Ο χρόνος και η λογοτεχνία δίνουν στα ναυάγια ένα μάλλον ρομαντικό χαρακτήρα, που περιλαμβάνει πειρατές, θησαυρούς, τολμητίες εξερευνητές και θρυλικούς δύτες. Εικόνα πολύ μακρυά από αυτή που χαράσσεται στη μνήμη όσων είχαν την τύχη να επιβιώσουν ενός ναυαγίου.
Στην Ελλάδα των εκατοντάδων νησιών και βραχονησίδων, ναυάγια είναι διάσπαρτα παντού - και μάλιστα ναυάγια από όλες τις ιστορικές εποχές, πολλές φορές με μεγάλο αρχαιολογικό ενδιαφέρον. Τα ναυάγια του 20ου αιώνα, ωστόσο, δεν έχουν ούτε ρομαντικό ούτε ιστορικό χαρακτήρα. Μάλλον καταγράφουν, με οδυνηρό τρόπο, την μετάλλαξη της ελληνικής ναυτιλίας και τις τραγωδίες που έχει σκηνοθετήσει ο χορός των συμφερόντων εν Ελλάδι.
Με τη βοηθεια του
http://www.nautilia.gr ...αγαπημενου φορουμ...θα αναζητησουμε επισκεψιμα ναυαγια-αξιοθεατα στην Ελλαδα...και αρχιζω με το πιο γνωστο σε ολους μας...το Ναυάγιο της Ζακύνθου!!
To Ναυάγιο, όπως αποκαλείται, της Ζακύνθου, είναι ένα ναυάγιο πλοίου που ξεβράστηκε σε μια απομονωμένη παραλία της Ζακύνθου, και σήμερα αποτελεί ένα από τα πιο ενδιαφέροντα αξιοθέατα του νησιού. Το ναυάγιο συνέβη το 1982, όταν το πλοίο Παναγιώτης μετέφερε παράνομα τσιγάρα, από την Τουρκία σε διεθνή ύδατα, οπού θα τα πουλούσε σε προσυμφωνημένο σημείο. Το πλοίο, ωστόσο, λόγω εξαιρετικά δυσμενών καιρικών συνθηκών και χαλασμένης μηχανής, βρέθηκε εκτός πορείας και σύντομα επέσε στα βράχια της βορειοδυτικής πλευράς της Ζακύνθου.
Οι ντόπιοι θυμούνται χαρακτηριστικά χιλιάδες κούτες τσιγάρων να επιπλέουν στο νερό και ανάμεσα τους τα μέλη του πληρώματος να κολυμπούν για να ξεφύγουν από την ακτοφυλακή. Σήμερα, το ναυάγιο έχει προσαράξει στο κέντρο μιας απρόσιτης παραλίας, με αμμοχάλικο την οποία μπορεί να επισκεφθεί κανείς μόνο δια θαλάσσης και είναι ένα από τα πιο διάσημα αξιοθέατα του νησιού.
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
