-
Εδώ Δράκουλας, εκεί Δράκουλας, που είναι ο Δράκουλας;
-Να πάρει η ευχή. Πάει η πρώτη μέρα. Δεν πάμε καλά! Πολύ γκαντέμικα ξεκινάει αυτό το ταξίδι. Και μέσα σ’ όλα και οι εκλογές ! Είναι κι αυτός ο Η1Ν1 προ των πυλών. Δεν μπορεί. Κάποιος μας μούντζωσε. Μας ζηλεύουν πολλοί και πολύ!
Μόλις είχα πάρει ένα μήνυμα στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο από τη νεοσύστατη Olympic Air που με ενημέρωνε ότι μετά από λίγες μέρες η πτήση που είχαμε κλείσει για πρωί Σαββάτου αναβάλλονταν για αργά το απόγευμα της ίδιας μέρας. Και λίγες μέρες πριν η κυβέρνηση ανακοίνωσε την διεξαγωγή εκλογών για την άλλη μέρα του ταξιδιού μας. Νάχεις και τα κανάλια να σε βομβαρδίζουν νυχθημερόν με πανικό για τη νέα γρίπη, άντε να χαρείς μετά την προετοιμασία του ταξιδιού. Αλλά εμείς σε πείσμα όλων θα το κάναμε.
Ημέρα 1η
Απομεσήμερο Σαββάτου μαζευτήκαμε στο «Ελευθέριος Βενιζέλος». Οι γονείς φέρανε τα παιδιά και αφού δώσαμε τις αποσκευές ετοιμαστήκαμε για την πτήση. Η Ρουμανία μας περίμενε!
Αγκαλιές, φιλιά, αποχαιρετισμοί και φύγαμε. Περνάμε τον έλεγχο και φτάνουμε στην έξοδό μας. Αμ δε! Μιάμιση ώρα καθυστέρηση! Δεν αρχίσαμε καλά με την Νέα Ολυμπιακή! Για να δούμε τη συνέχεια. Πήγε 8 το βράδυ για να απογειωθούμε. Μιάμιση ώρα αργότερα προσγειωθήκαμε στο Βουκουρέστι.
(http://img164.imageshack.us/img164/2305/dsc03398.jpg) (http://img164.imageshack.us/i/dsc03398.jpg/)
Ερημιά!! Κάνα δυο φύλακες και ένα ανταλλακτήριο μόνο ανοικτά. Αλλάζουμε λίγα ΕΥΡΩ στο πανάκριβο ανταλλακτήριο, παίρνουμε τις αποσκευές και βγαίνουμε. Ο Adrian, ο Ρουμάνος οδηγός μας περιμένει. Ευγενέστατος, με τα πολύ καλά αγγλικά του θα αποδειχτεί τις επόμενες μέρες που θα είναι μαζί μας ο καλύτερος οδηγός που μου έχει τύχει ποτέ! Το λεωφορείο μεγάλο για 50 άτομα και όχι για 15 που ήμασταν εμείς. Είχαμε κλείσει 30άρι αλλά δεν είχαν διαθέσιμο και έτσι ήρθε αυτό. Ολοκαίνουργιο, ήταν ότι καλύτερο για τα πολλά χιλιόμετρα που θα κάναμε τις επόμενες μέρες. Προορισμός μας ο βορράς της χώρας. Η πρωτεύουσα της Ρουμάνικης Μολδαβίας. Η πόλη που για την ελληνική ιστορία λέει πάρα πολλά. Εκεί που ουσιαστικά ξεκίνησε η επανάσταση ενάντια στους Τούρκους. Το ηρωικό Ιάσιο! (Iasi για τους Ρουμάνους που το προφέρουν κάπως σαν Γιας). Στο Ιάσιο επρόκειτο να φτάσουμε τη Δευτέρα, μετά από μια διήμερη περιοδεία στην κεντρική Ρουμανία, την πασίγνωστη Τρανσυλβανία. Μέσα από τα απέραντα, πυκνά δάση των Καρπαθίων με πόλεις-διαμάντια και τοπία απαράμιλλης ομορφιάς. Ποτάμια, λίμνες, φαράγγια, κάμποι και όμορφα χωριά με χαρακτήρα διαφορετικό από περιοχή σε περιοχή.
Ξεκινάμε από το αεροδρόμιο νύχτα πια. Ψιλοβρέχει και μπαίνουμε σιγά σιγά στην πόλη. Περίμενα λιγότερο κόσμο να κυκλοφορεί. Και όμως ήταν αρκετοί αυτοί που γύρναγαν μες στην πόλη. Ο Adrian μας περνά από διάφορα αξιοθέατα σημεία της πόλης όπου και μας λέει κάποια πράγματα. Τα κτίρια αυτά είναι όμορφα φωτισμένα και η πρώτη εικόνα του Βουκουρεστίου, αν και «μουσκεμένη» είναι πολύ όμορφη. Εν τω μεταξύ πεινάσαμε. Κοντά στην πλατεία της Ενότητας (Plata Unirii) είναι τα McDonalds αλλά ακριβώς δίπλα τα …Everest!! Ναι τα γνωστά μας Everest! Έτσι προτιμήσαμε αυτό το μαγαζί για να βάλουμε κάτι στο στόμα μας και στη συνέχεια αφού περάσαμε έξω από το τεράστιο «Παλάτι του Λαού» (σημερινή Βουλή)
(http://img202.imageshack.us/img202/1604/dsc03403n.jpg)
φτάσαμε στο ξενοδοχείο (http://www.nh-hotels.com/nh/en/hotels/romania/bucharest/nh-bucharest.html) μας. Πολύ καλό και κοντά στο κέντρο. Πήραμε τα κλειδιά και γραμμή για τα δωμάτιά μας. Ένα ντουζ και ύπνο. Η αυριανή θα είναι «μεγάλη» και κουραστική. Noapte bună Βουκουρέστι! Καλή σου νύχτα και στα ελληνικά!!
-
Ημέρα 2η
α) Βουκουρέστι
Ξεκούραστοι κατεβήκαμε στην ώρα μας για το πολύ όμορφο πρωινό.
-Καλημέρα! Όλοι καλά; Έτοιμοι για δρόμο;
-Bună dimineaţa Adrian!
Φορτώνουμε τα πράγματα και ετοιμαζόμαστε. Εν τω μεταξύ είχε έρθει και η Roxy η Ρουμάνα ξεναγός μας με τα σχετικά καλά ελληνικά της. Η μέρα ήταν βροχερή.
(http://img118.imageshack.us/img118/5367/dsc03412.jpg)
Δυστυχώς η ατυχία μας συνεχίζονταν. Χάσαμε την προηγούμενη μέρα εξ’ αιτίας της Ολυμπιακής και έτσι είχαμε στη διάθεσή μας μόνο 3 ώρες για μια βόλτα στη Ρουμάνικη πρωτεύουσα.
(http://img534.imageshack.us/img534/4319/dsc03420r.jpg)
Ευτυχώς που ήταν Κυριακή πρωί και η κίνηση στην πόλη ήταν ελάχιστη. Το παλιό, ιστορικό κέντρο της πόλης είναι απρόσιτο σε οποιονδήποτε χάρη σε ένα ευρύ πρόγραμμα αποκατάστασης. Όλοι οι δρόμοι σκαμμένοι, τα κτίρια με σκαλωσιές και απαγορευτικά σήματα παντού. Έτσι η ξενάγησή μας υποχρεωτικά θα εξαιρούσε αυτή την περιοχή.
Κινηθήκαμε στους κεντρικούς δρόμους της πόλης. Δρόμοι φαρδιοί με πολύ πράσινο δεξιά κι αριστερά. Πολύ πράσινο στο Βουκουρέστι! Πάρκα μεγάλα και μικρά παντού.
(http://img689.imageshack.us/img689/571/dsc03408z.jpg)
Και βέβαια όμορφα νεοκλασικά κτίρια παντού αλλά και σύγχρονα μεγάλα γυάλινα κτίρια. Η βροχή είχε κόψει κάπως και κάναμε μερικές στάσεις να δούμε κάποια κτίρια από πιο κοντά, να βγάλουμε μερικές φωτογραφίες.
(http://img175.imageshack.us/img175/2954/dsc03415g.jpg)
Εντυπωσιακή η Αψίδα του Θριάμβου (Arcul de Triunf, 1936) που σκόπιμα μοιάζει σε αυτή του Παρισιού και φτιάχτηκε για να θυμίζει την ενοποίηση της χώρας το 1918.
(http://img638.imageshack.us/img638/8716/dsc03430h.jpg)
Ακόμα πιο εντυπωσιακό το λευκό Μέγαρο του Κοινοβουλίου (Palatul Parlamentului), το Σπίτι του Λαού που ξεκίνησε ο Τσαουσέσκου, και δεν πρόλαβε να δει τελειωμένο μιας και το1989 το καθεστώς κατέρρευσε και ο ίδιος μαζί με τη γυναίκα του εκτελέστηκαν. Καταλαμβάνει επιφάνεια 330.000 τετραγωνικών μέτρων και είναι το δεύτερο μεγαλύτερο κτίριο του κόσμου μετά το Πεντάγωνο της Ουάσιγκτον, στις ΗΠΑ. Σήμερα στεγάζει το Ρουμανικό Κοινοβούλιο και ένα συνεδριακό κέντρο. Το πιο θλιβερό, σχετικά με την ιστορία αυτού του κτιρίου, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι η ματαιοδοξία του εμπνευστή του (ιδιότητα που είχαν όλοι οι εμπνευστές ανακτόρων και παλατιών που θαυμάζουμε σήμερα σε όλο τον κόσμο) αλλά το γεγονός ότι για να υλοποιηθεί αυτή η ιδέα ισοπεδώθηκαν πολλά ιστορικά κτίρια.
-
Η Τρίτη στάση μας ήταν στην πλατεία της επανάστασης (Piaţa Revoluţiei). Στην πλατεία αυτή βρίσκονται μερικά από τα πιο ιστορικά κτίρια της πόλης. Η πανέμορφη εκκλησία (Biserica) Creţulescu του 1722,
(http://img46.imageshack.us/img46/3299/dsc03423.jpg)
το ογκώδες Βασιλικό Παλάτι (Palatul Regal), του 1834 αλλά με την πρόσοψη του1937, που στεγάζει σήμερα το Εθνικό Μουσείο Τέχνης ( Muzeul Naţional de Artă),
(http://img53.imageshack.us/img53/7728/dsc03424.jpg)
το εντυπωσιακό συναυλιακό μέγαρο Ateneul Romăn,
(http://img638.imageshack.us/img638/9190/dsc03427j.jpg)
έργο του Γάλλου αρχιτέκτονα Αλμπέρ Γκαλερόν του 1888, και το κτίριο της πρώην Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος από το μπαλκόνι του οποίου ο Τσαουσέσκου έβγαλε τον τελευταίο του λόγο!
(http://img641.imageshack.us/img641/7711/dsc03418q.jpg)
Ένα ακόμα κτίριο που μου έκανε εντύπωση ήταν το Museul de Istorie Naturala “ Grigore Antipa” (από τα σπουδαιότερα Μουσεία Φυσικής Ιστορίας της Ευρώπης). Ονομάστηκε έτσι προς τιμή του μεγάλου Ρουμάνου Δαρβινιστή Βιολόγου με το Ελληνικό (Κεφαλλονίτικο) όνομα! http://en.wikipedia.org/wiki/Grigore_Antipa
-
Συνεχίζουμε τη βόλτα μας, περνάμε από μερικά ακόμα νεοκλασικά κτίρια όπως το Προεδρικό Μέγαρο (Palatul Cotroceni) με τους όμορφους κήπους του, τη Λέσχη των αξιωματικών και το Στρατιωτικό Μουσείο (Muzeul Militar Naţional)
(http://img717.imageshack.us/img717/3784/dsc03437y.jpg)
και κάνουμε την τελευταία μας στάση στην περιοχή που βρίσκονται τα κτίρια του Πατριαρχείου της Ρουμανίας.
(http://img52.imageshack.us/img52/21/dsc03439a.jpg)
Το Πατριαρχικό Μέγαρο (Palatul Patriarhei) του 1875 και ο Καθεδρικός (Catedrala Patriarhei) του 1658. Τα κτίρια είναι πολύ ενδιαφέροντα.
(http://img412.imageshack.us/img412/3677/dsc03443g.jpg)
Η Λειτουργία όμως δεν είχε τελειώσει ακόμα και έτσι η επίσκεψή μας είχε μόνο προσκυνηματικό χαρακτήρα.
(http://img294.imageshack.us/img294/3696/dsc03446qh.jpg)
Ένας μεγαλόσχημος κληρικός έβγαζε εκείνη την ώρα κήρυγμα. Δυστυχώς δεν μπορούσαμε να βγάλουμε φωτογραφίες και περιοριστήκαμε στο εξωτερικό και κάποιες από το εσωτερικό από μακριά και απ’ έξω. Εκεί τέλειωσε η ξενάγησή μας στο Βουκουρέστι. Είχαμε αφήσει βέβαια το σημαντικότερο ίσως αξιοθέατο που είναι το Μουσείο-Χωριό (Museul Satului) στο υπέροχο πάρκο Herăstrău. Ελπίζαμε ότι την τελευταία μέρα θα είχαμε λίγο χρόνο πριν από την πτήση μας για μια μικρή επίσκεψη.
-Mulţumesc Roxy
-Σας ευχαριστώ όλους πολύ!
Χαιρετάμε την ξεναγό μας και φεύγουμε για την Τρανσυλβανία!!
-
Tελικα μου φαινεται Δημο πεσαμε σε δρακουλα μαιμου...10 μερες εχει να δαγκωσει!! :laugh:
Περιμενω, περιμενω τη συνεχεια μα ο δρακουλας σου παραμενει απενεργοποιημενος...για δωσε story... κανε το δρακουλα σου απειλητικο...να θελει να μας ρουφηξει το αιμα βρε αδερφε!!! :laugh:
-
β)Τρανσυλβανία
Τα προάστια του Βουκουρεστίου από αδιάφορα ως άσχημα. Ομοιόμορφες, εγκαταλελειμμένες στην τύχη τους πολυκατοικίες και φτωχικές γειτονιές. Σύντομα όμως βγαίνουμε από την πόλη. Στην αρχή η διαδρομή δε λέει τίποτα. Επίπεδα εδάφη με στενούς δρόμους και αρκετή κίνηση. Καμιά ώρα αφότου φύγαμε αρχίζουμε να ανεβαίνουμε και το τοπίο αποκτά ενδιαφέρον. Όμορφα χωριά με ξύλινα πολύχρωμα σπίτια παρατεταγμένα στις δυο πλευρές του δρόμου περνάνε δίπλα μας το ένα μετά το άλλο. Η βλάστηση έχει γίνει αρκετά πυκνή και τα χρώματά της φτιάχνουν μια πολύ όμορφη παλέτα. Τα φυλλοβόλα σε όλες τις αποχρώσεις του κίτρινου και του κόκκινου και ανάμεσα το βαθύ πράσινο των κωνοφόρων φτιάχνουν «πίνακες» απαράμιλλης ομορφιάς που έμελλε να μας συνοδεύει όλες τις επόμενες μέρες στα Καρπάθια αλλά και στη Μολδαβία.
(http://img42.imageshack.us/img42/9859/dsc03455d.jpg) (http://img42.imageshack.us/i/dsc03455d.jpg/)
Ο δρόμος έχει ανέβει αρκετά και τώρα φιδοσέρνεται στην πλαγιά μιας ρεματιάς.
(http://img705.imageshack.us/img705/4064/dsc03458f.jpg) (http://img705.imageshack.us/i/dsc03458f.jpg/)
Σε λίγο φτάνουμε στην πρώτη μας στάση. Sinaia. Πρόκειται για μια μικρή πόλη με πολύ γραφικά, ξύλινα κτίρια, αρκετά τουριστική με δύο σπουδαία αξιοθέατα, ένα από τα οποία επρόκειτο σε λίγο να επισκεφτούμε.
Πήρε το όνομά της από το ομώνυμο Μοναστήρι που έχτισε το 1695 ο Μιχαήλ Καντακουζηνός μετά από ένα προσκύνημα στη Μονή της Αγίας Αικατερίνης στο Όρος Σινά. Το 1883, μετά από δέκα χρόνια εργασιών ο Βασιλιάς της Ρουμανίας Κάρολος Α΄ εγκαινιάζει τη θερινή κατοικία της Βασιλικής Οικογένειας. Το κάστρο-παλάτι Peles. Ένα αριστούργημα σε ρυθμό Γερμανικής Αναγέννησης, με πολλά στοιχεία Μπαρόκ, Ροκοκό αλλά και αραβικά. Το 1914 μετατράπηκε σε Μουσείο και άνοιξε για το κοινό για να κλείσει και πάλι στη διάρκεια των χρόνων του καθεστώτος Τσαουσέσκου. Σήμερα λειτουργεί και πάλι σαν μουσείο και είναι επισκέψιμο.
Το πρόγραμμά μας, που ήταν πολύ πιεσμένο χρονικά, είχε επίσκεψη στο κάστρο αλλά όχι μέσα. Δεν υπήρχε χρόνος για κάτι τέτοιο. Βρίσκεται έξω από την πόλη στις πλαγιές του βουνού, μέσα σε οργιώδη βλάστηση. Ο δρόμος είναι στενός και γεμάτος από κλειστές στροφές. Με δεδομένο δε ότι έχει πολλούς επισκέπτες θέλει ιδιαίτερη προσοχή. Περάσαμε μπροστά από το Μοναστήρι, και σε λίγο φτάσαμε στο χώρο του κάστρου.
(http://img638.imageshack.us/img638/5582/dsc03465r.jpg) (http://img638.imageshack.us/i/dsc03465r.jpg/)
Το λεωφορείο μας άφησε στο πάρκινγκ και εμείς κατηφορίσαμε προς την είσοδο του κάστρου. Ένα ξενοδοχείο και κάποια βοηθητικά κτίρια και μετά περνάμε μέσα από την καφετέρια του χώρου και βρισκόμαστε σε ένα τεράστιο πάρκο. Πράσινο παντού αλλά το κάστρο πουθενά. Βλέπουμε τις πινακίδες και ακολουθούμε το μονοπάτι.
-
(http://img299.imageshack.us/img299/9279/dsc03499k.jpg) (http://img299.imageshack.us/i/dsc03499k.jpg/)
Σε λίγο αρχίζει να φαίνεται το ανεπανάληπτο παλάτι-μνημείο. Φτάνουμε και δε χορταίνουμε να κοιτάμε.
(http://img688.imageshack.us/img688/3828/dsc03479r.jpg) (http://img688.imageshack.us/i/dsc03479r.jpg/)
Είναι από τα πιο όμορφα παλάτια που έχω δει στα ταξίδια μου. ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ!!!! Είχαν απόλυτο δίκιο όλοι όσοι μου είπαν ότι δεν πρέπει να χάσω σε καμιά περίπτωση το Peles. Τα λόγια δεν μπορούν να περιγράψουν αυτό που βλέπαμε.
(http://img441.imageshack.us/img441/3406/dsc03486.jpg) (http://img441.imageshack.us/i/dsc03486.jpg/)
Το κτίριο, η εσωτερική του αυλή με τις υπέροχες τοιχογραφίες, οι κήποι. Τι να πρωτοθαυμάσεις και για ποιο από όλα να πρωτοπείς. Η φωτογραφική μηχανή και η βιντεοκάμερα έκαναν για άλλη μια φορά υπερωρίες. Ο χρόνος όμως μας πίεζε και έπρεπε να φύγουμε. Με βαριά καρδιά φύγαμε. Μπήκαμε στο λεωφορείο και αρχίσαμε να κατηφορίζουμε.
(http://img441.imageshack.us/img441/6554/dsc03504k.jpg) (http://img441.imageshack.us/i/dsc03504k.jpg/)
Περάσαμε έξω από το Μοναστήρι χωρίς να σταματήσουμε και πήραμε ξανά το δρόμο για το χωριό και το κάστρο Bran (το γνωστό του Κόμη Δράκουλα). Έπρεπε να το προλάβουμε ανοικτό και αυτό δεν ήταν και τόσο εύκολο.
-
Η διαδρομή ακολουθεί για λίγο ακόμα τα παλιά ορεινά μονοπάτια και περάσματα και σε λίγο κινείται σε ένα άχαρο οροπέδιο. Μόνη ενδιαφέρουσα εικόνα μερικά χωριά αλλά κι αυτά τίποτα το ιδιαίτερο. Είχαμε δει πολύ καλύτερα και έμελλε να δούμε ακόμα πιο ωραία. Φτάσαμε έγκαιρα και το λεωφορείο μας σταματάει στο πάρκινγκ. Μέσα από μια μικρή εμπορική στοά γεμάτη με νεκροκεφαλές, κόκαλα, αίμα και δρακουλιάρικες φάτσες με στόματα αιματόβρεχτα, βγαίνουμε στο χώρο μπροστά από το κάστρο, που βρίσκεται στην κορυφή ενός βράχου. Μπροστά μας δεκάδες μικρά ή μεγαλύτερα μαγαζιά δημιουργούν μια εικόνα πανηγυρτζίδικη και άκρως τουριστική. Από τις χειρότερες περιπτώσεις εμπορευματοποίησης ενός θρύλου που φαίνεται να μην σχετίζεται καθόλου με την περιοχή αλλά και την πραγματικότητα (σχετικά με το ιστορικό μέρος βέβαια).
Το κάστρο χρονολογείται από το 1378 και σύμφωνα με το θρύλο είναι το κάστρο που έζησε ο Βλαντ Τσέπες ή Κόμης Δράκουλας. (http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%92%CE%BB%CE%B1%CE%BD%CF%84_%CE%93%CE%84_%CE%A4%CF%83%CE%AD%CF%80%CE%B5%CF%82). Πολλοί είναι αυτοί που αμφισβητούν ακόμα και το αν πάτησε ποτέ το αιματοβαμμένο του ποδάρι σε αυτό το κάστρο. Ο Ιρλανδός συγγραφέας όμως Bram Stoker έφτιαξε την «ιστορία» του τοποθετώντας τον Βλαντ σε αυτό το κάστρο και όταν οι ντόπιοι κατάλαβαν το χρυσωρυχείο που βρέθηκε ξαφνικά στα μέρη τους «πίστεψαν» αμέσως και με απόλυτη «βεβαιότητα» ότι όλα αυτά δεν μπορεί παρά να είναι μόνο η πάσα αλήθεια!!!
- Ο παππούς μου μου είπε ότι ο παππούς του ήξερε από τον παππού του…….
Ιστορίες δηλαδή «απόλυτης ακρίβειας» και ιδού τα αποτελέσματα μπροστά στα μάτια μας. Στο γκισέ των εισιτηρίων κόσμος αρκετός αν και η εποχή δεν είναι αυτό που θα λέγαμε τουριστική. 18 lei (περίπου 4,5 Euro) η είσοδος. Πληρώνουμε και μπαίνουμε στον χώρο. Ένα ανηφορικό μονοπάτι οδηγεί σε μια σκάλα και αυτή στην είσοδο του κάστρου. Λίγο πριν την είσοδο στα δεξιά υπάρχει ένας εντυπωσιακός πέτρινος σταυρός.
(http://img91.imageshack.us/img91/6537/dsc03515j.jpg) (http://img91.imageshack.us/i/dsc03515j.jpg/)
Περνάμε την είσοδο και από ένα μικρό προθάλαμο αρχίζουμε να επισκεπτόμαστε το εσωτερικό. Η διαδρομή μονόδρομος. Στενοί διάδρομοι και σκάλες που δεν επιτρέπουν την επιστροφή.
(http://img98.imageshack.us/img98/3520/dsc03522o.jpg) (http://img98.imageshack.us/i/dsc03522o.jpg/)
Άλλωστε μπαίνοντας υπάρχει περιστρεφόμενη μπάρα μονής κατεύθυνσης. Το κάστρο έχει 57 δωμάτια, η πλειοψηφία των οποίων είναι μικρά ως μικροσκοπικά. Στη δεκαετία του 1920 ήταν η αγαπημένη εξοχική κατοικία της τότε βασίλισσας Μαρίας.
-
(http://img44.imageshack.us/img44/4663/dsc03531e.jpg) (http://img44.imageshack.us/i/dsc03531e.jpg/)
Έπιπλα εποχής αλλά και διαμόρφωση του χώρου που σε πολλά δωμάτια θυμίζει χωριάτικο σπίτι.
(http://img224.imageshack.us/img224/1066/dsc03520.jpg) (http://img224.imageshack.us/i/dsc03520.jpg/)
Σε μια βιτρίνα ένα στέμμα και ένα σκήπτρο.
(http://img28.imageshack.us/img28/9804/dsc03536a.jpg) (http://img28.imageshack.us/i/dsc03536a.jpg/)
Αληθινά; Ποιος ξέρει. Σε άλλες βιτρίνες στολές κάποιων αρχόντων του Μεσαίωνα.
(http://img6.imageshack.us/img6/8599/dsc03533x.jpg) (http://img6.imageshack.us/i/dsc03533x.jpg/)
Και φυσικά σε κάποιο τοίχο και το γενεαλογικό δέντρο του Βλαντ. Σίγα μην έλειπε!!
-
(http://img221.imageshack.us/img221/6480/dsc03516b.jpg) (http://img221.imageshack.us/i/dsc03516b.jpg/)
Σε διάφορα σημεία βγαίνεις σε μικρούς εξώστες με θέα είτε προς την κοιλάδα γύρω είτε προς την αυλή είτε προς διάφορα άλλα σημεία του κάστρου.
(http://img524.imageshack.us/img524/3808/dsc03524d.jpg) (http://img524.imageshack.us/i/dsc03524d.jpg/)
Αφού περάσαμε όλα τα δωμάτια που προέβλεπε η διαδρομή βρεθήκαμε στην αυλή,
(http://img48.imageshack.us/img48/7231/dsc03523.jpg) (http://img48.imageshack.us/i/dsc03523.jpg/)
στο κέντρο της οποίας μια απομίμηση πηγαδιού στρωμένου με νομίσματα ήταν το σκηνικό μερικών ακόμα φωτογραφιών.
-
Βγήκαμε από την πίσω μεριά του κάστρου και σε λίγο βρεθήκαμε στο «πανηγύρι».
(http://img688.imageshack.us/img688/4377/dsc03558k.jpg) (http://img688.imageshack.us/i/dsc03558k.jpg/)
Ψωνίσαμε και εμείς το δρακουλιάρικο κατιτί μας και παρά την πείνα μας αποφασίσαμε να φύγουμε άρον άρον για να πάμε για φαΐ στο Brasov, απόφαση για την οποία δεν μετανιώσαμε καθόλου.
-
Περιγραφικοτατος οπως παντα!! :good:
Στο μοναστηρι της Sinaia, που εχεις φωτογραφισει, εκανα Ανασταση το 1992. :happy:
-
Δημο μας γυρισες πολλα χρονια πισω.
Οι φωτογραφιες ειναι υπεροχες. :happy:
-
Υπέροχη περιγραφή και οι φωτό καταπληκτικές (οπως πάντα!!!!).
Πρίν καιρό είχα δεί ένα ντοκυμαντέρ για τη Ρουμανία και έδειξε και το χωρίο του Δράκουλα, και το πύργο και γενικά το χωριό. Μου έκανε εντύπωση η φύση και τα τοπία και θέλω κάποια στιγμή να πάω....Ευχαριστούμε για τις όμορφες εικόνες!!! :smile_:
-
Ποια άλλα μέρη επισκεφτήκατε Δήμο στην Ρουμανία; Πήγατε μήπως στο Κλουζ; Και αν ναι, ποιες οι εντυπώσεις σου;
-
Δήμο πολύ όμορφη περιγραφή.σ'ευχαριστούμε :thank:Οι photo τέλειες.νόμιζα ότι ήμουν κι εγώ εκεί μαζί σου.
-
Όλη η περιοχή της Τρανσυλβανίας έχει έντονα τα σημάδια μιας ιστορίας που καθορίστηκε από πολλούς λαούς και κατακτητές. Ήταν πολύ ζωντανό, οικονομικά, κομμάτι της Αυστροουγγαρίας με πολλούς Σάξονες εμπόρους να δραστηριοποιούνται στο σταυροδρόμι αυτό της Ευρώπης. Τα σημάδια αυτής την ιστορίας δεν είναι περισσότερο εμφανή από όσο στα ονόματα των πόλεων. Όλες οι μεγάλες πόλεις της περιοχής έχουν 3 ονόματα η κάθε μία (!!!) Ένα στα Ρουμάνικα, ένα στα Ουγγρικά και ένα στα Γερμανικά!!
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03589.jpg)
Το Brasov (το Ρουμάνικό του όνομα ) ή Brassó (στα Ουγγρικά) ή Kronstadt (στα Γερμανικά) ήταν σπουδαίο Μεσαιωνικό, εμπορικό κέντρο και αυτό φαίνεται ακόμα και σήμερα.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03560.jpg)
Η πόλη που περιβάλλεται από καταπράσινους λόφους διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες και ομορφότερες πλατείας της χώρας τη Piata Sfatului.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03573.jpg)
Η πλατεία αυτή περιβάλλεται από κτίρια με μπαρόκ προσόψεις, είναι γεμάτη καφέ και όταν φτάσαμε εμείς γεμάτη κόσμο. Είχε μια ωραία λιακάδα και πολλές οικογένειες βρίσκονταν εκεί απολαμβάνοντας την. Ένας γάμος Ρομά, με πλήθος στολισμένων αντρών και γυναικών συμπλήρωνε τη ζωντανή εικόνα που μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03569.jpg)
Στο κέντρο της πλατείας δεσπόζει το Μέγαρο του Συμβουλίου του 1420, Ιστορικό Μουσείο της πόλης σήμερα.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03571.jpg)
Στα νότια της πλατείας είναι η Biserica Neagra (Μαύρη Εκκλησία 1384-1477 μ.Χ.)
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03575.jpg)
που πήρε αυτό το όνομα μετά από πυρκαγιά το 1689.
Κάτσαμε σε ένα εστιατόριο στην πλατεία για να φάμε και μετά το φαΐ ξεκινήσαμε τις βόλτες μας. Μαύρη Εκκλησία,
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03577.jpg)
μεσαιωνικά στενά γύρω από την πλατεία,
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03584.jpg)
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03603.jpg)
πεζόδρομοι με πολύ κόσμο
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03608.jpg)
και πλανόδιους μουσικούς και γενικά πολύ όμορφες εικόνες.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03613.jpg)
Βράδυ πια μπήκαμε στο λεωφορείο μας και φύγαμε για το Sibiu όπου και θα διανυχτερεύαμε.
-
Ημέρα 3η
Μετά το πρωινό και αφού φορτώσαμε στο λεωφορείο πήγαμε να δούμε την πόλη.Sibiu ή Nagyszeben για τους Ούγγρους και Hermannstadt για τους Γερμανούς!!Το γεγονός ότι στη διάρκεια της βασιλείας των Αψβούργων, έγινε πρωτεύουσα της Τρανσυλβανίας μεταξύ 1703 και 1791 και ξανά μεταξύ 1849 και 1867 έκανε την πόλη πλούσια σε δημόσια και ιδιωτικά αρχιτεκτονικά αριστουργήματα.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03645.jpg)
Έχει, ίσως, το καλύτερα διατηρημένο ιστορικό κέντρο της χώρας, που σε συνδυασμό με το ότι συντηρήθηκε πρόσφατα με ένα ευρύ πρόγραμμα, γιατί το 2008 ήταν πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης, κάνει την πόλη ένα μεγάλο υπαίθριο Μουσείο! (http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/sibiu-squ.jpg)
Ξεκινήσαμε ακολουθώντας τον κεντρικό πεζόδρομο Nicolae Balcescu φτάσαμε την κεντρική πλατεία Piata Mare. Ο Πύργος του Συμβουλίου (Turnul Sfatului) δεσπόζει στην πλατεία από το 1588.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03650.jpg)
Γύρω η πλατεία, που είναι πολύ μεγάλη, έχει πολύ όμορφα κτίρια, όπως τον μπαρόκ Καθολικό Καθεδρικό και την παλαιότερη και σπουδαιότερη πινακοθήκη της Ρουμανίας, την Πινακοθήκη Brukenthal. Πίσω από αυτά τα κτίρια βρίσκονται το Ιστορικό Μουσείο και Ευαγγελική Εκκλησία.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03652.jpg)
Στη συνέχεια είναι η πλατεία Piata Mica. Περνώντας τη Γέφυρα του Ψεύτη (Podul Minciunilor), που ονομάστηκε έτσι γιατί σύμφωνα με το θρύλο θα καταρρεύσει αν κάποιος που στέκεται πάνω της πει ψέματα, φτάνουμε στην κάτω πλευρά της πόλης.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03668.jpg)
Ακολουθώντας την οδό Mitropoliei φτάσαμε στον Ορθόδοξο Καθεδρικό,
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03671.jpg)
έναν εντυπωσιακό ναό του 1906 που κτίστηκε με πρότυπο την Αγία Σοφία της Πόλης. Από εκεί γυρίσαμε στο λεωφορείο, έτοιμοι για την αναχώρησή μας προς το άλλο διαμάντι των Καρπαθίων, την θρυλική Sighisoara.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03782.jpg)
Η Sighisoara ή Segesvár για τους Ούγγρους και Schässburg για τους Γερμανούς,
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03712.jpg)
είναι η γενέτειρα του θρυλικού Βλαντ Τσέπες (Vlad Ţepes), του γιου του Vlad Dracul, του γνωστού μας Δράκουλα, του αδίστακτου, αιμοδιψή πρίγκιπα της Βλαχίας.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03704.jpg)
Το ιστορικό κέντρο αυτής της πόλης που βρίσκεται πάνω στο ύψωμα είναι ότι πιο «Μεσαιωνικό» έχω δει!
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03772.jpg)
Το τείχος της παλιάς πόλης με τους έντεκα πύργους του στέκεται ακόμα στη θέση του περικλείοντας όμορφες κατοικίες και άθικτες εκκλησίες του 16ου αι.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03780.jpg)
Ανάμεσά τους λιθόστρωτοι δρόμοι και μικρές μεσαιωνικές πλατείες.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03717.jpg)
Ανεβαίνοντας κάποιος από κάτω βλέπει πρώτα τον Πύργο του ρολογιού, του 14ου αι, με το ρολόι του 1648, που λειτουργεί κανονικά και σήμερα. Στον Πύργο στεγάζονται δύο μουσεία. Το Ιστορικό και η Αίθουσα των βασανιστηρίων. Δίπλα είναι το μουσείο των όπλων. Μπροστά σχηματίζεται η πλατεία Piaţa Museului με την εκκλησία Biserica Monastirii.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03719.jpg)
Απέναντι είναι το σπίτι που γεννήθηκε ο Δράκουλας
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03729.jpg)
και στο οποίο σήμερα στεγάζεται το εστιατόριο που κάτσαμε για φαΐ. Λίγο πιο πάνω είναι η καρδιά της παλιάς πόλης, η πλατεία Piaţa Ceţaţii
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03765.jpg)
και στα αριστερά της η σκεπαστή σκάλα (Scara acoperita) με τα 172 σκαλιά, του 1642, που ανεβαίνει στην κορυφή του λόφου.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03710.jpg)
Η θέα από την παλιά πόλη προς τη νεώτερη που μοιάζει να γλιστράει προς τα κάτω στις πλαγιές του λόφου και να επεκτείνεται γύρω του είναι πολύ εντυπωσιακή. Το ποτάμι χαμηλά κόβει την πόλη στα δύο και στην απέναντι όχθη του είναι πολύ εντυπωσιακός ο σύγχρονος, Ορθόδοξος Καθεδρικό ναός.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03778.jpg)
Μετά το φαΐ έκανα αρκετές βόλτες και κατεβήκαμε να φύγουμε. Συμπερασματικά η πόλη αυτή ήταν ότι ωραιότερο είδα σε αυτό το ταξίδι μου!!
Από εκεί προς τα βορειοανατολικά που πηγαίναμε η διαδρομή ήταν κυρίως μέσα στα Καρπάθια.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03791.jpg)
Η βλάστηση ήταν οργιαστική και λόγω φθινοπώρου πολύχρωμη. Όταν κατεβαίναμε σε επίπεδα μέρη περνάγαμε και πάλι μικρά χωριά, το ίδιο γραφικά, αν και ο αρχιτεκτονικός τους χαρακτήρας είχε αλλάξει.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03784a.jpg)
Πηγαίναμε προς τη Μολδαβία (τη Ρουμανική επαρχία, βεβαίως!).
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03795.jpg)
Κάναμε στο δρόμο μια στάση για καφέ, σε ένα μικρό ξενοδοχείο και όταν είχε αρχίσει να σουρουπώνει φτάσαμε στη λίμνη Lacu Rosu αφού περάσαμε την πόλη Gheorgheni.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03803.jpg)
Είναι μια πολύ όμορφη λίμνη μέσα στα βουνά. Είχε νυχτώσει πια για τα καλά όταν μπήκαμε στα «Κλειδιά του Bicaz» (Cheile Bicazului), το απίστευτης ομορφιάς φαράγγι που όμως μπορέσαμε να το δούμε λίγες μέρες αργότερα. Εκείνο το βράδυ ότι μπορούσαμε να δούμε ήταν ότι φώτιζαν τα φώτα του λεωφορείου. Μετά τις πόλεις Piatra Neamţ, Buhusi και Roman κάτσαμε κάπου να τσιμπήσουμε. Θέλαμε ακόμα περίπου 60χμ μέχρι τον προορισμό μας, την πόλη Ιάσιο (Iasi) όταν παρουσιάστηκε πρόβλημα στον πίσω άξονα του οχήματος!.Πήραμε τηλέφωνο τους Ρουμάνους συναδέλφους που επιστράτεψαν 2-3 ΙΧ και ένα μίνι μπάς και ήρθαν να μας πάρουν. Τα μεσάνυχτα είχαν προ πολλού περάσει όταν φτάσαμε στον ξενώνα που θα μέναμε για τις επόμενες μέρες. Η κούραση μας ήταν πολύ μεγάλη αλλά αυτά που είχαμε δει ήταν τόσο όμορφα που έλεγες: Χαλάλι!!
-
Ημέρα 4η
Το πρωί στην είσοδο του ξενώνα συναντήσαμε τους φίλους μας από τις άλλες χώρες. Τους περισσότερους τους είχαμε δει στην Τουρκία πριν μισό χρόνο. Ήταν όμως και κάποιοι νέοι που τους βλέπαμε για πρώτη φορά. Αγκαλιές, φιλιά, ερωτήσεις για τα νέα τους: ο J.και η G. παντρεύτηκαν επιτέλους το καλοκαίρι στο ταξίδι τους στην Αμερική, η Α-Μ. γέννησε ένα γλυκό κοριτσάκι, η L. είναι έγκυος, και ένα σωρό άλλα νέα, όλα ευχάριστα ευτυχώς. Όλοι μαζί πήγαμε για πρωινό σε παρακείμενο μαγαζί, γυρίσαμε και με το λεωφορείο ξεκινήσαμε για το σχολείο. Είναι ένα Επαγγελματικό Λύκειο και έχει τους μεγαλύτερους σε ηλικία μαθητές στο πρόγραμμά μας. Στην είσοδο ένας μαθητής και μια μαθήτρια, ντυμένοι με παραδοσιακές φορεσιές, μας υποδέχτηκαν με τον παραδοσιακό τρόπο που έχουν και σε άλλες Βαλκανικές (και όχι μόνο) χώρες. Ψωμί κι Αλάτι!!Ο μαθητής κρατούσε ένα καρβέλι ψωμί και η μαθήτρια ένα μπολ με αλάτι. Κάθε ένας έκοβε μια μπουκιά ψωμί, τη βούταγε στο αλάτι και την έτρωγε (έθιμο ακατάλληλο για υπερτασικούς!!!!!). Με τον ίδιο τρόπο μας είχαν υποδεχτεί σε άλλο ταξίδι στην Πολωνία. Αν λάβουμε υπόψη ότι χρησιμοποιούμε την έκφραση «φάγαμε μαζί ψωμί κι αλάτι» που υποδηλώνει τις κοινές εμπειρίες ίσως να υπήρχε παλαιότερα και στην Ελλάδα παρόμοιος τρόπος υποδοχής. Στη μεγάλη αίθουσα των εκδηλώσεων είχαν ετοιμάσει εκδήλωση υποδοχής. Καλωσορίσματα, ομιλίες και στη συνέχεια μεγάλη ομάδα μαθητών με παραδοσιακές στολές παρουσίασαν μεγάλο αριθμό Ρουμάνικων χορών.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03830.jpg)
Μία μαθήτρια τραγούδησε με καταπληκτική φωνή παραδοσιακά τραγούδια. Προς το τέλος της εκδήλωσης είχαν πιο «διεθνείς» χορούς και σήκωσαν πολλούς από εμάς να χορέψουν.
Μετά την εκδήλωση κάναμε μια μεγάλη επίσκεψη στους χώρους του σχολείου και στις αίθουσες την ώρα του μαθήματος και κατεβήκαμε και πάλι κάτω όπου είχαν ετοιμάσει την αίθουσα για γεύμα με εδέσματα που είχαν ετοιμάσει οι μαθητές και οι γονείς τους, Μετά το φαΐ ακολούθησε το πιο εντυπωσιακό μέρος της εκδήλωσης. Σε ένα μεγάλο κλειστό γυμναστήριο παρακολουθήσαμε μια επίδειξη ρυθμικής γυμναστικής, προδιαγραφών Ολυμπιακών Αγώνων.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03897.jpg)
Όταν πριν 8 μήνες είχαμε τη συνάντηση στην Αθήνα, δύο μαθήτριες από τη Ρουμανία είχαν παρουσιάσει ένα μικρό πρόγραμμα και είχαμε μείνει με το στόμα ανοιχτό. Στο Ιάσιο καταλάβαμε τι γίνεται. Η Ρουμανία έχει μεγάλη παράδοση στο άθλημα (βλ. Κομανέτσι). Στο σχολείο λοιπόν αυτό είχε την έδρα του το παράρτημα Ιασίου της Εθνικής Ομοσπονδίας Ρυθμικής Γυμναστικής και τα κορίτσια που πήραν μέρος ήταν από 8 ως 20 χρόνων. Οι μεγάλες κοπέλες ήταν μέλη της εθνικής τους ομάδας και μια από αυτές ήταν στην Αθήνα το 2004! Μείναμε λοιπόν άναυδοι με αυτό που είδαμε.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03885.jpg)
Ατομικές ή ομαδικές ασκήσεις ήταν όλες απίστευτης δυσκολίας, τεχνικής και ομορφιάς. Μια ώρα πέρασε και εμείς δεν μπορούσαμε να ξεκολλήσουμε τα μάτια μας από αυτό που βλέπαμε!!
Το απόγευμα είχε προχωρήσει όταν ξεκινήσαμε για την πρώτη μας βόλτα στην πόλη.
Το Ιάσιο, πρωτεύουσα της Μολδαβίας από το1565 έχει μια μακραίωνη ιστορία, που γίνεται εμφανής από τα εντυπωσιακά κτίρια, τις πλατείες και τους πλατιούς δρόμους που τη διασχίζουν. Τα χρόνια 1859-1862 ήταν η πρωτεύουσα του Ρουμάνικου Έθνους. Στη διάρκεια του Α΄ παγκόσμιου πολέμου μεταφέρθηκε και πάλι για σύντομο διάστημα η έδρα της κυβέρνησης εκεί. Με τη δική μας ιστορία υπάρχει μεγάλη σχέση. Οι Υψηλάντηδες ουσιαστικά ξεκίνησαν την επανάσταση εκεί και το Ελληνικό στοιχείο υπήρξε πάντα πολύ έντονο στην πόλη αυτή του βορρά των Βαλκανίων. Σήμερα είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας και είναι πολύ ζωντανή χάρη στο πανεπιστήμιό της και τους φοιτητές του.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03913.jpg)
Ξεκινήσαμε τη βόλτα μας από την πλατεία – πάρκο όπου βρίσκεται το γιγάντιο νεογοτθικό Μέγαρο Πολιτισμού με τα τέσσερα μουσεία του (Εθνογραφικό, Τέχνης, Ιστορικό και Τεχνικό). Εμείς φυσικά φτάσαμε αργά και ήταν όλα κλειστά. Περιοριστήκαμε λοιπόν στην εξωτερική θέαση του Παλατιού. Χτίστηκε μεταξύ 1906 και 1925 στα ερείπια του παλιού Πριγκιπικού Παλατιού που είχε κτιστεί στις αρχές του 15ου αι.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03904.jpg)
Απέναντί του είναι η όμορφη, Ρουμάνικου τύπου εκκλησία του Αγίου Νικολάου.
Από την πλατεία ξεκινάει η πιο κεντρική λεωφόρος της πόλης η Stefan cel Mare si Sfant. Στην αρχή της αριστερά βρίσκεται η εντυπωσιακή εκκλησία των Ιεραρχών.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03924.jpg)
Λίγο μετά το Δημαρχείο δεξιά (είχε πια νυχτώσει και όλα ήταν φωτισμένα, ορισμένα με ιδιόμορφο τρόπο), αριστερά η επίσης γιγάντια μητρόπολη της Μολδαβίας του 1833-39, δεξιά ένα πάρκο, στο βάθος του οποίου είναι το Εθνικό Θέατρο (1894-96) και λίγο μετά η λεωφόρος καταλήγει στην κεντρική πλατεία της πόλης την Piaţa Unirii. Από εκεί ακολουθώντας διάφορους πεζόδρομους φτάσαμε στην πλατεία M. Eminescu, όπου δεσπόζουν τα κτίρια του Πανεπιστημίου με την κυκλική πρόσοψη και κυρίως αυτό της Βιβλιοθήκης. Δεξιά από τη βιβλιοθήκη υπάρχει άλλο ένα πάρκο, αφιερωμένο στους Ρουμάνους λογοτέχνες και μέσα σ’ αυτό ένα εστιατόριο στο οποίο και κάτσαμε για το πρώτο μας δείπνο στην πόλη.
Ημέρα 5η
Η δεύτερη μέρα στη Μολδαβία ξημέρωσε βροχερή.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03937.jpg)
Εκείνη τη μέρα είχε εκδρομή προς τα δυτικά. Πρώτος προορισμός η πόλη Targu Neamţ. Στην πραγματικότητα απλά περάσαμε από την πόλη. Στόχος μας το κάστρο. Η ακρόπολη (Citadel) που κατασκευάστηκε αρχικά το 1395. Σταματήσαμε σε ένα παρκινγκ και κατευθυνθήκαμε προς ένα εστιατόριο στο οποίο και θα τρώγαμε στη συνέχεια. Απέναντι από την είσοδό του ξεκινά ένας ανηφορικός δρόμος μέσα σε πολύ πυκνή βλάστηση.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03957.jpg)
Κανονικό τεστ κοπώσεως!! Το κάστρο είναι εξαιρετικά καλά διατηρημένο . Προφανώς και έχει αποκατασταθεί κιόλας. Μια μεγάλη γέφυρα περνάει πάνω από ένα είδος τάφρου και σε φέρνει στην πύλη του κάστρου. Υπάρχει μια μεγάλη αυλή με ένα πολύ μεγάλο (ξερό πια) πηγάδι.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03967.jpg)
Γύρω τα κτίρια, σε δύο επίπεδα, έχουν διαμορφωθεί σε ένα Μουσείο με εκθέσεις για την ζωή σε αυτό σε προηγούμενους αιώνες.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC03972.jpg)
Τραπεζαρίες, αποθήκες, κουζίνες, κρεβατοκάμαρες κλπ. Πραγματικά πολύ ενδιαφέρον μουσείο.
Βγήκαμε και κατηφορίσαμε για ένα υπέροχο γεύμα. Μετά το γεύμα πήγαμε στο χωριό Humulesti έξω από την πόλη. Στην πραγματικότητα είναι προάστιό της. Εκεί λοιπόν υπάρχει ένα Μουσείο αφιερωμένο στο Ρουμάνο συγγραφέα του 19ου αι. (κυρίως παιδικών παραμυθιών και ιστοριών) παιδαγωγό και λαογράφο Ion Creanga. Είναι ένα χωριάτικο σπίτι με όλο τον εξοπλισμό του. Δίπλα σε ένα χώρο έχουν στηθεί με κούκλες (όχι τόσο καλοφτιαγμένες είναι η αλήθεια) και βαλσαμωμένα ζώα σκηνές από τα παραμύθια του. Ένα είδος μικρού πρωτόγονου θεματικού πάρκου. Είχε και δυο τρεις πάγκους με ψιλοπράγματα για ψώνια. Έξω από το Μουσείο αυτό και ενώ συνέχιζε να ψιλοβρέχει είδα μια πολύ θλιβερή εικόνα. Ως γνωστό στη Ρουμανία ζουν πάρα πολλοί τσιγγάνοι Ρομά. Ίσως και η ονομασία της χώρας να έχει σχέση με αυτούς. Εκεί λοιπόν καθόταν κάτω στο λασπωμένο έδαφος ένας νεαρός Ρομά, γύρω στα 18-20 και είχε μαζί του ένα μικρούλι αγοράκι, όχι μεγαλύτερο από 4 χρόνων, ξυπόλητο και αεικίνητο που έπαιζε με ένα σκύλο. Όταν βγήκαμε ήρθε και ζήταγε λεφτά.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC04059.jpg)
Του δώσαμε κάτι, πήγε και το έδωσε στον μεγαλύτερο και συνέχισε το παιχνίδι του με το σκυλί!!
Φεύγοντας από εκεί πήγαμε να δούμε δύο μοναστήρια. Το ένα παλιό και το άλλο σύγχρονο.
Η Μολδαβία είναι γνωστή για τα σπουδαία μοναστήρια της. Βέβαια σε όλη τη χώρα έχει πολύ ωραία και ενδιαφέροντα μοναστήρια αλλά στη Μολδαβία είναι τα πιο καλά. Δυστυχώς τα πιο ενδιαφέροντα βρίσκονται στην περιοχή της Suceava πάνω από 200 χμ βορειοανατολικά του Ιασίου. Ήταν λοιπόν πολύ μακριά για μας. Στα μοναστήρια αυτά έχει αναπτυχθεί ένας ρυθμός στα καθολικά τους, μοναδικός και χαρακτηριστικός της αρχιτεκτονικής της χώρας. Ο ναός χτίζεται σαν απλή βασιλική, πολύ στενός και αρκετά ψηλός όμως. Στη δίριχτη, συνήθως μολυβδοσκέπαστη στέγη, και όχι στο μέσο της υπάρχει ένας ή και καμιά φορά περισσότερου τρούλοι. Βέβαια μόνο τρούλοι δεν είναι. Περισσότερο με πύργους μοιάζουν. Κάποια δε έχουν σπουδαίες τοιχογραφίες, εκτός από το εσωτερικό, και στους εξωτερικούς τοίχους του ναού! Από φωτογραφίες που έχω δει πρέπει να είναι πολύ ενδιαφέροντα και πολύ θα ήθελα να πηγαίναμε. Είναι όμως λόγος (όχι μόνο αυτός!) για άλλο ένα ταξίδι στη Ρουμανία.
Το μοναστήρι που πήγαμε πρώτα εκείνη τη μέρα είναι το Μοναστήρι Neamţ, που ιδρύθηκε τον 14ο αι. (http://www.romanianmonasteries.org/other-monasteries/neamt-monasteries/neamt-monastery). Το λεωφορείο μας άφησε ακριβώς απ΄ έξω από την κεντρική πύλη του. Απέναντι ακριβώς είναι ένα κυκλικό, εκκλησιαστικού τύπου κτίριο, που όπως είδαμε αργότερα ήταν ένα είδος βιβλιοθήκης.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC04069.jpg)
Όπως και σε πολλά δικά μας μοναστήρια, η πύλη είναι στη βάση ενός πύργου. Πάνω από την πύλη υπάρχει μια τεράστια εικόνα. Η πύλη στην πραγματικότητα είναι μια στοά με τους τοίχους γεμάτους τοιχογραφίες παλαιότερων εποχών.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC04137.jpg)
Ένας καλόγερος καθόταν εκεί, προστατευμένος από τη βροχή (αλλά όχι το κρύο) και έκοβε εισιτήριο, κάτι λίγα λέϊ. Περίπου 1 ΕΥΡΩ. Η στοά έβγαζε στην αυλή του συγκροτήματος. Χωρίς να έχω άποψη της κάτοψής του φαινόταν να είναι τετράγωνο. Γύρω γύρω είναι τα διάφορα κτίρια που εξυπηρετούντο μοναστήρι και μέσα στην αυλή δεσπόζει το μεγάλο καθολικό, ο ναός της μονής του τέλους του 15ου αι..
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC04131.jpg)
Πήγαμε κατευθείαν εκεί. Ο ναός μέσα είναι πολύ σκοτεινός και χρειαστήκαμε κάποια δευτερόλεπτα μέχρι να αρχίσουμε να βλέπουμε τα αριστουργήματα γύρω μας. Και αναφέρομαι στις τοιχογραφίες που δεν άφηναν ούτε τετραγωνικό εκατοστό ακάλυπτου τοίχου και το υπέροχο τέμπλο. Δυστυχώς το φως ήταν τόσο χαμηλό που με δυσκολία μπορούσε κάποιος να ξεχωρίσει κάτι. Απαγορεύονταν και το φλας και έτσι ότι φωτογραφίες έβγαλα ήταν υποφωτισμένες και χρειάζονται επεξεργασία. Βγήκαμε από το ναό και πήγαμε σε ένα παρεκκλήσι που βρίσκεται στα περιμετρικά κτίρια ακριβώς απέναντι από την πύλη. Το ίδιο τοιχογραφημένο κι αυτό. Στη συνέχεια ανεβήκαμε στο Μουσείο της Μονής. Ένα ολόκληρο τέμπλο (υπό συντήρηση), ένα τεράστιο (!!) ευαγγέλιο δεμένο με ασήμι, πετράδια και εικόνες ρώσικης τεχνοτροπίας και σε μια μικρή αίθουσα παραδίπλα ένα παλιό τυπογραφείο, με όλο του τον εξοπλισμό, που προφανώς λειτουργούσε παλιότερα στο μοναστήρι.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC04121.jpg)
Υπήρχε μάλιστα και μια επιγραφή σε κυριλλικό αλφάβητο και χρονολογία 1875. Εκεί τέλειωσε και η επίσκεψή μας στο μοναστήρι αυτό.
Λίγα χιλιόμετρα πιο κάτω το Μοναστήρι Sihastria (προφανώς η ελληνική λέξη Ησυχάστρια) (http://www.romanianmonasteries.org/other-monasteries/neamt-monasteries/sihastria).
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC04143.jpg)
Μέσα σε πυκνό δάσος έχει μια μεγάλη ξυλόγλυπτη πύλη που οδηγεί σε ένα σύμπλεγμα από αυλές και κτίρια σε διαφορετικά επίπεδα. Μπαίνοντας είναι ένα μικρότερο παρεκκλήσι που μοιάζει να είναι το πιο παλιό. Την ώρα που φτάσαμε είχαν εσπερινό και ακούγονταν πολύ όμορφες πολυφωνικές ψαλμωδίες, πάλι ρώσικου ύφους. Γύρω έχει πολλά κτίρια και παρεκκλήσια. Σε μια αυλή που βρίσκεται λίγο χαμηλότερα και κατεβαίνεις με λίγα σκαλιά είναι ο μεγάλος ναός. Νέος στην κατασκευή, δεν παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, εκτός ίσως από το γεγονός ότι έχει τρεις τρούλους ρουμάνικου τύπου. Αυτό όμως που εντυπωσιάζει σε ολόκληρο το μοναστήρι είναι ο απίστευτος αριθμός λουλουδιών. Όλο το συγκρότημα ένας ανθόκηπος!!! Ανείπωτη ομορφιά!! Μετά τη λειτουργία ανεβήκαμε στην Τράπεζα (λέξη που σε όλα τα μοναστήρια υποδηλώνει την τραπεζαρία) για δείπνο! Απ’ έξω μια επιγραφή έλεγε TRAPEZA!! Το δείπνο μοναστηριακό.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/sihastria-kit.jpg)
Για όσους δεν είχαν φάει άλλη φορά σε μοναστήρι μάλλον δεν τους άρεσε. Διάφορα λαχανικά γιαχνί και φακές σούπα σε μεγάλες γαβάθες, ψωμί χωριάτικο και νόστιμο κρασί. Προσωπικά μου άρεσε που ξεφύγαμε λίγο από το φαΐ των εστιατορίων και μου θύμισε στιγμές από τα μοναστήρια του Αγίου Όρους σχεδόν 20 χρόνια πριν.
Τελειώσαμε το δείπνο μας και βγήκαμε για να φύγουμε.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC04211.jpg)
Είχε αρχίσει να σουρουπώνει, είχε σταματήσει το ψιλόβροχο και είχε πέσει μια ελαφριά καταχνιά που έδινε στο τοπίο τέτοια χρώματα που σχηματίζονταν μερικές από τις ωραιότερες εικόνες που έχω δει ποτέ μου!! Φυσικά η μηχανή πήρε φωτιά και τα αποτελέσματα με άφησαν αρκετά ικανοποιημένο.
Δυστυχώς η μέρα δεν τελείωσε και πολύ καλά. Η Μίνα είχε γενέθλια την άλλη μέρα και της ετοιμάζαμε κάτι. Σταματήσαμε σε ένα σούπερ μάρκετ να ψωνίσουμε για την «Ολυμπιάδα» γεύσεων της άλλης μέρας και όση ώρα ήμασταν μέσα πήρε κάποιο τηλεφώνημα από την Αθήνα για κάποιο σοβαρό πρόβλημα του άντρα της. Άμεση κινητοποίηση. Ο Adrian πήρε τηλέφωνο και κανόνισε αεροπορικό εισιτήριο για Βουκουρέστι νυχτιάτικα. Μόλις φτάσαμε στον ξενώνα κλείσαμε μέσω ιντερνέτ για Αθήνα και όλοι ανήσυχοι και πήγαμε για ύπνο.
-
Ημέρα 6η
Την ημέρα αυτή η ανησυχία για την υγεία του Χρήστου ήταν αυτό που επισκίασε όλα όσα κάναμε. Ευτυχώς στο μέλλον όλα πήγαν καλά.
Όλη η μέρα ήταν στο Ιάσιο. Μετά το πρωινό ξεκινήσαμε για την πρώτη μας δραστηριότητα. Επίσκεψη σε ένα Δημοτικό Eco School. Σχολείο που το πρόγραμμα σπουδών, μέσα από διάφορες δραστηριότητες, έχει προσανατολισμό τη διαμόρφωση οικολογικής συνείδησης αλλά και τη γνωριμία με τις μεθόδους βιώσιμης ανάπτυξης (αειφορία). Στη χώρα μας τα λέμε «Πράσινα Σχολεία» αυτά.
Μετά την επίσκεψη αυτή πήγαμε σε ένα χώρο όπου τρώνε εργαζόμενοι. Έτσι είχαμε στη διάθεσή μας κουζίνα και μεγάλη σάλα. Ο σκοπός; Από την προηγούμενη συνάντηση στην Τουρκία είχαμε αποφασίσει ότι στο Ιάσιο θα κάναμε μια «Ολυμπιάδα Γεύσεων». Κάθε σχολείο θα ετοίμαζε μια συνταγή της χώρας του για να την παρουσιάσει εκεί. Για το σκοπό αυτό κάθε ομάδα είχε φέρει υλικά από τη χώρα της ή την προηγούμενη το βράδυ είχε ψωνίσει από το σούπερ μάρκετ ότι θα χρειαζόταν. Δύο ομάδες δεν είχαν μαζί τους μαθητές και έτσι τους «δανείσαμε» εμείς.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC04259.jpg)
Η δική μας συνταγή ήταν εύκολη, γρήγορη, δροσιστική και πεντανόστιμη. ΝΤΑΚΟΣ!!! Ειδικά αν τον έτρωγες μετά τον Ταβά που φτιάξανε οι Τούρκοι και ήταν σκέτο ηφαίστειο ήταν ότι έπρεπε! Επειδή η Ολυμπιάδα αυτή δεν είχε ανταγωνιστικό σκοπό, είχαμε κανονίσει να έχουμε ισάριθμα βραβεία. Η δική μας συνταγή πήρε αυτό της καλύτερης παρουσίασης. Στη διάρκεια αυτής της δραστηριότητας βγάλαμε να κεράσουμε τα καλούδια που είχαμε φέρει μαζί μας. Ούζο και ακανέδες!! Ανάρπαστα! Πρωταθλητές στην ουζοποσία αναδείχτηκαν οι …..Τούρκοι!!
Μετά το τέλος της Ολυμπιάδας πήγαμε σε ένα πολύ ωραίο εστιατόριο για γεύμα.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC04283.jpg)
Το ντεκόρ πολύ μουσικό, μιας και παντού υπήρχαν μουσικά όργανα. Μετά το φαγητό οι περισσότεροι πήγαν για βόλτα στην πόλη. Οι υπεύθυνοι πήγαμε στο σχολείο για μια σύσκεψη σχετικά με την επόμενη συνάντηση στην Ισπανία αλλά κυρίως για το Βιβλίο Συνταγών που είχαμε αρχίσει να ετοιμάζουμε για να εκδώσουμε στο τέλος του προγράμματος και είχαν αναλάβει οι Ρουμάνοι (Μια έκδοση που τελικά είναι πάρα πολύ καλή, πραγματικό κόσμημα για τη δουλειά μας δύο χρόνων).
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC04309.jpg)
Η μέρα έκλεισε σε ένα εστιατόριο με διακόσμηση μεσαιωνικού στυλ το Cavalerul Medieval
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC04311.jpg)
όπου μετά το πολύ φαΐ το ρίξαμε στο χορό μέχρι αρκετά αργά!!
Ημέρα 7η
Άλλη μια εκδρομή προς τα ανατολικά σε μέρη που είχαμε περάσει τη μέρα που πηγαίναμε στο Ιάσιο. Πρώτος προορισμός η πόλη Piatra Neamţ. Μπαίνοντας, η πόλη είναι γεμάτη πολυκατοικίες βαμμένες με έντονα χρώματα.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC04337.jpg)
Στο κέντρο έχει το πολύ ωραίο κτίριο του σιδηροδρομικού σταθμού και απέναντι μια πολύ ενδιαφέρουσα εκκλησία.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC04329.jpg)
Φυσικά και μερικά ακόμα ενδιαφέροντα κτίρια.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC04350.jpg)
Δίπλα στο σταθμό είναι ο σταθμός του τελεφερίκ που σε ανεβάζει πάνω σε ένα λόφο με υπέροχη θέα και στην πόλη αλλά και στο γύρω καταπράσινο τοπίο, στο οποίο δεσπόζει στο βάθος μια λίμνη.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC04356.jpg)
Ανεβήκαμε, κάναμε τις βόλτες μας, κάτσαμε για ένα καφέ και κατεβήκαμε.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC04388.jpg)
Συνεχίζοντας προς τα δυτικά και σταματήσαμε για φαΐ.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC04407.jpg)
Το απομεσήμερο φτάσαμε στο Cheile Bicazului, το υπέροχο φαράγγι που δεν είχαμε μπορέσει να δούμε, λόγω νύχτας τότε που πηγαίναμε στο Ιάσιο. Σταματήσαμε, κατεβήκαμε και κάναμε βόλτες.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC04414.jpg)
Ένα μικρό ποτάμι περνάει στο βάθος του, τα βράχια κατεβαίνουν σχεδόν κάθετα και οι εικόνες είναι άγριες και συγχρόνως γοητευτικές. Αρκετοί μικροπωλητές έχουν στήσει τα μαγαζάκια τους και ο κόσμος σταματάει, χαζεύει, θαυμάζει και φυσικά ψωνίζει. Εμείς βέβαια δεν θα μπορούσαμε να αποτελέσουμε εξαίρεση.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC04420.jpg)
Λίγο αργότερα με το λεωφορείο περάσαμε όλο το φαράγγι προς τα πάνω
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC04441.jpg)
για να σταματήσουμε για άλλη μια φορά στην υπέροχη λίμνη Lacu Rosu. Είχαμε μεγαλύτερη άνεση χρόνου από ότι μερικές μέρες πριν
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC04435.jpg)
και το ευχαριστηθήκαμε μεγάλοι και μικροί.
Εκεί τέλειωσε και η συνάντηση στη Ρουμανία. Την επομένη πρωί πρωί θα φεύγαμε για το Βουκουρέστι και το απόγευμα θα πετάγαμε για Αθήνα.
Φτάσαμε βράδυ στον ξενώνα και αφού χαιρετήσαμε όλους για άλλη μια φορά, πήγαμε να ετοιμάσουμε τα πράγματά μας και να πέσουμε για ύπνο. Η επόμενη είχε μακρύ ταξίδι.
-
Ημέρα 8η-Επιστροφή
Το πρωί που ξεκινήσαμε αμέτρητα πουλιά σκέπαζαν τον ουρανό της πόλης πετώντας προς τα νότια! Μετανάστευση του Φθινοπώρου. Σταματήσαμε σε ένα βενζινάδικο για πετρέλαιο, κάτι να τσιμπήσουμε για πρωινό και ένα καφέ να ανοίξει το μάτι μας και όση ώρα ήμασταν εκεί πέρναγαν πουλιά. Δεν έχω δει ποτέ στη ζωή μου τόσα πουλιά μαζεμένα!
Ξεκινήσαμε το ταξίδι της επιστροφής σε έναν από τους πιο φαρδιούς δρόμους της χώρας. Χωρίς νησίδα στη μέση, με1,5 με 2 λωρίδες σε κάθε λωρίδα και αρκετή κίνηση, μου θύμιζε τη δική μας Κορίνθου-Πάτρας! Το τοπίο μονότονο, επίπεδο, χωρίς κάτι το ιδιαίτερο. Περίπου στη μέση της διαδρομής κάναμε μια ολιγόλεπτη στάση.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC04458.jpg)
Λίγο πριν την πόλη Forcani, στο ύψος του χωριού Marasesti, βρίσκεται ένα πολύ εντυπωσιακό μνημείο για τους πεσόντες των πολέμων. Μετά τη στάση μας αυτή και αφού περάσαμε το Forcani, αρχίσαμε να βλέπουμε στο δρόμο δεξιά και αριστερά παραγωγούς σταφυλιών με τη σοδιά τους. Επειδή η Ρουμανία είναι πιο βόρεια από εμάς, ο τρύγος αργεί. Βλέπαμε λοιπόν φορτηγά ολόκληρα φορτωμένα σταφύλια. Έμοιαζε να γίνεται αγοραπωλησία. Μερικοί από τους παραγωγούς πούλαγαν πάνω σε πάγκους μικρότερες ποσότητες που έβγαζαν μέσα από κοφίνια. Ήταν ένα πανηγύρι του τρύγου!! Όσο πλησιάζαμε προς το Βουκουρέστι αρχίσαμε να βλέπουμε, για πρώτη φορά στο ταξίδι μας, τρακτέρ!! Και όλο και λιγότερα κάρα.
Μεσημέρι πια και μπήκαμε στο Βουκουρέστι.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC04507.jpg)
Πήγαμε κατευθείαν στο Μουσείο του Χωριού(Muzeul Satului) στο πάρκο Herastrau.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC04485.jpg)
Πρόκειται για ένα υπαίθριο μουσείο όπου έχουν συγκεντρώσει ολόκληρα κτίρια από όλη τη Ρουμανία και έτσι καθένας έχει τη δυνατότητα να γνωρίσει τις διαφορετικές αρχιτεκτονικές μορφές, αλλά και τον παραδοσιακό εξοπλισμό, μιας και ορισμένα είναι πλήρως εξοπλισμένα και επισκέψιμα.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC04517.jpg)
Υπάρχουν ακόμα και δημόσια κτίρια όπως εκκλησίες ή καταστήματα. Είναι πάρα πολύ εντυπωσιακό και κατά τη γνώμη μου κάτι που δεν πρέπει να χάσει κανείς στο Βουκουρέστι. Βέβαια θέλει αρκετές ώρες, μιας και η έκταση είναι τεράστια και ο αριθμός των κτιρίων πολύ μεγάλος. Εμείς δυστυχώς δεν είχαμε πολύ χρόνο και έτσι περιοριστήκαμε σε μια ωριαία επίσκεψη. Βγαίνοντας κάναμε και τα ψώνια μας από τα καταστήματα του μουσείου. Από το μουσείο πήγαμε σε ένα τεράστιο εμπορικό κέντρο (δεν έχω δει μεγαλύτερο ποτέ μου. Οι αντιθέσεις της Ρουμάνικης κοινωνίας). Κάτσαμε να φάμε και όσο κάποιοι πίναμε ένα καφέ, οι υπόλοιποι κάνανε λίγα ακόμα ψώνια.
(http://i970.photobucket.com/albums/ae190/dimosf/ROMANIA%202009/DSC04544.jpg)
Σιντριβάνι σοκολάτας
Αργά το απόγευμα πια φτάσαμε στο αεροδρόμιο και βράδυ παραδίναμε τα παιδιά, γερά και πλουσιότερα σε εμπειρίες, στους γονείς τους στο Ελευθέριος Βενιζέλος!!
Άλλο ένα ταξίδι τελείωσε καλά και ευτυχώς και το πρόβλημα του Χρήστου φαινόταν ότι ήταν αντιμετωπίσιμο. Αυτό μας έκανε να ανακουφιστούμε γιατί μας είχε ανησυχήσει πολύ. Τέλος καλό λοιπόν, όλα καλά!!
Περισσότερες φωτογραφίες:
http://picasaweb.google.gr/dimos56/ROMANIA2009Part137102009#
http://picasaweb.google.gr/ahfcp.romania/ROMANIAIasiMeetingOctober2009DimosGR# και
http://picasaweb.google.gr/dimos56/ROMANIA2009Part2910102009#
-
Χαιρομαι που εχεις βγαλει πολλες φωτο με μπαροκ κτλ κτηρια,οπως κανω και εγω!Φοβερο το νεογοτθικο,στο Ιασιο,μου αρεσουν πολυ αυτα1
-
Επιτελους... ο δρακουλας μας τελειωσε!!! :laugh:
:respect: :respect: :respect:
-
Καταπληκτικό ταξίδι...
-
Υπέροχο ταξίδι και υπέροχες φωτογραφίες! :clap:
Τελικά η Ρουμανία είναι πολύ πιο όμορφη χώρα απ ότι νόμιζα! Αξίζει οπωσδήποτε μια επίσκεψη και στα δυτικά!! Οι φωτογραφίες από Τρανσυλβανία είναι πραγματικά φοβερές! Και από Μολδαβία μου θύμισαν ωραίες στιγμές! Για αυτή τη Lacu Rosu τι να πω?
-
Πανεμορφη η Ρουμανια σιγουρα θα την επισκεφτω.Και οι φωτογραφιες σου φοβερες ολες.ΠΟλυ ωραια περιγραφη δεν ηξερα οτι ηταν τοσο ομορφη αλλα με εκανες να θελω παω :clap: :clap:
Υ.Γ : ΤΟ ΣΙΝΤΡΙΒΑΝΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑΣ ΤΟ ΑΓΑΠΗΣΑ :bigr: :bigr:
-
Επειδή έχουν χαθεί οι φωτογραφίες Από κάποια κομμάτια της ταξιδιωτικής ιστορίας και δεν ξέρω πώς να τις επαναφέρω βάζω εδώ τα link από το προσωπικό μου blog, όπου μπορείτε να δείτε όλη την ιστορία με τις φωτογραφίες της.
http://disaki.blogspot.com/2011/03/blog-post_8416.html (http://disaki.blogspot.com/2011/03/blog-post_8416.html)
http://disaki.blogspot.com/2011/03/blog-post_19.html (http://disaki.blogspot.com/2011/03/blog-post_19.html)
http://disaki.blogspot.com/2011/03/blog-post_3578.html (http://disaki.blogspot.com/2011/03/blog-post_3578.html)
http://disaki.blogspot.com/2011/03/blog-post_6450.html (http://disaki.blogspot.com/2011/03/blog-post_6450.html)