλύτερος καταρράκτης ακολουθεί.
Η περιπλάνηση που σχεδόν μοιάζει με βεβήλωση, συνεχίζεται. Η κλίση του εδάφους ομαλοποιείται. Άφθονο γρασίδι και πλατάνια δημιουργούν ένα εκπληκτικό χώρο ανάμεσα στα ρέματα. Πιο κάτω όμως η φύση αγριεύει και πάλι. Το έδαφος γίνεται απόκρημνο, ένας δεύτερος καταρράκτης πέφτει με πάταγο πάνω από το ρέμα, που είμαστε υποχρεωμένοι να περάσουμε.
Βενέτικο: Υπαίθριο «υδρομασάζ»
Συγκαταλέγεται στην ελίτ των ομορφότερων ποταμών της ελληνικής επικράτειας. Πράσινα νερά και απαστράπτουσα φύση συνθέτουν το τοπίο που συναντά ο επισκέπτης του Βενέτικου ποταμού. Αξίζει να επισκεφθείτε τα Γρεβενά για να γνωρίσετε από κοντά τη μαγεία του Βενέτικου. Κάτω από το χωριό Σπήλαιο, το ποτάμι ρέει μέσα από το στενό και συνάμα βαθύ φαράγγι της Πορτίτσας.Εκεί, δημιουργείται ένα απίστευτα μαγευτικό τοπίο. Νερά και δένδρα γίνονται ένα. Η πανίδα δεν μένει «αμέτοχη» στην καλλιτεχνική δημιουργία. Δύο εκ των πιο σπάνιων ειδών πουλιών, ο μικρόσωμος αιγυπτιακός γύπας και ο μαύρος πελαργός «κατοικούν» στην περιοχή. Από το χωριό Σπήλαιο, ξεκινούν δύο χωματόδρομοι. Ο πρώτος καταλήγει στην είσοδο του φαραγγιού. Ο δεύτερος φτάνει μέχρι την έξοδο. Η είσοδος σηματοδοτείται από το πέτρινο μονότοξο γεφύρι της Πορτίτσας. Αυτό συνδέει τις δύο όχθες του ποταμού. Παλιοί νερόμυλοι, οι λεγόμενες «δριτσέλες», εμφανίζονται μπροστά σας στην έξοδο.
Σε εκείνο το σημείο της διαδρομής, το ποτάμι αφρίζει. Η ροή του νερού είναι στριφτή, ανάμεσα στους λείους βράχους. Κατ’ αυτόν το «μαγικό» τρόπο δημιουργούνται φυσικά «υδρομασάζ». Οι επισκέπτες δεν έχουν παρά να τα απολαύσουν… Παράλληλα, ο Βενέτικος κρίνεται ιδιαίτερα ελκυστικός και για ράφτινγκ. Για «ήσυχη» κατάβαση, με τις ελάχιστες στροφές, αρχίστε από τη γέφυρα του Σπανού και ολοκληρώστε την πορεία σας στη γέφυρα του Ελευθεροχωρίου. Για να το πράξετε απαιτείται χονδρικά 1,5 ώρα.Για τους λάτρεις της αδρεναλίνης, το πιο δύσκολο τεχνικό κομμάτι, με πληθώρα στροφών, αρχίζει ακριβώς με το τέλος του πρώτου. Έπειτα από 2 ώρες, στο χωριό Αγάπη, «ταυτίζεται» με τον ποταμό Αλιάκμονα…
Πήλιο: Χορευτό - Ανάληψη - Ελίτσα - Πουρί
Η διαδρομή αυτή είναι μια από τις πιο ωραίες παραθαλάσσιες πορείες στο Πήλιο. Από το βόρειο άκρο της παραλίας ξεκινά χτιστό μονοπάτι που οδηγεί σε ένα εγκαταλειμμένο αρχοντικό (το αρχοντικό του Πάντου).
Φτάνοντας στο αρχοντικό κάνουμε αριστερά, προς ένα μικρό σπίτι που υπάρχει εκεί, και συνεχίζουμε ευθεία πάνω σε πολύ καλό μονοπάτι. Κατά τόπους συναντάμε και στοιχεία καλντεριμιού. Το μονοπάτι περνά πάνω από απότομες αμμουδιές και η θέα είναι καταπληκτική.
Σε κάποια σημεία χρειάζεται προσοχή γιατί το μονοπάτι έχει στενέψει σημαντικά από τη βλάστηση, ενώ υπάρχει και μια μικρή καθίζηση.
Περνάμε από ένα προσκυνητάρι και συνεχίζοντας το μονοπάτι κατηφορίζει προς μια μικρή παραλία.
Η παραλία αυτή είναι αρκετά σκιερή, υπάρχει κοντά πηγή με τρεχούμενο νερό, καθώς και ένα εγκαταλειμμένο οίκημα: είναι επομένως αρκετά φιλόξενη για κατασκήνωση. Τον Αύγουστο μην περιμένετε ότι θα είσαστε μόνοι, υπάρχουν ήδη πολλοί που την έχουν μάθει...
Για να συνεχίσουμε βόρεια από την παραλία αυτή, πρέπει να περάσουμε στην επόμενη, ανεβαίνοντας τα βράχια που υπάρχουν στην ακτή.
Η ανάβαση είναι κάπως δύσκολη, ειδικά αν κουβαλάτε βαριά σακίδια, είναι όμως πολύ ευκολότερη από παλαιότερα: κατολισθήσεις που έγιναν το χειμώνα του 2003 την έκαναν πιο ομαλή, ενώ μπορείτε πλέον να την επιχειρήσετε ανεξάρτητα από το αν έχει κύμα η θάλασσα.
Πριν τις κατολισθήσεις θα ήταν αδύνατο να περάσετε όταν η θάλασσα είχε κύμα. Περνώντας τα βράχια καταλήγουμε στη βοτσαλωτή παραλία της Ανάληψης.
Συνεχίζοντας βόρεια, μπορούμε να ακολουθήσουμε χωματόδρομο ο οποίος πηγαίνει παράλληλα με την ακτή. Περνώντας ένα ρέμα καταλήγουμε στην παραλία της Ελίτσας.
Ακολούθως, φθάνουμε σε μια μικρή εκκλησία κοντά στη θάλασσα. Εκεί υπάρχει νερό και είναι ένα ιδανικό μέρος για στάση, απαραίτητη γιατί από εδώ και πέρα μας περιμένουν τα δυσκολότερα...
Το μονοπάτι για το Πουρί δυστυχώς έχει κλείσει από τη βλάστηση, και ο μόνος τρόπος να φτάσουμε στο χωριό είναι να ακολουθήσουμε τον ασφαλτόδρομο που ξεκινάει από την παραλία της Ελίτσας. Είναι πολύ ανηφορικός, ειδικά στο ξεκίνημά του, και έχει μήκος περίπου 2,5 χιλιόμετρα.
Καλύτερα, λοιπόν, να έχει πέσει λίγο ο ήλιος όταν θα κάνετε αυτό το κομμάτι της διαδρομής. Μπορείτε να διανύσετε αυτή την απόσταση ακόμα και όταν έχει πέσει ο ήλιος: υπάρχει δημοτικός φωτισμός σε όλο το μήκος της διαδρομής.
Ο ασφαλτόδρομος από την Ελίτσα καταλήγει σε αγροτικό δρόμο στην κάτω συνοικία του Πουριού. Από εδώ για να βγούμε στην πλατεία του χωριού κάνουμε αριστερά μέχρι να συναντήσουμε τον κεντρικό ασφαλτόδρομο. Στη διασταύρωση με αυτόν υπάρχουν ενδεικτικές πινακίδες, καθώς και μια πινακίδα που γράφει "Εθνικό Μονοπάτι Ο2: Πήλιο-Όλυμπος, τμήμα Πουρί-Βένετο". Εκεί κάνουμε δεξιά και σε λίγα λεπτά συναντάμε διασταύρωση όπου υπάρχει ταμπέλα "προς Πλατεία" στην οποία κάνουμε αριστερά.
Για να συνεχίσουμε την πορεία μας, δεν είναι απαραίτητο να περάσουμε από την πλατεία του χωριού. Από το σημείο όπου η άσφαλτος από την Ελίτσα καταλήγει στον αγροτικό δρόμο, μπορούμε να κάνουμε δεξιά, συνεχίζοντας την πορεία μας προς την κάτω συνοικία του Πουριού. Συνεχίζοντας στο δρόμο αυτό συναντάμε μεγάλη βρύση με δροσερό νερό.
Αν έρθετε στο Πουρί με λεωφορείο (τρία δρομολόγια την ημέρα από το Βόλο), μπορείτε να καταλήξετε στη βρύση αυτή αν από τη μικρή πλατεία που τερματίζει το λεωφορείο ακολουθήσετε το καλντερίμι που κατηφορίζει.
Αγιόκαμπος-Αγιά-Μεταξοχώρι-Σωτηρίτσα-Μελιβοία
Η απόσταση της πράσινης ζούγκλας του Κίσαβου από τη θάλασσα είναι σύντομη. Σε λιγότερο από δέκα λεπτά ο ταξιδιώτης έχει κατέβει στις απέραντες αμμουδερές παραλίες του Αγιόκαμπου και απολαμβάνει την εκπληκτική οδήγηση «στην άκρη πλάι στη θάλασσα», μετά τον Αγιόκαμπο στρίβετε δεξιά και αρχίζετε την ανάβαση. Το τοπίο αλλάζει τελείως. η βλάστηση είναι χαμηλή και μετά από μιάμιση περίπου ώρα μπαίνετε στον κάμπο της Αγιάς. Μεγαλοχώρι αγκιστρωμένο στην πλαγιά του Κίσαβου με εξέχουσα θέση στην οικονομική ζωή της Θεσσαλίας αιώνες τώρα. Ο ταξιδιώτης απολαμβάνει τη «θάλασσα» με τις μηλιές, πριν κατευθυνθεί στο χωριό, και απολαύσει έναν περίπατο στο παλιό της τμήμα όπου σώζονται μοναδικά νεοκλασικά που μαρτυρούν την οικονομική άνθηση (εξαγωγή νημάτων και κουκουλιών) της Αγιάς κατά το 17ο και 18ο αιώνα. Από τα σημαντικότερα αρχοντικά της Αγιάς είναι αυτό της Καλυψούς (1891) το οποίο ανήκει πια στο ΥΠΠΟ και προορίζεται να στεγάσει το τοπικό ιστορικό και λαογραφικό μουσείο.
ώρες).
Το φαράγγι του Βουραϊκού
Το φαράγγι του Βουραϊκού ξεκινά 3 χλμ. βόρεια του χωριού Κάτω Ζαχλωρού σε υψόμετρο 730 μέτρων και συνεχίζει παράλληλα με το ποτάμι διανύοντας απόσταση 20 χιλιομέτρων για να καταλήξει στο χωριό Διακοπτό. Καταρράκτες χειμάρρων, σπήλαια με σταλακτίτες και σταλαγμίτες, η πλούσια εναλλασσόμενη βλάστηση από πλατάνια, έλατα, ελιές και πικροδάφνες φτιάχνουν ένα πρωτόγονης ομορφιάς τοπίο μοναδικό στην Ελλάδα.
Αυτό το απροσπέλαστο μέρος το «δάμασε» με απόλυτο σεβασμό στη μοναδικότητά του, η τεχνολογία στις 10 Μαρτίου του 1896, όταν άρχισε το ταξίδι του ο οδοντωτός σιδηρόδρομος. Το τρενάκι συνεχίζει το ταξίδι του στο χρόνο χαρίζοντας υπέροχες στιγμές στους επιβάτες ξεκινώντας από το Διακοπτό και περνώντας από κροκαλοπαγή πετρώματα που προκαλούν ρίγη και δέος, μέσα από γέφυρες και σήραγγες αλλά και από μέρη όπου η γαλήνη απλώνεται κάτω από το αργόσυρτο αγκομαχητό του οδοντωτού. Τα στενότερα και ωραιότερα σημεία του φαραγγιού είναι στις θέσεις Νιάματα, Πόρτες, Τρικλιά, Σιφώνι και το «δικαστήριο», μια σπηλιά με σταλαγμιτικούς βράχους που μοιάζουν με αίθουσα δικαστηρίου. Ποτέ στη διάρκεια λειτουργίας του Οδοντωτού δεν έχει σημειωθεί ατύχημα.
Πηγές Αγγίτη ποταμούς - Στους δρόμους των σπηλαίων
Στο εσωτερικό της δραμινής γης, για χιλιάδες χρόνια τα υπόγεια νερά του Φαλακρού συναντιόντουσαν με τα νερά πηγών και προκαλούσαν, αργά, ολοένα και μεγαλύτερα ανοίγματα ανάμεσα στη μάζα των πετρωμάτων, ζητώντας διέξοδο στον κάμπο και σχηματίζοντας το μοναδικό σπήλαιο των πηγών Αγγίτη (του Μααρά). Αν ο ταξιδιώτης ακολουθήσει τη ροή του ποταμού Αγγίτη, μετά την έξοδό του από την υπόγεια πορεία του, οδηγείται από τις πλαγιές του Μενοικίου στα νότια του σπηλαίου της Αλιστράτης, ενός ακόμη μνημείου της φύσης με πολλές, ανεξερεύνητες σήμερα διαδρομές.
Διασχίζοντας το όμορφο προάστιο των Κομνηνών, από τη δυτική έξοδο της Δράμας, ο επισκέπτης θα οδηγηθεί στο λεκανοπέδιο του Νευροκοπίου προκειμένου να επισκεφθεί την ιστορική Προσοτσάνη, 15 χλμ. από τη Δράμα. Ο πλούτος του άλλοτε καπνοπαραγωγικού κέντρου και οι αγώνες του για τον ελληνισμό αποτυπώνονται στα μνημεία της κωμόπολης, στα εκπαιδευτήρια των αρχών του 20ού αι., στα νεοκλασικά σπίτια της ίδια εποχής και στα τελευταία καπνομάγαζα που απέμειναν, όπως του Χαλάτση (1930).
Σήμερα αποτελεί την έδρα σημαντικού δήμου, με πληθυσμό 3700 ντόπιων, Βλάχων και Μικρασιατών προσφύγων. Αυτή η πολύχρωμη πολιτιστική ταυτότητα στην περιοχή γίνεται αισθητή στις ποικίλες εκδηλώσεις την ημέρα του Προφήτη Ηλία, στις 20 Ιουλίου.
Αφήνουμε πίσω μας την κωμόπολη και κατευθυνόμαστε προς το σπάνιας ομορφιάς σπήλαιο των πηγών Αγγίτη, σε απόσταση 23 χλμ. από τη Δράμα.
Βρίσκεται στους νότιους πρόποδες του Φαλακρού και η μοναδικότητά του οφείλεται στον ποταμό Αγγίτη, γνωστό ήδη από τον Ηρόδοτο, που διαρρέει χιλιάδες χρόνια το σπήλαιο. Με συνολικό μήκος τουλάχιστο 12 χλμ. και αξιοποιημένο τμήμα 500 μ., το σπήλαιο φέρνει τον επισκέπτη κοντά σ' ένα θαύμα της φύσης, όπως είναι τα νερά του Αγγίτη που φτάνουν στην επιφάνεια σε αυτό ακριβώς το σημείο, ύστερα από υπόγεια διαδρομή χιλιομέτρων, με αφετηρία τη λεκάνη του Νευροκοπίου και τους πρόποδες του Φαλακρού.
Το ενδιαφέρον του ανθρώπου για το σπήλαιο φαίνεται πως υπήρξε σταθερό σε όλες τις εποχές. Στο εσωτερικό του έχουμε ευρήματα ανθρώπινης παρουσίας από την 3η π.Χ. χιλιετία, ενώ η οχύρωση, βόρεια της εισόδου, παραπέμπει στον 6ο μ.Χ. αι.
Με ήπιες παρεμβάσεις στον εξωτερικό χώρο λειτουργούν αναψυκτήριο και εστιατόριο, ενώ αξίζει να αναζητήσετε στην περιοχή τα χειροποίητα ζυμαρικά και τις σπιτικές μαρμελάδες του γυναικείου συνεταιρισμού Κοκκινογείων, τα αφυδατωμένα οπωροκηπευτικά, τα κεραμικά και τα ξυλόγλυπτα από τοπικά εργαστήρια.
Πηγές: agrotravel.gr, messiniaguide
-
Λίμνη Τσιβλού: Βουτιές στο όνειρο…
Ξεκινώντας από την Ακράτα με προορισμό τη Ζαρούχλα, συναντάται τη λίμνη Τσιβλού. Το τοπίο της ορεινής Αχαΐας σαγηνεύει. Από την Εθνική Οδό Αθηνών – Πατρών, στρίβεται για την Ακράτα. Στην πλατεία, ακολουθείτε την πινακίδα που δείχνει τον δρόμο προς τη Ζαρούχλα.
Η διαδρομή είναι ευχάριστη. Ο δρόμος φαρδύς και ασφαλτοστρωμένος. Ανηφορίζετε προς το βουνό. Περνάτε από το πευκοδάσος. Εκεί, «αψίδες» και «θόλοι» δημιουργούνται πάνω από την άσφαλτο. Έπειτα από 11 χιλιόμετρα φτάνετε στο πρώτο χωριό, τον Πύργο. Τέσσερα χιλιόμετρα μετά, παίρνει σειρά η Βαλίμη. Τα πετρόκτιστα σπίτια της θα σας τραβήξουν αναπόφευκτα την προσοχή. Καθώς ανεβαίνετε, θαυμάστε τη μοναδική θέα του Κορινθιακού κόλπου. Περίπου 4 χλμ. μετά τη Βαλίμη, το τοπίο «μεταμορφώνεται» σε ορεινό. Βαθιές χαράδρες και δασοσκέπαστες πλαγιές εμφανίζονται μπροστά σας.
Ακολούθως, η πινακίδα σας προτρέπει να εισέλθετε στον χωματόδρομο που οδηγεί προς τα Καλάβρυτα και στη συνέχεια στο χιονοδρομικό κέντρο. Μετά την παράκαμψη, βλέπετε τα λιγοστά σπίτια του χωριού Τσιβλός. Τον χειμώνα, μοναδικός πιστός κάτοικος του χωριού είναι ένας βοσκός! Η βατή διαδρομή από την άσφαλτο διαρκεί 2,5 χλμ. Μόλις τα διανύσετε, η υπέροχη λίμνη Τσιβλού εκτείνεται μπροστά σας…
Το τοπίο είναι αξέχαστο. Το πυκνό πευκοδάσος, το οποίο ξεκινά από τις κορφές και φτάνει ως τα νερά της μικρής λίμνης, θα ταξιδέψει τη φαντασία σας. Στη σκιά των πεύκων συχνά θα βρείτε «κρυμμένο» κάποιον ψαρά, ο οποίος στάθηκε αδύνατο να αντισταθεί στην πρόκληση της πλούσια σε ψάρια λίμνης. Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, οι κατασκηνωτές και οι κολυμβητές, «μεταμφιέζονται» σε θαμώνες της λίμνης.
Αξιζει μια επισκεψη προς τα εκει... το travelchat την εκανε... http://www.travelchat.gr/forum/index.php/topic,3064.0.html
-
Απολαύστε δροσιά και μπάνιο στην ορεινή Ελλάδα της λίμνης Τσιβλού, της ορεινής Μεσσηνίας, στην καλοκαιρινή μαγεία της Πίνδου με τη Δρακολίμνη στα 2.000 μέτρα υψόμετρο και τις «κολυμπήθρες» του Βοϊδομάτη στον Βίκο. Με τις πηγές του Αγγίτη, μονοπάτια της Μελίβοιας, το γύρο των Πρεσπών στους καταρράκτες των Τζουμέρκων και του Σκρα ώστε να δείτε το βουνό ως ένα απαράμιλλο κομμάτι καλοκαιρινής ιστορίας. Διαβάστε και εμπνευστείτε με 20 ορεινούς προορισμούς.
Πραγματικα ομορφοι προορισμοι και εχουμε επισκεφτει αρκετους απο αυτους! :good:
-
Καλά δεν έχει τα μέρη μου μέσα...Λίμνη Κερκίνη...Ένα παραμύθι :respect: :respect: :respect:
-
Εξαιρετικό άρθρο!!!